ऋग्वेद · सूक्त 3.41

3.41.1

आ तू न॑ इन्द्र म॒द्र्य॑ग्हुवा॒नः सोम॑पीतये ।
हरि॑भ्यां याह्यद्रिवः ॥

हे इंद्रा, सोम पिण्यासाठी आम्ही तुला बोलावले आहे. हे दगडी वज्रधारी, तुझ्या दोन हिरव्या घोड्यांसह येथे ये.

स॒त्तो होता॑ न ऋ॒त्विय॑स्तिस्ति॒रे ब॒र्हिरा॑नु॒षक् ।
अयु॑ज्रन्प्रा॒तरद्र॑यः ॥

आमच्यासाठी यथाविधी बसलेला होता पुरोहित दर्भावर बसला. पहाटे सोम दाबणारे दगड जुंपले गेले.

इ॒मा ब्रह्म॑ ब्रह्मवाहः क्रि॒यन्त॒ आ ब॒र्हिः सी॑द ।
वी॒हि शू॑र पुरो॒ळाश॑म् ॥

ही स्तोत्रे म्हटली जात आहेत. हे ब्रह्मवाहका, दर्भावर येऊन बस. हे वीरा, पुरोडाश चाखा.

रा॒र॒न्धि सव॑नेषु ण ए॒षु स्तोमे॑षु वृत्रहन् ।
उ॒क्थेष्वि॑न्द्र गिर्वणः ॥

आमच्या या सवनांत, या स्तोत्रांत, उक्थांत आनंदित हो. हे वृत्रहन्ता इंद्रा, हे स्तुतींनी पूजित.

म॒तयः॑ सोम॒पामु॒रुं रि॒हन्ति॒ शव॑स॒स्पति॑म् ।
इन्द्रं॑ व॒त्सं न मा॒तरः॑ ॥

स्तुती सोमपान करणाऱ्या, महान, बलाच्या स्वामी इंद्राला चाटतात, जसे माता वासराला चाटतात.

स म॑न्दस्वा॒ ह्यन्ध॑सो॒ राध॑से त॒न्वा॑ म॒हे ।
न स्तो॒तारं॑ नि॒दे क॑रः ॥

तू रसाने आनंदित हो; महान दानासाठी तुझ्या देहासह. स्तोत्याला दारिद्र्यात टाकू नकोस.

व॒यमि॑न्द्र त्वा॒यवो॑ ह॒विष्म॑न्तो जरामहे ।
उ॒त त्वम॑स्म॒युर्व॑सो ॥

हे इंद्रा, तुझी इच्छा करणारे आम्ही हविर्द्रव्यांसह तुझी स्तुती करतो. आणि हे वसो, तूही आमच्यावर प्रेम करणारा आहेस.

मारे अ॒स्मद्वि मु॑मुचो॒ हरि॑प्रिया॒र्वाङ्या॑हि ।
इन्द्र॑ स्वधावो॒ मत्स्वे॒ह ॥

आमच्यापासून दूर जाऊ नकोस. हे हरिप्रिया, आमच्याकडे ये. हे इंद्रा, हे स्वधावान, येथे येऊन आनंदित हो.

अ॒र्वाञ्चं॑ त्वा सु॒खे रथे॒ वह॑तामिन्द्र के॒शिना॑ ।
घृ॒तस्नू॑ ब॒र्हिरा॒सदे॑ ॥

हे इंद्रा, सुखकर रथात तुला आमच्याकडे घेऊन येवोत — तूप ठिबकणारे दोन केशी अश्व, बर्हीवर बसण्यासाठी तुला वाहून आणोत.