ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.32.1
इन्द्र॑स्य॒ नु वी॒र्या॑णि॒ प्र वो॑चं॒ यानि॑ च॒कार॑ प्रथ॒मानि॑ व॒ज्री ।
अह॒न्नहि॒मन्व॒पस्त॑तर्द॒ प्र व॒क्षणा॑ अभिन॒त्पर्व॑तानाम् ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସେହି ବୀରକର୍ମ ମୁଁ କହିବି, ଯାହା ବଜ୍ରଧାରୀ ପ୍ରଥମେ କରିଥିଲେ। ସେ ଅହିକୁ ବଧ କଲେ, ପରେ ଜଳକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ ଏବଂ ପର୍ବତର ସ୍ରୋତପଥ ବିଦାରଣ କଲେ।
1.32.2
अह॒न्नहिं॒ पर्व॑ते शिश्रिया॒णं त्वष्टा॑स्मै॒ वज्रं॑ स्व॒र्यं॑ ततक्ष ।
वा॒श्रा इ॑व धे॒नवः॒ स्यन्द॑माना॒ अञ्जः॑ समु॒द्रमव॑ जग्मु॒रापः॑ ॥
ସେ ପର୍ବତରେ ଶୟନ କରୁଥିବା ଅହିକୁ ବଧ କଲେ। ତ୍ୱଷ୍ଟା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରକାଶୀ ବଜ୍ର ନିର୍ମାଣ କଲେ। ଡାକୁଥିବା ଗାଈମାନଙ୍କ ପରି ପ୍ରବାହିତ ଜଳଧାରା ସିଧାସଳଖ ସମୁଦ୍ର ଆଡ଼େ ତଳକୁ ଗଲା।
1.32.3
वृ॒षा॒यमा॑णोऽवृणीत॒ सोमं॒ त्रिक॑द्रुकेष्वपिबत्सु॒तस्य॑ ।
आ साय॑कं म॒घवा॑दत्त॒ वज्र॒मह॑न्नेनं प्रथम॒जामही॑नाम् ॥
ବୃଷଭ ପରି ବଳବାନ ହୋଇ ସେ ସୋମ ବାଛିଲେ; ତ୍ରିକଦ୍ରୁକରେ ନିଷ୍କାସିତ ସୋମ ପାନ କଲେ। ଦାତା ଇନ୍ଦ୍ର ଶର ଓ ବଜ୍ର ଗ୍ରହଣ କରି ଅହିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମଜାତଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
1.32.4
यदि॒न्द्राह॑न्प्रथम॒जामही॑ना॒मान्मा॒यिना॒ममि॑नाः॒ प्रोत मा॒याः ।
आत्सूर्यं॑ ज॒नय॒न्द्यामु॒षासं॑ ता॒दीत्ना॒ शत्रुं॒ न किला॑ विवित्से ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଅହିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମଜାତଙ୍କୁ ବଧ କଲ ଏବଂ ମାୟାବୀମାନଙ୍କ ମାୟା ରୋକିଲ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ଉଷାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲ। ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ ଶତ୍ରୁ ତୁମେ କୁଆଡ଼େ ପାଇଲ ନାହିଁ।
1.32.5
अह॑न्वृ॒त्रं वृ॑त्र॒तरं॒ व्यं॑स॒मिन्द्रो॒ वज्रे॑ण मह॒ता व॒धेन॑ ।
स्कन्धां॑सीव॒ कुलि॑शेना॒ विवृ॒क्णाहिः॑ शयत उप॒पृक्पृ॑थि॒व्याः ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ରର ମହାପ୍ରହାରରେ ବୃତ୍ରଙ୍କୁ, ବୃତ୍ରଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ବ୍ୟଂସଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। କୁରାଢ଼ିରେ କାନ୍ଧ କାଟିଦେଲେ ପରି ଛିନ୍ନ ଅହି ପୃଥିବୀ ତଳେ ଶୋଇଛି।
1.32.6
अ॒यो॒द्धेव॑ दु॒र्मद॒ आ हि जु॒ह्वे म॑हावी॒रं तु॑विबा॒धमृ॑जी॒षम् ।
नाता॑रीदस्य॒ समृ॑तिं व॒धानां॒ सं रु॒जानाः॑ पिपिष॒ इन्द्र॑शत्रुः ॥
ଅଜେୟ ଉନ୍ମତ୍ତ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ପରି ମହାବୀର, ବଳବାନ ଓ ଦ୍ରୁତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ। ତାଙ୍କ ପ୍ରହାରର ଆକ୍ରମଣ କେହି ପାର ହୋଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶତ୍ରୁକୁ ଚୂରମାର କରି ପିଷିଦେଲେ।
