ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 8.94

8.94.1

गौर्ध॑यति म॒रुतां॑ श्रव॒स्युर्मा॒ता म॒घोना॑म् ।
यु॒क्ता वह्नी॒ रथा॑नाम् ॥

ମରୁତ୍ମାନଙ୍କ ଗାଭୀ, ଯଶ ଇଚ୍ଛୁକ, ଦାନର ମାତା, ପୋଷଣ ଦିଏ; ରଥ ବହନକାରୀ, ଯୋଡ଼ା ହୋଇଥିବା।

यस्या॑ दे॒वा उ॒पस्थे॑ व्र॒ता विश्वे॑ धा॒रय॑न्ते ।
सूर्या॒मासा॑ दृ॒शे कम् ॥

ଯାହାର କୋଳରେ ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଉଷା, ଦେଖିବା ପାଇଁ କିଛି।

तत्सु नो॒ विश्वे॑ अ॒र्य आ सदा॑ गृणन्ति का॒रवः॑ ।
म॒रुतः॒ सोम॑पीतये ॥

ତାହା ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଆର୍ଯ୍ୟ ସଦା ଗାନ କରନ୍ତି; କବିମାନେ ସୋମପାନ ପାଇଁ ମରୁତ୍ମାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

अस्ति॒ सोमो॑ अ॒यं सु॒तः पिब॑न्त्यस्य म॒रुतः॑ ।
उ॒त स्व॒राजो॑ अ॒श्विना॑ ॥

ଏହି ସୋମ ନିଷ୍କାଶିତ; ମରୁତ୍ମାନେ ଏହା ପାନ କରନ୍ତି, ସ୍ୱରାଜ୍ୟବାନ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ମଧ୍ୟ।

पिब॑न्ति मि॒त्रो अ॑र्य॒मा तना॑ पू॒तस्य॒ वरु॑णः ।
त्रि॒ष॒ध॒स्थस्य॒ जाव॑तः ॥

ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ଯ୍ୟମା ନିଜ ଦେହରେ ପବିତ୍ର ସୋମ ପାନ କରନ୍ତି; ବରୁଣ ମଧ୍ୟ ତ୍ରିସ୍ଥାନବାସୀ, ଜାତ (ସୋମ) ପାନ କରନ୍ତି।

उ॒तो न्व॑स्य॒ जोष॒माँ इन्द्रः॑ सु॒तस्य॒ गोम॑तः ।
प्रा॒तर्होते॑व मत्सति ॥

ଏବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଗାଈ ଦୁଧ ମିଶ୍ରିତ ନିଷ୍କାଶିତ ସୋମର ଆନନ୍ଦରେ, ପ୍ରଭାତରେ ହୋତାଙ୍କ ପରି ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନ୍ତୁ।

कद॑त्विषन्त सू॒रय॑स्ति॒र आप॑ इव॒ स्रिधः॑ ।
अर्ष॑न्ति पू॒तद॑क्षसः ॥

ସୂର୍ଯ୍ୟସମ ସ୍ତୋତାମାନେ କେବେ ଦୀପ୍ତ ହେଲେ? ଶୁଦ୍ଧ ବଳଶାଳୀ ମରୁତ୍ମାନେ ନଦୀ ପରି ଧାଇଁ ବହନ୍ତି।

कद्वो॑ अ॒द्य म॒हानां॑ दे॒वाना॒मवो॑ वृणे ।
त्मना॑ च द॒स्मव॑र्चसाम् ॥

ଆଜି ମହାନ୍ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା ମୁଁ କେବେ ବରଣ କରିବି, ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ତେଜସ୍ୱୀମାନଙ୍କ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ?

आ ये विश्वा॒ पार्थि॑वानि प॒प्रथ॑न्रोच॒ना दि॒वः ।
म॒रुतः॒ सोम॑पीतये ॥

ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଓ ସ୍ୱର୍ଗର ଆଲୋକ ବିସ୍ତାର କରିଥିବା ମରୁତ୍ମାନେ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ।

त्यान्नु पू॒तद॑क्षसो दि॒वो वो॑ मरुतो हुवे ।
अ॒स्य सोम॑स्य पी॒तये॑ ॥

ଶୁଦ୍ଧ ବଳଶାଳୀ, ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆସିଥିବା ତୁମକୁ, ହେ ମରୁତ୍ମାନେ, ଏହି ସୋମପାନ ପାଇଁ ମୁଁ ଏବେ ଡାକୁଛି।

त्यान्नु ये वि रोद॑सी तस्त॒भुर्म॒रुतो॑ हुवे ।
अ॒स्य सोम॑स्य पी॒तये॑ ॥

ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ପୃଥକ କରି ଧରିଥିବା ସେହି ମରୁତ୍ମାନଙ୍କୁ ଏହି ସୋମପାନ ପାଇଁ ମୁଁ ଏବେ ଡାକୁଛି।

त्यं नु मारु॑तं ग॒णं गि॑रि॒ष्ठां वृष॑णं हुवे ।
अ॒स्य सोम॑स्य पी॒तये॑ ॥

ପର୍ବତରେ ବାସ କରୁଥିବା, ବୃଷ ପରି ବଳବାନ୍ ସେହି ମରୁତ୍ ଗଣକୁ ଏହି ସୋମପାନ ପାଇଁ ମୁଁ ଏବେ ଡାକୁଛି।