ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.30.1
प्र दे॑व॒त्रा ब्रह्म॑णे गा॒तुरे॑तु अ॒पो अच्छा॒ मन॑सो॒ न प्रयु॑क्ति ।
म॒हीं मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य धा॒सिं पृ॑थु॒ज्रय॑से रीरधा सुवृ॒क्तिम् ॥
ଏହି ପଥ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ, ବ୍ରହ୍ମ ପାଇଁ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁ; ମନର ପ୍ରେରଣା ପରି ଜଳ ସେମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ବହୁ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ମହାନ ଆବାସ, ବିସ୍ତୃତଗତି ପାଇଁ ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୁତି ଦିଅ।
10.30.2
अध्व॑र्यवो ह॒विष्म॑न्तो॒ हि भू॒ताच्छा॒प इ॑तोश॒तीरु॑शन्तः ।
अव॒ याश्चष्टे॑ अरु॒णः सु॑प॒र्णस्तमास्य॑ध्वमू॒र्मिम॒द्या सु॑हस्ताः ॥
ହେ ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଗଣ, ହବିଃ ବହନ କରି ତୁମେମାନେ ଜଳ ଆଡ଼କୁ ଯାଅ; ଇଚ୍ଛାରେ ସେମାନେ ତଳକୁ ଚାହାଁନ୍ତି। ଲାଲ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପକ୍ଷୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯାହାକୁ ଦେଖେ, ସେହି ତରଙ୍ଗ ଉପରେ ଆଜି ବସ, ହେ ସୁହସ୍ତଗଣ।
10.30.3
अध्व॑र्यवो॒ऽप इ॑ता समु॒द्रम॒पां नपा॑तं ह॒विषा॑ यजध्वम् ।
स वो॑ दददू॒र्मिम॒द्या सुपू॑तं॒ तस्मै॒ सोमं॒ मधु॑मन्तं सुनोत ॥
ହେ ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଗଣ, ଜଳ ଆଡ଼କୁ, ସମୁଦ୍ର ଆଡ଼କୁ ଯାଅ; ଜଳର ପୌତ୍ରକୁ ହବିଃ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞ କର। ସେ ଆଜି ତୁମକୁ ଶୁଦ୍ଧ ତରଙ୍ଗ ଦିଅନ୍ତୁ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧୁର ସୋମ ନିଙ୍ଗୁଡ଼।
10.30.4
यो अ॑नि॒ध्मो दीद॑यद॒प्स्व॑न्तर्यं विप्रा॑स॒ ईळ॑ते अध्व॒रेषु॑ ।
अपां॑ नपा॒न्मधु॑मतीर॒पो दा॒ याभि॒रिन्द्रो॑ वावृ॒धे वी॒र्या॑य ॥
ଇନ୍ଧନ ବିନା ଜଳ ଭିତରେ ଯେ ଆଲୋକିତ, ବିପ୍ରମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଯାହାକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି — ଜଳର ପୌତ୍ର, ଆମକୁ ମଧୁର ଜଳ ଦିଅ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ବୀର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ବଢ଼ିଲେ।
10.30.5
याभिः॒ सोमो॒ मोद॑ते॒ हर्ष॑ते च कल्या॒णीभि॑र्युव॒तिभि॒र्न मर्यः॑ ।
