ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.141
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.141.1
बळि॒त्था तद्वपु॑षे धायि दर्श॒तं दे॒वस्य॒ भर्गः॒ सह॑सो॒ यतो॒ जनि॑ ।
यदी॒मुप॒ ह्वर॑ते॒ साध॑ते म॒तिर्ऋ॒तस्य॒ धेना॑ अनयन्त स॒स्रुतः॑ ॥
உண்மையில் இவ்வாறு அந்த அழகிய ஒளி தெய்வத்தின் உருவத்திற்காக நிறுவப்பட்டது; வலிமையிலிருந்து அது பிறந்தது. துதி அவனை அழைக்கும்போதும் சிந்தனை அவனை நிறைவேற்றும்போதும், ஒழுங்கின் (ṛta) ஓடும் தாரைகள் அவனை முன்னே கொண்டு செல்கின்றன.
1.141.2
पृ॒क्षो वपुः॑ पितु॒मान्नित्य॒ आ श॑ये द्वि॒तीय॒मा स॒प्तशि॑वासु मा॒तृषु॑ ।
तृ॒तीय॑मस्य वृष॒भस्य॑ दो॒हसे॒ दश॑प्रमतिं जनयन्त॒ योष॑णः ॥
ஒளிரும் உருவம், தந்தையுடையவன்; நான் எப்போதும் அங்கேயே கிடக்கிறேன். இரண்டாவது ஏழு ஒளிர்வுள்ள தாய்மார்களிடையே, மூன்றாவது இந்த காளையின் பால் கறப்புக்காக. பத்து ஞானமுள்ளவனை பெண்கள் பெற்றெடுத்தனர்.
1.141.3
निर्यदीं॑ बु॒ध्नान्म॑हि॒षस्य॒ वर्प॑स ईशा॒नासः॒ शव॑सा॒ क्रन्त॑ सू॒रयः॑ ।
यदी॒मनु॑ प्र॒दिवो॒ मध्व॑ आध॒वे गुहा॒ सन्तं॑ मात॒रिश्वा॑ मथा॒यति॑ ॥
அந்த எருமையின் வடிவத்தின் அடியிலிருந்து அவர்கள் வெளியேறியபோது, வலிமையால் ஆற்றல் பெற்ற கதிர்கள் முன்னேறின; பகலிலிருந்து இனிய தேனின் கலக்கலில், மறைவான இடத்தில் இருப்பவனை மாதரிஸ்வன் கலக்குகிறான்.
1.141.4
प्र यत्पि॒तुः प॑र॒मान्नी॒यते॒ परि॒ आ पृ॒क्षुधो॑ वी॒रुधो॒ दंसु॑ रोहति ।
उ॒भा यद॑स्य ज॒नुषं॒ यदिन्व॑त॒ आदिद्यवि॑ष्ठो अभवद्घृ॒णा शुचिः॑ ॥
தந்தையிடமிருந்தும் உயர்ந்த இடத்திலிருந்தும் அவன் முன்னே கொண்டு செல்லப்படும்போது, அவன் சுற்றிலும் மூலிகைகளுக்கு ஊட்டமளிக்கும் செடிகளின் நடுவே வளர்கிறான். இருவரும் அவனது பிறப்பைத் தூண்டும்போது, அவனே இளையவனும் ஒளிர்வுள்ளவனும் தூய்மையானவனும் ஆகிறான்.
1.141.5
आदिन्मा॒तॄरावि॑श॒द्यास्वा शुचि॒रहिं॑स्यमान उर्वि॒या वि वा॑वृधे ।
अनु॒ यत्पूर्वा॒ अरु॑हत्सना॒जुवो॒ नि नव्य॑सी॒ष्वव॑रासु धावते ॥
அப்போது அவன் அந்தத் தாய்மார்களுக்குள் நுழைந்தான்; அவர்களுக்குள் ஒளிர்ந்து, காயமின்றி, பரந்து மிகப் பெருகி வளர்ந்தான். முன்னவர்களுடன் பிறந்தவன் மேலேறும்போது, புதியவற்றிலும் தாழ்ந்தவற்றிலும் அவன் ஓடுகிறான்.
1.141.6
आदिद्धोता॑रं वृणते॒ दिवि॑ष्टिषु॒ भग॑मिव पपृचा॒नास॑ ऋञ्जते ।
दे॒वान्यत्क्रत्वा॑ म॒ज्मना॑ पुरुष्टु॒तो मर्तं॒ शंसं॑ वि॒श्वधा॒ वेति॒ धाय॑से ॥
அப்போது உண்மையிலேயே அழைப்பவனை (ஹோதாவை) தெய்வீக ஒழுங்குகளில் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள், பங்கைக் கேட்பவர்களைப் போல; ஞானத்தாலும் வலிமையாலும் பெரிதும் புகழப்பட்டவன் தெய்வங்களைக் கௌரவிக்கும்போது, எல்லா வகையிலும் துதிப்பவனான மனிதனை அளிக்கத் தூண்டுகிறான்.
