Vedyatra वेदयात्रा
शोधा

ऋग्वेद · सूक्त 10.30

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

शब्दार्थांसह वाचा

10.30.1

प्र दे॑व॒त्रा ब्रह्म॑णे गा॒तुरे॑तु अ॒पो अच्छा॒ मन॑सो॒ न प्रयु॑क्ति ।
म॒हीं मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य धा॒सिं पृ॑थु॒ज्रय॑से रीरधा सुवृ॒क्तिम् ॥

हा मार्ग देवांकडे, ब्रह्मासाठी पुढे जावो; मनाच्या प्रेरणेसारखे उदक त्यांच्याकडे वाहो. मित्र आणि वरुण यांचे महान निवासस्थान, विस्तृत गती असणाऱ्यासाठी उत्तम स्तुती प्रदान कर.

10.30.2

अध्व॑र्यवो ह॒विष्म॑न्तो॒ हि भू॒ताच्छा॒प इ॑तोश॒तीरु॑शन्तः ।
अव॒ याश्चष्टे॑ अरु॒णः सु॑प॒र्णस्तमास्य॑ध्वमू॒र्मिम॒द्या सु॑हस्ताः ॥

हे अध्वर्यूंनो, हविर्द्रव्य धारण करून तुम्ही उदकाकडे जा; इच्छेने ती खाली पाहतात. तांबड्या, सोनेरी पंखांच्या सूर्याने पाहिलेल्या त्या लाटेवर आज बसा, हे कुशल हातांच्यांनो.

10.30.3

अध्व॑र्यवो॒ऽप इ॑ता समु॒द्रम॒पां नपा॑तं ह॒विषा॑ यजध्वम् ।
स वो॑ दददू॒र्मिम॒द्या सुपू॑तं॒ तस्मै॒ सोमं॒ मधु॑मन्तं सुनोत ॥

हे अध्वर्यूंनो, उदकाकडे, समुद्राकडे जा; उदकांच्या नातवाला हविर्द्रव्याने पूजा. तो आज तुम्हांला शुद्ध लाट देवो; त्याच्यासाठी मधुर सोम पिळा.

10.30.4

यो अ॑नि॒ध्मो दीद॑यद॒प्स्व॑न्तर्यं विप्रा॑स॒ ईळ॑ते अध्व॒रेषु॑ ।
अपां॑ नपा॒न्मधु॑मतीर॒पो दा॒ याभि॒रिन्द्रो॑ वावृ॒धे वी॒र्या॑य ॥

इंधनाविना उदकांच्या आत जो प्रकाशतो, विप्र यज्ञांमध्ये ज्याची स्तुती करतात — उदकांच्या नातवा, आम्हांला मधुर उदके दे; ज्यांच्यामुळे इंद्र पराक्रमासाठी वाढला.

10.30.5

याभिः॒ सोमो॒ मोद॑ते॒ हर्ष॑ते च कल्या॒णीभि॑र्युव॒तिभि॒र्न मर्यः॑ ।
ता अ॑ध्वर्यो अ॒पो अच्छा॒ परे॑हि॒ यदा॑सि॒ञ्चा ओष॑धीभिः पुनीतात् ॥

ज्या उदकांनी सोम आनंदतो व हर्षतो, सुंदर तरुणींसह पुरुषाप्रमाणे — हे अध्वर्यो, त्या उदकांकडे जा; तू त्यांना औषधींनी सिंचिशील तेव्हा त्यांना शुद्ध कर.

10.30.6

ए॒वेद्यूने॑ युव॒तयो॑ नमन्त॒ यदी॑मु॒शन्नु॑श॒तीरेत्यच्छ॑ ।
सं जा॑नते॒ मन॑सा॒ सं चि॑कित्रे अध्व॒र्यवो॑ धि॒षणाप॑श्च दे॒वीः ॥

याचप्रमाणे तरुणी तरुणासमोर नमतात, जेव्हा उषा प्रकाशत येते; अध्वर्यूंनी मनाने जाणले, एकत्र ओळखले — उदकांना, धिषणेला आणि दैवी उदकांना.

10.30.7

यो वो॑ वृ॒ताभ्यो॒ अकृ॑णोदुलो॒कं यो वो॑ म॒ह्या अ॒भिश॑स्ते॒रमु॑ञ्चत् ।
तस्मा॒ इन्द्रा॑य॒ मधु॑मन्तमू॒र्मिं दे॑व॒माद॑नं॒ प्र हि॑णोतनापः ॥

ज्याने तुमच्यासाठी अडथळ्यांविरुद्ध मार्ग केला, ज्याने महान शापातून तुम्हाला मुक्त केले, त्या इन्द्रासाठी मधुर लहर पाठवा, हे जलांनो, जी देवांना आनंद देते.

