Ṛgveda · Sūkta 3.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.29.1
अस्ती॒दम॑धि॒मन्थ॑न॒मस्ति॑ प्र॒जन॑नं कृ॒तम् ।
ए॒तां वि॒श्पत्नी॒मा भ॑रा॒ग्निं म॑न्थाम पू॒र्वथा॑ ॥
Hier ist der Reibstab, hier ist die Herstellung des Feuers. Bring die Herrin der Sippen herbei; wie zuvor wollen wir Agni reiben.
3.29.2
अ॒रण्यो॒र्निहि॑तो जा॒तवे॑दा॒ गर्भ॑ इव॒ सुधि॑तो ग॒र्भिणी॑षु ।
दि॒वेदि॑व॒ ईड्यो॑ जागृ॒वद्भि॑र्ह॒विष्म॑द्भिर्मनु॒ष्ये॑भिर॒ग्निः ॥
Jātavedas Agni, in den beiden Feuerhölzern niedergelegt, gut gesetzt wie ein Embryo unter Schwangeren, ist täglich zu preisen; von wachen Männern und Opferern mit Gaben wird Agni entzündet.
3.29.3
उ॒त्ता॒नाया॒मव॑ भरा चिकि॒त्वान्त्स॒द्यः प्रवी॑ता॒ वृष॑णं जजान ।
अ॒रु॒षस्तू॑पो॒ रुश॑दस्य॒ पाज॒ इळा॑यास्पु॒त्रो व॒युने॑ऽजनिष्ट ॥
Auf dem ausgebreiteten Altar bring ihn achtsam herab; die Erwachte gebar sogleich den Stier (Agni). Aruṣa-stūpa, der Rotgeschopfte, leuchtet; seine Kraft strahlt; der Sohn der Iḷā wurde im Ritus geboren.
3.29.4
इळा॑यास्त्वा प॒दे व॒यं नाभा॑ पृथि॒व्या अधि॑ ।
जात॑वेदो॒ नि धी॑महि॒ अग्ने॑ ह॒व्याय॒ वोळ्ह॑वे ॥
An der Stätte der Iḷā, am Nabel der Erde, setzen wir dich nieder. O Jātavedas, o Agni, wir legen dich hier nieder, um die Gabe zu tragen.
3.29.5
मन्थ॑ता नरः क॒विमद्व॑यन्तं॒ प्रचे॑तसम॒मृतं॑ सु॒प्रती॑कम् ।
य॒ज्ञस्य॑ के॒तुं प्र॑थ॒मं पु॒रस्ता॑द॒ग्निं न॑रो जनयता सु॒शेव॑म् ॥
O Männer, reibt den Seher, ungeteilt, weise, unsterblich, von schönem Antlitz. Bringt hervor, o Männer, Agni, das erste Banner des Opfers, vorn im Osten, überaus gnädig.
3.29.6
यदी॒ मन्थ॑न्ति बा॒हुभि॒र्वि रो॑च॒तेऽश्वो॒ न वा॒ज्य॑रु॒षो वने॒ष्वा ।
चि॒त्रो न याम॑न्न॒श्विनो॒रनि॑वृतः॒ परि॑ वृण॒क्त्यश्म॑न॒स्तृणा॒ दह॑न् ॥
Wenn sie mit den Armen reiben, leuchtet er wie ein Pferd, wie ein schneller rötlicher Renner im Wald. Vielfarbig und ungehemmt auf dem Pfad der Aśvins, verbrennt er das Gras um die Steine und streut sie nach allen Seiten.
3.29.7
जा॒तो अ॒ग्नी रो॑चते॒ चेकि॑तानो वा॒जी विप्रः॑ कविश॒स्तः सु॒दानुः॑ ।
यं दे॒वास॒ ईड्यं॑ विश्व॒विदं॑ हव्य॒वाह॒मद॑धुरध्व॒रेषु॑ ॥
Geboren leuchtet Agni, strahlend, kraftvoll, weise, ein von Dichtern gepriesener Seher, freigebig. Die Götter setzten ihn, den Lobenswerten, Allwissenden, Opferträger, in die Opfer ein.
3.29.8
सीद॑ होतः॒ स्व उ॑लो॒के चि॑कि॒त्वान्त्सा॒दया॑ य॒ज्ञं सु॑कृ॒तस्य॒ योनौ॑ ।
दे॒वा॒वीर्दे॒वान्ह॒विषा॑ यजासि॒ अग्ने॑ बृ॒हद्यज॑माने॒ वयो॑ धाः ॥
Setze dich an deinen Platz, o Hotar, der du weißt; stelle das Opfer in den Sitz des wohlvollbrachten Ritus. O Agni, Beschützer der Götter, verehre die Götter mit der Opfergabe und gib dem Opferer große Kraft.
