ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.32.1
इन्द्र॑स्य॒ नु वी॒र्या॑णि॒ प्र वो॑चं॒ यानि॑ च॒कार॑ प्रथ॒मानि॑ व॒ज्री ।
अह॒न्नहि॒मन्व॒पस्त॑तर्द॒ प्र व॒क्षणा॑ अभिन॒त्पर्व॑तानाम् ॥
હવે ઇન્દ્રનાં તે વીરકર્મો હું કહીશ, જે વજ્રધારીએ સૌ પ્રથમ કર્યાં. તેણે અહિને હણ્યો, પછી પાણીને મુક્ત કર્યું અને પર્વતોના વહેણના માર્ગો ચીર્યા.
1.32.2
अह॒न्नहिं॒ पर्व॑ते शिश्रिया॒णं त्वष्टा॑स्मै॒ वज्रं॑ स्व॒र्यं॑ ततक्ष ।
वा॒श्रा इ॑व धे॒नवः॒ स्यन्द॑माना॒ अञ्जः॑ समु॒द्रमव॑ जग्मु॒रापः॑ ॥
તેણે પર્વત પર સૂતેલા અહિને હણ્યો. ત્વષ્ટાએ તેના માટે સ્વર્ગપ્રકાશી વજ્ર ઘડ્યું. ભાંભરતી ગાયો દોડે તેમ વહેતાં જળપ્રવાહો સીધાં સમુદ્ર તરફ નીચે ગયાં.
1.32.3
वृ॒षा॒यमा॑णोऽवृणीत॒ सोमं॒ त्रिक॑द्रुकेष्वपिबत्सु॒तस्य॑ ।
आ साय॑कं म॒घवा॑दत्त॒ वज्र॒मह॑न्नेनं प्रथम॒जामही॑नाम् ॥
બળદ સમાન બળવાન થઈને તેણે સોમ પસંદ કર્યો; ત્રિકદ્રુકોમાં નિચોવેલો સોમ પીધો. દાતા ઇન્દ્રે બાણ અને વજ્ર ધારણ કરી અહિઓમાં પ્રથમજાતને હણ્યો.
1.32.4
यदि॒न्द्राह॑न्प्रथम॒जामही॑ना॒मान्मा॒यिना॒ममि॑नाः॒ प्रोत मा॒याः ।
आत्सूर्यं॑ ज॒नय॒न्द्यामु॒षासं॑ ता॒दीत्ना॒ शत्रुं॒ न किला॑ विवित्से ॥
હે ઇન્દ્ર, જ્યારે તેં અહિઓમાં પ્રથમજાતને હણ્યો અને માયાવીઓની માયાઓ રોકી, ત્યારે તેં સૂર્ય, દ્યુલોક અને ઉષાને ઉત્પન્ન કર્યાં. પ્રહાર પામેલો શત્રુ તને ક્યાંય ન મળ્યો.
1.32.5
अह॑न्वृ॒त्रं वृ॑त्र॒तरं॒ व्यं॑स॒मिन्द्रो॒ वज्रे॑ण मह॒ता व॒धेन॑ ।
स्कन्धां॑सीव॒ कुलि॑शेना॒ विवृ॒क्णाहिः॑ शयत उप॒पृक्पृ॑थि॒व्याः ॥
ઇન્દ્રે વજ્રના મહાપ્રહારથી વૃત્રને, વૃત્રથી પણ ચડિયાતા વ્યંસને હણ્યો. કુહાડીથી ખભા કાપ્યા હોય તેમ કપાયેલો અહિ પૃથ્વીની નીચે પડ્યો છે.
1.32.6
अ॒यो॒द्धेव॑ दु॒र्मद॒ आ हि जु॒ह्वे म॑हावी॒रं तु॑विबा॒धमृ॑जी॒षम् ।
नाता॑रीदस्य॒ समृ॑तिं व॒धानां॒ सं रु॒जानाः॑ पिपिष॒ इन्द्र॑शत्रुः ॥
અજેય ઉન્મત્ત યોદ્ધાની જેમ મહાવીર, બળવાન અને વેગવાન ઇન્દ્રને બોલાવાય છે. તેના પ્રહારોના આક્રમણને કોઈ ઓળંગી શક્યું નહીં. ઇન્દ્રના શત્રુને ચૂરેચૂરો કરી પીસી નાખ્યો.
1.32.7
अ॒पाद॑ह॒स्तो अ॑पृतन्य॒दिन्द्र॒मास्य॒ वज्र॒मधि॒ सानौ॑ जघान ।
वृष्णो॒ वध्रिः॑ प्रति॒मानं॒ बुभू॑षन्पुरु॒त्रा वृ॒त्रो अ॑शय॒द्व्य॑स्तः ॥
પગ અને હાથ વિનાનો તે આક્રમણ કરતો રહ્યો; ઇન્દ્રે પર્વતશિખર પર પોતાના વજ્રથી પ્રહાર કર્યો. વૃષની બરાબરી કરવા ઇચ્છતો વૃત્ર અનેક સ્થળોએ પથરાઈ, નીચે પડીને સૂઈ રહ્યો.
1.32.8
न॒दं न भि॒न्नम॑मु॒या शया॑नं॒ मनो॒ रुहा॑णा॒ अति॑ य॒न्त्यापः॑ ।
याश्चि॑द्वृ॒त्रो म॑हि॒ना प॒र्यति॑ष्ठ॒त्तासा॒महिः॑ पत्सुतः॒शीर्ब॑भूव ॥
તૂટેલા નદીકાંઠાની જેમ પડેલું, આનાથી ઢંકાયેલું તે પાણી મન પર ચઢીને વહી ગયું. જે જળોને વૃત્રે પોતાના બળથી ઘેરી રાખ્યા હતા, તેમની જ વચ્ચે તે સર્પ પગ લંબાવીને સૂતો હતો.
