Ṛgveda · Sūkta 10.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.30.1
प्र दे॑व॒त्रा ब्रह्म॑णे गा॒तुरे॑तु अ॒पो अच्छा॒ मन॑सो॒ न प्रयु॑क्ति ।
म॒हीं मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य धा॒सिं पृ॑थु॒ज्रय॑से रीरधा सुवृ॒क्तिम् ॥
Möge dieser Pfad zu den Göttern führen, für das heilige Wort, und mögen die Wasser ihnen zufließen wie der Impuls des Geistes. Gewähre die große Wohnstatt von Mitra und Varuṇa, ein gutes Lied für den weit Schreitenden.
10.30.2
अध्व॑र्यवो ह॒विष्म॑न्तो॒ हि भू॒ताच्छा॒प इ॑तोश॒तीरु॑शन्तः ।
अव॒ याश्चष्टे॑ अरु॒णः सु॑प॒र्णस्तमास्य॑ध्वमू॒र्मिम॒द्या सु॑हस्ताः ॥
Ihr Priester, die ihr die Opfergaben tragt, geht zu den Wassern; begehrend blicken sie herab. Setzt euch heute auf jene Welle, die die rötliche, goldgeflügelte Sonne erblickt, ihr Geschickthändigen.
10.30.3
अध्व॑र्यवो॒ऽप इ॑ता समु॒द्रम॒पां नपा॑तं ह॒विषा॑ यजध्वम् ।
स वो॑ दददू॒र्मिम॒द्या सुपू॑तं॒ तस्मै॒ सोमं॒ मधु॑मन्तं सुनोत ॥
Ihr Priester, geht zu den Wassern, zum Ozean; ehrt mit dem Opfer den Enkel der Wasser. Möge er euch heute eine wohlgereinigte Welle geben; presst für ihn den süßen Soma.
10.30.4
यो अ॑नि॒ध्मो दीद॑यद॒प्स्व॑न्तर्यं विप्रा॑स॒ ईळ॑ते अध्व॒रेषु॑ ।
अपां॑ नपा॒न्मधु॑मतीर॒पो दा॒ याभि॒रिन्द्रो॑ वावृ॒धे वी॒र्या॑य ॥
Der ohne Brennstoff in den Wassern leuchtet, den die begeisterten Seher bei den Opfern preisen — Enkel der Wasser, gib uns süße Wasser, durch die Indra zur Tapferkeit erstarkte.
10.30.5
याभिः॒ सोमो॒ मोद॑ते॒ हर्ष॑ते च कल्या॒णीभि॑र्युव॒तिभि॒र्न मर्यः॑ ।
ता अ॑ध्वर्यो अ॒पो अच्छा॒ परे॑हि॒ यदा॑सि॒ञ्चा ओष॑धीभिः पुनीतात् ॥
Zu den Wassern, an denen Soma sich freut und erfreut, wie ein Mann an anmutigen jungen Frauen — o Priester, geh zu jenen Wassern; wenn du sie mit den Kräutern übergießt, reinige sie.
10.30.6
ए॒वेद्यूने॑ युव॒तयो॑ नमन्त॒ यदी॑मु॒शन्नु॑श॒तीरेत्यच्छ॑ ।
सं जा॑नते॒ मन॑सा॒ सं चि॑कित्रे अध्व॒र्यवो॑ धि॒षणाप॑श्च दे॒वीः ॥
So neigen sich junge Frauen vor dem jungen Mann, wenn die Morgenröte strahlend kommt; die Priester haben mit dem Geist erkannt, gemeinsam erfasst die Wasser, die Dhiṣaṇā und die göttlichen Wasser.
10.30.7
यो वो॑ वृ॒ताभ्यो॒ अकृ॑णोदुलो॒कं यो वो॑ म॒ह्या अ॒भिश॑स्ते॒रमु॑ञ्चत् ।
तस्मा॒ इन्द्रा॑य॒ मधु॑मन्तमू॒र्मिं दे॑व॒माद॑नं॒ प्र हि॑णोतनापः ॥
Ihr, die ihr den Gehemmten einen freien Weg schuft und euch von dem großen Fluch befreitet, für jenen Indra sendet die honigbeladene Welle, o Wasser, die die Götter erfreut.
10.30.8
प्रास्मै॑ हिनोत॒ मधु॑मन्तमू॒र्मिं गर्भो॒ यो वः॑ सिन्धवो॒ मध्व॒ उत्सः॑ ।
घृ॒तपृ॑ष्ठ॒मीड्य॑मध्व॒रेषु॒ आपो॑ रेवतीः शृणु॒ता हवं॑ मे ॥
Sendet ihm die honigbeladene Welle, die euer Schoß ist, o Flüsse, Quelle des Honigs, mit Ghee-Rücken, lobenswert bei den Opfern; o reiche Wasser, hört meinen Ruf.
