الأوبانيشاد · Bṛhadāraṇyaka 2.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 2.4.1
(मैत्रेयीब्राह्मणम्)
मैत्रेयीति होवाच याज्ञवल्क्यः उद्यास्यन् वा अरेऽहमस्मात्स्थानादस्मि ।
हन्त तेऽनया कात्यायन्यान्तं करवाणीति ॥ २.४.१ ॥
(قسم مايتريي) قال ياجنافالكيا لمايتريي: «يا مايتريي، أنا مُقبلٌ على مغادرة هذه الحال من الحياة. حسنًا، فبهذا سأقسم لك نصيبك مع كاتيايانِي.»
Bṛhadāraṇyaka 2.4.2
सा होवाच मैत्रेयी यन्नु म इयं भगोः सर्वा पृथिवी वित्तेन पूर्णा स्यात्कथं तेनामृता स्यामिति ।
नेति होवाच याज्ञवल्क्यः ।
यथैवोपकरणवतां जीवितं तथैव ते जीवितं स्यात् ।
अमृतत्वस्य तु नाशास्ति वित्तेनेति ॥ २.४.२ ॥
قالت مايتريي: «يا سيدي، لو امتلأت هذه الأرض كلها ثروةً لي، فهل أصير بها خالدة؟» قال ياجنافالكيا: «لا. كما تكون حياة أصحاب الأموال، كذلك تكون حياتك. أما الخلود فلا رجاء فيه بالمال.»
Bṛhadāraṇyaka 2.4.3
सा होवाच मैत्रेयी येनाहं नामृता स्यां किमहं तेन कुर्याम् ।
यदेव भगवान् वेद तदेव मे ब्रूहीति ॥ २.४.३ ॥
قالت ميتريي: «ما الذي أفعله بما لا أصير به خالدة؟ أيها الجليل، قل لي ما تعرفه أنت وحده.»
Bṛhadāraṇyaka 2.4.4
स होवाच याज्ञवल्क्यः प्रिया बतारे नः सती प्रियं भाषसे ।
एह्यास्स्व ।
व्याख्यास्यामि ते ।
व्याचक्षाणस्य तु मे निदिध्यासस्वेति ॥ २.४.४ ॥
قال ياجنافالكيا: «حقًا أنتِ عزيزة علينا، وتتكلمين كلامًا عزيزًا. تعالي واجلسي. سأشرح لكِ؛ وبينما أشرح، تأملي.»
Bṛhadāraṇyaka 2.4.5
स होवाच न वा अरे पत्युः कामाय पतिः प्रियो भवत्यात्मनस्तु कामाय पतिः प्रियो भवति ।
न वा अरे जायायै कामाय जाया प्रिया भवत्यात्मनस्तु कामाय जाया प्रिया भवति ।
न वा अरे पुत्राणां कामाय पुत्राः प्रिया भवन्त्यात्मनस्तु कामाय पुत्राः प्रिया भवन्ति ।
न वा अरे वित्तस्य कामाय वित्तं प्रियं भवत्यात्मनस्तु कामाय वित्तं प्रियं भवति ।
न वा अरे ब्रह्मणः कामाय ब्रह्म प्रियं भवत्यात्मनस्तु कामाय ब्रह्म प्रियं भवति ।
न वा अरे क्षत्रस्य कामाय क्षत्रं प्रियं भवत्यात्मनस्तु कामाय क्षत्रं प्रियं भवति ।
न वा अरे लोकानां कामाय लोकाः प्रिया भवन्त्यात्मनस्तु कामाय लोकाः प्रिया भवन्ति ।
न वा अरे देवानां कामाय देवाः प्रिया भवन्त्यात्मनस्तु कामाय देवाः प्रिया भवन्ति ।
न वा अरे भूतानां कामाय भूतानि प्रियाणि भवन्त्यात्मनस्तु कामाय भूतानि प्रियाणि भवन्ति ।
न वा अरे सर्वस्य कामाय सर्वं प्रियं भवत्यात्मनस्तु कामाय सर्वं प्रियं भवति ।
आत्मा वा अरे द्रष्टव्यः श्रोतव्यो मन्तव्यो निदिध्यासितव्यो मैत्रेयि ।
आत्मनो वा अरे दर्शनेन श्रवणेन मत्या विज्ञानेनेदं सर्वं विदितम् ॥ २.४.५ ॥
قال ياجنافالكيا: «حقًا، ليس من أجل الزوج يكون الزوج عزيزًا، بل من أجل الذات يكون الزوج عزيزًا. وحقًا، ليس من أجل الزوجة تكون الزوجة عزيزة، بل من أجل الذات تكون الزوجة عزيزة. وحقًا، ليس من أجل الأبناء يكون الأبناء أعزاء، بل من أجل الذات يكون الأبناء أعزاء. وحقًا، ليس من أجل الثروة تكون الثروة عزيزة، بل من أجل الذات تكون الثروة عزيزة. وحقًا، ليس من أجل البراهمن يكون البراهمن عزيزًا، بل من أجل الذات يكون البراهمن عزيزًا. وحقًا، ليس من أجل القوة تكون القوة عزيزة، بل من أجل الذات تكون القوة عزيزة. وحقًا، ليس من أجل العوالم تكون العوالم عزيزة، بل من أجل الذات تكون العوالم عزيزة. وحقًا، ليس من أجل الآلهة تكون الآلهة عزيزة، بل من أجل الذات تكون الآلهة عزيزة. وحقًا، ليس من أجل الكائنات تكون الكائنات عزيزة، بل من أجل الذات تكون الكائنات عزيزة. وحقًا، ليس من أجل الكل يكون الكل عزيزًا، بل من أجل الذات يكون الكل عزيزًا. الآتمان، يا ميتريي، ينبغي أن يُرى، وأن يُسمع، وأن يُتأمل فيه، وأن يُتعمق في تأمله. وبرؤية الآتمان وسماعه والتفكر فيه ومعرفته يُعلم هذا كله.»
