Upaniṣaden · Bṛhadāraṇyaka 2.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Bṛhadāraṇyaka 2.4.1
(मैत्रेयीब्राह्मणम्)
मैत्रेयीति होवाच याज्ञवल्क्यः उद्यास्यन् वा अरेऽहमस्मात्स्थानादस्मि ।
हन्त तेऽनया कात्यायन्यान्तं करवाणीति ॥ २.४.१ ॥
(Der Maitreyī-Abschnitt) Yājñavalkya sprach zu Maitreyī: »Maitreyī, ich bin im Begriff, diesen Lebensstand zu verlassen. Nun, so will ich dir durch dieses Mittel eine Teilung mit Kātyāyanī verschaffen.«
Bṛhadāraṇyaka 2.4.2
सा होवाच मैत्रेयी यन्नु म इयं भगोः सर्वा पृथिवी वित्तेन पूर्णा स्यात्कथं तेनामृता स्यामिति ।
नेति होवाच याज्ञवल्क्यः ।
यथैवोपकरणवतां जीवितं तथैव ते जीवितं स्यात् ।
अमृतत्वस्य तु नाशास्ति वित्तेनेति ॥ २.४.२ ॥
Maitreyī sprach: »Herr, wenn diese ganze Erde für mich mit Reichtum angefüllt wäre, würde ich dadurch unsterblich?« Yājñavalkya sprach: »Nein. Wie das Leben der Begüterten ist, so wird auch dein Leben sein. Aber auf Unsterblichkeit durch Reichtum besteht keine Hoffnung.«
Bṛhadāraṇyaka 2.4.3
सा होवाच मैत्रेयी येनाहं नामृता स्यां किमहं तेन कुर्याम् ।
यदेव भगवान् वेद तदेव मे ब्रूहीति ॥ २.४.३ ॥
Maitreyī sprach: "Was sollte ich mit dem anfangen, wodurch ich nicht unsterblich werde? Verehrter, sag mir nur, was du weißt."
Bṛhadāraṇyaka 2.4.4
स होवाच याज्ञवल्क्यः प्रिया बतारे नः सती प्रियं भाषसे ।
एह्यास्स्व ।
व्याख्यास्यामि ते ।
व्याचक्षाणस्य तु मे निदिध्यासस्वेति ॥ २.४.४ ॥
Yājñavalkya sprach: "Ja, du bist uns lieb, und du sprichst liebe Worte. Komm, setz dich. Ich werde es dir erklären; während ich erkläre, meditiere darüber."
Bṛhadāraṇyaka 2.4.5
स होवाच न वा अरे पत्युः कामाय पतिः प्रियो भवत्यात्मनस्तु कामाय पतिः प्रियो भवति ।
न वा अरे जायायै कामाय जाया प्रिया भवत्यात्मनस्तु कामाय जाया प्रिया भवति ।
न वा अरे पुत्राणां कामाय पुत्राः प्रिया भवन्त्यात्मनस्तु कामाय पुत्राः प्रिया भवन्ति ।
न वा अरे वित्तस्य कामाय वित्तं प्रियं भवत्यात्मनस्तु कामाय वित्तं प्रियं भवति ।
न वा अरे ब्रह्मणः कामाय ब्रह्म प्रियं भवत्यात्मनस्तु कामाय ब्रह्म प्रियं भवति ।
न वा अरे क्षत्रस्य कामाय क्षत्रं प्रियं भवत्यात्मनस्तु कामाय क्षत्रं प्रियं भवति ।
न वा अरे लोकानां कामाय लोकाः प्रिया भवन्त्यात्मनस्तु कामाय लोकाः प्रिया भवन्ति ।
न वा अरे देवानां कामाय देवाः प्रिया भवन्त्यात्मनस्तु कामाय देवाः प्रिया भवन्ति ।
न वा अरे भूतानां कामाय भूतानि प्रियाणि भवन्त्यात्मनस्तु कामाय भूतानि प्रियाणि भवन्ति ।
न वा अरे सर्वस्य कामाय सर्वं प्रियं भवत्यात्मनस्तु कामाय सर्वं प्रियं भवति ।
आत्मा वा अरे द्रष्टव्यः श्रोतव्यो मन्तव्यो निदिध्यासितव्यो मैत्रेयि ।
आत्मनो वा अरे दर्शनेन श्रवणेन मत्या विज्ञानेनेदं सर्वं विदितम् ॥ २.४.५ ॥
Yājñavalkya sprach: "Gewiss, nicht um des Gatten willen ist der Gatte lieb, sondern um des Ātman willen ist der Gatte lieb. Gewiss, nicht um der Gattin willen ist die Gattin lieb, sondern um des Ātman willen ist die Gattin lieb. Gewiss, nicht um der Söhne willen sind die Söhne lieb, sondern um des Ātman willen sind die Söhne lieb. Gewiss, nicht um des Reichtums willen ist der Reichtum lieb, sondern um des Ātman willen ist der Reichtum lieb. Gewiss, nicht um des brahman willen ist das brahman lieb, sondern um des Ātman willen ist das brahman lieb. Gewiss, nicht um der Macht willen ist die Macht lieb, sondern um des Ātman willen ist die Macht lieb. Gewiss, nicht um der Welten willen sind die Welten lieb, sondern um des Ātman willen sind die Welten lieb. Gewiss, nicht um der Götter willen sind die Götter lieb, sondern um des Ātman willen sind die Götter lieb. Gewiss, nicht um der Wesen willen sind die Wesen lieb, sondern um des Ātman willen sind die Wesen lieb. Gewiss, nicht um des Alls willen ist das All lieb, sondern um des Ātman willen ist das All lieb. Der Ātman, o Maitreyī, ist zu sehen, zu hören, zu bedenken und zu meditieren. Durch das Sehen, Hören, Bedenken und Erkennen des Ātman wird dies alles erkannt."
