ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 3.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.29.1
अस्ती॒दम॑धि॒मन्थ॑न॒मस्ति॑ प्र॒जन॑नं कृ॒तम् ।
ए॒तां वि॒श्पत्नी॒मा भ॑रा॒ग्निं म॑न्थाम पू॒र्वथा॑ ॥
ଏଇ ମନ୍ଥନ-କାଠ ଅଛି, ଅରଣି-ପ୍ରସ୍ତୁତି ସମ୍ପନ୍ନ। ବିଶ୍ପତ୍ନୀଙ୍କୁ (ଜନଙ୍କ ଅଧିପତିଙ୍କୁ) ଏଠାକୁ ଆଣ; ପୂର୍ବ ଭଳି ଆମେ ଅଗ୍ନିକୁ ମନ୍ଥନ କରିବା।
3.29.2
अ॒रण्यो॒र्निहि॑तो जा॒तवे॑दा॒ गर्भ॑ इव॒ सुधि॑तो ग॒र्भिणी॑षु ।
दि॒वेदि॑व॒ ईड्यो॑ जागृ॒वद्भि॑र्ह॒विष्म॑द्भिर्मनु॒ष्ये॑भिर॒ग्निः ॥
ଦୁଇ ଅରଣିରେ ସ୍ଥାପିତ ଜାତବେଦା ଅଗ୍ନି, ଗର୍ଭବତୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୁସ୍ଥିତ ଗର୍ଭ ପରି; ପ୍ରତିଦିନ ସ୍ତୁତ୍ୟ। ଜାଗ୍ରତ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ହବିଷ୍ମାନ୍ ଯଜମାନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି (ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି)।
3.29.3
उ॒त्ता॒नाया॒मव॑ भरा चिकि॒त्वान्त्स॒द्यः प्रवी॑ता॒ वृष॑णं जजान ।
अ॒रु॒षस्तू॑पो॒ रुश॑दस्य॒ पाज॒ इळा॑यास्पु॒त्रो व॒युने॑ऽजनिष्ट ॥
ବିସ୍ତୃତ ବେଦିରେ, ସାବଧାନତାରେ ତାଙ୍କୁ ତଳକୁ ଆଣ; ଜାଗ୍ରତ ସେ ତୁରନ୍ତ ବୃଷଭ (ଅଗ୍ନି)ଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଲାଲ ଶିଖାଯୁକ୍ତ ଅରୁଷସ୍ତୂପ ଝଳସେ; ତାଙ୍କ ବଳ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଇଳାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯଜ୍ଞରେ ଜନ୍ମିଲେ।
3.29.4
इळा॑यास्त्वा प॒दे व॒यं नाभा॑ पृथि॒व्या अधि॑ ।
जात॑वेदो॒ नि धी॑महि॒ अग्ने॑ ह॒व्याय॒ वोळ्ह॑वे ॥
ଇଳାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ, ପୃଥିବୀର ନାଭି ଉପରେ ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ଥାପନ କରୁ। ହେ ଜାତବେଦା, ହେ ଅଗ୍ନି, ହବି ବହନ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଏଠାରେ ରଖୁ।
3.29.5
मन्थ॑ता नरः क॒विमद्व॑यन्तं॒ प्रचे॑तसम॒मृतं॑ सु॒प्रती॑कम् ।
य॒ज्ञस्य॑ के॒तुं प्र॑थ॒मं पु॒रस्ता॑द॒ग्निं न॑रो जनयता सु॒शेव॑म् ॥
ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଅଦ୍ବୟ, ଜ୍ଞାନୀ, ଅମୃତ, ସୁନ୍ଦର ମୁଖବିଶିଷ୍ଟ କବିଙ୍କୁ ମନ୍ଥନ କର। ଯଜ୍ଞର ପ୍ରଥମ ଧ୍ୱଜା, ଆଗରେ ପୂର୍ବରେ ଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଜନ୍ମାଅ; ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭକାରୀ।
3.29.6
यदी॒ मन्थ॑न्ति बा॒हुभि॒र्वि रो॑च॒तेऽश्वो॒ न वा॒ज्य॑रु॒षो वने॒ष्वा ।
