ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.2

1.2.1

वाय॒वा या॑हि दर्शते॒मे सोमा॒ अरं॑कृताः ।
तेषां॑ पाहि श्रु॒धी हव॑म् ॥

ହେ ବାୟୁ, ଦର୍ଶନୀୟ ଦେବ, ଆସ; ଏହି ସୋମରସ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଛି। ଏଥିର ପାନ କର ଏବଂ ଆମ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ।

वाय॑ उ॒क्थेभि॑र्जरन्ते॒ त्वामच्छा॑ जरि॒तारः॑ ।
सु॒तसो॑मा अह॒र्विदः॑ ॥

ହେ ବାୟୁ, ସ୍ତୋତ୍ର ସହ ସ୍ତୋତାମାନେ ତୁମ ଆଡ଼କୁ ଧାଉଁଛନ୍ତି; ସୋମ ନିଷ୍କାସନ କରିଥିବା, ଦିନକୁ ଜାଣୁଥିବା ସ୍ତୋତାମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।

वायो॒ तव॑ प्रपृञ्च॒ती धेना॑ जिगाति दा॒शुषे॑ ।
उ॒रू॒ची सोम॑पीतये ॥

ହେ ବାୟୁ, ତୁମ ବିସ୍ତାରିତ ଧେନୁ ଦାତା ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚେ; ସେ ବିସ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଆସେ।

इन्द्र॑वायू इ॒मे सु॒ता उप॒ प्रयो॑भि॒रा ग॑तम् ।
इन्द॑वो वामु॒शन्ति॒ हि ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ଏହି ସୋମ ନିଷ୍କାସିତ ହୋଇଛି; ଦ୍ରୁତ ରଥ ସହ ଏଠାକୁ ଆସ। ସୋମବିନ୍ଦୁ ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି।

वाय॒विन्द्र॑श्च चेतथः सु॒तानां॑ वाजिनीवसू ।
तावा या॑त॒मुप॑ द्र॒वत् ॥

ହେ ବାୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦୁହେଁ ନିଷ୍କାସିତ ସୋମକୁ ଜାଣ; ହେ ବଳ-ଧନର ପ୍ରଭୁମାନେ, ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସ।

वाय॒विन्द्र॑श्च सुन्व॒त आ या॑त॒मुप॑ निष्कृ॒तम् ।
म॒क्ष्वि॑त्था धि॒या न॑रा ॥

ହେ ବାୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ନିଷ୍କାସକ ପାଖକୁ ଆସ; ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅର୍ପଣ ପାଖକୁ ଆସ; ଶୀଘ୍ର, ଏହିପରି, ଭକ୍ତି ସହ, ହେ ବୀରମାନେ।

मि॒त्रं हु॑वे पू॒तद॑क्षं॒ वरु॑णं च रि॒शाद॑सम् ।
धियं॑ घृ॒ताचीं॒ साध॑न्ता ॥

ପବିତ୍ର କୌଶଳ ଥିବା ମିତ୍ର ଏବଂ ଶତ୍ରୁସଂହାରକ ବରୁଣଙ୍କୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ। ଘିଅରେ ସିକ୍ତ ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ସେମାନେ ସିଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ।

ऋ॒तेन॑ मित्रावरुणावृतावृधावृतस्पृशा ।
क्रतुं॑ बृ॒हन्त॑माशाथे ॥

ଋତ ଦ୍ୱାରା, ହେ ମିତ୍ରାବରୁଣ, ଆପଣମାନେ ଋତର ବୃଦ୍ଧିକାରୀ ଓ ଋତସ୍ପର୍ଶୀ। ଆପଣମାନେ ମହାନ ସଂକଳ୍ପ ଲାଭ କରନ୍ତି।

क॒वी नो॑ मि॒त्रावरु॑णा तुविजा॒ता उ॑रु॒क्षया॑ ।
दक्षं॑ दधाते अ॒पस॑म् ॥

ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଉଭୟ ଜ୍ଞାନୀ କବି; ବହୁ ସ୍ଥାନରେ ଜନ୍ମିତ, ବିସ୍ତୃତ ବାସସ୍ଥାନ ଥିବା। ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ କୌଶଳ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି ଏବଂ କର୍ମ ଧାରଣ କରନ୍ତି।