ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.46.1
प्र होता॑ जा॒तो म॒हान्न॑भो॒विन्नृ॒षद्वा॑ सीदद॒पामु॒पस्थे॑ ।
दधि॒र्यो धायि॒ स ते॒ वयां॑सि य॒न्ता वसू॑नि विध॒ते त॑नू॒पाः ॥
ହୋତା ଅଗ୍ନି ଜନ୍ମ ନେଇ ମହାନ ହେଲେ; ଆକାଶ ଜାଣୁଥିବା ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଳର କୋଳରେ ବସିଲେ। ଯେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ, ସେ ତୁମକୁ ବଳ ଦିଅନ୍ତି; ସ୍ତୋତାଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତି, ଶରୀରର ରକ୍ଷକ।
10.46.2
इ॒मं वि॒धन्तो॑ अ॒पां स॒धस्थे॑ प॒शुं न न॒ष्टं प॒दैरनु॑ ग्मन् ।
गुहा॒ चत॑न्तमु॒शिजो॒ नमो॑भिरि॒च्छन्तो॒ धीरा॒ भृग॑वोऽविन्दन् ॥
ଜଳର ସାଧାରଣ ସ୍ଥାନରେ ଏହାକୁ ସ୍ଥାପନ କରି, ହଜିଯାଇଥିବା ପଶୁ ପରି ସେମାନେ ପାଦଚିହ୍ନ ଅନୁସରଣ କଲେ; ଲୁଚିଥିବା ତାହାକୁ ଉଶିଜମାନେ ନମସ୍କାରରେ ଖୋଜିଲେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭୃଗୁମାନେ ଖୋଜି ତାହାକୁ ପାଇଲେ।
10.46.3
इ॒मं त्रि॒तो भूर्य॑विन्ददि॒च्छन्वै॑भूव॒सो मू॒र्धन्यघ्न्या॑याः ।
स शेवृ॑धो जा॒त आ ह॒र्म्येषु॒ नाभि॒र्युवा॑ भवति रोच॒नस्य॑ ॥
ଏହାକୁ ତ୍ରିତ ବହୁତ ଖୋଜି ପାଇଲେ; ବୈଭୂବସଙ୍କ ମସ୍ତକରେ, ଅଘ୍ନ୍ୟାଙ୍କ (ଗାଈର) ସ୍ଥାନରେ। ସୁଖ ବଢ଼ାଉଥିବା, ଜନ୍ମିତ ସେ ଗୃହମାନଙ୍କରେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠେ; ଆଲୋକର କେନ୍ଦ୍ର ସେ ସଦା ଯୁବକ।
10.46.4
म॒न्द्रं होता॑रमु॒शिजो॒ नमो॑भिः॒ प्राञ्चं॑ य॒ज्ञं ने॒तार॑मध्व॒राणा॑म् ।
वि॒शाम॑कृण्वन्नर॒तिं पा॑व॒कं ह॑व्य॒वाहं॒ दध॑तो॒ मानु॑षेषु ॥
ମଧୁର ହୋତାଙ୍କୁ ଉଶିଜମାନେ ନମସ୍କାରରେ (ସ୍ଥାପନ କଲେ); ଆଗକୁ ଯାଉଥିବା ଯଜ୍ଞର ନେତା, ଅଧ୍ୱରର ନେତାଙ୍କୁ। ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାହାଙ୍କୁ ଅବିଶ୍ରାନ୍ତ, ପବିତ୍ରକାରୀ, ହବିବାହକ କଲେ; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖିଲେ।
10.46.5
प्र भू॒र्जय॑न्तं म॒हां वि॑पो॒धां मू॒रा अमू॑रं पु॒रां द॒र्माण॑म् ।
नय॑न्तो॒ गर्भं॑ व॒नां धियं॑ धु॒र्हिरि॑श्मश्रुं॒ नार्वा॑णं॒ धन॑र्चम् ॥
ତୁମେ ଆଗକୁ ଯାଅ, ବିଜେତା, ମହାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ବଳବାନ, ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗିବା, ମୂକ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିବା; ନଗର ଧ୍ୱଂସକାରୀ ଅଗ୍ନି ପରି। ଗର୍ଭ ବହି, ବନର ଗର୍ଭ ଗ୍ରହଣ କରି, ଚିନ୍ତା ରଖି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦାଢ଼ିବାଲାଙ୍କୁ, ଘୋଡ଼ାକୁ ନୁହେଁ, ଧନ ଜିଣିବାଙ୍କୁ (ରଖିଲେ)।
