ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 2.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.35.1
उपे॑मसृक्षि वाज॒युर्व॑च॒स्यां चनो॑ दधीत ना॒द्यो गिरो॑ मे ।
अ॒पां नपा॑दाशु॒हेमा॑ कु॒वित्स सु॒पेश॑सस्करति॒ जोषि॑ष॒द्धि ॥
ଅନ୍ନ ଇଚ୍ଛାରେ ମୁଁ ଅପାମ୍ ନପାତଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଛି; ସେ ମୋ ବାଣୀ ଓ ସ୍ତୁତିଗୀତ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଶୀଘ୍ର ଆହୁତ ଅପାମ୍ ନପାତ ହୁଏତ ଏହି ସୁକର୍ମାକୁ ସିଦ୍ଧ କରିବେ ଓ ତାଙ୍କଠାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ।
2.35.2
इ॒मं स्व॑स्मै हृ॒द आ सुत॑ष्टं॒ मन्त्रं॑ वोचेम कु॒विद॑स्य॒ वेद॑त् ।
अ॒पां नपा॑दसु॒र्य॑स्य म॒ह्ना विश्वा॑न्य॒र्यो भुव॑ना जजान ॥
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ହୃଦୟରୁ ଏହି ସୁଗଠିତ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା; ହୁଏତ ସେ ଏହା ଜାଣିବେ। ଅପାମ୍ ନପାତ ନିଜ ମହିମାର ବଳରେ ଅସୁର ପ୍ରଭୁ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଜନ୍ମ ଦେଇଛନ୍ତି।
2.35.3
सम॒न्या यन्त्युप॑ यन्त्य॒न्याः स॑मा॒नमू॒र्वं न॒द्यः॑ पृणन्ति ।
तमू॒ शुचिं॒ शुच॑यो दीदि॒वांस॑म॒पां नपा॑तं॒ परि॑ तस्थु॒रापः॑ ॥
କେତେ ନଦୀ ଏକାସାଥି ଯାଆନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତି; ସେମାନେ ଏକ ସାଧାରଣ ଗଭୀରତା ପୂରଣ କରନ୍ତି। ସେହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅପାମ୍ ନପାତଙ୍କ ଚାରିପାଖେ ସେହି ଜଳ ଠିଆ ହେଲା।
2.35.4
तमस्मे॑रा युव॒तयो॒ युवा॑नं मर्मृ॒ज्यमा॑नाः॒ परि॑ य॒न्त्यापः॑ ।
स शु॒क्रेभिः॒ शिक्व॑भी रे॒वद॒स्मे दी॒दाया॑नि॒ध्मो घृ॒तनि॑र्णिग॒प्सु ॥
ସେହି ଯୁବକଙ୍କୁ ସୁନ୍ଦରୀ ଯୁବତୀମାନେ ଘେରନ୍ତି; ଶୁଦ୍ଧକାରୀ ଜଳ ତାଙ୍କ ଚାରିପାଖେ ଯାଏ। ସେ ନିଜ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖାରେ ଆମକୁ ଧନ ଦେଇ ଜଳରେ ଦୀପ୍ତି ପାନ୍ତି; ଘୃତ ଝରାଇ, କାଷ୍ଠ ଧାରଣ କରି।
2.35.5
अ॒स्मै ति॒स्रो अ॑व्य॒थ्याय॒ नारी॑र्दे॒वाय॑ दे॒वीर्दि॑धिष॒न्त्यन्न॑म् ।
कृता॑ इ॒वोप॒ हि प्र॑स॒र्स्रे अ॒प्सु स पी॒यूषं॑ धयति पूर्व॒सूना॑म् ॥
ସେହି ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ତିନି ଅକ୍ଷୟ ଦିବ୍ୟ ନାରୀ ଅନ୍ନ ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି; ଗଢ଼ାଯାଇଥିବା ପରି ସେମାନେ ଜଳରେ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଅନ୍ତି। ସେ ପ୍ରାଚୀନ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ଅମୃତ ପାନ କରନ୍ତି।
2.35.6
अश्व॒स्यात्र॒ जनि॑मा॒स्य च॒ स्व॑र्द्रु॒हो रि॒षः स॒म्पृचः॑ पाहि सू॒रीन् ।
आ॒मासु॑ पू॒र्षु प॒रो अ॑प्रमृ॒ष्यं नारा॑तयो॒ वि न॑श॒न्नानृ॑तानि ॥