1.32.9
नी॒चाव॑या अभवद्वृ॒त्रपु॒त्रेन्द्रो॑ अस्या॒ अव॒ वध॑र्जभार ।
उत्त॑रा॒ सूरध॑रः पु॒त्र आ॑सी॒द्दानुः॑ शये स॒हव॑त्सा॒ न धे॒नुः ॥
નમેલી તેના પુત્ર તરીકે વૃત્ર હતો; ઇન્દ્રે તેના નીચલા ભાગને પણ પાડી નાખ્યો. ઉપર સૂર્ય હતો; નીચે પુત્ર હતો; દાનુ નામની માતા પોતાના વાછરડા સાથે ગાયની જેમ સૂતી છે.
1.32.10
अति॑ष्ठन्तीनामनिवेश॒नानां॒ काष्ठा॑नां॒ मध्ये॒ निहि॑तं॒ शरी॑रम् ।
वृ॒त्रस्य॑ नि॒ण्यं वि च॑र॒न्त्यापो॑ दी॒र्घं तम॒ आश॑य॒दिन्द्र॑शत्रुः ॥
ઊભેલા, સ્થિર સ્થાન વિનાના લાકડાના થાંભલાઓની વચ્ચે વૃત્રનું શરીર મૂકેલું છે. વૃત્રના તે શરીરની આસપાસ જળ વિભાજિત થઈને વહે છે; ઇન્દ્રનો શત્રુ વૃત્ર લાંબા અંધકારમાં સૂતો રહ્યો.
1.32.11
दा॒सप॑त्नी॒रहि॑गोपा अतिष्ठ॒न्निरु॑द्धा॒ आपः॑ प॒णिने॑व॒ गावः॑ ।
अ॒पां बिल॒मपि॑हितं॒ यदासी॑द्वृ॒त्रं ज॑घ॒न्वाँ अप॒ तद्व॑वार ॥
દાસોની પત્નીઓ, સર્પથી રક્ષિત, ત્યાં ઊભી હતી; પણિ વડે બાંધેલી ગાયોની જેમ જળ રોકાયેલાં હતાં. જળનું દ્વાર બંધ હતું; વૃત્રને હણ્યા પછી ઇન્દ્રે તે ખોલ્યું.
1.32.12
अश्व्यो॒ वारो॑ अभव॒स्तदि॑न्द्र सृ॒के यत्त्वा॑ प्र॒त्यह॑न्दे॒व एकः॑ ।
अज॑यो॒ गा अज॑यः शूर॒ सोम॒मवा॑सृजः॒ सर्त॑वे स॒प्त सिन्धू॑न् ॥
હે ઇન્દ્ર! તે કર્મ તારી અશ્વશક્તિ જેવું થયું, જ્યારે એકલો દેવ થઈને યુદ્ધમાં તું તેની સામે ઊભો રહ્યો. હે શૂર! તું ગાયોને જીત્યો, સોમને જીત્યો; વહેવા માટે સાત નદીઓ છોડી.
1.32.13
नास्मै॑ वि॒द्युन्न त॑न्य॒तुः सि॑षेध॒ न यां मिह॒मकि॑रद्ध्रा॒दुनिं॑ च ।
इन्द्र॑श्च॒ यद्यु॑यु॒धाते॒ अहि॑श्चो॒ताप॒रीभ्यो॑ म॒घवा॒ वि जि॑ग्ये ॥
તેની સામે વીજળી ટકી નહીં, ગર્જના પણ નહીં; તેણે વિખેરેલું ધુમ્મસ કે કરાવાળું વાદળ પણ ટક્યું નહીં. ઇન્દ્ર અને સર્પ લડ્યા ત્યારે ઐશ્વર્યવાન ઇન્દ્રે શત્રુઓ પર વિજય મેળવ્યો.
1.32.14
अहे॑र्या॒तारं॒ कम॑पश्य इन्द्र हृ॒दि यत्ते॑ ज॒घ्नुषो॒ भीरग॑च्छत् ।
नव॑ च॒ यन्न॑व॒तिं च॒ स्रव॑न्तीः श्ये॒नो न भी॒तो अत॑रो॒ रजां॑सि ॥
હે ઇન્દ્ર, સર્પને મારનાર તે હણનારને તેં જોયો; તેં પ્રહાર કર્યો ત્યારે તારા હૃદયમાં ભય આવ્યો. નવ અને નેવું વહેતી નદીઓ વહી; બાજની જેમ ભયભીત થઈને તું લોકોને પાર કરી ગયો.
1.32.15
इन्द्रो॑ या॒तोऽव॑सितस्य॒ राजा॒ शम॑स्य च शृ॒ङ्गिणो॒ वज्र॑बाहुः ।
सेदु॒ राजा॑ क्षयति चर्षणी॒नाम॒रान्न ने॒मिः परि॒ ता ब॑भूव ॥
ઇન્દ્ર રોકાયેલા (જળનો) વિજેતા છે; શાંત અને શિંગડાવાળા (વૃત્રનો) રાજા છે; જેના હાથમાં વજ્ર છે. તે જ ચાલતા પ્રાણીઓનો રાજા થઈને શાસન કરે છે; રથના ચક્રની કિનાર આરાઓને વીંટે તેમ તે તેમને વીંટી વળેલો છે.