10.30.8

प्रास्मै॑ हिनोत॒ मधु॑मन्तमू॒र्मिं गर्भो॒ यो वः॑ सिन्धवो॒ मध्व॒ उत्सः॑ ।
घृ॒तपृ॑ष्ठ॒मीड्य॑मध्व॒रेषु॒ आपो॑ रेवतीः शृणु॒ता हवं॑ मे ॥

त्याच्यासाठी मधुर लहर पाठवा, जी तुमचा गर्भ आहे, हे नद्यांनो, मधाचा झरा आहे, घृतपृष्ठ, यज्ञांमध्ये स्तुत्य; हे धनवान जलांनो, माझा धावा ऐका.

10.30.9

तं सि॑न्धवो मत्स॒रमि॑न्द्र॒पान॑मू॒र्मिं प्र हे॑त॒ य उ॒भे इय॑र्ति ।
म॒द॒च्युत॑मौशा॒नं न॑भो॒जां परि॑ त्रि॒तन्तुं॑ वि॒चर॑न्त॒मुत्स॑म् ॥

त्या आनंद वर्षवणाऱ्या, इन्द्राने प्यालेल्या लहरीला पुढे प्रेरा, हे नद्यांनो, जी दोन्ही लोकांना चालविते; ती प्रज्वलित, आकाश धारण करणारी, त्रिसूत्री, भोवती फिरणारा झरा आहे.

10.30.10

आ॒वर्वृ॑तती॒रध॒ नु द्वि॒धारा॑ गोषु॒युधो॒ न नि॑य॒वं चर॑न्तीः ।
ऋषे॒ जनि॑त्री॒र्भुव॑नस्य॒ पत्नी॑र॒पो व॑न्दस्व स॒वृधः॒ सयो॑नीः ॥

आता दोन वाहिन्यांनी वारंवार परतणाऱ्या, गाय दोहणारीप्रमाणे यज्ञस्तंभाकडे चालणाऱ्या त्या; हे ऋषी, जगाच्या माता, पत्नी, जल — एकत्र वाढलेल्या, एकत्र जन्मलेल्या त्या जलांची स्तुती कर.

10.30.11

हि॒नोता॑ नो अध्व॒रं दे॑वय॒ज्या हि॒नोत॒ ब्रह्म॑ स॒नये॒ धना॑नाम् ।
ऋ॒तस्य॒ योगे॒ वि ष्य॑ध्व॒मूधः॑ श्रुष्टी॒वरी॑र्भूतना॒स्मभ्य॑मापः ॥

आमच्यासाठी देवयज्ञ पुढे चालवा, धन मिळविण्यासाठी मंत्र पुढे चालवा; ऋताच्या योगात आचळ उघडा, हे जलांनो, आमच्यासाठी दानशील व्हा.

10.30.12

आपो॑ रेवतीः॒ क्षय॑था॒ हि वस्वः॒ क्रतुं॑ च भ॒द्रं बि॑भृ॒थामृतं॑ च ।
रा॒यश्च॒ स्थ स्व॑प॒त्यस्य॒ पत्नीः॒ सर॑स्वती॒ तद्गृ॑ण॒ते वयो॑ धात् ॥

हे धनवान जलांनो, तुम्ही खरोखर धनाच्या स्वामिनी आहात; शुभ संकल्प व अमृत धारण करता; उत्तम संततीवान्याच्या धनाच्या तुम्ही स्वामिनी आहात; सरस्वतीने त्या स्तोत्यात्याला ते बळ दिले.

10.30.13

प्रति॒ यदापो॒ अदृ॑श्रमाय॒तीर्घृ॒तं पयां॑सि॒ बिभ्र॑ती॒र्मधू॑नि ।
अ॒ध्व॒र्युभि॒र्मन॑सा संविदा॒ना इन्द्रा॑य॒ सोमं॒ सुषु॑तं॒ भर॑न्तीः ॥

तूप, दूध आणि मध वाहून येणारी पाणी मी पाहिली; अध्वर्यूंच्या मनाशी एकरूप होऊन इंद्रासाठी उत्तम प्रकारे पिळलेला सोम आणत होती.

10.30.14

एमा अ॑ग्मन्रे॒वती॑र्जी॒वध॑न्या॒ अध्व॑र्यवः सा॒दय॑ता सखायः ।
नि ब॒र्हिषि॑ धत्तन सोम्यासो अ॒पां नप्त्रा॑ संविदा॒नास॑ एनाः ॥

ही समृद्ध, जीवनधन असलेली पाणी येथे आली आहेत. अध्वर्यूंनो, मित्रांनो, बसा; सोम पिळणाऱ्यांनो, दर्भावर यांना ठेवा, पाण्यांच्या नातवाशी (अग्नीशी) एकरूप होऊन.

10.30.15

आग्म॒न्नाप॑ उश॒तीर्ब॒र्हिरेदं न्य॑ध्व॒रे अ॑सदन्देव॒यन्तीः॑ ।
अध्व॑र्यवः सुनु॒तेन्द्रा॑य॒ सोम॒मभू॑दु वः सु॒शका॑ देवय॒ज्या ॥

पाणी आली; येथे दर्भावर बसली, या यज्ञात देवांची इच्छा करीत. अध्वर्यूंनो, इंद्रासाठी सोम पिळा; तो तुमच्यासाठी उत्तम साहाय्यक आणि देवयजनास योग्य झाला आहे.