ऋग्वेद · सूक्त 1.188

1.188.1

समि॑द्धो अ॒द्य रा॑जसि दे॒वो दे॒वैः स॑हस्रजित् ।
दू॒तो ह॒व्या क॒विर्व॑ह ॥

हे सहस्रजित् अग्नी, तू आज प्रज्वलित होऊन देवांमध्ये देवरूपाने तळपतोस. दूत आणि कवी होऊन हवी येथे घेऊन ये.

तनू॑नपादृ॒तं य॒ते मध्वा॑ य॒ज्ञः सम॑ज्यते ।
दध॑त्सह॒स्रिणी॒रिषः॑ ॥

हे स्वयंजात अग्नी, ऋताच्या मार्गाने जाणाऱ्यासाठी मधाने यज्ञ चांगला सजवला जातो. हजारपट अन्न देत.

आ॒जुह्वा॑नो न॒ ईड्यो॑ दे॒वाँ आ व॑क्षि य॒ज्ञिया॑न् ।
अग्ने॑ सहस्र॒सा अ॑सि ॥

हे अग्नी, आमच्याकडून आवाहित आणि स्तुत्य होऊन, यज्ञयोग्य देवांना येथे आण. तू सहस्रांचा विजेता आहेस.

प्रा॒चीनं॑ ब॒र्हिरोज॑सा स॒हस्र॑वीरमस्तृणन् ।
यत्रा॑दित्या वि॒राज॑थ ॥

प्राचीन पूर्वेकडील दर्भासन, सहस्र वीरांचे ते आसन, त्यांनी बलाने पसरले. हे आदित्यांनो, जिथे तुम्ही विराजमान होता.

वि॒राट्स॒म्राड्वि॒भ्वीः प्र॒भ्वीर्ब॒ह्वीश्च॒ भूय॑सीश्च॒ याः ।
दुरो॑ घृ॒तान्य॑क्षरन् ॥

विराट, सम्राट, विभू, प्रभू, अनेक आणि त्याहूनही अधिक असलेली, त्या द्वारांनी तूप ओतले.

सु॒रु॒क्मे हि सु॒पेश॒साधि॑ श्रि॒या वि॒राज॑तः ।
उ॒षासा॒वेह सी॑दताम् ॥

सुंदर लाल वस्त्रे आणि सुंदर रूप असलेल्या त्या दोघी वैभवाने तळपतात. त्या दोन उषा येथे येऊन बसोत.

प्र॒थ॒मा हि सु॒वाच॑सा॒ होता॑रा॒ दैव्या॑ क॒वी ।
य॒ज्ञं नो॑ यक्षतामि॒मम् ॥

प्रथम, सुवाचा, दिव्य होते आणि कवी असे ते दोघे आमचा हा यज्ञ संपन्न करोत.

भार॒तीळे॒ सर॑स्वति॒ या वः॒ सर्वा॑ उपब्रु॒वे ।
ता न॑श्चोदयत श्रि॒ये ॥

हे भारती, हे इळा, हे सरस्वती — तुम्हा सर्वांना मी आवाहन करतो; त्या आम्हाला समृद्धीसाठी प्रेरित करोत.

त्वष्टा॑ रू॒पाणि॒ हि प्र॒भुः प॒शून्विश्वा॑न्त्समान॒जे ।
तेषां॑ न स्फा॒तिमा य॑ज ॥

त्वष्टा, प्रभू, खरोखर सर्व रूपे आणि सर्व पशू निर्माण केले; त्यांतून आमच्यासाठी वृद्धी येथे यज्ञात अर्पण कर.

उप॒ त्मन्या॑ वनस्पते॒ पाथो॑ दे॒वेभ्यः॑ सृज ।
अ॒ग्निर्ह॒व्यानि॑ सिष्वदत् ॥

हे वनस्पती, आपल्या स्वरूपाने देवांसाठी मार्ग उघड; अग्नी हवींना गोड करो.

पु॒रो॒गा अ॒ग्निर्दे॒वानां॑ गाय॒त्रेण॒ सम॑ज्यते ।
स्वाहा॑कृतीषु रोचते ॥

देवांचा अग्रणी अग्नी गायत्री छंदाशी संयुक्त होतो; स्वाहा-आहुतींमध्ये तो चमकतो.