ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 1.141
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.141.1
बळि॒त्था तद्वपु॑षे धायि दर्श॒तं दे॒वस्य॒ भर्गः॒ सह॑सो॒ यतो॒ जनि॑ ।
यदी॒मुप॒ ह्वर॑ते॒ साध॑ते म॒तिर्ऋ॒तस्य॒ धेना॑ अनयन्त स॒स्रुतः॑ ॥
ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹೀಗೆ ಆ ಅದ್ಭುತ ತೇಜಸ್ಸು ದೇವನ ರೂಪಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು; ಆ ಬಲದಿಂದ ಅದು ಹುಟ್ಟಿತು. ಸ್ತುತಿ ಅವನನ್ನು ಕರೆದಾಗ, ಚಿಂತನೆ ಅವನನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದಾಗ, ಋತದ ಹರಿಯುವ ಧಾರೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಮುಂದೆ ಒಯ್ಯುತ್ತವೆ.
1.141.2
पृ॒क्षो वपुः॑ पितु॒मान्नित्य॒ आ श॑ये द्वि॒तीय॒मा स॒प्तशि॑वासु मा॒तृषु॑ ।
तृ॒तीय॑मस्य वृष॒भस्य॑ दो॒हसे॒ दश॑प्रमतिं जनयन्त॒ योष॑णः ॥
ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ರೂಪ, ತಂದೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದವನು; ನಾನು ಸದಾ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮಲಗಿರುತ್ತೇನೆ. ಎರಡನೆಯದು ಏಳು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ತಾಯಿಯರ ನಡುವೆ, ಮೂರನೆಯದು ಈ ವೃಷಭನ ಹಾಲು ಕರೆಯಲು. ಹತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನನ್ನು ಸ್ತ್ರೀಯರು ಹೆತ್ತರು.
1.141.3
निर्यदीं॑ बु॒ध्नान्म॑हि॒षस्य॒ वर्प॑स ईशा॒नासः॒ शव॑सा॒ क्रन्त॑ सू॒रयः॑ ।
यदी॒मनु॑ प्र॒दिवो॒ मध्व॑ आध॒वे गुहा॒ सन्तं॑ मात॒रिश्वा॑ मथा॒यति॑ ॥
ಆ ಎಮ್ಮೆಯ ರೂಪದ ಬುಡದಿಂದ ಅವರು ಹೊರಬಂದಾಗ, ಬಲದಿಂದ ಸಮರ್ಥರಾದ ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದವು; ಹಗಲಿನಿಂದ ಸಿಹಿ ಜೇನಿನ ಮಥನದಲ್ಲಿ, ಗುಹೆಯಲ್ಲಿರುವವನನ್ನು ಮಾತರಿಶ್ವನು ಕಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
1.141.4
प्र यत्पि॒तुः प॑र॒मान्नी॒यते॒ परि॒ आ पृ॒क्षुधो॑ वी॒रुधो॒ दंसु॑ रोहति ।
उ॒भा यद॑स्य ज॒नुषं॒ यदिन्व॑त॒ आदिद्यवि॑ष्ठो अभवद्घृ॒णा शुचिः॑ ॥
ತಂದೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಪರಮ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಅವನು ಮುಂದೆ ಒಯ್ಯಲ್ಪಡುವಾಗ, ಅವನು ಸುತ್ತಲೂ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಸಸ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇಬ್ಬರೂ ಅವನ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿದಾಗ, ಅವನೇ ಕಿರಿಯವನೂ ತೇಜಸ್ವಿಯೂ ಶುದ್ಧನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ.
1.141.5
आदिन्मा॒तॄरावि॑श॒द्यास्वा शुचि॒रहिं॑स्यमान उर्वि॒या वि वा॑वृधे ।
अनु॒ यत्पूर्वा॒ अरु॑हत्सना॒जुवो॒ नि नव्य॑सी॒ष्वव॑रासु धावते ॥
ಆಗ ಅವನು ಆ ತಾಯಿಯರ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ಹಾನಿಗೊಳಗಾಗದೆ, ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಅತಿಶಯವಾಗಿ ಬೆಳೆದನು. ಹಿರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವನು ಏರಿದಾಗ, ಹೊಸವುಗಳಲ್ಲೂ ಕೆಳಗಿನವುಗಳಲ್ಲೂ ಅವನು ಓಡುತ್ತಾನೆ.
1.141.6
आदिद्धोता॑रं वृणते॒ दिवि॑ष्टिषु॒ भग॑मिव पपृचा॒नास॑ ऋञ्जते ।
दे॒वान्यत्क्रत्वा॑ म॒ज्मना॑ पुरुष्टु॒तो मर्तं॒ शंसं॑ वि॒श्वधा॒ वेति॒ धाय॑से ॥
ಆಗ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹೋತಾರನನ್ನು ದಿವ್ಯ ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಭಾಗವನ್ನು ಬಯಸುವವರಂತೆ; ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ ಬಹಳ ಸ್ತುತಿಗೊಳ್ಳುವವನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವಾಗ, ಸರ್ವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸ್ತೋತೃವಾದ ಮರ್ತ್ಯನನ್ನು ನೀಡಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾನೆ.
