ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.180
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.180.1
यु॒वो रजां॑सि सु॒यमा॑सो॒ अश्वा॒ रथो॒ यद्वां॒ पर्यर्णां॑सि॒ दीय॑त् ।
हि॒र॒ण्यया॑ वां प॒वयः॑ प्रुषाय॒न्मध्वः॒ पिब॑न्ता उ॒षसः॑ सचेथे ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମ ସୁଯୋଜିତ ଅଶ୍ୱ ଓ ରଥ ଯେତେବେଳେ ଆକାଶ ଓ ଜଳକୁ ଘେରି ଝଲସେ। ତୁମ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବିନ୍ଦୁ ମଧୁ ସିଞ୍ଚେ; ମଧୁ ପାନ କରି ତୁମେ ଉଷାମାନଙ୍କ ସହ ସଂଯୁକ୍ତ ରୁହ।
1.180.2
यु॒वमत्य॒स्याव॑ नक्षथो॒ यद्विप॑त्मनो॒ नर्य॑स्य॒ प्रय॑ज्योः ।
स्वसा॒ यद्वां॑ विश्वगूर्ती॒ भरा॑ति॒ वाजा॒येट्टे॑ मधुपावि॒षे च॑ ॥
ବିପଦରେ ଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ଓ ପ୍ରୟଜ୍ୟୁ ନରକୁ ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ରକ୍ଷା କଲ, ସେହି ଦ୍ରୁତ ଅଶ୍ୱକୁ ତଳକୁ ନେଇ ଉଦ୍ଧାର କଲ। ସର୍ବରୂପା ତୁମ ଭଉଣୀ ଯେତେବେଳେ ତୁମ ଦୁଇଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ଆଣେ, ହେ ମଧୁପାୟୀଗଣ, ସେ ବଳ ଓ ଅନ୍ନ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
1.180.3
यु॒वं पय॑ उ॒स्रिया॑यामधत्तं प॒क्वमा॒माया॒मव॒ पूर्व्यं॒ गोः ।
अ॒न्तर्यद्व॒निनो॑ वामृतप्सू ह्वा॒रो न शुचि॒र्यज॑ते ह॒विष्मा॑न् ॥
ତୁମେ ଦୁଇ ଉଷାର ଗାଈର ସ୍ତନରେ କ୍ଷୀର ରଖିଲ; କଞ୍ଚା ପାତ୍ରରେ ପାଚିଲା, ପୁରାତନ ଗାଈର କ୍ଷୀର ଢାଳିଲ। ହେ ଋତପ୍ରିୟଗଣ, ବନ ବୃକ୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଆହ୍ୱାନକାରୀ ପୁରୋହିତ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ହବିଷ୍ୟବାନ ହୋଇ ଯଜ୍ଞ କରେ।
1.180.4
यु॒वं ह॑ घ॒र्मं मधु॑मन्त॒मत्र॑ये अ॒पो न क्षोदो॑ऽवृणीतमे॒षे ।
तद्वां॑ नरावश्विना॒ पश्व॑: इष्टिः॒ रथ्ये॑व च॒क्रा प्रति॑ यन्ति॒ मध्वः॑ ॥
ହେ ନରଗଣ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ଅତ୍ରି ପାଇଁ ମଧୁରସ ଭରା ଉଷ୍ଣ ପାନୀୟ, ଜଳଧାରା ପରି, ପଥ ପାଇଁ ବାଛିଲ। ତୁମ ଯଜ୍ଞାର୍ପଣ ରଥଚକ୍ର ପରି ମଧୁ ଦିଗରେ ଯାଏ।
1.180.5
आ वां॑ दा॒नाय॑ ववृतीय दस्रा॒ गोरोहे॑ण तौ॒ग्र्यो न जिव्रिः॑ ।
अ॒पः क्षो॒णी स॑चते॒ माहि॑ना वां जू॒र्णो वा॒मक्षु॒रंह॑सो यजत्रा ॥
ହେ ଦସ୍ରଗଣ, ତୁମ ଦାନ ପାଇଁ ମୁଁ ନିକଟକୁ ଆସେ; ଗାଈ ପାତ୍ର ସହ ପୀଡ଼ିତ ରୋଗୀ ପରି। ଜଳ ଓ ଦୁଇ ଲୋକ ତୁମ ମହାନ ତେଜ ସହ ଯୁକ୍ତ ରହେ; ବୃଦ୍ଧ ତୁମ ଦୃଷ୍ଟି ପାଏ, ହେ ଯଜନୀୟଗଣ, ପାପରୁ।
1.180.6