Bṛhadāraṇyaka 2.4.6
ब्रह्म तं परादाद्योऽन्यत्रात्मनो ब्रह्म वेद ।
क्षत्रं तं परादाद्योऽन्यत्रात्मनः क्षत्रं वेद ।
लोकास्तं परादुर्योऽन्यत्रात्मनो लोकान् वेद ।
देवास्तं परादुर्योऽन्यत्रात्मनो देवान् वेद ।
भूतानि तं परादुर्योऽन्यत्रात्मनो भूतानि वेद ।
सर्वं तं परादाद्योऽन्यत्रात्मनः सर्वं वेद ।
इदं ब्रह्मेदं क्षत्रमिमे लोका इमे देवा इमानि भूतानीदं सर्वं यदयमात्मा ॥ २.४.६ ॥
من عرف البراهمن غير الأتمن تخلّى عنه البراهمن. ومن عرف الكشاتريا غير الأتمن تخلّت عنه الكشاتريا. ومن عرف العوالم غير الأتمن تخلّت عنه العوالم. ومن عرف الآلهة غير الأتمن تخلّت عنه الآلهة. ومن عرف الكائنات غير الأتمن تخلّت عنه الكائنات. ومن عرف الكل غير الأتمن تخلّى عنه الكل. هذا البراهمن، وهذه الكشاتريا، وهذه العوالم، وهذه الآلهة، وهذه الكائنات، وهذا الكل — هو هذا الأتمن.
Bṛhadāraṇyaka 2.4.7
स यथा दुन्दुभेर्हन्यमानस्य न बाह्याञ्छब्दाञ्छक्नुयाद्ग्रहणाय ।
दुन्दुभेस्तु ग्रहणेन दुन्दुभ्याघातस्य वा शब्दो गृहीतः ॥ २.४.७ ॥
كما لا يمكن إدراك الأصوات الخارجية للطبل حين يُضرب، ولكن بإدراك الطبل نفسه، أو صوت الضربة عليه، يُدرك ذلك الصوت.
Bṛhadāraṇyaka 2.4.8
स यथा शङ्खस्य ध्मायमानस्य न बाह्याञ्छब्दाञ्छक्नुयाद्ग्रहणाय शङ्खस्य तु ग्रहणेन शङ्खध्मस्य वा शब्दो गृहीतः ॥ २.४.८ ॥
كما لا يمكن إدراك الأصوات الخارجية للصدفة النافخة، ولكن بإدراك الصدفة نفسها، أو صوت نفخها، يُدرك ذلك الصوت.
Bṛhadāraṇyaka 2.4.9
स यथा वीणायै वाद्यमानायै न बाह्याञ्छब्दाञ्छक्नुयाद्ग्रहणाय वीणायै तु ग्रहणेन वीणावादस्य वा शब्दो गृहीतः ॥ २.४.९ ॥
كما لا يمكن إدراك الأصوات الخارجية للفيناء حين تُعزف، ولكن بإدراك الفيناء نفسها، أو صوت عزفها، يُدرك ذلك الصوت.
Bṛhadāraṇyaka 2.4.10
स यथार्द्रैधाग्नेरभ्याहितात्पृथग्धूमा विनिश्चरन्त्येव वा अरेऽस्य महतो भूतस्य निःश्वसितमेतद्यदृग्वेदो यजुर्वेदः सामवेदोऽथर्वाङ्गिरस इतिहासः पुराणं विद्या उपनिषदः श्लोकाः सूत्राण्यनुव्याख्यानानि व्याख्याननि ।
अस्यैवैतानि निश्वसितानि ॥ २.४.१० ॥
كما يخرج من حطب رطب مشتعل دخان متفرق، كذلك يا عزيزتي هذه هي زفرات هذا الكائن العظيم: ريغ فيدا، ياجور فيدا، سامه فيدا، أتهرفا أنغيراس، التاريخ، البورانا، العلوم، الأوبنيشاد، الأبيات، السوترات، الشروح والتفاسير. هذه حقًا هي زفراته.
Bṛhadāraṇyaka 2.4.11
स यथा सर्वासामपां समुद्र एकायनम् ।
एवं सर्वेषां स्पर्शानां त्वगेकायनम् ।
एवं सर्वेषां गन्धानां नासिके एकायनम् ।
एवं सर्वेषां रसानां जिह्वैकायनम् ।
एवं सर्वेषां रूपाणां चक्षुरेकायनम् ।
एवं सर्वेषं शब्दानां श्रोत्रमेकायनम् ।
एवं सर्वेषां संकल्पानां मन एकायनम् ।
एवं सर्वासां विद्यानां हृदयमेकायनम् ।
एवं सर्वेषां कर्मणां हस्तावेकायनम् ।
एवं सर्वेषामानन्दानामुपस्थ एकायनम् ।
एवं सर्वेषां विसर्गाणां पायुरेकायनम् ।
एवं सर्वेषामध्वनां पादावेकायनम् ।
एवं सर्वेषां वेदानां वागेकायनम् ॥ २.४.११ ॥
كما أن البحر هو المستقر الواحد لكل المياه، كذلك الجلد هو المستقر الواحد لكل اللمسات؛ والمنخران هما المستقر الواحد لكل الروائح؛ واللسان لكل الطعوم؛ والعين لكل الصور؛ والأذن لكل الأصوات؛ والعقل لكل الإرادات؛ والقلب لكل العلوم؛ واليدان لكل الأعمال؛ والعضو التناسلي لكل اللذات؛ والشرج لكل الإخراجات؛ والقدمان لكل الطرق؛ والكلام لكل الفيدات.
Bṛhadāraṇyaka 2.4.12
स यथा सैन्धवखिल्य उदके प्रास्त उदकमेवानुविलीयेत न हास्योद्ग्रहणायेव स्यात् ।
यतोयतस्त्वाददीत लवणम् ।
एवं वा अर इदं महद्भूतमनन्तमपारं विज्ञानघन एव ।
एतेभ्यो भूतेभ्यः समुत्थाय तान्येवानुविनश्यति ।
न प्रेत्य संज्ञास्तीत्यरे ब्रवीमि ।
इति होवाच याज्ञवल्क्यः ॥ २.४.१२ ॥
كما تُلقى كتلة من ملح الصخر في الماء فتذوب فيه نفسه بحيث لا يُستخرج ثانية، ومع ذلك فأينما ذُقت الماء كان مالحًا، كذلك يا عزيزتي، هذه الكتلة العظيمة اللامتناهية الواسعة من الوعي المحض تنبثق من هذه العناصر وتفنى فيها. وبعد الموت لا وعي، هذا ما أقول. هكذا قال ياجنافالكيا.
Bṛhadāraṇyaka 2.4.13
सा होवाच मैत्रेयी अत्रैव मा भगवानमूमुहन्न प्रेत्य संज्ञास्तीति ।
स होवाच न वा अरेऽहं मोहं ब्रवीमि ।
अलं वा अर इदं विज्ञानाय ॥ २.४.१३ ॥
قالت مايتريي: "هنا بالذات أضلّني السيد المبجّل بقوله إنه لا وعي بعد الموت." فقال: "يا عزيزتي، لست أتكلم عن ضلال. هذا حقًا كافٍ للمعرفة."
Bṛhadāraṇyaka 2.4.14
यत्र हि द्वैतमिव भवति तदितर इतरं जिघ्रति तदितर इतरं पश्यति तदितर इतरं शृणोति तदितर इतरं जिघ्रति तदितर इतरमभिवदति तदितर इतरं मनुते तदितर इतरं विजानाति ।
यत्र वास्य सर्वमात्मैवाभूत्तत्केन कं जिघ्रेत्तत्केन कं जिघ्रेत्तत्केन कं पश्येत्तत्केन कं शृणुयात्तत्केन कमभिवदेत्तत्केन कं मन्वीत तत्केन कं विजानीयात् ।
येनेदं सर्वं विजानाति तं केन विजानीयात् ।
विज्ञातारमरे केन विजानीयादिति ॥ २.४.१४ ॥
حيث تكون الثنائية كأنها موجودة، يشم أحدهما الآخر، ويرى أحدهما الآخر، ويسمع أحدهما الآخر، ويخاطب أحدهما الآخر، ويفكر أحدهما في الآخر، ويعرف أحدهما الآخر. أما حيث صار كل شيء بالنسبة إليه هو الآتمان نفسه، فبماذا يشم من؟ وبماذا يرى من؟ وبماذا يسمع من؟ وبماذا يخاطب من؟ وبماذا يفكر في من؟ وبماذا يعرف من؟ وبماذا يُعرف ذلك الذي به يُعرف كل هذا؟ يا عزيزتي، بماذا يُعرف العارف؟