ता अ॑ध्वर्यो अ॒पो अच्छा॒ परे॑हि॒ यदा॑सि॒ञ्चा ओष॑धीभिः पुनीतात् ॥
ଯେଉଁ ଜଳରେ ସୋମ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ହର୍ଷିତ ହୁଏ, ସୁନ୍ଦର ଯୁବତୀମାନଙ୍କ ସହ ପୁରୁଷ ପରି — ହେ ଅଧ୍ୱର୍ଯୁ, ସେହି ଜଳ ଆଡ଼କୁ ଯାଅ; ତୁମେ ଔଷଧି ସହିତ ସେମାନଙ୍କୁ ସିଞ୍ଚନ କରିବା ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କର।
10.30.6
ए॒वेद्यूने॑ युव॒तयो॑ नमन्त॒ यदी॑मु॒शन्नु॑श॒तीरेत्यच्छ॑ ।
सं जा॑नते॒ मन॑सा॒ सं चि॑कित्रे अध्व॒र्यवो॑ धि॒षणाप॑श्च दे॒वीः ॥
ଏହିପରି ଯୁବତୀମାନେ ଯୁବକ ଆଗରେ ନଇଁପଡ଼ନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଉଷା ଆଲୋକିତ ହୋଇ ଆସେ; ଅଧ୍ୱର୍ଯୁମାନେ ମନରେ ଜାଣିଲେ, ଏକତ୍ର ଚିହ୍ନିଲେ — ଜଳ, ଧିଷଣା ଓ ଦିବ୍ୟ ଜଳକୁ।
10.30.7
यो वो॑ वृ॒ताभ्यो॒ अकृ॑णोदुलो॒कं यो वो॑ म॒ह्या अ॒भिश॑स्ते॒रमु॑ञ्चत् ।
तस्मा॒ इन्द्रा॑य॒ मधु॑मन्तमू॒र्मिं दे॑व॒माद॑नं॒ प्र हि॑णोतनापः ॥
ଯିଏ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବାଧା ବିରୁଦ୍ଧରେ ପଥ କରିଥିଲା, ଯିଏ ମହାଶାପରୁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲା, ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମଧୁମୟ ତରଙ୍ଗ ପଠାଅ, ହେ ଜଳସମୂହ, ଯାହା ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଏ।
10.30.8
प्रास्मै॑ हिनोत॒ मधु॑मन्तमू॒र्मिं गर्भो॒ यो वः॑ सिन्धवो॒ मध्व॒ उत्सः॑ ।
घृ॒तपृ॑ष्ठ॒मीड्य॑मध्व॒रेषु॒ आपो॑ रेवतीः शृणु॒ता हवं॑ मे ॥
ତା'ପାଇଁ ମଧୁମୟ ତରଙ୍ଗ ପଠାଅ, ଯାହା ତୁମମାନଙ୍କର ଗର୍ଭ, ହେ ନଦୀଗଣ, ମଧୁର ଉତ୍ସ, ଘିଅ-ପୃଷ୍ଠ, ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଶଂସନୀୟ; ହେ ଧନବତୀ ଜଳସମୂହ, ମୋ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ।
10.30.9
तं सि॑न्धवो मत्स॒रमि॑न्द्र॒पान॑मू॒र्मिं प्र हे॑त॒ य उ॒भे इय॑र्ति ।
म॒द॒च्युत॑मौशा॒नं न॑भो॒जां परि॑ त्रि॒तन्तुं॑ वि॒चर॑न्त॒मुत्स॑म् ॥
ସେହି ମଦ ବର୍ଷଣକାରୀ, ଇନ୍ଦ୍ରପାନ ତରଙ୍ଗକୁ ଆଗକୁ ଠେଲ, ହେ ନଦୀଗଣ, ଯାହା ଉଭୟ ଲୋକକୁ ଚଳାଏ; ତାହା ଉତ୍ସାହୀ, ଆକାଶ ଧାରଣକାରୀ, ତ୍ରିସୂତ୍ରୀ, ଘୂରୁଥିବା ଉତ୍ସ।
10.30.10
आ॒वर्वृ॑तती॒रध॒ नु द्वि॒धारा॑ गोषु॒युधो॒ न नि॑य॒वं चर॑न्तीः ।
ऋषे॒ जनि॑त्री॒र्भुव॑नस्य॒ पत्नी॑र॒पो व॑न्दस्व स॒वृधः॒ सयो॑नीः ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ଦୁଇ ଧାରାରେ ବାରମ୍ବାର ଫେରୁଥିବା, ଗାଈ ଦୁହାଣୀ ପରି ଯୂପ ଆଡ଼କୁ ଚଳୁଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ; ହେ ଋଷି, ଜଗତର ଜନନୀ ପତ୍ନୀଗଣ, ଜଳ — ସହ-ବର୍ଦ୍ଧିତ, ସହ-ଜାତ ସେହି ଜଳକୁ ସ୍ତୁତି କର।