3.29.9
कृ॒णोत॑ धू॒मं वृष॑णं सखा॒योऽस्रे॑धन्त इतन॒ वाज॒मच्छ॑ ।
अ॒यम॒ग्निः पृ॑तना॒षाट्सु॒वीरो॒ येन॑ दे॒वासो॒ अस॑हन्त॒ दस्यू॑न् ॥
Erhebt den regenspendenden Rauch, ihr Freunde, unermüdlich, geht zur Nahrung. Dieser Agni, Besieger der Heere, reich an guten Helden, ist es, durch den die Götter die Dasyus besiegten.
3.29.10
अ॒यं ते॒ योनि॑र्ऋ॒त्वियो॒ यतो॑ जा॒तो अरो॑चथाः ।
तं जा॒नन्न॑ग्न॒ आ सी॒दाथा॑ नो वर्धया॒ गिरः॑ ॥
Dies ist dein rechter Ursprung, aus dem du geboren wurdest und erstrahltest. Dies wissend, o Agni, setze dich hier nieder und mehre unsere Lieder.
3.29.11
तनू॒नपा॑दुच्यते॒ गर्भ॑ आसु॒रो नरा॒शंसो॑ भवति॒ यद्वि॒जाय॑ते ।
मा॒त॒रिश्वा॒ यदमि॑मीत मा॒तरि॒ वात॑स्य॒ सर्गो॑ अभव॒त्सरी॑मणि ॥
Tanūnapāt wird der Embryo und der Herr genannt; wenn er geboren wird, wird er Narāśaṃsa. Als Mātariśvan ihn in der Mutter maß und formte, entstand der Windstrom im Fluss.
3.29.12
सु॒नि॒र्मथा॒ निर्म॑थितः सुनि॒धा निहि॑तः क॒विः ।
अग्ने॑ स्वध्व॒रा कृ॑णु दे॒वान्दे॑वय॒ते य॑ज ॥
Wohlgerieben, wohl gesetzt, o weiser Agni, vollziehe gute Opfer. Für den Götterverehrer verehre die Götter.
3.29.13
अजी॑जनन्न॒मृतं॒ मर्त्या॑सो अस्रे॒माणं॑ त॒रणिं॑ वी॒ळुज॑म्भम् ।
दश॒ स्वसा॑रो अ॒ग्रुवः॑ समी॒चीः पुमां॑सं जा॒तम॒भि सं र॑भन्ते ॥
Die Sterblichen gebaren den Unsterblichen, den Unerschütterlichen, den Übersetzer mit den starken Kiefern. Zehn unermüdliche Schwestern, gemeinsam sich bewegend, ergreifen den geborenen Mann (Agni).
3.29.14
प्र स॒प्तहो॑ता सन॒काद॑रोचत मा॒तुरु॒पस्थे॒ यदशो॑च॒दूध॑नि ।
न नि मि॑षति सु॒रणो॑ दि॒वेदि॑वे॒ यदसु॑रस्य ज॒ठरा॒दजा॑यत ॥
Der Siebenpriester (Agni) leuchtete aus seiner Geburtsstätte hervor, als er im Schoß der Mutter, im Euter der Wasser, entbrannte. Wie die Sonne versagt der Strahlende nicht Tag für Tag, als er aus dem Leib des Asura geboren wurde.
3.29.15
अ॒मि॒त्रा॒युधो॑ म॒रुता॑मिव प्र॒याः प्र॑थम॒जा ब्रह्म॑णो॒ विश्व॒मिद्वि॑दुः ।
द्यु॒म्नव॒द्ब्रह्म॑ कुशि॒कास॒ एरि॑र॒ एक॑एको॒ दमे॑ अ॒ग्निं समी॑धिरे ॥
Die Schleuderer feindlicher Waffen, den Maruts gleich, die Erstgeborenen der heiligen Formel wissen alles. Das Geschlecht der Kuśikas brachte die leuchtende Formel; jeder entzündete Agni zusammen in seinem eigenen Haus.
3.29.16
यद॒द्य त्वा॑ प्रय॒ति य॒ज्ञे अ॒स्मिन्होत॑श्चिकि॒त्वोऽवृ॑णीमही॒ह ।
ध्रु॒वम॑या ध्रु॒वमु॒ताश॑मिष्ठाः प्रजा॒नन्वि॒द्वाँ उप॑ याहि॒ सोम॑म् ॥
Heute, da wir dich hier in diesem Opfer als den Entsandten erwählen, o Hotar, o Weiser, opfere fest, höchst hingegeben, alles wissend; komm zum Soma.