ଏଠାରେ ଅଶ୍ୱର ଜନ୍ମ ଓ ତାହାର ଦୀପ୍ତି ପାଇଁ, ଦ୍ରୋହୀ ଓ କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାଉଥିବା ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ବୀରମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ଅବିସ୍ମରଣୀୟ ଦୁର୍ଗରେ, ପାର ହୋଇ, ସେହି ଶତ୍ରୁମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ; ମିଥ୍ୟା ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେଉ।
2.35.7
स्व आ दमे॑ सु॒दुघा॒ यस्य॑ धे॒नुः स्व॒धां पी॑पाय सु॒भ्वन्न॑मत्ति ।
सो अ॒पां नपा॑दू॒र्जय॑न्न॒प्स्व॑न्तर्व॑सु॒देया॑य विध॒ते वि भा॑ति ॥
ନିଜ ଆବାସରେ, ଯାହାର ଉତ୍ତମ ଦୁଗ୍ଧବତୀ ଗାଈ ତୃପ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେ ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କରେ। ଜଳର ପୁତ୍ର ସେ, ଜଳ ଭିତରେ ଅନ୍ନକୁ ପୋଷଣ କରି, ସ୍ତୋତାଙ୍କୁ ଧନଦାନ ପାଇଁ ଦୀପ୍ତି ପାଏ।
2.35.8
यो अ॒प्स्वा शुचि॑ना॒ दैव्ये॑न ऋ॒तावाज॑स्र उर्वि॒या वि॒भाति॑ ।
व॒या इद॒न्या भुव॑नान्यस्य॒ प्र जा॑यन्ते वी॒रुध॑श्च प्र॒जाभिः॑ ॥
ଜଳ ମଧ୍ୟରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିବ୍ୟ ତେଜରେ, ସତ୍ୟରେ ସ୍ଥିତ, ଅକ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ, ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଯେ ଦୀପ୍ତି ପାଏ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଜନ୍ମନ୍ତି, ଔଷଧି-ଲତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତାନ ସହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
2.35.9
अ॒पां नपा॒दा ह्यस्था॑दु॒पस्थं॑ जि॒ह्माना॑मू॒र्ध्वो वि॒द्युतं॒ वसा॑नः ।
तस्य॒ ज्येष्ठं॑ महि॒मानं॒ वह॑न्ती॒र्हिर॑ण्यवर्णाः॒ परि॑ यन्ति य॒ह्वीः ॥
ଜଳର ପୁତ୍ର ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠି, ବକ୍ର (ମେଘ) କୋଳରେ ସ୍ଥିତ ହେଲେ, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପରିଧାନ କରି। ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମାକୁ ବହନ କରି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣର ମହତୀ (ଧାରାମାନେ) ତାଙ୍କ ଚାରିପାଖେ ଗମନ କରନ୍ତି।
2.35.10
हिर॑ण्यरूपः॒ स हिर॑ण्यसंदृग॒पां नपा॒त्सेदु॒ हिर॑ण्यवर्णः ।
हि॒र॒ण्यया॒त्परि॒ योने॑र्नि॒षद्या॑ हिरण्य॒दा द॑द॒त्यन्न॑मस्मै ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରୂପବାନ ସେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦର୍ଶୀ; ଜଳର ପୁତ୍ର ସେ ହିଁ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗର୍ଭରୁ ଚାରିପାଖେ ବସି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ନ ଦିଅନ୍ତି।
2.35.11