10.30.9
तं सि॑न्धवो मत्स॒रमि॑न्द्र॒पान॑मू॒र्मिं प्र हे॑त॒ य उ॒भे इय॑र्ति ।
म॒द॒च्युत॑मौशा॒नं न॑भो॒जां परि॑ त्रि॒तन्तुं॑ वि॒चर॑न्त॒मुत्स॑म् ॥
Treibt jene berauschende, von Indra getrunkene Welle vorwärts, o Flüsse, die beide Welten in Bewegung setzt; sie ist die glühende, den Himmel tragende, dreifädige Quelle, die ringsum wandert.
10.30.10
आ॒वर्वृ॑तती॒रध॒ नु द्वि॒धारा॑ गोषु॒युधो॒ न नि॑य॒वं चर॑न्तीः ।
ऋषे॒ जनि॑त्री॒र्भुव॑नस्य॒ पत्नी॑र॒पो व॑न्दस्व स॒वृधः॒ सयो॑नीः ॥
Nun jene, die auf zwei Bahnen immer wieder umkehren, wie eine Kuhmelkerin zum Opferpfahl hin schreitend; o Seher, die weltgebärenden Herrinnen, die Wasser — preise jene mitgewachsenen, mitgeborenen Wasser.
10.30.11
हि॒नोता॑ नो अध्व॒रं दे॑वय॒ज्या हि॒नोत॒ ब्रह्म॑ स॒नये॒ धना॑नाम् ।
ऋ॒तस्य॒ योगे॒ वि ष्य॑ध्व॒मूधः॑ श्रुष्टी॒वरी॑र्भूतना॒स्मभ्य॑मापः ॥
Für uns treibt das götterwürdige Opfer voran, treibt das Gebet vorwärts, um Reichtum zu gewinnen; in der Vereinigung der kosmischen Ordnung öffnet die Euter, o Wasser, seid freigebig für uns.
10.30.12
आपो॑ रेवतीः॒ क्षय॑था॒ हि वस्वः॒ क्रतुं॑ च भ॒द्रं बि॑भृ॒थामृतं॑ च ।
रा॒यश्च॒ स्थ स्व॑प॒त्यस्य॒ पत्नीः॒ सर॑स्वती॒ तद्गृ॑ण॒ते वयो॑ धात् ॥
O reiche Wasser, ihr wohnt wahrlich im Reichtum und tragt heilsamen Sinn und Unsterblichkeit; ihr seid die Herrinnen des Reichtums dessen, der gute Nachkommen hat, und Sarasvatī verlieh dem Preisenden jene Kraft.
10.30.13
प्रति॒ यदापो॒ अदृ॑श्रमाय॒तीर्घृ॒तं पयां॑सि॒ बिभ्र॑ती॒र्मधू॑नि ।
अ॒ध्व॒र्युभि॒र्मन॑सा संविदा॒ना इन्द्रा॑य॒ सोमं॒ सुषु॑तं॒ भर॑न्तीः ॥
Als ich die Wasser kommen sah, die Schmalz, Milch und süßen Honig trugen, einmütig im Sinn mit den Adhvaryus, Soma für Indra gut gepresst herbeibringend.
10.30.14
एमा अ॑ग्मन्रे॒वती॑र्जी॒वध॑न्या॒ अध्व॑र्यवः सा॒दय॑ता सखायः ।
नि ब॒र्हिषि॑ धत्तन सोम्यासो अ॒पां नप्त्रा॑ संविदा॒नास॑ एनाः ॥
Diese reichen Wasser mit lebendigem Gut sind hierher gekommen. Ihr Adhvaryus, ihr Freunde, setzt euch; ihr Somapresser, legt sie auf das heilige Gras, vereint mit dem Enkel der Wasser.
10.30.15
आग्म॒न्नाप॑ उश॒तीर्ब॒र्हिरेदं न्य॑ध्व॒रे अ॑सदन्देव॒यन्तीः॑ ।
अध्व॑र्यवः सुनु॒तेन्द्रा॑य॒ सोम॒मभू॑दु वः सु॒शका॑ देवय॒ज्या ॥
Die Wasser sind gekommen und haben sich hier auf das heilige Gras gesetzt, verlangend nach den Göttern bei diesem Opfer. Ihr Adhvaryus, presst Soma für Indra; er ist euch ein guter Helfer geworden, würdig der Götterverehrung.