ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.188

1.188.1

समि॑द्धो अ॒द्य रा॑जसि दे॒वो दे॒वैः स॑हस्रजित् ।
दू॒तो ह॒व्या क॒विर्व॑ह ॥

હે સહસ્રજિત્ અગ્નિ, તું આજે પ્રજ્વલિત થઈને દેવોમાં દેવ તરીકે પ્રકાશે છે. દૂત અને કવિ બનીને હવિઓ અહીં લાવ.

तनू॑नपादृ॒तं य॒ते मध्वा॑ य॒ज्ञः सम॑ज्यते ।
दध॑त्सह॒स्रिणी॒रिषः॑ ॥

હે સ્વયંજાત અગ્નિ, ઋતને અનુસરનારના માટે મધ સાથે યજ્ઞ સારી રીતે શણગારાય છે. હજારગણું અન્ન આપતાં.

आ॒जुह्वा॑नो न॒ ईड्यो॑ दे॒वाँ आ व॑क्षि य॒ज्ञिया॑न् ।
अग्ने॑ सहस्र॒सा अ॑सि ॥

હે અગ્નિ, અમારા દ્વારા આહૂત અને સ્તુત્ય થઈને, યજ્ઞને યોગ્ય દેવોને અહીં લાવ. તું હજારોનો વિજેતા છે.

प्रा॒चीनं॑ ब॒र्हिरोज॑सा स॒हस्र॑वीरमस्तृणन् ।
यत्रा॑दित्या वि॒राज॑थ ॥

પ્રાચીન પૂર્વ તરફના દર્ભાસનને, હજાર વીરોવાળા એ આસનને, તેમણે બળપૂર્વક પાથર્યું. હે આદિત્યો, જ્યાં તમે બિરાજો છો.

वि॒राट्स॒म्राड्वि॒भ्वीः प्र॒भ्वीर्ब॒ह्वीश्च॒ भूय॑सीश्च॒ याः ।
दुरो॑ घृ॒तान्य॑क्षरन् ॥

વિરાટ, સમ્રાટ, વિભુ, પ્રભુ, અનેક અને તેથી પણ વધુ જે છે, તે દ્વારોએ ઘી વહાવ્યું.

सु॒रु॒क्मे हि सु॒पेश॒साधि॑ श्रि॒या वि॒राज॑तः ।
उ॒षासा॒वेह सी॑दताम् ॥

સુંદર લાલ વસ્ત્રો અને સુંદર રૂપવાળી એ બંને શોભા સાથે પ્રકાશે છે. એ બે ઉષાઓ અહીં આવીને બેસે.

प्र॒थ॒मा हि सु॒वाच॑सा॒ होता॑रा॒ दैव्या॑ क॒वी ।
य॒ज्ञं नो॑ यक्षतामि॒मम् ॥

પ્રથમ, સુંદર વાણી ધરાવતા, દિવ્ય હોતા અને કવિ એવા તે બંને અમારો આ યજ્ઞ સંપાદિત કરો.

भार॒तीळे॒ सर॑स्वति॒ या वः॒ सर्वा॑ उपब्रु॒वे ।
ता न॑श्चोदयत श्रि॒ये ॥

હે ભારતી, હે ઇળા, હે સરસ્વતી — તમારા સૌને હું આહ્વાન કરું છું; તેઓ અમને સમૃદ્ધિ માટે પ્રેરિત કરો.

त्वष्टा॑ रू॒पाणि॒ हि प्र॒भुः प॒शून्विश्वा॑न्त्समान॒जे ।
तेषां॑ न स्फा॒तिमा य॑ज ॥

ત્વષ્ટા, પ્રભુ, ખરેખર બધાં રૂપો અને બધાં પશુઓ રચ્યાં; તેમાંથી અમારે માટે વૃદ્ધિ અહીં યજ્ઞમાં અર્પ.

उप॒ त्मन्या॑ वनस्पते॒ पाथो॑ दे॒वेभ्यः॑ सृज ।
अ॒ग्निर्ह॒व्यानि॑ सिष्वदत् ॥

હે વનસ્પતિ, તારા સ્વરૂપે દેવોને માટે માર્ગ ખોલ; અગ્નિ હવિઓને મધુર બનાવે.

पु॒रो॒गा अ॒ग्निर्दे॒वानां॑ गाय॒त्रेण॒ सम॑ज्यते ।
स्वाहा॑कृतीषु रोचते ॥

દેવોનો અગ્રણી અગ્નિ ગાયત્રી છંદ સાથે જોડાય છે; સ્વાહા આહુતિઓમાં તે ચમકે છે.