1.141.7
वि यदस्था॑द्यज॒तो वात॑चोदितो ह्वा॒रो न वक्वा॑ ज॒रणा॒ अना॑कृतः ।
तस्य॒ पत्म॑न्द॒क्षुषः॑ कृ॒ष्णजं॑हसः॒ शुचि॑जन्मनो॒ रज॒ आ व्य॑ध्वनः ॥
காற்றால் தூண்டப்பட்டு வேள்விக்குரிய அக்னி எழுந்தபோது, அவன் வளைந்த, முதுமையற்ற, உருவாக்கப்படாத தேர்போல் இருந்தான்; அந்த திறமையான, கருமை வயிற்றுடைய, தூய பிறப்பினனின் வழியற்ற வெளியில் ஒளி பரவியது.
1.141.8
रथो॒ न या॒तः शिक्व॑भिः कृ॒तो द्यामङ्गे॑भिररु॒षेभि॑रीयते ।
आद॑स्य॒ ते कृ॒ष्णासो॑ दक्षि सू॒रयः॒ शूर॑स्येव त्वे॒षथा॑दीषते॒ वयः॑ ॥
அவன் கம்பிகளால் கட்டப்பட்ட தேர்போல் செல்கிறான்; சிவந்த அங்கங்களால் வானத்தை நோக்கி முன்னேறுகிறான். அப்போது அவனுடைய கருநிற ஏவலர்கள், வீரனின் தேஜஸைப்போல், ஒளியின் பலத்தை நாடுகின்றனர்.
1.141.9
त्वया॒ ह्य॑ग्ने॒ वरु॑णो धृ॒तव्र॑तो मि॒त्रः शा॑श॒द्रे अ॑र्य॒मा सु॒दान॑वः ।
यत्सी॒मनु॒ क्रतु॑ना वि॒श्वथा॑ वि॒भुर॒रान्न ने॒मिः प॑रि॒भूरजा॑यथाः ॥
ஓ அக்னி, உன்னால்தான் உறுதிவிரதனான வருணனும், மித்திரனும், அர்யமனும், கொடைவளம் மிக்க தேவர்களும் பலம் பெற்றனர். உன் சங்கல்பத்தால் எல்லாவகையிலும் வியாபித்தவனாக நீ தோன்றியபோது, ஆரங்களுக்கு நடுவில் சக்கரவட்டம்போல், எங்கும் சூழ்ந்தவனாக நீ பிறந்தாய்.
1.141.10
त्वम॑ग्ने शशमा॒नाय॑ सुन्व॒ते रत्नं॑ यविष्ठ दे॒वता॑तिमिन्वसि ।
तं त्वा॒ नु नव्यं॑ सहसो युवन्व॒यं भगं॒ न का॒रे म॑हिरत्न धीमहि ॥
அக்னியே, துதிப்பவனுக்கும் சோமம் படைப்பவனுக்கும் நீ செல்வத்தை அளிக்கிறாய்; இளையவனே, தேவர் சபைக்கு நீ அழைத்துச் செல்கிறாய். மகத்தான செல்வமுடையவனே, இளமையுள்ளவனே, பலத்தின் புதிய அந்த உன்னை நாங்கள் வேள்விச்சாலையில் அதிர்ஷ்டம்போல் பற்றிக்கொள்வோம்.
1.141.11
अ॒स्मे र॒यिं न स्वर्थं॒ दमू॑नसं॒ भगं॒ दक्षं॒ न प॑पृचासि धर्ण॒सिम् ।
र॒श्मीँरि॑व॒ यो यम॑ति॒ जन्म॑नी उ॒भे दे॒वानां॒ शंस॑मृ॒त आ च॑ सु॒क्रतुः॑ ॥
எங்களுக்கு மகிழ்ச்சியளிக்கும் செல்வத்தை, அதிர்ஷ்டத்தையும் வலிமையையும்போல், நீ வேண்டிக் கேட்டிருக்கிறாய். கதிர்கள்போல் இரு பிறப்புகளையும் ஆள்பவன், நல்ல ஞானமுள்ளவன், உண்மையில் தேவர்களின் துதியை எட்டுகிறான்.
1.141.12
उ॒त नः॑ सु॒द्योत्मा॑ जी॒राश्वो॒ होता॑ म॒न्द्रः शृ॑णवच्च॒न्द्रर॑थः ।
स नो॑ नेष॒न्नेष॑तमै॒रमू॑रो अ॒ग्निर्वा॒मं सु॑वि॒तं वस्यो॒ अच्छ॑ ॥
நல்ல ஒளியுடையவனும், விரைவான குதிரைகளுடையவனும், ஹோதாவும், மகிழ்வளிப்பவனும், பிரகாசமான தேருடையவனும் ஆன அவன் எங்கள் துதியைக் கேட்கட்டும். அந்த களைப்பற்ற அக்னி சிறந்த வழிகாட்டிகளுடன் எங்களை விரும்பிய செல்வத்தையும், நலனையும், நன்மையையும் நோக்கி நடத்தட்டும்.
1.141.13
अस्ता॑व्य॒ग्निः शिमी॑वद्भिर॒र्कैः साम्रा॑ज्याय प्रत॒रं दधा॑नः ।
अ॒मी च॒ ये म॒घवा॑नो व॒यं च॒ मिहं॒ न सूरो॒ अति॒ निष्ट॑तन्युः ॥
ஷமீவத் பாடகர்களால் அக்னி போற்றப்பட்டான்; உயர் இறைமைப் பதவிக்காக அவனை முன்னிறுத்தி. அங்குள்ள வள்ளல்களும், நாங்களும் — சூரியன் மூடுபனியை விலக்குவது போல் (ஒளியைப்) பரப்பட்டும்.