ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.141
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.141.1
बळि॒त्था तद्वपु॑षे धायि दर्श॒तं दे॒वस्य॒ भर्गः॒ सह॑सो॒ यतो॒ जनि॑ ।
यदी॒मुप॒ ह्वर॑ते॒ साध॑ते म॒तिर्ऋ॒तस्य॒ धेना॑ अनयन्त स॒स्रुतः॑ ॥
സത്യമായും ഇങ്ങനെ ആ അത്ഭുത ശോഭ ദേവന്റെ രൂപത്തിനായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു; ആ ശക്തിയിൽ നിന്ന് അത് ജനിച്ചു. സ്തുതി അവനെ വിളിക്കുമ്പോഴും ചിന്ത അവനെ സാധിപ്പിക്കുമ്പോഴും, ഋതത്തിന്റെ ഒഴുകുന്ന ധാരകൾ അവനെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു.
1.141.2
पृ॒क्षो वपुः॑ पितु॒मान्नित्य॒ आ श॑ये द्वि॒तीय॒मा स॒प्तशि॑वासु मा॒तृषु॑ ।
तृ॒तीय॑मस्य वृष॒भस्य॑ दो॒हसे॒ दश॑प्रमतिं जनयन्त॒ योष॑णः ॥
പ്രകാശിക്കുന്ന രൂപം, പിതാവുള്ളവൻ; ഞാൻ എപ്പോഴും അവിടെ കിടക്കുന്നു. രണ്ടാമത്തേത് ഏഴ് തേജസ്വിനി മാതാക്കളുടെ ഇടയിൽ, മൂന്നാമത്തേത് ഈ കാളയുടെ പാൽകറവിനായി. പത്ത് ബുദ്ധിയുള്ളവനെ സ്ത്രീകൾ പ്രസവിച്ചു.
1.141.3
निर्यदीं॑ बु॒ध्नान्म॑हि॒षस्य॒ वर्प॑स ईशा॒नासः॒ शव॑सा॒ क्रन्त॑ सू॒रयः॑ ।
यदी॒मनु॑ प्र॒दिवो॒ मध्व॑ आध॒वे गुहा॒ सन्तं॑ मात॒रिश्वा॑ मथा॒यति॑ ॥
ആ എരുമയുടെ രൂപത്തിന്റെ അടിയിൽ നിന്ന് അവർ പുറത്തുവന്നപ്പോൾ, ശക്തിയാൽ സമർഥരായ രശ്മികൾ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി; പകലിൽ നിന്ന് മധുരമായ തേനിന്റെ മഥനത്തിൽ, ഗുഹയിലുള്ളവനെ മാതരിശ്വാവ് കടയുന്നു.
1.141.4
प्र यत्पि॒तुः प॑र॒मान्नी॒यते॒ परि॒ आ पृ॒क्षुधो॑ वी॒रुधो॒ दंसु॑ रोहति ।
उ॒भा यद॑स्य ज॒नुषं॒ यदिन्व॑त॒ आदिद्यवि॑ष्ठो अभवद्घृ॒णा शुचिः॑ ॥
പിതാവിൽ നിന്നും പരമസ്ഥാനത്തിൽ നിന്നും അവനെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുമ്പോൾ, ചുറ്റും സസ്യങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന ചെടികൾക്കിടയിൽ അവൻ ഉയർന്നുവളരുന്നു. ഇരുവരും അവന്റെ ജനനത്തെ ഉണർത്തുമ്പോൾ, അവൻ തന്നെ ഏറ്റവും ഇളയവനും തേജസ്വിയും ശുദ്ധനുമാകുന്നു.
1.141.5
आदिन्मा॒तॄरावि॑श॒द्यास्वा शुचि॒रहिं॑स्यमान उर्वि॒या वि वा॑वृधे ।
अनु॒ यत्पूर्वा॒ अरु॑हत्सना॒जुवो॒ नि नव्य॑सी॒ष्वव॑रासु धावते ॥
അപ്പോൾ അവൻ ആ മാതാക്കളിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവരിൽ പ്രകാശിച്ച്, ഹാനിയേൽക്കാതെ, വിപുലമായി അത്യധികം വളർന്നു. പൂർവ്വികരോടൊപ്പം ജനിച്ചവൻ മുകളിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ, പുതിയവയിലും താഴ്ന്നവയിലും അവൻ ഓടുന്നു.
1.141.6
आदिद्धोता॑रं वृणते॒ दिवि॑ष्टिषु॒ भग॑मिव पपृचा॒नास॑ ऋञ्जते ।
दे॒वान्यत्क्रत्वा॑ म॒ज्मना॑ पुरुष्टु॒तो मर्तं॒ शंसं॑ वि॒श्वधा॒ वेति॒ धाय॑से ॥
അപ്പോൾ സത്യമായും ഹോതാവിനെ ദിവ്യനിയമങ്ങളിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു, ഭാഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരെപ്പോലെ; ജ്ഞാനത്താലും ശക്തിയാലും വളരെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവൻ ദേവന്മാരെ ആദരിക്കുമ്പോൾ, എല്ലാ വിധത്തിലും സ്തോതാവായ മർത്യനെ നൽകാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
1.141.7
वि यदस्था॑द्यज॒तो वात॑चोदितो ह्वा॒रो न वक्वा॑ ज॒रणा॒ अना॑कृतः ।
तस्य॒ पत्म॑न्द॒क्षुषः॑ कृ॒ष्णजं॑हसः॒ शुचि॑जन्मनो॒ रज॒ आ व्य॑ध्वनः ॥
കാറ്റാൽ പ്രേരിതനായി യജനീയനായ അഗ്നി ഉയർന്നപ്പോൾ, അവൻ വളഞ്ഞ, വാർധക്യമില്ലാത്ത, സൃഷ്ടിക്കപ്പെടാത്ത രഥംപോലെ ആയിരുന്നു; ആ നിപുണന്റെയും കറുത്ത വയറുള്ളവന്റെയും ശുചിജന്മന്റെയും വഴിയില്ലാത്ത ആകാശത്ത് പ്രകാശം പരന്നു.
1.141.8
रथो॒ न या॒तः शिक्व॑भिः कृ॒तो द्यामङ्गे॑भिररु॒षेभि॑रीयते ।
आद॑स्य॒ ते कृ॒ष्णासो॑ दक्षि सू॒रयः॒ शूर॑स्येव त्वे॒षथा॑दीषते॒ वयः॑ ॥
അവൻ ആണികളാൽ ബന്ധിച്ച രഥംപോലെ നീങ്ങുന്നു; ചുവന്ന അംഗങ്ങളാൽ ആകാശത്തേക്ക് പോകുന്നു. അപ്പോൾ അവന്റെ കറുത്ത സേവകർ, വീരന്റെ തേജസ്സുപോലെ, പ്രകാശത്താൽ ബലം തേടുന്നു.
1.141.9
त्वया॒ ह्य॑ग्ने॒ वरु॑णो धृ॒तव्र॑तो मि॒त्रः शा॑श॒द्रे अ॑र्य॒मा सु॒दान॑वः ।
यत्सी॒मनु॒ क्रतु॑ना वि॒श्वथा॑ वि॒भुर॒रान्न ने॒मिः प॑रि॒भूरजा॑यथाः ॥
ഓ അഗ്നേ, നിന്നാൽത്തന്നെ ധൃതവ്രതനായ വരുണനും മിത്രനും അര്യമാവും സുദാനുക്കളായ ദേവന്മാരും ബലപ്പെട്ടു. നിന്റെ സങ്കല്പത്താൽ എല്ലാവിധത്തിലും വ്യാപിച്ചവനായി, ആരങ്ങൾക്കിടയിൽ ചക്രവലയംപോലെ, ചുറ്റും ആവരണം ചെയ്തവനായി നീ ജനിച്ചു.