Bṛhadāraṇyaka 2.4.6
ब्रह्म तं परादाद्योऽन्यत्रात्मनो ब्रह्म वेद ।
क्षत्रं तं परादाद्योऽन्यत्रात्मनः क्षत्रं वेद ।
लोकास्तं परादुर्योऽन्यत्रात्मनो लोकान् वेद ।
देवास्तं परादुर्योऽन्यत्रात्मनो देवान् वेद ।
भूतानि तं परादुर्योऽन्यत्रात्मनो भूतानि वेद ।
सर्वं तं परादाद्योऽन्यत्रात्मनः सर्वं वेद ।
इदं ब्रह्मेदं क्षत्रमिमे लोका इमे देवा इमानि भूतानीदं सर्वं यदयमात्मा ॥ २.४.६ ॥
Wer das Brahman als etwas außerhalb des Ātman erkennt, den verlässt das Brahman. Wer das Kṣatra als etwas außerhalb des Ātman erkennt, den verlässt das Kṣatra. Wer die Welten als etwas außerhalb des Ātman erkennt, den verlassen die Welten. Wer die Götter als etwas außerhalb des Ātman erkennt, den verlassen die Götter. Wer die Wesen als etwas außerhalb des Ātman erkennt, den verlassen die Wesen. Wer das All als etwas außerhalb des Ātman erkennt, den verlässt das All. Dieses Brahman, dieses Kṣatra, diese Welten, diese Götter, diese Wesen, dieses All — es ist dieser Ātman.
Bṛhadāraṇyaka 2.4.7
स यथा दुन्दुभेर्हन्यमानस्य न बाह्याञ्छब्दाञ्छक्नुयाद्ग्रहणाय ।
दुन्दुभेस्तु ग्रहणेन दुन्दुभ्याघातस्य वा शब्दो गृहीतः ॥ २.४.७ ॥
So wie man die äußeren Klänge einer geschlagenen Trommel nicht erfassen kann, durch das Erfassen der Trommel selbst aber oder des Klangs des Schlags auf die Trommel, wird jener Klang erfasst.
Bṛhadāraṇyaka 2.4.8
स यथा शङ्खस्य ध्मायमानस्य न बाह्याञ्छब्दाञ्छक्नुयाद्ग्रहणाय शङ्खस्य तु ग्रहणेन शङ्खध्मस्य वा शब्दो गृहीतः ॥ २.४.८ ॥
So wie man die äußeren Klänge einer geblasenen Muschel nicht erfassen kann, durch das Erfassen der Muschel selbst aber oder des Klangs des Blasens, wird jener Klang erfasst.
Bṛhadāraṇyaka 2.4.9
स यथा वीणायै वाद्यमानायै न बाह्याञ्छब्दाञ्छक्नुयाद्ग्रहणाय वीणायै तु ग्रहणेन वीणावादस्य वा शब्दो गृहीतः ॥ २.४.९ ॥
So wie man die äußeren Klänge einer gespielten Vīṇā nicht erfassen kann, durch das Erfassen der Vīṇā selbst aber oder des Klangs ihres Spiels, wird jener Klang erfasst.
Bṛhadāraṇyaka 2.4.10
स यथार्द्रैधाग्नेरभ्याहितात्पृथग्धूमा विनिश्चरन्त्येव वा अरेऽस्य महतो भूतस्य निःश्वसितमेतद्यदृग्वेदो यजुर्वेदः सामवेदोऽथर्वाङ्गिरस इतिहासः पुराणं विद्या उपनिषदः श्लोकाः सूत्राण्यनुव्याख्यानानि व्याख्याननि ।
अस्यैवैतानि निश्वसितानि ॥ २.४.१० ॥
Wie aus angezündetem feuchtem Brennholz getrennte Rauchschwaden aufsteigen, so, Liebe, sind dies die Ausatmungen dieses großen Wesens: der Ṛg Veda, der Yajur Veda, der Sāma Veda, der Atharva-Aṅgiras, die Geschichte, die purāṇa, die Wissenschaften, die upaniṣad, die Verse, die sūtra, die Erläuterungen und die Kommentare. Dies sind wahrlich seine Ausatmungen.