चि॒त्रो न याम॑न्न॒श्विनो॒रनि॑वृतः॒ परि॑ वृण॒क्त्यश्म॑न॒स्तृणा॒ दह॑न् ॥
ସେମାନେ ବାହୁରେ ମନ୍ଥନ କଲେ ସେ ଘୋଡ଼ା ପରି ଝଳସେ; ବନରେ ଲାଲ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ପରି। ଅଶ୍ୱିନଙ୍କ ପଥରେ ବିବିଧବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅବରୋଧହୀନ, ସେ ପଥରର ଚାରିପାଶର ଘାସ ଜାଳି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଚାରିଆଡ଼େ ଛାଡ଼େ।
3.29.7
जा॒तो अ॒ग्नी रो॑चते॒ चेकि॑तानो वा॒जी विप्रः॑ कविश॒स्तः सु॒दानुः॑ ।
यं दे॒वास॒ ईड्यं॑ विश्व॒विदं॑ हव्य॒वाह॒मद॑धुरध्व॒रेषु॑ ॥
ଜନ୍ମିତ ଅଗ୍ନି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ; ତେଜସ୍ୱୀ, ବଳବାନ, ଜ୍ଞାନୀ, କବିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ, ଦାନଶୀଳ। ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ସ୍ତୁତ୍ୟ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ହବିର୍ବାହକଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
3.29.8
सीद॑ होतः॒ स्व उ॑लो॒के चि॑कि॒त्वान्त्सा॒दया॑ य॒ज्ञं सु॑कृ॒तस्य॒ योनौ॑ ।
दे॒वा॒वीर्दे॒वान्ह॒विषा॑ यजासि॒ अग्ने॑ बृ॒हद्यज॑माने॒ वयो॑ धाः ॥
ହେ ହୋତା, ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସ; ଜାଣିଥିବା ହୋଇ ଯଜ୍ଞକୁ ସତ୍କର୍ମର ଆଧାରରେ ସ୍ଥାପନ କର। ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ହବିଃ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କର; ଯଜମାନଙ୍କୁ ମହାବଳ ଦିଅ।
3.29.9
कृ॒णोत॑ धू॒मं वृष॑णं सखा॒योऽस्रे॑धन्त इतन॒ वाज॒मच्छ॑ ।
अ॒यम॒ग्निः पृ॑तना॒षाट्सु॒वीरो॒ येन॑ दे॒वासो॒ अस॑हन्त॒ दस्यू॑न् ॥
ହେ ସଖାଗଣ, ବର୍ଷଣକାରୀ ଧୂଆଁ ଉଠାଅ; ଅକ୍ଷୟ ହୋଇ ଅନ୍ନ ଆଡ଼େ ଯାଅ। ଏହି ଅଗ୍ନି ସେନା ଜିତିବାରେ ସମର୍ଥ, ଉତ୍ତମ ବୀରଯୁକ୍ତ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କଲେ।
3.29.10
अ॒यं ते॒ योनि॑र्ऋ॒त्वियो॒ यतो॑ जा॒तो अरो॑चथाः ।
तं जा॒नन्न॑ग्न॒ आ सी॒दाथा॑ नो वर्धया॒ गिरः॑ ॥
ଏହା ତୁମର ସମୟାନୁସାରେ ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥଳ; ଏଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲ। ତାହା ଜାଣି, ହେ ଅଗ୍ନି, ଏଠାରେ ବସ ଏବଂ ଆମ ସ୍ତୁତି ବଢ଼ାଅ।
3.29.11
तनू॒नपा॑दुच्यते॒ गर्भ॑ आसु॒रो नरा॒शंसो॑ भवति॒ यद्वि॒जाय॑ते ।
मा॒त॒रिश्वा॒ यदमि॑मीत मा॒तरि॒ वात॑स्य॒ सर्गो॑ अभव॒त्सरी॑मणि ॥
