ऋग्वेद · सूक्त 8.17

8.17.1

आ या॑हि सुषु॒मा हि त॒ इन्द्र॒ सोमं॒ पिबा॑ इ॒मम् ।
एदं ब॒र्हिः स॑दो॒ मम॑ ॥

हे इंद्रा, इथे ये, कारण तुझ्यासाठी सोम पिळला आहे; हा सोम प्राशन कर. माझ्या या दर्भासनावर बस.

आ त्वा॑ ब्रह्म॒युजा॒ हरी॒ वह॑तामिन्द्र के॒शिना॑ ।
उप॒ ब्रह्मा॑णि नः शृणु ॥

हे इंद्रा, प्रार्थनेने जुंपलेले, केसर असलेले तुझे दोन घोडे तुला इथे घेऊन येवोत. आमच्या प्रार्थना ऐक.

ब्र॒ह्माण॑स्त्वा व॒यं यु॒जा सो॑म॒पामि॑न्द्र सो॒मिनः॑ ।
सु॒ताव॑न्तो हवामहे ॥

हे इंद्रा, आम्ही ब्राह्मण, सोम पिळणारे; सोमप्राशक तुला प्रार्थनेच्या जोखडाने बोलावतो.

आ नो॑ याहि सु॒ताव॑तो अ॒स्माकं॑ सुष्टु॒तीरुप॑ ।
पिबा॒ सु शि॑प्रि॒न्नन्ध॑सः ॥

सोम पिळणाऱ्या आमच्या उत्तम स्तुतींजवळ इथे ये; हे शिप्रिन्, सोम उत्तम प्राशन कर.

आ ते॑ सिञ्चामि कु॒क्ष्योरनु॒ गात्रा॒ वि धा॑वतु ।
गृ॒भा॒य जि॒ह्वया॒ मधु॑ ॥

तुझ्या उदरात मी सोम ओततो; तो तुझ्या अवयवांत पसरो. जिभेने मधुरता घे.

स्वा॒दुष्टे॑ अस्तु सं॒सुदे॒ मधु॑मान्त॒न्वे॑ तव॑ ।
सोमः॒ शम॑स्तु ते हृ॒दे ॥

हा सोम तुला मधुर असो, सभेसाठी मधुमान असो; तुझ्या शरीरासाठी सोम सुखकर असो, तुझ्या हृदयासाठी सोम शुभ असो.

अ॒यमु॑ त्वा विचर्षणे॒ जनी॑रिवा॒भि संवृ॑तः ।
प्र सोम॑ इन्द्र सर्पतु ॥

हे सर्वदर्शी, पत्नी पतीभोवती जशा वेढतात तसा हा सोम तुला वेढून वाहो. हे इंद्रा, सोम तुझ्याकडे वाहो.

तु॒वि॒ग्रीवो॑ व॒पोद॑रः सुबा॒हुरन्ध॑सो॒ मदे॑ ।
इन्द्रो॑ वृ॒त्राणि॑ जिघ्नते ॥

जाड मानेचा, मोठ्या पोटाचा, सुंदर बाहूंचा इंद्र सोमाच्या मदात वृत्रांना मारतो.

इन्द्र॒ प्रेहि॑ पु॒रस्त्वं विश्व॒स्येशा॑न॒ ओज॑सा ।
वृ॒त्राणि॑ वृत्रहञ्जहि ॥

हे इंद्रा, पुढे चल; तूच सर्वांचा स्वामी आहेस, तुझ्या शक्तीने वृत्रांना मार. हे वृत्रहंता, त्यांना ठार कर.

दी॒र्घस्ते॑ अस्त्वङ्कु॒शो येना॒ वसु॑ प्र॒यच्छ॑सि ।
यज॑मानाय सुन्व॒ते ॥

ज्या अंकुशाने तू यजमानाला आणि सोम पिळणाऱ्याला धन देतोस, तो अंकुश दीर्घ असो.

अ॒यं त॑ इन्द्र॒ सोमो॒ निपू॑तो॒ अधि॑ ब॒र्हिषि॑ ।
एही॑म॒स्य द्रवा॒ पिब॑ ॥

हे इंद्रा, हा सोम तुझ्यासाठी दर्भावर गाळला आहे. इकडे ये, याच्याकडे धाव घेऊन पी.

शाचि॑गो॒ शाचि॑पूजना॒यं रणा॑य ते सु॒तः ।
आख॑ण्डल॒ प्र हू॑यसे ॥

हे शचीगो, हे शचीपूजिता, तुझ्या आनंदासाठी हा सोम पिळला आहे. हे आखंडला, तुला आवाहन केले जात आहे.

यस्ते॑ शृङ्गवृषो नपा॒त्प्रण॑पात्कुण्ड॒पाय्यः॑ ।
न्य॑स्मिन्दध्र॒ आ मनः॑ ॥

शृंगवृषाच्या पुत्रा, पुढे जाणाऱ्या, कुंडपायी! तू आपले मन याच्यावर ठेवले आहेस.

वास्तो॑ष्पते ध्रु॒वा स्थूणांस॑त्रं सो॒म्याना॑म् ।
द्र॒प्सो भे॒त्ता पु॒रां शश्व॑तीना॒मिन्द्रो॒ मुनी॑नां॒ सखा॑ ॥

गृहाच्या स्वामी! सोमयज्ञांचा दृढ स्तंभ आणि आधार तूच! शाश्वत किल्ल्यांचा भेदक इंद्र, मुनींचा मित्र.

पृदा॑कुसानुर्यज॒तो ग॒वेष॑ण॒ एकः॒ सन्न॒भि भूय॑सः ।
भूर्णि॒मश्वं॑ नयत्तु॒जा पु॒रो गृ॒भा इन्द्रं॒ सोम॑स्य पी॒तये॑ ॥

पृदाकुसानू, यज्ञास योग्य, गायींचा शोध घेणारा, एकटा असूनही अनेकांच्यावर; त्याने वेगाने तपकिरी घोडा पुढे नेला; सोम पिण्यासाठी इंद्राला धरून आणले.