ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.120.1
का रा॑ध॒द्धोत्रा॑श्विना वां॒ को वां॒ जोष॑ उ॒भयोः॑ ।
क॒था वि॑धा॒त्यप्र॑चेताः ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, କିଏ ଆହୁତିରେ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବ? କିଏ ଆପଣଙ୍କ ଉଭୟଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବ? ଅଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି ତାହା କିପରି କରିବ?
1.120.2
वि॒द्वांसा॒विद्दुरः॑ पृच्छे॒दवि॑द्वानि॒त्थाप॑रो अचे॒ताः ।
नू चि॒न्नु मर्ते॒ अक्रौ॑ ॥
ଜ୍ଞାନୀମାନେ ହିଁ ଦ୍ୱାର ବିଷୟରେ ପଚାରନ୍ତୁ; ଅଜ୍ଞ, ଏହିପରି ଅନ୍ୟ ଅଚେତନ, ଏବେ ମଧ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏବଂ ଅନ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି।
1.120.3
ता वि॒द्वांसा॑ हवामहे वां॒ ता नो॑ वि॒द्वांसा॒ मन्म॑ वोचेतम॒द्य ।
प्रार्च॒द्दय॑मानो यु॒वाकुः॑ ॥
ସେହି ଦୁଇ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ସେହି ଦୁଇ ଜ୍ଞାନୀ ଆଜି ଆମ ପାଇଁ ସ୍ତୋତ୍ର କହନ୍ତୁ। ଦାନଶୀଳ ଯୁବାକୁ ଆଗେ ଗାଇଲେ।
1.120.4
वि पृ॑च्छामि पा॒क्या॑ न दे॒वान्वष॑ट्कृतस्याद्भु॒तस्य॑ दस्रा ।
पा॒तं च॒ सह्य॑सो यु॒वं च॒ रभ्य॑सो नः ॥
ଦେବତାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୁଁ ପୃଥକ ଭାବେ ପଚାରେ; ବଷଟ୍କାରରେ ଅର୍ପିତ ଅଦ୍ଭୁତ ବିଷୟରେ। ହେ ଦସ୍ରଦ୍ୱୟ, ଆପଣମାନେ ଦୁହେଁ ବଳବାନ ଓ କ୍ଷତିକାରୀଙ୍କଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
1.120.5
प्र या घोषे॒ भृग॑वाणे॒ न शोभे॒ यया॑ वा॒चा यज॑ति पज्रि॒यो वा॑म् ।
प्रैष॒युर्न वि॒द्वान् ॥
ଭୃଗୁମାନଙ୍କ ଗାନର ଧ୍ୱନି ପରି ଆଗକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସେହି ବାଣୀରେ ପଜ୍ରିୟ ଆପଣମାନଙ୍କ ଦୁହିଁଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି; ପ୍ରେରକ ଜ୍ଞାନୀ ପରି ସେ ଆଗକୁ ଯାଆନ୍ତି।
1.120.6
श्रु॒तं गा॑य॒त्रं तक॑वानस्या॒हं चि॒द्धि रि॒रेभा॑श्विना वाम् ।
आक्षी शु॑भस्पती॒ दन् ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତକବାନଙ୍କ ଗାନ ଶୁଣନ୍ତୁ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଛି। ଆପଣଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଖିକୁ, ହେ ପ୍ରଭୁଗଣ, ଦାତା ପାଇଁ।
1.120.7
यु॒वं ह्यास्तं॑ म॒हो रन्यु॒वं वा॒ यन्नि॒रत॑तंसतम् ।
ता नो॑ वसू सुगो॒पा स्या॑तं पा॒तं नो॒ वृका॑दघा॒योः ॥
ଆପଣ ଦୁହେଁ ମହାନ ସଂଗ୍ରାମରେ ଥିଲେ; ଆପଣ ଦୁହେଁ (ରଥକୁ) ଆଗକୁ ଚଳାଇଲେ। ସେହି ଆପଣ ଦୁହେଁ ଆମ ପାଇଁ ଧନଦାତା ଓ ଉତ୍ତମ ରକ୍ଷକ ହୁଅନ୍ତୁ; ବୃକ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଦ୍ୱେଷୀଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
1.120.8
मा कस्मै॑ धातम॒भ्य॑मि॒त्रिणे॑ नो॒ माकुत्रा॑ नो गृ॒हेभ्यो॑ धे॒नवो॑ गुः ।
स्त॒ना॒भुजो॒ अशि॑श्वीः ॥
ଆମକୁ କାହାରିକୁ ସମର୍ପଣ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଶତ୍ରୁ ସମ୍ମୁଖରେ ଆମକୁ ଛାଡ଼ନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଆମ ଘରରୁ ଦୁଗ୍ଧବତୀ ଗାଈମାନେ କୁଆଡ଼େ ଯାଆନ୍ତୁ ନାହିଁ; ସେମାନଙ୍କ ସ୍ତନ ଦୁଗ୍ଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରହୁ, ଶୁଖି ନ ଯାଉ।
1.120.9
दु॒ही॒यन्मि॒त्रधि॑तये यु॒वाकु॑ रा॒ये च॑ नो मिमी॒तं वाज॑वत्यै ।
इ॒षे च॑ नो मिमीतं धेनु॒मत्यै॑ ॥
ମିତ୍ର ଖୋଜୁଥିବା ଯଜମାନ ପାଇଁ ଦୁଗ୍ଧ ଦୁହାଯାଉ; ଆପଣ ଦୁହେଁ ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଓ ଅଶ୍ୱଯୁକ୍ତ ଅନ୍ନ ପାଇଁ ମାପ କରନ୍ତୁ। ଆମ ପାଇଁ ଅନ୍ନ ଓ ଗୋଧନଯୁକ୍ତ ଅନ୍ନ ପାଇଁ ମାପ କରନ୍ତୁ।
1.120.10
अ॒श्विनो॑रसनं॒ रथ॑मन॒श्वं वा॒जिनी॑वतोः ।
तेना॒हं भूरि॑ चाकन ॥
ବାଜିନୀବାନ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ରଥ—ଯାହା ଅଶ୍ୱହୀନ ନୁହେଁ—ସେହି ରଥ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ବହୁତ ଲାଭ କରିଛି।
1.120.11
अ॒यं स॑मह मा तनू॒ह्याते॒ जनाँ॒ अनु॑ ।
सो॒म॒पेयं॑ सु॒खो रथः॑ ॥
ଏହି ରଥ ମୋତେ ଏକତ୍ର ଚଳାଉ; ତାହା ମୋତେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ବିସ୍ତାର କରି ନେଉ। ସୋମପାନ ପାଇଁ ଏହି ରଥ ସୁଖକର।
1.120.12
अध॒ स्वप्न॑स्य॒ निर्वि॒देऽभु॑ञ्जतश्च रे॒वतः॑ ।
उ॒भा ता बस्रि॑ नश्यतः ॥
ତେବେ ସ୍ୱପ୍ନର (ଦୁଃଖ) ଦୂର ହେଲା; ଉପଭୋଗ ନ କରୁଥିବା (କୃପଣ) ଓ ଧନବାନର (ଦୋଷ) ମଧ୍ୟ ଦୂର ହେଲା। ସେ ଦୁହେଁ ଅନ୍ଧକାରରେ ନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତୁ।