Ṛgveda · Sūkta 1.141
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.141.1
बळि॒त्था तद्वपु॑षे धायि दर्श॒तं दे॒वस्य॒ भर्गः॒ सह॑सो॒ यतो॒ जनि॑ ।
यदी॒मुप॒ ह्वर॑ते॒ साध॑ते म॒तिर्ऋ॒तस्य॒ धेना॑ अनयन्त स॒स्रुतः॑ ॥
Wahrlich, so wurde jene wunderbare Pracht für die Gestalt des Gottes eingesetzt; aus jener Kraft wurde sie geboren. Wenn das Lied ihn herbeiruft und der Gedanke ihn vollendet, führen ihn die fließenden Ströme des ṛta voran.
1.141.2
पृ॒क्षो वपुः॑ पितु॒मान्नित्य॒ आ श॑ये द्वि॒तीय॒मा स॒प्तशि॑वासु मा॒तृषु॑ ।
तृ॒तीय॑मस्य वृष॒भस्य॑ दो॒हसे॒ दश॑प्रमतिं जनयन्त॒ योष॑णः ॥
Die leuchtende Gestalt, die einen Vater hat, liegt immer dort; die zweite unter den sieben leuchtenden Müttern, und die dritte zum Melken dieses Stieres. Den Zehnsinnigen gebaren die Frauen.
1.141.3
निर्यदीं॑ बु॒ध्नान्म॑हि॒षस्य॒ वर्प॑स ईशा॒नासः॒ शव॑सा॒ क्रन्त॑ सू॒रयः॑ ।
यदी॒मनु॑ प्र॒दिवो॒ मध्व॑ आध॒वे गुहा॒ सन्तं॑ मात॒रिश्वा॑ मथा॒यति॑ ॥
Als sie aus dem Grund der Gestalt des Büffels hervortraten, schritten die Strahlen voran, mächtig durch ihre Kraft; und wenn Mātariśvan den in der Höhle Verborgenen rührt, entlang der süßen Mischung vom Tage.
1.141.4
प्र यत्पि॒तुः प॑र॒मान्नी॒यते॒ परि॒ आ पृ॒क्षुधो॑ वी॒रुधो॒ दंसु॑ रोहति ।
उ॒भा यद॑स्य ज॒नुषं॒ यदिन्व॑त॒ आदिद्यवि॑ष्ठो अभवद्घृ॒णा शुचिः॑ ॥
Wenn er vom Vater und vom höchsten Ort hervorgeführt wird, erhebt er sich ringsum durch die Kräuter, die die Pflanzen nähren. Wenn beide seine Geburt entfachen, wird er allein der jüngste, leuchtende und reine.
1.141.5
आदिन्मा॒तॄरावि॑श॒द्यास्वा शुचि॒रहिं॑स्यमान उर्वि॒या वि वा॑वृधे ।
अनु॒ यत्पूर्वा॒ अरु॑हत्सना॒जुवो॒ नि नव्य॑सी॒ष्वव॑रासु धावते ॥
Dann trat er in jene Mütter ein, in denen er, leuchtend und unverletzt, mächtig an Ausdehnung wuchs. Wenn er, zugleich mit den früheren geboren, emporsteigt, läuft er hinab unter den neuen und niederen Strömen.
1.141.6
आदिद्धोता॑रं वृणते॒ दिवि॑ष्टिषु॒ भग॑मिव पपृचा॒नास॑ ऋञ्जते ।
दे॒वान्यत्क्रत्वा॑ म॒ज्मना॑ पुरुष्टु॒तो मर्तं॒ शंसं॑ वि॒श्वधा॒ वेति॒ धाय॑से ॥
Dann wählen sie in Wahrheit den Rufer unter den göttlichen Ordnungen, wie jene, die einen Anteil begehren; wenn der vielgepriesene durch Weisheit und Kraft die Götter ehrt, treibt er den lobpreisenden Sterblichen an, auf jede Weise zu geben.
1.141.7
वि यदस्था॑द्यज॒तो वात॑चोदितो ह्वा॒रो न वक्वा॑ ज॒रणा॒ अना॑कृतः ।
तस्य॒ पत्म॑न्द॒क्षुषः॑ कृ॒ष्णजं॑हसः॒ शुचि॑जन्मनो॒ रज॒ आ व्य॑ध्वनः ॥
Als Agni, des Opfers würdig und vom Wind getrieben, sich erhob, war er wie ein krummer, alterloser, ungemachter Wagen; im wegelosen Raum des Geschickten, des Schwarzbauchigen, des rein Geborenen breitete sich das Licht aus.
1.141.8
रथो॒ न या॒तः शिक्व॑भिः कृ॒तो द्यामङ्गे॑भिररु॒षेभि॑रीयते ।
आद॑स्य॒ ते कृ॒ष्णासो॑ दक्षि सू॒रयः॒ शूर॑स्येव त्वे॒षथा॑दीषते॒ वयः॑ ॥
Er bewegt sich wie ein mit Pflöcken gefügter Wagen, und mit seinen roten Gliedern strebt er zum Himmel. Dann streben seine dunklen Diener, wie die Pracht eines Helden, durch ihren Glanz nach Kraft.
1.141.9
त्वया॒ ह्य॑ग्ने॒ वरु॑णो धृ॒तव्र॑तो मि॒त्रः शा॑श॒द्रे अ॑र्य॒मा सु॒दान॑वः ।
यत्सी॒मनु॒ क्रतु॑ना वि॒श्वथा॑ वि॒भुर॒रान्न ने॒मिः प॑रि॒भूरजा॑यथाः ॥
Denn durch dich, o Agni, wurden Varuna mit festem Gelübde, Mitra, Aryaman und die guten Geber gestärkt. Als du nach deinem Willen allumfassend geboren wurdest, umschließend alles, wie die Felge um die Speichen.
1.141.10
त्वम॑ग्ने शशमा॒नाय॑ सुन्व॒ते रत्नं॑ यविष्ठ दे॒वता॑तिमिन्वसि ।
तं त्वा॒ नु नव्यं॑ सहसो युवन्व॒यं भगं॒ न का॒रे म॑हिरत्न धीमहि ॥
O Agni, dem Preisenden und dem Somadarbringer gibst du Reichtum; o Jüngster, du führst zur Schar der Götter. O Schatzreicher, o Jugendlicher, dich neuen an Kraft möchten wir in der Opferhalle wie das Glück halten.
1.141.11
अ॒स्मे र॒यिं न स्वर्थं॒ दमू॑नसं॒ भगं॒ दक्षं॒ न प॑पृचासि धर्ण॒सिम् ।
र॒श्मीँरि॑व॒ यो यम॑ति॒ जन्म॑नी उ॒भे दे॒वानां॒ शंस॑मृ॒त आ च॑ सु॒क्रतुः॑ ॥
Du hast für uns Reichtum erbeten, der erfreut, wie Glück und Kraft. Wer beide Geburten wie Strahlen lenkt, von gutem Verstand, erreicht wahrhaftig das Lob der Götter.
1.141.12
उ॒त नः॑ सु॒द्योत्मा॑ जी॒राश्वो॒ होता॑ म॒न्द्रः शृ॑णवच्च॒न्द्रर॑थः ।
स नो॑ नेष॒न्नेष॑तमै॒रमू॑रो अ॒ग्निर्वा॒मं सु॑वि॒तं वस्यो॒ अच्छ॑ ॥
Er, von gutem Licht, mit schnellen Rossen, der Anrufer, freudig, mit leuchtendem Wagen, möge unser Lob hören. Dieser unermüdliche Agni möge mit den besten Führern uns zu erwünschtem Reichtum, Wohlergehen und Gutem führen.
1.141.13
अस्ता॑व्य॒ग्निः शिमी॑वद्भिर॒र्कैः साम्रा॑ज्याय प्रत॒रं दधा॑नः ।
अ॒मी च॒ ये म॒घवा॑नो व॒यं च॒ मिहं॒ न सूरो॒ अति॒ निष्ट॑तन्युः ॥
Agni wurde mit Lobliedern der Śímīvant gepriesen und für die höchste Herrschaft vorangestellt. Mögen jene Freigebigen dort und wir auch ihn ausbreiten, wie die Sonne den Nebel durchbricht.