ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.74

5.74.1

कू ष्ठो॑ देवावश्विना॒द्या दि॒वो म॑नावसू ।
तच्छ्र॑वथो वृषण्वसू॒ अत्रि॑र्वा॒मा वि॑वासति ॥

ହେ ମନୋଧନ ଦେବ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆଜି ଆକାଶରୁ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ କେଉଁଠି ଅଛ? ହେ ବୃଷଣ୍ବସୁ, ତାହା ଶୁଣ; ଅତ୍ରି ତୁମକୁ କାମନା କରେ।

कुह॒ त्या कुह॒ नु श्रु॒ता दि॒वि दे॒वा नास॑त्या ।
कस्मि॒न्ना य॑तथो॒ जने॒ को वां॑ न॒दीनां॒ सचा॑ ॥

ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ କେଉଁଠି, ଏବେ ଖ୍ୟାତ ସେମାନେ ଆକାଶରେ କେଉଁଠି? ହେ ଦେବ ନାସତ୍ୟଗଣ, ତୁମେମାନେ କେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ଯାଅ? ନଦୀମାନଙ୍କ ସହିତ କିଏ ତୁମକୁ ଯୋଡ଼େ?

कं या॑थः॒ कं ह॑ गच्छथः॒ कमच्छा॑ युञ्जाथे॒ रथ॑म् ।
कस्य॒ ब्रह्मा॑णि रण्यथो व॒यं वा॑मुश्मसी॒ष्टये॑ ॥

ତୁମେ କାହା ପାଖକୁ ଯାଅ, ନିଶ୍ଚୟ କାହା ପାଖକୁ ଯାଅ, କାହା ପାଖରେ ରଥ ଯୋଡ଼ ଥାଅ? କାହାର ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ପାଅ? ଆମେ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ତୁମକୁ କାମନା କରୁ।

पौ॒रं चि॒द्ध्यु॑द॒प्रुतं॒ पौर॑ पौ॒राय॒ जिन्व॑थः ।
यदी॑ं गृभी॒तता॑तये सिं॒हमि॑व द्रु॒हस्प॒दे ॥

ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ପ୍ରାଚୀନ ଉଦପ୍ରୁତକୁ, ପ୍ରାଚୀନ ପାଇଁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କଲ; ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଧରାଯାଇଥିବା ଲୋକକୁ ସିଂହ ପରି, ଦ୍ରୁହର ସ୍ଥାନରୁ (ମୁକ୍ତ କଲ)।

प्र च्यवा॑नाज्जुजु॒रुषो॑ व॒व्रिमत्कं॒ न मु॑ञ्चथः ।
युवा॒ यदी॑ कृ॒थः पुन॒रा काम॑मृण्वे व॒ध्वः॑ ॥

ତୁମେ ବୃଦ୍ଧ ଚ୍ୟବାନଙ୍କୁ, କୁଞ୍ଚିତ ଚର୍ମରୁ, ପୁରୁଣା ଚର୍ମ ପରି ମୁକ୍ତ କଲ; ତୁମେ ଯୁବକ ଥିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଯୁବକ କଲ; ମୁଁ ବଧୂର କାମନା ପାଏ।

अस्ति॒ हि वा॑मि॒ह स्तो॒ता स्मसि॑ वां सं॒दृशि॑ श्रि॒ये ।
नू श्रु॒तं म॒ आ ग॑त॒मवो॑भिर्वाजिनीवसू ॥

ଏଠାରେ ତୁମ ପାଇଁ ସ୍ତୋତା ଅଛି; ଆମେ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଠିଆ ହେଉ। ବର୍ତ୍ତମାନ ମୋର କଥା ଶୁଣ; ହେ ବଳଧନ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ମୋ ପାଖକୁ ଆସ।

को वा॑म॒द्य पु॑रू॒णामा व॑व्ने॒ मर्त्या॑नाम् ।
को विप्रो॑ विप्रवाहसा॒ को य॒ज्ञैर्वा॑जिनीवसू ॥

ହେ ବିପ୍ରବାହସ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆଜି ଅନେକ ମର୍ତ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ବରଣ କରେ? କିଏ ବିପ୍ର? ହେ ବାଜିନୀବସୁ, କିଏ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଆପଣମାନଙ୍କୁ ପାଏ?

आ वां॒ रथो॒ रथा॑नां॒ येष्ठो॑ यात्वश्विना ।
पु॒रू चि॑दस्म॒युस्ति॒र आ॑ङ्गू॒षो मर्त्ये॒ष्वा ॥

ରଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆପଣଙ୍କ ରଥ ଆସୁ। ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆପଣ ଅନେକଙ୍କ ପାଖକୁ ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତି, ଆମ ପ୍ରତି ଅନୁଗ୍ରହ ରଖି ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆସନ୍ତି।

शमू॒ षु वां॑ मधूयुवा॒स्माक॑मस्तु चर्कृ॒तिः ।
अ॒र्वा॒ची॒ना वि॑चेतसा॒ विभिः॑ श्ये॒नेव॑ दीयतम् ॥

ଆମ ସ୍ତୁତି ଶୁଭକର ହେଉ। ହେ ମଧୁପ୍ରିୟ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ; ହେ ସ୍ପଷ୍ଟବୁଦ୍ଧି, ପକ୍ଷୀ ପରି, ବାଜ ପରି ଉଡ଼ି ଆସନ୍ତୁ।

अश्वि॑ना॒ यद्ध॒ कर्हि॑ चिच्शुश्रू॒यात॑मि॒मं हव॑म् ।
वस्वी॑रू॒ षु वां॒ भुजः॑ पृ॒ञ्चन्ति॒ सु वां॒ पृचः॑ ॥

ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, କେବେ ଯଦି ଏହି ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତି, ଧନସମ୍ପଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଆସନ୍ତୁ। ଆପଣଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ବାହୁ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ; ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ରଶି ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ।