Ṛgveda · Sūkta 2.35

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

2.35.1

उपे॑मसृक्षि वाज॒युर्व॑च॒स्यां चनो॑ दधीत ना॒द्यो गिरो॑ मे ।
अ॒पां नपा॑दाशु॒हेमा॑ कु॒वित्स सु॒पेश॑सस्करति॒ जोषि॑ष॒द्धि ॥

Begehrend nach Kraft bin ich zu Apāṃ Napāt getreten; er möge mein Wort und meine Lieder annehmen. Schnell anzurufen, möge Apāṃ Napāt vielleicht diesen wohlvollziehenden Verehrer vollenden und an ihm Freude haben.

2.35.2

इ॒मं स्व॑स्मै हृ॒द आ सुत॑ष्टं॒ मन्त्रं॑ वोचेम कु॒विद॑स्य॒ वेद॑त् ।
अ॒पां नपा॑दसु॒र्य॑स्य म॒ह्ना विश्वा॑न्य॒र्यो भुव॑ना जजान ॥

Für ihn wollen wir von Herzen diesen wohlgefügten Spruch sprechen; vielleicht kennt er ihn. Apāṃ Napāt hat durch die Macht seiner Größe als lebensspendender Herr alle Welten hervorgebracht.

2.35.3

सम॒न्या यन्त्युप॑ यन्त्य॒न्याः स॑मा॒नमू॒र्वं न॒द्यः॑ पृणन्ति ।
तमू॒ शुचिं॒ शुच॑यो दीदि॒वांस॑म॒पां नपा॑तं॒ परि॑ तस्थु॒रापः॑ ॥

Einige Flüsse fließen zusammen, andere gehen zu ihnen; sie füllen ein gemeinsames Bett. Um jenen leuchtenden Apāṃ Napāt herum standen die Wasser.

2.35.4

तमस्मे॑रा युव॒तयो॒ युवा॑नं मर्मृ॒ज्यमा॑नाः॒ परि॑ य॒न्त्यापः॑ ।
स शु॒क्रेभिः॒ शिक्व॑भी रे॒वद॒स्मे दी॒दाया॑नि॒ध्मो घृ॒तनि॑र्णिग॒प्सु ॥

Um jenen Jüngling gehen anmutige junge Frauen; die reinigenden Wasser umkreisen ihn. Reichtum bringend mit seinen hellen Flammen, leuchtet er in den Wassern, Schmalz träufelnd, der Träger des Holzes.

2.35.5

अ॒स्मै ति॒स्रो अ॑व्य॒थ्याय॒ नारी॑र्दे॒वाय॑ दे॒वीर्दि॑धिष॒न्त्यन्न॑म् ।
कृता॑ इ॒वोप॒ हि प्र॑स॒र्स्रे अ॒प्सु स पी॒यूषं॑ धयति पूर्व॒सूना॑म् ॥

Für ihn wünschen drei unvergängliche göttliche Frauen Speise darzubringen; wie gemacht, breiten sie sich nahe in den Wassern aus. Er trinkt den Nektar der erstgeborenen Söhne.

2.35.6

अश्व॒स्यात्र॒ जनि॑मा॒स्य च॒ स्व॑र्द्रु॒हो रि॒षः स॒म्पृचः॑ पाहि सू॒रीन् ।
आ॒मासु॑ पू॒र्षु प॒रो अ॑प्रमृ॒ष्यं नारा॑तयो॒ वि न॑श॒न्नानृ॑तानि ॥

Hier, für die Geburt und das Licht des Pferdes, schütze die Helden vor den Bösen und den Schädigern. In den unvergessenen Festungen jenseits mögen jene Feinde zugrunde gehen und die Lügen mit ihnen.

2.35.7

स्व आ दमे॑ सु॒दुघा॒ यस्य॑ धे॒नुः स्व॒धां पी॑पाय सु॒भ्वन्न॑मत्ति ।
सो अ॒पां नपा॑दू॒र्जय॑न्न॒प्स्व॑न्तर्व॑सु॒देया॑य विध॒ते वि भा॑ति ॥

In seiner eigenen Wohnung, deren gute Milchkuh voll Nahrung ist, isst er Speise. Der Sohn der Wasser, der Nahrung im Innern der Wasser nährt, leuchtet, um dem Verehrer Reichtum zu geben.

2.35.8

यो अ॒प्स्वा शुचि॑ना॒ दैव्ये॑न ऋ॒तावाज॑स्र उर्वि॒या वि॒भाति॑ ।
व॒या इद॒न्या भुव॑नान्यस्य॒ प्र जा॑यन्ते वी॒रुध॑श्च प्र॒जाभिः॑ ॥

Er, der weithin in den Wassern leuchtet, mit strahlendem göttlichem Glanz, in der Wahrheit wohnend und unermüdlich; durch ihn werden andere Wesen geboren, und auch die Pflanzen sprießen mit ihrer Nachkommenschaft.

2.35.9

अ॒पां नपा॒दा ह्यस्था॑दु॒पस्थं॑ जि॒ह्माना॑मू॒र्ध्वो वि॒द्युतं॒ वसा॑नः ।
तस्य॒ ज्येष्ठं॑ महि॒मानं॒ वह॑न्ती॒र्हिर॑ण्यवर्णाः॒ परि॑ यन्ति य॒ह्वीः ॥

Der Sohn der Wasser erhob sich und stand im Schoß der krummen (Wolken), mit dem Blitz bekleidet. Seine höchste Größe tragend, ziehen die mächtigen goldfarbenen (Ströme) rings um ihn.

2.35.10

हिर॑ण्यरूपः॒ स हिर॑ण्यसंदृग॒पां नपा॒त्सेदु॒ हिर॑ण्यवर्णः ।
हि॒र॒ण्यया॒त्परि॒ योने॑र्नि॒षद्या॑ हिरण्य॒दा द॑द॒त्यन्न॑मस्मै ॥

Goldgestaltig ist er, goldsehend; er ist wahrlich der Sohn der Wasser, und sein ist auch die goldene Farbe. Aus dem goldenen Schoß, rings herum sitzend, geben ihm die Goldspender Speise.

2.35.11

तद॒स्यानी॑कमु॒त चारु॒ नामा॑पी॒च्यं॑ वर्धते॒ नप्तु॑र॒पाम् ।
यमि॒न्धते॑ युव॒तयः॒ समि॒त्था हिर॑ण्यवर्णं घृ॒तमन्न॑मस्य ॥

Jener schöne Name von ihm und seine verborgene Gestalt wachsen, des Enkels der Wasser; den die jungen Frauen so gemeinsam entzünden — dem Goldfarbenen gehören Butterschmalz und seine Speise.

2.35.12

अ॒स्मै ब॑हू॒नाम॑व॒माय॒ सख्ये॑ य॒ज्ञैर्वि॑धेम॒ नम॑सा ह॒विर्भिः॑ ।
सं सानु॒ मार्ज्मि॒ दिधि॑षामि॒ बिल्मै॒र्दधा॒म्यन्नैः॒ परि॑ वन्द ऋ॒ग्भिः ॥

Für jenen Freund, den geringsten unter vielen, wollen wir mit Opfern, mit Ehrfurcht, mit Opferspenden verehren. Ich wische vollständig seinen Gipfelstrom ab, ich wünsche ihn mit Schmuck zu schauen, ich setze ihn ein mit Speisen, ich preise ihn ringsum mit Versen.