Bṛhadāraṇyaka 2.4.11
स यथा सर्वासामपां समुद्र एकायनम् ।
एवं सर्वेषां स्पर्शानां त्वगेकायनम् ।
एवं सर्वेषां गन्धानां नासिके एकायनम् ।
एवं सर्वेषां रसानां जिह्वैकायनम् ।
एवं सर्वेषां रूपाणां चक्षुरेकायनम् ।
एवं सर्वेषं शब्दानां श्रोत्रमेकायनम् ।
एवं सर्वेषां संकल्पानां मन एकायनम् ।
एवं सर्वासां विद्यानां हृदयमेकायनम् ।
एवं सर्वेषां कर्मणां हस्तावेकायनम् ।
एवं सर्वेषामानन्दानामुपस्थ एकायनम् ।
एवं सर्वेषां विसर्गाणां पायुरेकायनम् ।
एवं सर्वेषामध्वनां पादावेकायनम् ।
एवं सर्वेषां वेदानां वागेकायनम् ॥ २.४.११ ॥
So wie das Meer das einzige Ziel aller Gewässer ist, so ist die Haut das einzige Ziel aller Berührungen; die beiden Nasenlöcher das aller Gerüche; die Zunge das aller Geschmäcke; das Auge das aller Gestalten; das Ohr das aller Laute; der Geist das aller Vorstellungen; das Herz das aller Wissenschaften; die beiden Hände das aller Handlungen; das Geschlechtsorgan das aller Freuden; der After das aller Ausscheidungen; die beiden Füße das aller Wege; die Rede das aller Veda.
Bṛhadāraṇyaka 2.4.12
स यथा सैन्धवखिल्य उदके प्रास्त उदकमेवानुविलीयेत न हास्योद्ग्रहणायेव स्यात् ।
यतोयतस्त्वाददीत लवणम् ।
एवं वा अर इदं महद्भूतमनन्तमपारं विज्ञानघन एव ।
एतेभ्यो भूतेभ्यः समुत्थाय तान्येवानुविनश्यति ।
न प्रेत्य संज्ञास्तीत्यरे ब्रवीमि ।
इति होवाच याज्ञवल्क्यः ॥ २.४.१२ ॥
Wie ein in Wasser geworfener Salzbrocken sich im Wasser selbst auflöst, so daß man ihn nicht wieder herausnehmen kann, und doch überall, wo man das Wasser kostet, salzig ist — so, Liebe, ist diese große, endlose, grenzenlose Masse reinen Bewußtseins. Aus diesen Elementen erhebt sie sich und vergeht in ihnen. Nach dem Tod gibt es kein Bewußtsein mehr, sage ich. So sprach Yājñavalkya.
Bṛhadāraṇyaka 2.4.13
सा होवाच मैत्रेयी अत्रैव मा भगवानमूमुहन्न प्रेत्य संज्ञास्तीति ।
स होवाच न वा अरेऽहं मोहं ब्रवीमि ।
अलं वा अर इदं विज्ञानाय ॥ २.४.१३ ॥
Maitreyī sprach: "Hier hat mich der Verehrungswürdige verwirrt — daß es nach dem Tod kein Bewußtsein gibt." Er sprach: "Liebe, ich rede nicht von Verwirrung. Dies genügt in der Tat zur Erkenntnis."
Bṛhadāraṇyaka 2.4.14
यत्र हि द्वैतमिव भवति तदितर इतरं जिघ्रति तदितर इतरं पश्यति तदितर इतरं शृणोति तदितर इतरं जिघ्रति तदितर इतरमभिवदति तदितर इतरं मनुते तदितर इतरं विजानाति ।
यत्र वास्य सर्वमात्मैवाभूत्तत्केन कं जिघ्रेत्तत्केन कं जिघ्रेत्तत्केन कं पश्येत्तत्केन कं शृणुयात्तत्केन कमभिवदेत्तत्केन कं मन्वीत तत्केन कं विजानीयात् ।
येनेदं सर्वं विजानाति तं केन विजानीयात् ।
विज्ञातारमरे केन विजानीयादिति ॥ २.४.१४ ॥
Wo gleichsam Zweiheit ist, riecht das eine das andere, sieht das eine das andere, hört das eine das andere, spricht das eine zum andern, denkt das eine an das andere, erkennt das eine das andere. Wo aber für ihn alles zum ātman selbst geworden ist, womit sollte er wen riechen? Womit sollte er wen sehen? Womit wen hören? Womit zu wem sprechen? Womit an wen denken? Womit wen erkennen? Womit sollte man das erkennen, wodurch dies alles erkannt wird? Liebe, womit sollte man den Erkennenden erkennen?