नि यद्यु॒वेथे॑ नि॒युतः॑ सुदानू॒ उप॑ स्व॒धाभिः॑ सृजथः॒ पुरं॑धिम् ।
प्रेष॒द्वेष॒द्वातो॒ न सू॒रिरा म॒हे द॑दे सुव्र॒तो न वाज॑म् ॥
ତୁମ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ରଥରେ ଯୋଡ଼ିଲା ବେଳେ, ହେ ସୁଦାନୀଗଣ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଦୁର୍ଗକୁ ଆଗେଇ ନେଇଥାଅ। ବାୟୁ ପରି ଦ୍ରୁତ ଜଣେ ମହାନ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କଲା; ସୁବ୍ରତ ବିଜୟ ପାଇଁ ଧନ ନେଲା ପରି।
1.180.7
व॒यं चि॒द्धि वां॑ जरि॒तारः॑ स॒त्या वि॑प॒न्याम॑हे॒ वि प॒णिर्हि॒तावा॑न् ।
अधा॑ चि॒द्धि ष्मा॑श्विनावनिन्द्या पा॒थो हि ष्मा॑ वृषणा॒वन्ति॑देवम् ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିଦ୍ୱୟ, ସତ୍ୟବାଦୀ ସ୍ତୋତା ଆମେ ତୁମମାନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁ, ଯେପରି ଦାତା କୃପଣଠାରୁ ଦୂରେ ରହେ। ତେବେ ହେ ନିର୍ଦୋଷ, ହେ ବୃଷଭଗଣ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଅନ୍ତିଦେବଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
1.180.8
यु॒वां चि॒द्धि ष्मा॑श्विना॒वनु॒ द्यून्विरु॑द्रस्य प्र॒स्रव॑णस्य सा॒तौ ।
अ॒गस्त्यो॑ न॒रां नृषु॒ प्रश॑स्तः॒ कारा॑धुनीव चितयत्स॒हस्रैः॑ ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଦିନକୁ ଦିନ ବୀରୁଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରବାହୀ ଝରଣାର ଦାନରେ ନିଶ୍ଚିତ ସହାୟକ। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଅଗସ୍ତ୍ୟ, କାରାଧୁନୀ ପରି, ସହସ୍ର ସହ ଆଲୋକ ଜାଳିଲେ।
1.180.9
प्र यद्वहे॑थे महि॒ना रथ॑स्य॒ प्र स्य॑न्द्रा याथो॒ मनु॑षो॒ न होता॑ ।
ध॒त्तं सू॒रिभ्य॑ उ॒त वा॒ स्वश्व्यं॒ नास॑त्या रयि॒षाचः॑ स्याम ॥
ଯେବେ ତୁମେ ଦୁହେଁ ତୁମ ରଥକୁ ମହିମାରେ ଚଳାଇବ, ହେ ଦ୍ରୁତଗାମୀଗଣ, ତେବେ ମନୁଙ୍କ ହୋତା ପରି ତୁମେ ଆଗେ ଯାଅ। ହେ ନାସତ୍ୟଗଣ, ପ୍ରେରିତ ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କୁ କିମ୍ବା ଉତ୍ତମ ଅଶ୍ୱର ଧନ ଦିଅ; ଆମେ ଧନଦାତା ହେଉ।
1.180.10
तं वां॒ रथं॑ व॒यम॒द्या हु॑वेम॒ स्तोमै॑रश्विना सुवि॒ताय॒ नव्य॑म् ।
अरि॑ष्टनेमिं॒ परि॒ द्यामि॑या॒नं वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुम् ॥
ସେହି ତୁମ ରଥକୁ ଆଜି ଆମେ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ, ହେ ଅଶ୍ୱିଦ୍ୱୟ, କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ନୂତନ ରଥକୁ। ଅକ୍ଷତ ଧାର ଥିବା, ଆକାଶ ଚାରିପଟେ ଯାଉଥିବା ସେହି ରଥକୁ, ଆମେ ଭୋଜନ, ବଳ ଓ ଲୁଟ ସହିତ ପାଇବା।