10.46.6
नि प॒स्त्या॑सु त्रि॒त स्त॑भू॒यन्परि॑वीतो॒ योनौ॑ सीदद॒न्तः ।
अतः॑ सं॒गृभ्या॑ वि॒शां दमू॑ना॒ विध॑र्मणाय॒न्त्रैरी॑यते॒ नॄन् ॥
ତ୍ରିତ ପସ୍ତ୍ୟା ସ୍ଥାନରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ; ଘେରା ହୋଇଥିବା ସେ ଗର୍ଭରେ ଭିତରେ ବସିଲେ। ଏଣୁ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରି, ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ବନ୍ଧନହୀନ ଉପାୟରେ ଦମନ କରି, ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଡାକି ହୁଅନ୍ତି।
10.46.7
अ॒स्याजरा॑सो द॒माम॒रित्रा॑ अ॒र्चद्धू॑मासो अ॒ग्नयः॑ पाव॒काः ।
श्वि॒ती॒चयः॑ श्वा॒त्रासो॑ भुर॒ण्यवो॑ वन॒र्षदो॑ वा॒यवो॒ न सोमाः॑ ॥
ଏହି ଯଜ୍ଞର ଅଜର, ଅହିଂସିତ ଅଗ୍ନିଗଣ, ଯାହାଙ୍କ ଧୂଆଁ ଚମକେ, ସେମାନେ ପାବନ; ସେମାନେ ଶ୍ବିତୀଚି, ଶ୍ବାତ୍ର, ଭୁରଣ୍ୟୁ, ବନରେ ବସୁଥିବା ବାୟୁ ପରି ସୋମ।
10.46.8
प्र जि॒ह्वया॑ भरते॒ वेपो॑ अ॒ग्निः प्र व॒युना॑नि॒ चेत॑सा पृथि॒व्याः ।
तमा॒यवः॑ शु॒चय॑न्तं पाव॒कं म॒न्द्रं होता॑रं दधिरे॒ यजि॑ष्ठम् ॥
ଅଗ୍ନି ନିଜ ଜିଭରେ କମ୍ପମାନ ଶିଖାକୁ ଆଗକୁ ନିଏ, ନିଜ ବୁଦ୍ଧିରେ ପୃଥିବୀର ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମ ପ୍ରକାଶ କରେ; ସେହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପାବନ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଅତି ପୂଜ୍ୟ ହୋତାଙ୍କୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
10.46.9
द्यावा॒ यम॒ग्निं पृ॑थि॒वी जनि॑ष्टा॒माप॒स्त्वष्टा॒ भृग॑वो॒ यं सहो॑भिः ।
ई॒ळेन्यं॑ प्रथ॒मं मा॑त॒रिश्वा॑ दे॒वास्त॑तक्षु॒र्मन॑वे॒ यज॑त्रम् ॥
ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଜଳ, ତ୍ଵଷ୍ଟା ଓ ଭୃଗୁମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଯାହାକୁ ଗଢ଼ିଲେ; ପ୍ରଶଂସନୀୟ, ପ୍ରଥମ ମାତରିଶ୍ଵା, ଦେବତାମାନେ ମନୁ ପାଇଁ ସେହି ପୂଜ୍ୟଙ୍କୁ ଗଢ଼ିଲେ।
10.46.10
यं त्वा॑ दे॒वा द॑धि॒रे ह॑व्य॒वाहं॑ पुरु॒स्पृहो॒ मानु॑षासो॒ यज॑त्रम् ।
स याम॑न्नग्ने स्तुव॒ते वयो॑ धाः॒ प्र दे॑व॒यन्य॒शसः॒ सं हि पू॒र्वीः ॥
ଯେଉଁ ତୁମକୁ ଦେବତାମାନେ ହବ୍ୟବାହକ, ବହୁ କାମନା ପୂରକ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପୂଜ୍ୟ ରୂପେ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ସେହି ତୁମେ; ଅତଏବ ହେ ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞରେ ସ୍ତୁତିକାରୀକୁ ବଳ ଦିଅ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛୁକଙ୍କୁ ଅନେକ ଯଶ ଦିଅ।