ऋग्वेद · सूक्त 1.2

1.2.1

वाय॒वा या॑हि दर्शते॒मे सोमा॒ अरं॑कृताः ।
तेषां॑ पाहि श्रु॒धी हव॑म् ॥

हे वायो, दर्शनीय देवा, ये; हे सोमरस सिद्ध केले आहेत. त्यांचे पान कर आणि आमचे आवाहन ऐक.

वाय॑ उ॒क्थेभि॑र्जरन्ते॒ त्वामच्छा॑ जरि॒तारः॑ ।
सु॒तसो॑मा अह॒र्विदः॑ ॥

हे वायो, स्तोत्रांसह स्तोते तुझ्याकडे धाव घेतात; सोम पिळलेले, दिवस जाणणारे स्तोते तुझ्याजवळ येतात.

वायो॒ तव॑ प्रपृञ्च॒ती धेना॑ जिगाति दा॒शुषे॑ ।
उ॒रू॒ची सोम॑पीतये ॥

हे वायो, तुझी पसरणारी धेनू दात्याकडे पोहोचते; ती विस्तीर्ण होऊन सोमपानासाठी येते.

इन्द्र॑वायू इ॒मे सु॒ता उप॒ प्रयो॑भि॒रा ग॑तम् ।
इन्द॑वो वामु॒शन्ति॒ हि ॥

हे इंद्र आणि वायो, हे सोम पिळले गेले आहे; वेगवान रथांसह इथे या. सोमबिंदू तुम्हा दोघांची इच्छा करतात.

वाय॒विन्द्र॑श्च चेतथः सु॒तानां॑ वाजिनीवसू ।
तावा या॑त॒मुप॑ द्र॒वत् ॥

हे वायो, इंद्रा, तुम्ही दोघे पिळलेले सोम जाणता; हे बल-धनाच्या स्वामींनो, वेगाने इथे या.

वाय॒विन्द्र॑श्च सुन्व॒त आ या॑त॒मुप॑ निष्कृ॒तम् ।
म॒क्ष्वि॑त्था धि॒या न॑रा ॥

हे वायो, इंद्रा, सोम पिळणाऱ्याकडे या; सिद्ध केलेल्या अर्पणाजवळ या; वेगाने, याप्रमाणे, भक्तीने, हे वीरांनो.

मि॒त्रं हु॑वे पू॒तद॑क्षं॒ वरु॑णं च रि॒शाद॑सम् ।
धियं॑ घृ॒ताचीं॒ साध॑न्ता ॥

पवित्र कौशल्य असलेल्या मित्राला आणि शत्रुसंहारक वरुणाला मी आवाहन करतो. घृताने ओथंबलेली प्रार्थना त्यांनी सिद्धीस न्यावी.

ऋ॒तेन॑ मित्रावरुणावृतावृधावृतस्पृशा ।
क्रतुं॑ बृ॒हन्त॑माशाथे ॥

ऋताच्या योगे, हे मित्रावरुणांनो, तुम्ही ऋताची वृद्धी करणारे आणि ऋताला स्पर्श करणारे आहात. तुम्ही महान संकल्प साधता.

क॒वी नो॑ मि॒त्रावरु॑णा तुविजा॒ता उ॑रु॒क्षया॑ ।
दक्षं॑ दधाते अ॒पस॑म् ॥

मित्र आणि वरुण हे दोघेही ज्ञानी कवी आहेत; अनेक ठिकाणी जन्मलेले, विशाल निवास असलेले. ते आमच्यासाठी कौशल्य प्रस्थापित करतात आणि कर्मे धारण करतात.