10.30.11
हि॒नोता॑ नो अध्व॒रं दे॑वय॒ज्या हि॒नोत॒ ब्रह्म॑ स॒नये॒ धना॑नाम् ।
ऋ॒तस्य॒ योगे॒ वि ष्य॑ध्व॒मूधः॑ श्रुष्टी॒वरी॑र्भूतना॒स्मभ्य॑मापः ॥
ଆମ ପାଇଁ ଦେବଯଜ୍ଞ ଚଳାଅ, ଧନ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମ-ମନ୍ତ୍ର ଚଳାଅ; ଋତର ଯୋଗରେ ଊଧସ ଖୋଲ, ହେ ଜଳସମୂହ, ଆମ ପାଇଁ ଦାନଶୀଳା ହୁଅ।
10.30.12
आपो॑ रेवतीः॒ क्षय॑था॒ हि वस्वः॒ क्रतुं॑ च भ॒द्रं बि॑भृ॒थामृतं॑ च ।
रा॒यश्च॒ स्थ स्व॑प॒त्यस्य॒ पत्नीः॒ सर॑स्वती॒ तद्गृ॑ण॒ते वयो॑ धात् ॥
ହେ ଧନବତୀ ଜଳସମୂହ, ତୁମେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଧନର ଅଧିକାରିଣୀ; ଶୁଭ ସଂକଳ୍ପ ଓ ଅମୃତ ଧାରଣ କର; ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନବାନଙ୍କ ଧନର ତୁମେ ଅଧିକାରିଣୀ; ସରସ୍ୱତୀ ସେହି ସ୍ତୋତାକୁ ସେହି ବଳ ଦେଲେ।
10.30.13
प्रति॒ यदापो॒ अदृ॑श्रमाय॒तीर्घृ॒तं पयां॑सि॒ बिभ्र॑ती॒र्मधू॑नि ।
अ॒ध्व॒र्युभि॒र्मन॑सा संविदा॒ना इन्द्रा॑य॒ सोमं॒ सुषु॑तं॒ भर॑न्तीः ॥
ଘିଅ, କ୍ଷୀର ଓ ମଧୁ ବହନ କରି ଆସୁଥିବା ଜଳକୁ ମୁଁ ଦେଖିଲି; ଅଧ୍ୱର୍ଯୁମାନଙ୍କ ସହ ମନରେ ଏକମତ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲରୂପେ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ସୋମ ଆଣୁଥିଲେ।
10.30.14
एमा अ॑ग्मन्रे॒वती॑र्जी॒वध॑न्या॒ अध्व॑र्यवः सा॒दय॑ता सखायः ।
नि ब॒र्हिषि॑ धत्तन सोम्यासो अ॒पां नप्त्रा॑ संविदा॒नास॑ एनाः ॥
ଏହି ସମୃଦ୍ଧ, ଜୀବନଧନଯୁକ୍ତ ଜଳଧାରା ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ହେ ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଗଣ, ହେ ସଖାଗଣ, ବସନ୍ତୁ; ହେ ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼କଗଣ, କୁଶ ଉପରେ ଏଗୁଡ଼ିକୁ ରଖନ୍ତୁ, ଜଳର ପୌତ୍ର (ଅଗ୍ନି) ସହ ଏକମତ ହୋଇ।
10.30.15
आग्म॒न्नाप॑ उश॒तीर्ब॒र्हिरेदं न्य॑ध्व॒रे अ॑सदन्देव॒यन्तीः॑ ।
अध्व॑र्यवः सुनु॒तेन्द्रा॑य॒ सोम॒मभू॑दु वः सु॒शका॑ देवय॒ज्या ॥
ଜଳ ଆସିଗଲା; ଏଠାରେ କୁଶ ଉପରେ ବସିଗଲା, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରି। ହେ ଅଧ୍ୱର୍ଯୁଗଣ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼ନ କର; ତାହା ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ସହାୟକ ଏବଂ ଦେବଯଜନ ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇଛି।