ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 2.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.35.1
उपे॑मसृक्षि वाज॒युर्व॑च॒स्यां चनो॑ दधीत ना॒द्यो गिरो॑ मे ।
अ॒पां नपा॑दाशु॒हेमा॑ कु॒वित्स सु॒पेश॑सस्करति॒ जोषि॑ष॒द्धि ॥
അന്നം ആഗ്രഹിച്ച് ഞാൻ അപാം നപാത്തിനെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; അവൻ എന്റെ വാക്കും സ്തുതിഗീതവും സ്വീകരിക്കട്ടെ. വേഗത്തിൽ വിളിക്കപ്പെടുന്ന അപാം നപാത്ത് ഈ സുകർമ്മിയെ സിദ്ധിപ്പിച്ച് അവനിൽ സന്തോഷിക്കട്ടെ.
2.35.2
इ॒मं स्व॑स्मै हृ॒द आ सुत॑ष्टं॒ मन्त्रं॑ वोचेम कु॒विद॑स्य॒ वेद॑त् ।
अ॒पां नपा॑दसु॒र्य॑स्य म॒ह्ना विश्वा॑न्य॒र्यो भुव॑ना जजान ॥
അദ്ദേഹത്തിനായി ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ഈ നന്നായി രചിച്ച മന്ത്രം നാം ചൊല്ലാം; അദ്ദേഹം അത് അറിയട്ടെ. അപാം നപാത്ത്, തന്റെ മഹിമയുടെ ശക്തിയാൽ, അസുരപ്രഭുവായി സകല ലോകങ്ങളെയും ജനിപ്പിച്ചു.
2.35.3
सम॒न्या यन्त्युप॑ यन्त्य॒न्याः स॑मा॒नमू॒र्वं न॒द्यः॑ पृणन्ति ।
तमू॒ शुचिं॒ शुच॑यो दीदि॒वांस॑म॒पां नपा॑तं॒ परि॑ तस्थु॒रापः॑ ॥
ചില നദികൾ ഒന്നിച്ചു ഒഴുകുന്നു, മറ്റുള്ളവ അവയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകുന്നു; അവ ഒരേ പൊതു ആഴം നിറയ്ക്കുന്നു. ആ തിളങ്ങുന്ന അപാം നപാത്തിന് ചുറ്റും ആ ജലം നിലകൊണ്ടു.
2.35.4
तमस्मे॑रा युव॒तयो॒ युवा॑नं मर्मृ॒ज्यमा॑नाः॒ परि॑ य॒न्त्यापः॑ ।
स शु॒क्रेभिः॒ शिक्व॑भी रे॒वद॒स्मे दी॒दाया॑नि॒ध्मो घृ॒तनि॑र्णिग॒प्सु ॥
ആ യുവാവിനെ മനോഹരികളായ യുവതികൾ ചുറ്റുന്നു; ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ജലങ്ങൾ അവന്റെ ചുറ്റും ഒഴുകുന്നു. അവൻ തന്റെ തിളങ്ങുന്ന ജ്വാലകളാൽ നമുക്ക് സമ്പത്ത് നൽകി വെള്ളത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു; നെയ്യ് ഒഴുക്കി, വിറക് വഹിച്ചുകൊണ്ട്.
2.35.5
अ॒स्मै ति॒स्रो अ॑व्य॒थ्याय॒ नारी॑र्दे॒वाय॑ दे॒वीर्दि॑धिष॒न्त्यन्न॑म् ।
कृता॑ इ॒वोप॒ हि प्र॑स॒र्स्रे अ॒प्सु स पी॒यूषं॑ धयति पूर्व॒सूना॑म् ॥
ആ ദേവന് മൂന്ന് അക്ഷയ ദേവീസ്ത്രീകൾ അന്നം അർപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ അവർ ജലത്തിൽ വ്യാപിക്കുന്നു. അവൻ പുരാതന പുത്രന്മാരുടെ അമൃതം പാനം ചെയ്യുന്നു.
2.35.6
अश्व॒स्यात्र॒ जनि॑मा॒स्य च॒ स्व॑र्द्रु॒हो रि॒षः स॒म्पृचः॑ पाहि सू॒रीन् ।
आ॒मासु॑ पू॒र्षु प॒रो अ॑प्रमृ॒ष्यं नारा॑तयो॒ वि न॑श॒न्नानृ॑तानि ॥
ഇവിടെ കുതിരയുടെ ജനനത്തിനും അതിന്റെ പ്രകാശത്തിനുമായി, ദ്രോഹികളിൽ നിന്നും ഉപദ്രവകാരികളിൽ നിന്നും വീരന്മാരെ രക്ഷിക്കേണമേ. മറക്കാനാകാത്ത കോട്ടകളിൽ, അപ്പുറം, ആ ശത്രുക്കൾ നശിക്കട്ടെ; നുണകളും നശിക്കട്ടെ.
2.35.7
स्व आ दमे॑ सु॒दुघा॒ यस्य॑ धे॒नुः स्व॒धां पी॑पाय सु॒भ्वन्न॑मत्ति ।
सो अ॒पां नपा॑दू॒र्जय॑न्न॒प्स्व॑न्तर्व॑सु॒देया॑य विध॒ते वि भा॑ति ॥
തന്റെ വാസസ്ഥാനത്ത്, നല്ല പാൽ തരുന്ന പശു തൃപ്തിയാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവൻ അന്നം ഭുജിക്കുന്നു. ജലങ്ങളുടെ പുത്രനായ അവൻ, വെള്ളത്തിനുള്ളിൽ അന്നത്തെ പോഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, സ്തോതാവിന് ധനം നൽകാൻ പ്രകാശിക്കുന്നു.
2.35.8
यो अ॒प्स्वा शुचि॑ना॒ दैव्ये॑न ऋ॒तावाज॑स्र उर्वि॒या वि॒भाति॑ ।
व॒या इद॒न्या भुव॑नान्यस्य॒ प्र जा॑यन्ते वी॒रुध॑श्च प्र॒जाभिः॑ ॥
ജലങ്ങളിൽ, ശുദ്ധമായ ദിവ്യ തേജസ്സോടെ, സത്യത്തിൽ ഉറച്ച്, ക്ഷീണമില്ലാത്തവനായി, വിശാലമായി പ്രകാശിക്കുന്നവൻ; അവനാൽ മറ്റ് ജീവികൾ ജനിക്കുന്നു, ഔഷധസസ്യങ്ങളും സന്തതിയോടെ വളരുന്നു.
2.35.9
अ॒पां नपा॒दा ह्यस्था॑दु॒पस्थं॑ जि॒ह्माना॑मू॒र्ध्वो वि॒द्युतं॒ वसा॑नः ।
तस्य॒ ज्येष्ठं॑ महि॒मानं॒ वह॑न्ती॒र्हिर॑ण्यवर्णाः॒ परि॑ यन्ति य॒ह्वीः ॥
ജലങ്ങളുടെ പുത്രൻ മുകളിലേക്കുയർന്ന്, വളഞ്ഞ (മേഘങ്ങളുടെ) മടിയിൽ നിലകൊണ്ടു, മിന്നലണിഞ്ഞ്. അവന്റെ ഉത്കൃഷ്ടമായ മഹിമ വഹിച്ച്, സ്വർണ്ണവർണ്ണമുള്ള മഹത്തായ (പ്രവാഹങ്ങൾ) അവനെ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
2.35.10
हिर॑ण्यरूपः॒ स हिर॑ण्यसंदृग॒पां नपा॒त्सेदु॒ हिर॑ण्यवर्णः ।
हि॒र॒ण्यया॒त्परि॒ योने॑र्नि॒षद्या॑ हिरण्य॒दा द॑द॒त्यन्न॑मस्मै ॥
സ്വർണ്ണരൂപനാണവൻ, സ്വർണ്ണം കാണുന്നവൻ; ജലങ്ങളുടെ പുത്രൻ അവൻ തന്നെ, സ്വർണ്ണവർണ്ണവും അവന്റേതാണ്. സ്വർണ്ണ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ചുറ്റും ഇരുന്ന്, സ്വർണ്ണം നൽകുന്നവർ അവനു അന്നം നൽകുന്നു.