तद॒स्यानी॑कमु॒त चारु॒ नामा॑पी॒च्यं॑ वर्धते॒ नप्तु॑र॒पाम् ।
यमि॒न्धते॑ युव॒तयः॒ समि॒त्था हिर॑ण्यवर्णं घृ॒तमन्न॑मस्य ॥
ତାଙ୍କର ସେହି ସୁନ୍ଦର ନାମ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ରୂପ ବଢ଼େ, ଜଳର ପୌତ୍ରଙ୍କର। ଯେଉଁ ଯୁବତୀମାନେ ଏହିପରି ମିଳି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି — ସେହି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣ ପାଇଁ, ଘୃତ ଓ ତାଙ୍କର ଅନ୍ନ।
2.35.12
अ॒स्मै ब॑हू॒नाम॑व॒माय॒ सख्ये॑ य॒ज्ञैर्वि॑धेम॒ नम॑सा ह॒विर्भिः॑ ।
सं सानु॒ मार्ज्मि॒ दिधि॑षामि॒ बिल्मै॒र्दधा॒म्यन्नैः॒ परि॑ वन्द ऋ॒ग्भिः ॥
ବହୁଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବନିମ୍ନ ସେହି ସଖାଙ୍କ ପାଇଁ, ଯଜ୍ଞ, ନମସ୍କାର ଓ ହବିଷ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ପୂଜା କରିବା। ତାଙ୍କର ଶିଖର-ଧାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମାର୍ଜନ କରେ, ଅଳଙ୍କାରରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ଅନ୍ନରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରେ, ଋକ୍ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖେ ସ୍ତୁତି କରେ।
2.35.13
स ईं॒ वृषा॑ जनय॒त्तासु॒ गर्भं॒ स ईं॒ शिशु॑र्धयति॒ तं रि॑हन्ति ।
सो अ॒पां नपा॒दन॑भिम्लातवर्णो अ॒न्यस्ये॑वे॒ह त॒न्वा॑ विवेष ॥
ସେହି ବୃଷ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଭ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ; ସେହି ଶିଶୁ ତାହା ପାନ କରେ, ତାକୁ ସେମାନେ ଚାଟନ୍ତି। ଜଳର ସେହି ପୌତ୍ର, ଅମ୍ଳାନ ବର୍ଣ୍ଣର, ଯେପରି ଅନ୍ୟର ଶରୀର ପରି ଏଠାରେ ନିଜ ଶରୀର ସହିତ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
2.35.14
अ॒स्मिन्प॒दे प॑र॒मे त॑स्थि॒वांस॑मध्व॒स्मभि॑र्वि॒श्वहा॑ दीदि॒वांस॑म् ।
आपो॒ नप्त्रे॑ घृ॒तमन्नं॒ वह॑न्तीः स्व॒यमत्कैः॒ परि॑ दीयन्ति य॒ह्वीः ॥
ଏହି ପରମ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥିତ, ପଥ ସହିତ ସଦା ଦୀପ୍ତିମାନ ତାଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ, ପୌତ୍ର ପାଇଁ ଘୃତ ଓ ଅନ୍ନ ବହନ କରୁଥିବା ମହାନ୍ ଜଳସମୂହ ନିଜ ଶିଖା ସହିତ ସ୍ୱୟଂ ଘୂରନ୍ତି।
2.35.15
अयां॑समग्ने सुक्षि॒तिं जना॒यायां॑समु म॒घव॑द्भ्यः सुवृ॒क्तिम् ।
विश्वं॒ तद्भ॒द्रं यदव॑न्ति दे॒वा बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ମୁଁ ଉତ୍ତମ ବାସସ୍ଥାନ ଦେଇଛି, ଏବଂ ଦାନଶୀଳ ଯଜମାନମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଆହୁତି ମଧ୍ୟ ଦେଇଛି। ଦେବତାମାନେ ଯାହା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ତାହା ସବୁ ମଙ୍ଗଳ; ଉତ୍ତମ ବୀରମାନଙ୍କ ସହିତ ସଭାରେ ଆମେ ସେହି ମହତ୍ତ୍ୱ କଥା କହିବା।