Upaniṣaden · Māṇḍūkya
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Māṇḍūkya 1
ओमित्येतदक्षरमिदँसर्वं तस्योपव्याख्यानभूतं भवद् भविष्यदिति सर्वमोङ्कार एव।
यच्चान्यत् त्रिकालातीतं तदप्योङ्कार एव ॥ १ ॥
Oṃ ist diese Silbe: Alles dies ist deren Ausführung. Was war, was ist und was sein wird, all das ist nur Oṃkāra. Und was jenseits der drei Zeiten liegt, das ist ebenfalls nur Oṃkāra.
Māṇḍūkya 2
सर्वं ह्येतद् ब्रह्मायमात्मा ब्रह्म सोऽयमात्मा चतुष्पात् ॥ २ ॥
Dies alles ist wahrlich Brahman. Dieser ātman ist Brahman, und dieser selbe ātman hat vier Viertel.
Māṇḍūkya 3
जागरितस्थानो बहिःप्रज्ञः सप्ताङ्ग एकोनविंशतिमुखः स्थूलभुग्वैश्वानरः प्रथमः पादः ॥ ३ ॥
Dessen Stätte der Wachzustand ist, nach außen bewusst, mit sieben Gliedern und neunzehn Mündern, Genießer des Groben: Vaiśvānara, das allumfassende Selbst. Dies ist das erste Viertel.
Māṇḍūkya 4
स्वप्नस्थानोऽन्तःप्रज्ञः सप्ताङ्ग एकोनविंशतिमुखः प्रविविक्तभुक्तैजसो द्वितीयः पादः ॥ ४ ॥
Dessen Stätte der Traumzustand ist, nach innen bewusst, mit sieben Gliedern und neunzehn Mündern, Genießer des Feinen: Taijasa, das leuchtende Selbst. Dies ist das zweite Viertel.
Māṇḍūkya 5
यत्र सुप्तो न कञ्चन कामं कामयते न कञ्चन स्वप्नं पश्यति तत् सुषुप्तम् ।
सुषुप्तस्थान एकीभूतः प्रज्ञानघन एवानन्दमयो ह्यानन्दभुक् चेतोमुखः प्राज्ञस्तृतीयः पादः ॥ ५ ॥
Wo der Schlafende kein Verlangen begehrt und keinen Traum sieht, das ist der Tiefschlaf (suṣupti). Im Zustand des Tiefschlafs eins geworden, eine Masse reinen Bewusstseins (prajñāna-ghana), aus Seligkeit (ānanda-maya) bestehend und die Seligkeit genießend, das Denken als Mund habend: dieser Kenner des Tiefschlafzustands (prājña) ist das dritte Viertel.
Māṇḍūkya 6
एष सर्वेश्वर एष सर्वज्ञ एषोऽन्तर्याम्येष योनिः सर्वस्य प्रभवाप्ययौ हि भूतानाम् ॥ ६ ॥
Er ist der Herr aller, er ist der Allwissende, er ist der innere Lenker, er ist der Ursprung von allem, denn von ihm kommen Entstehung und Auflösung der Wesen.
Māṇḍūkya 7
नान्तःप्रज्ञं न बहिष्प्रज्ञं नोभयतःप्रज्ञं न प्रज्ञानघनं न प्रज्ञं नाप्रज्ञम् ।
अदृष्टमव्यवहार्यमग्राह्यमलक्षणं अचिन्त्यमव्यपदेश्यमेकात्मप्रत्ययासारं प्रपञ्चोपशमं शान्तं शिवमद्वैतं चतुर्थं मन्यन्ते स आत्मा स विज्ञेयः ॥ ७ ॥
Weder Erkennen des Inneren noch Erkennen des Äußeren, weder Erkennen beider, weder eine Masse des Bewusstseins, weder Erkennen noch Nicht-Erkennen; unsichtbar, nicht handelnd, unfassbar, ohne Merkmal, undenkbar, unbeschreibbar, dessen Wesen die Erkenntnis des einen Selbst ist, die Stillung der Erscheinungswelt, friedvoll, heilvoll, nicht-dual: diesen halten sie für den vierten. Das ist das Selbst (ātman); das ist das, was zu erkennen ist.
Māṇḍūkya 8
सोऽयमात्माध्यक्षरमोङ्करोऽधिमात्रं पादा मात्रा मात्राश्च पादा अकार उकारो मकार इति ॥ ८ ॥
Dieses Selbst ist, in Bezug auf die Silbe, Om. Seine Maße sind die Viertel, und die Viertel sind seine Maße: a, u und m.
Māṇḍūkya 9
जागरितस्थानो वैश्वानरोऽकारः प्रथमा मात्राऽऽप्तेरादिमत्त्वाद्वाऽऽप्नोति ह वै सर्वान् कामानादिश्च भवति य एवं वेद ॥ ९ ॥
Vaiśvānara, dessen Stätte der Wachzustand ist, ist die Silbe a, das erste Element (mātrā), weil es durchdringt oder weil es das Erste ist. Wer so erkennt, erlangt alle Wünsche und wird der Erste.
Māṇḍūkya 10
स्वप्नस्थानस्तैजस उकारो द्वितीया मात्रोत्कर्षात् उभयत्वाद्वोत्कर्षति ह वै ज्ञानसन्ततिं समानश्च भवति नास्याऽब्रह्मवित्कुले भवति य एवं वेद ॥ १० ॥
Taijasa, dessen Stätte der Traumzustand ist, ist die Silbe u, das zweite Element (mātrā), wegen der Erhebung oder weil er beides ist. Er erhebt sich in der Kontinuität des Wissens und wird allen gleich. In seiner Familie wird keiner geboren, der brahman nicht kennt. Wer so erkennt.
Māṇḍūkya 11
सुषुप्तस्थानः प्राज्ञो मकारस्तृतीया मात्रा मितेरपीतेर्वा मिनोति ह वा इदं सर्वमपीतिश्च भवति य एवं वेद ॥ ११ ॥
Prājña, dessen Stätte der Zustand des tiefen Schlafes ist, ist die Silbe m, das dritte Element (mātrā), wegen des Messens oder wegen der Auflösung. Er misst all dies, oder all dies löst sich in ihm auf. Wer so erkennt.
Māṇḍūkya 12
अमात्रश्चतुर्थोऽव्यवहार्यः प्रपञ्चोपशमः शिवोऽद्वैत एवमोङ्कार आत्मैव संविशत्यात्मनाऽऽत्मानं य एवं वेद ॥ १२ ॥
Das Vierte, ohne Maß, nicht Gegenstand weltlichen Umgangs, die Beruhigung der erscheinenden Welt, glückverheißend, nicht zweifach. So ist om selbst der ātman; durch den ātman tritt er in den ātman ein. Wer so erkennt.