ତନୂନପାତ୍କୁ ଗର୍ଭ ଓ ଅସୁର କୁହାଯାଏ; ଜନ୍ମ ହେଲେ ସେ ନରାଶଂସ ହୁଏ। ମାତରିଶ୍ୱା ମାତାଙ୍କ ଭିତରେ ମାପି ଗଢ଼ିଲେ, ସରୀମଣିରେ ବାୟୁର ପ୍ରବାହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
3.29.12
सु॒नि॒र्मथा॒ निर्म॑थितः सुनि॒धा निहि॑तः क॒विः ।
अग्ने॑ स्वध्व॒रा कृ॑णु दे॒वान्दे॑वय॒ते य॑ज ॥
ଭଲ ଭାବେ ମଥିତ, ଭଲ ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ, ଦ୍ରଷ୍ଟା ଅଗ୍ନି, ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞ କର। ଦେବୋପାସକଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
3.29.13
अजी॑जनन्न॒मृतं॒ मर्त्या॑सो अस्रे॒माणं॑ त॒रणिं॑ वी॒ळुज॑म्भम् ।
दश॒ स्वसा॑रो अ॒ग्रुवः॑ समी॒चीः पुमां॑सं जा॒तम॒भि सं र॑भन्ते ॥
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସେହି ଅମର, ଅଚଳ, ପାର କରାଇବା, ସବଳ ଚୋଆଳ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଏକାଠି ଚାଲୁଥିବା ଦଶ ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଭଉଣୀ ଜନ୍ମିତ ପୁରୁଷ (ଅଗ୍ନି)ଙ୍କୁ ଏକାଠି ଧରନ୍ତି।
3.29.14
प्र स॒प्तहो॑ता सन॒काद॑रोचत मा॒तुरु॒पस्थे॒ यदशो॑च॒दूध॑नि ।
न नि मि॑षति सु॒रणो॑ दि॒वेदि॑वे॒ यदसु॑रस्य ज॒ठरा॒दजा॑यत ॥
ସାତ ହୋତାଙ୍କ (ଅଗ୍ନି) ଜନ୍ମସ୍ଥାନରୁ ସେ ଉଦ୍ଭାସିତ ହେଲେ; ମାତାଙ୍କ କୋଳରେ, ଜଳର ସ୍ତନରେ ସେ ଜଳିଲେ ବେଳେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ସେ ଦିନକୁ ଦିନ ଭୁଲନ୍ତି ନାହିଁ; ଅସୁରଙ୍କ ଉଦରରୁ ସେ ଜନ୍ମିଲେ ବେଳେ।
3.29.15
अ॒मि॒त्रा॒युधो॑ म॒रुता॑मिव प्र॒याः प्र॑थम॒जा ब्रह्म॑णो॒ विश्व॒मिद्वि॑दुः ।
द्यु॒म्नव॒द्ब्रह्म॑ कुशि॒कास॒ एरि॑र॒ एक॑एको॒ दमे॑ अ॒ग्निं समी॑धिरे ॥
ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପକାରୀ, ମରୁତଙ୍କ ପରି, ବ୍ରହ୍ମର ପ୍ରଥମଜାତମାନେ ସବୁକିଛି ଜାଣନ୍ତି। କୁଶିକ ବଂଶୀୟମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବ୍ରହ୍ମ ଆଣିଲେ; ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ଘରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଏକାଠି ଜାଳିଲେ।
3.29.16
यद॒द्य त्वा॑ प्रय॒ति य॒ज्ञे अ॒स्मिन्होत॑श्चिकि॒त्वोऽवृ॑णीमही॒ह ।
ध्रु॒वम॑या ध्रु॒वमु॒ताश॑मिष्ठाः प्रजा॒नन्वि॒द्वाँ उप॑ याहि॒ सोम॑म् ॥
ଆଜି ଆମେ ତୁମକୁ ଏଇ ଯଜ୍ଞରେ, ପଠାଯାଇଥିବା ଭାବେ, ଏଠାରେ ବାଛିଲୁ, ହେ ହୋତା, ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଯଜ୍ଞ କର, ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିଷ୍ଠାରେ, ସବୁ ଜାଣି, ସୋମ ନିକଟକୁ ଆସ।