ऋग्वेद · सूक्त 9.5

9.5.1

समि॑द्धो वि॒श्वत॒स्पतिः॒ पव॑मानो॒ वि रा॑जति ।
प्री॒णन्वृषा॒ कनि॑क्रदत् ॥

उत्तम प्रज्वलित, सर्वत्र रक्षक असा तो पवित्र करणारा सोम प्रकाशतो. वृषभासारखा तृप्त करीत तो गर्जना करतो.

तनू॒नपा॒त्पव॑मानः॒ शृङ्गे॒ शिशा॑नो अर्षति ।
अ॒न्तरि॑क्षेण॒ रार॑जत् ॥

पाण्यांचा नातू, पवित्र करणारा सोम आपल्या दोन टोकांवर तीक्ष्ण होऊन धावतो. अंतरिक्षातून तो प्रकाश पसरवतो.

ई॒ळेन्यः॒ पव॑मानो र॒यिर्वि रा॑जति द्यु॒मान् ।
मधो॒र्धारा॑भि॒रोज॑सा ॥

स्तुत्य, पवित्र करणारा सोम संपत्तीरूपाने प्रकाशतो, तेजस्वी होऊन. मधाच्या धारांनी, ओजाने तो तळपतो.

ब॒र्हिः प्रा॒चीन॒मोज॑सा॒ पव॑मान स्तृ॒णन्हरिः॑ ।
दे॒वेषु॑ दे॒व ई॑यते ॥

प्राचीन दर्भासन बलाने पसरवून, पवित्र करीत, हरितवर्ण घोडे हाकीत, देवांमध्ये देव होऊन तो मार्गक्रमण करतो.

उदातै॑र्जिहते बृ॒हद्द्वारो॑ दे॒वीर्हि॑र॒ण्ययीः॑ ।
पव॑मानेन॒ सुष्टु॑ताः ॥

पवित्र करणाऱ्या सोमाने उत्तम स्तुती केलेली सोनेरी दैवी द्वारे वर विशालपणे उघडतात.

सु॒शि॒ल्पे बृ॑ह॒ती म॒ही पव॑मानो वृषण्यति ।
नक्तो॒षासा॒ न द॑र्श॒ते ॥

सुंदर घडवलेल्या, विशाल, महान (दोन्हींमध्ये) पवित्र करणारा सोम वृषभासारखा बलवान होतो; रात्र आणि उषा तेजाने उजळतात.

उ॒भा दे॒वा नृ॒चक्ष॑सा॒ होता॑रा॒ दैव्या॑ हुवे ।
पव॑मान॒ इन्द्रो॒ वृषा॑ ॥

मनुष्यांकडे पाहणाऱ्या त्या दोन दिव्य होत्यांना मी आवाहन करतो. पवमान सोम आणि वृषभ इंद्रही येवोत.

भार॑ती॒ पव॑मानस्य॒ सर॑स्व॒तीळा॑ म॒ही ।
इ॒मं नो॑ य॒ज्ञमा ग॑मन्ति॒स्रो दे॒वीः सु॒पेश॑सः ॥

भारती, पवमानाची सरस्वती आणि महती इळा या तीन सुंदर देवी आमच्या या यज्ञाला येवोत.

त्वष्टा॑रमग्र॒जां गो॒पां पु॑रो॒यावा॑न॒मा हु॑वे ।
इन्दु॒रिन्द्रो॒ वृषा॒ हरिः॒ पव॑मानः प्र॒जाप॑तिः ॥

अग्रज, रक्षक आणि पुढे चालणाऱ्या त्वष्ट्याला मी आवाहन करतो. इंदू, वृषभ इंद्र, हरित पवमान आणि प्रजापतीही येवोत.

वन॒स्पतिं॑ पवमान॒ मध्वा॒ सम॑ङ्ग्धि॒ धार॑या ।
स॒हस्र॑वल्शं॒ हरि॑तं॒ भ्राज॑मानं हिर॒ण्यय॑म् ॥

हे पवमाना, मधुरतेने धारेने वनस्पतीला चांगले अभिषिक्त कर—सहस्र फांद्यांच्या, हिरव्या, तेजस्वी, सुवर्णवर्णाच्या त्या वनस्पतीला.

विश्वे॑ देवाः॒ स्वाहा॑कृतिं॒ पव॑मान॒स्या ग॑त ।
वा॒युर्बृह॒स्पतिः॒ सूर्यो॑ अ॒ग्निरिन्द्रः॑ स॒जोष॑सः ॥

हे विश्वदेवांनो, स्वाहा-आहुतीसाठी पवमानाकडे या. वायू, बृहस्पती, सूर्य, अग्नी आणि इंद्र एकमताने येवोत.