1.141.10
त्वम॑ग्ने शशमा॒नाय॑ सुन्व॒ते रत्नं॑ यविष्ठ दे॒वता॑तिमिन्वसि ।
तं त्वा॒ नु नव्यं॑ सहसो युवन्व॒यं भगं॒ न का॒रे म॑हिरत्न धीमहि ॥
അഗ്നേ, സ്തുതിക്കുന്നവനും സോമം അർപ്പിക്കുന്നവനും നീ ധനം നൽകുന്നു; യൗവനമുള്ളവനേ, ദേവസംഘത്തിലേക്ക് നീ നയിക്കുന്നു. മഹാധനവാനേ, യുവാവേ, ബലത്തിന്റെ ആ പുതിയ നിന്നെ ഞങ്ങൾ യജ്ഞശാലയിൽ ഭാഗ്യംപോലെ സ്വീകരിക്കട്ടെ.
1.141.11
अ॒स्मे र॒यिं न स्वर्थं॒ दमू॑नसं॒ भगं॒ दक्षं॒ न प॑पृचासि धर्ण॒सिम् ।
र॒श्मीँरि॑व॒ यो यम॑ति॒ जन्म॑नी उ॒भे दे॒वानां॒ शंस॑मृ॒त आ च॑ सु॒क्रतुः॑ ॥
ഞങ്ങൾക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്ന ധനം, സൗഭാഗ്യവും ബലവുംപോലെ, നീ ചോദിച്ചിരിക്കുന്നു. കിരണങ്ങൾപോലെ ഇരു ജന്മങ്ങളെയും നയിക്കുന്നവൻ, നല്ല ബുദ്ധിയുള്ളവൻ, സത്യത്തിൽ ദേവന്മാരുടെ സ്തുതിയെ എത്തുന്നു.
1.141.12
उ॒त नः॑ सु॒द्योत्मा॑ जी॒राश्वो॒ होता॑ म॒न्द्रः शृ॑णवच्च॒न्द्रर॑थः ।
स नो॑ नेष॒न्नेष॑तमै॒रमू॑रो अ॒ग्निर्वा॒मं सु॑वि॒तं वस्यो॒ अच्छ॑ ॥
നല്ല പ്രകാശമുള്ളവനും, വേഗമുള്ള കുതിരകളുള്ളവനും, ഹോതാവും, ആനന്ദദായകനും, തിളങ്ങുന്ന രഥമുള്ളവനുമായ അവൻ ഞങ്ങളുടെ സ്തുതി കേൾക്കട്ടെ. ക്ഷീണമില്ലാത്ത ആ അഗ്നി ഉത്തമ വഴികാട്ടികളോടൊപ്പം ഞങ്ങളെ ആഗ്രഹിച്ച ധനത്തിലേക്കും ക്ഷേമത്തിലേക്കും നല്ലതിലേക്കും നയിക്കട്ടെ.
1.141.13
अस्ता॑व्य॒ग्निः शिमी॑वद्भिर॒र्कैः साम्रा॑ज्याय प्रत॒रं दधा॑नः ।
अ॒मी च॒ ये म॒घवा॑नो व॒यं च॒ मिहं॒ न सूरो॒ अति॒ निष्ट॑तन्युः ॥
ശമീവന്മാരുടെ സ്തുതികളാൽ അഗ്നി സ്തുതിക്കപ്പെട്ടു; പരമാധികാര പദവിക്കായി അവനെ മുന്നിൽ സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ട്. അവിടെയുള്ള ദാതാക്കളും ഞങ്ങളും — സൂര്യൻ മൂടൽമഞ്ഞിനെ ഭേദിക്കുന്നതുപോലെ (തേജസ്സ്) വ്യാപിപ്പിക്കട്ടെ.