2.35.11
तद॒स्यानी॑कमु॒त चारु॒ नामा॑पी॒च्यं॑ वर्धते॒ नप्तु॑र॒पाम् ।
यमि॒न्धते॑ युव॒तयः॒ समि॒त्था हिर॑ण्यवर्णं घृ॒तमन्न॑मस्य ॥
അവന്റെ ആ സുന്ദരമായ നാമവും മറഞ്ഞ രൂപവും വളരുന്നു, ജലങ്ങളുടെ പൗത്രന്. ഏതു യുവതികൾ ഇങ്ങനെ ഒന്നിച്ച് ജ്വലിപ്പിക്കുന്നുവോ — ആ സ്വർണ്ണവർണ്ണനു, നെയ്യും അവന്റെ അന്നവും.
2.35.12
अ॒स्मै ब॑हू॒नाम॑व॒माय॒ सख्ये॑ य॒ज्ञैर्वि॑धेम॒ नम॑सा ह॒विर्भिः॑ ।
सं सानु॒ मार्ज्मि॒ दिधि॑षामि॒ बिल्मै॒र्दधा॒म्यन्नैः॒ परि॑ वन्द ऋ॒ग्भिः ॥
അനേകരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനായ ആ സഖാവിന്, യജ്ഞങ്ങളാലും നമസ്കാരത്താലും ഹവിസ്സുകളാലും നമുക്ക് ആരാധിക്കാം. അവന്റെ ശിഖരധാര പൂർണ്ണമായി തുടയ്ക്കുന്നു, ആഭരണങ്ങളാൽ അവനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, അന്നങ്ങളാൽ അവനെ സ്ഥാപിക്കുന്നു, ഋക്കുകളാൽ അവനെ ചുറ്റും സ്തുതിക്കുന്നു.
2.35.13
स ईं॒ वृषा॑ जनय॒त्तासु॒ गर्भं॒ स ईं॒ शिशु॑र्धयति॒ तं रि॑हन्ति ।
सो अ॒पां नपा॒दन॑भिम्लातवर्णो अ॒न्यस्ये॑वे॒ह त॒न्वा॑ विवेष ॥
ആ വൃഷഭൻ അവയിൽ ഗർഭം ഉളവാക്കി; ആ ശിശു അതിനെ പാനം ചെയ്യുന്നു, അതിനെ നക്കുന്നു. ജലങ്ങളുടെ ആ പൗത്രൻ, മങ്ങാത്ത വർണമുള്ളവൻ, മറ്റൊരുവന്റെ ശരീരമെന്നപോലെ ഇവിടെ സ്വന്തം ശരീരത്തോടെ പ്രവേശിച്ചു.
2.35.14
अ॒स्मिन्प॒दे प॑र॒मे त॑स्थि॒वांस॑मध्व॒स्मभि॑र्वि॒श्वहा॑ दीदि॒वांस॑म् ।
आपो॒ नप्त्रे॑ घृ॒तमन्नं॒ वह॑न्तीः स्व॒यमत्कैः॒ परि॑ दीयन्ति य॒ह्वीः ॥
ഈ പരമസ്ഥാനത്ത് നിൽക്കുന്നവനും, വഴികളോടെ എപ്പോഴും പ്രകാശിക്കുന്നവനുമായ അവനെ ചുറ്റി, പൗത്രന് നെയ്യും അന്നവും വഹിച്ചുകൊണ്ട് ശക്തരായ ജലങ്ങൾ സ്വയം തങ്ങളുടെ ജ്വാലകളോടെ ചുറ്റിസഞ്ചരിക്കുന്നു.
2.35.15
अयां॑समग्ने सुक्षि॒तिं जना॒यायां॑समु म॒घव॑द्भ्यः सुवृ॒क्तिम् ।
विश्वं॒ तद्भ॒द्रं यदव॑न्ति दे॒वा बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥
അഗ്നേ, മനുഷ്യന് നല്ല വാസസ്ഥാനം ഞാൻ നൽകിയിരിക്കുന്നു; ദാനശീലരായ യജമാനന്മാർക്ക് നല്ല ഹവിസ്സും നൽകി. ദേവന്മാർ രക്ഷിക്കുന്നതെല്ലാം മംഗളമാണ്; നല്ല വീരന്മാരോടുകൂടി സഭയിൽ ആ മഹത്വത്തെ നമുക്ക് പറയാം.