1.141.7
वि यदस्था॑द्यज॒तो वात॑चोदितो ह्वा॒रो न वक्वा॑ ज॒रणा॒ अना॑कृतः ।
तस्य॒ पत्म॑न्द॒क्षुषः॑ कृ॒ष्णजं॑हसः॒ शुचि॑जन्मनो॒ रज॒ आ व्य॑ध्वनः ॥
ವಾಯುವಿನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಯಜನೀಯ ಅಗ್ನಿ ಎದ್ದಾಗ, ಅವನು ಓರೆಯಾದ, ಮುಪ್ಪಿಲ್ಲದ, ನಿರ್ಮಿತವಲ್ಲದ ರಥದಂತಿದ್ದನು; ಆ ಚತುರ, ಕಪ್ಪು ಹೊಟ್ಟೆಯ, ಶುಚಿಜನ್ಮನ ಮಾರ್ಗರಹಿತ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಹರಡಿತು.
1.141.8
रथो॒ न या॒तः शिक्व॑भिः कृ॒तो द्यामङ्गे॑भिररु॒षेभि॑रीयते ।
आद॑स्य॒ ते कृ॒ष्णासो॑ दक्षि सू॒रयः॒ शूर॑स्येव त्वे॒षथा॑दीषते॒ वयः॑ ॥
ಅವನು ಮೊಳೆಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿದ ರಥದಂತೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಅಂಗಗಳಿಂದ ಆಕಾಶದ ಕಡೆಗೆ ಚಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಅವನ ಕಪ್ಪು ಸೇವಕರು, ವೀರನ ತೇಜಸ್ಸಿನಂತೆ, ತಮ್ಮ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಬಲವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
1.141.9
त्वया॒ ह्य॑ग्ने॒ वरु॑णो धृ॒तव्र॑तो मि॒त्रः शा॑श॒द्रे अ॑र्य॒मा सु॒दान॑वः ।
यत्सी॒मनु॒ क्रतु॑ना वि॒श्वथा॑ वि॒भुर॒रान्न ने॒मिः प॑रि॒भूरजा॑यथाः ॥
ಓ ಅಗ್ನಿ, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಧೃತವ್ರತ ವರುಣ, ಮಿತ್ರ, ಅರ್ಯಮ, ಸುದಾನು ದೇವತೆಗಳು ಬಲಗೊಂಡರು. ನಿನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದವನಾಗಿ, ಆರಗಳ ನಡುವೆ ನೇಮಿಯಂತೆ, ಸುತ್ತುವರಿದವನಾಗಿ ನೀನು ಜನಿಸಿದೆ.
1.141.10
त्वम॑ग्ने शशमा॒नाय॑ सुन्व॒ते रत्नं॑ यविष्ठ दे॒वता॑तिमिन्वसि ।
तं त्वा॒ नु नव्यं॑ सहसो युवन्व॒यं भगं॒ न का॒रे म॑हिरत्न धीमहि ॥
ಅಗ್ನಿಯೇ, ಸ್ತುತಿಸುವವನಿಗೂ ಸೋಮ ಅರ್ಪಿಸುವವನಿಗೂ ನೀನು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೀಯ; ಯೌವನಿಯೇ, ದೇವಗಣಕ್ಕೆ ನೀನು ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತೀಯ. ಮಹಾಧನಿಯೇ, ಯುವನೇ, ಬಲದ ಆ ನೂತನ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ಯಜ್ಞಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗ್ಯದಂತೆ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.
1.141.11
अ॒स्मे र॒यिं न स्वर्थं॒ दमू॑नसं॒ भगं॒ दक्षं॒ न प॑पृचासि धर्ण॒सिम् ।
र॒श्मीँरि॑व॒ यो यम॑ति॒ जन्म॑नी उ॒भे दे॒वानां॒ शंस॑मृ॒त आ च॑ सु॒क्रतुः॑ ॥
ನಮಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡುವ ಸಂಪತ್ತನ್ನು, ಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಬಲದಂತೆ, ನೀನು ಬೇಡಿ ಪಡೆದಿದ್ದೀಯ. ಕಿರಣಗಳಂತೆ ಎರಡೂ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವವನು, ಉತ್ತಮ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು, ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.
1.141.12
उ॒त नः॑ सु॒द्योत्मा॑ जी॒राश्वो॒ होता॑ म॒न्द्रः शृ॑णवच्च॒न्द्रर॑थः ।
स नो॑ नेष॒न्नेष॑तमै॒रमू॑रो अ॒ग्निर्वा॒मं सु॑वि॒तं वस्यो॒ अच्छ॑ ॥
ಒಳ್ಳೆಯ ಬೆಳಕಿನವನೂ, ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳುಳ್ಳವನೂ, ಹೋತಾನೂ, ಸಂತೋಷದಾಯಕನೂ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ರಥವುಳ್ಳವನೂ ಆದ ಅವನು ನಮ್ಮ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಕೇಳಲಿ. ಆ ದಣಿವಿಲ್ಲದ ಅಗ್ನಿ ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರೊಡನೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಯಸಿದ ಸಂಪತ್ತು, ಕ್ಷೇಮ, ಒಳಿತಿನ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸಲಿ.
1.141.13
अस्ता॑व्य॒ग्निः शिमी॑वद्भिर॒र्कैः साम्रा॑ज्याय प्रत॒रं दधा॑नः ।
अ॒मी च॒ ये म॒घवा॑नो व॒यं च॒ मिहं॒ न सूरो॒ अति॒ निष्ट॑तन्युः ॥
ಶಮೀವಂತರ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲಾಯಿತು; ಸರ್ವೋಚ್ಚ ಸಾರ್ವಭೌಮ ಪದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಮುಂದಿಡುತ್ತಾ. ಅಲ್ಲಿರುವ ದಾನಿಗಳೂ, ನಾವೂ — ಸೂರ್ಯನು ಮಂಜನ್ನು ಸೀಳುವಂತೆ (ತೇಜಸ್ಸನ್ನು) ಹರಡಲಿ.