1.32.7
अ॒पाद॑ह॒स्तो अ॑पृतन्य॒दिन्द्र॒मास्य॒ वज्र॒मधि॒ सानौ॑ जघान ।
वृष्णो॒ वध्रिः॑ प्रति॒मानं॒ बुभू॑षन्पुरु॒त्रा वृ॒त्रो अ॑शय॒द्व्य॑स्तः ॥
ପାଦ ଓ ହାତହୀନ ସେ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିଲା; ଇନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତଶିଖରରେ ନିଜ ବଜ୍ରରେ ଆଘାତ କଲେ। ବୃଷର ସମକକ୍ଷ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ବୃତ୍ର ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇ, ତଳେ ପଡ଼ି ଶୋଇ ରହିଲା।
1.32.8
न॒दं न भि॒न्नम॑मु॒या शया॑नं॒ मनो॒ रुहा॑णा॒ अति॑ य॒न्त्यापः॑ ।
याश्चि॑द्वृ॒त्रो म॑हि॒ना प॒र्यति॑ष्ठ॒त्तासा॒महिः॑ पत्सुतः॒शीर्ब॑भूव ॥
ଭଙ୍ଗା ନଦୀକୂଳ ପରି ପଡ଼ିଥିବା, ଏଥିରେ ଆବୃତ ସେହି ଜଳ ମନ ଉପରେ ଚଢ଼ି ବହିଗଲା। ଯେଉଁ ଜଳକୁ ବୃତ୍ର ନିଜ ବଳରେ ଘେରି ରଖିଥିଲା, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସର୍ପ ପାଦ ପ୍ରସାରି ଶୋଇ ରହିଥିଲା।
1.32.9
नी॒चाव॑या अभवद्वृ॒त्रपु॒त्रेन्द्रो॑ अस्या॒ अव॒ वध॑र्जभार ।
उत्त॑रा॒ सूरध॑रः पु॒त्र आ॑सी॒द्दानुः॑ शये स॒हव॑त्सा॒ न धे॒नुः ॥
ନତ ଥିବା ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲା ବୃତ୍ର; ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ତଳ ଅଂଶକୁ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗି ପକାଇଲେ। ଉପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଥିଲେ; ତଳେ ପୁତ୍ର ଥିଲା; ଦାନୁ ନାମକ ମାତା ନିଜ ବାଛୁରି ସହିତ ଗାଈ ପରି ଶୋଇ ରହିଛନ୍ତି।
1.32.10
अति॑ष्ठन्तीनामनिवेश॒नानां॒ काष्ठा॑नां॒ मध्ये॒ निहि॑तं॒ शरी॑रम् ।
वृ॒त्रस्य॑ नि॒ण्यं वि च॑र॒न्त्यापो॑ दी॒र्घं तम॒ आश॑य॒दिन्द्र॑शत्रुः ॥
ଠିଆ ହୋଇଥିବା, ସ୍ଥିର ସ୍ଥାନ ନଥିବା କାଠ ସ୍ତମ୍ଭ ମଧ୍ୟରେ ବୃତ୍ରର ଶରୀର ରଖାଯାଇଛି। ବୃତ୍ରର ସେହି ଶରୀର ଚାରିପାଶରେ ଜଳ ବିଭକ୍ତ ହୋଇ ବହେ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ବୃତ୍ର ଦୀର୍ଘ ଅନ୍ଧକାରରେ ଶୋଇ ରହିଲା।
1.32.11
दा॒सप॑त्नी॒रहि॑गोपा अतिष्ठ॒न्निरु॑द्धा॒ आपः॑ प॒णिने॑व॒ गावः॑ ।
अ॒पां बिल॒मपि॑हितं॒ यदासी॑द्वृ॒त्रं ज॑घ॒न्वाँ अप॒ तद्व॑वार ॥
ଦାସଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନେ, ସର୍ପ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ହୋଇ ସେଠାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ; ପଣି ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧା ଗାଈ ପରି ଜଳ ଅଟକି ରହିଥିଲା। ଜଳର ବିଳ ବନ୍ଦ ଥିଲା; ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିବା ପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାହା ଖୋଲିଲେ।
1.32.12
अश्व्यो॒ वारो॑ अभव॒स्तदि॑न्द्र सृ॒के यत्त्वा॑ प्र॒त्यह॑न्दे॒व एकः॑ ।
अज॑यो॒ गा अज॑यः शूर॒ सोम॒मवा॑सृजः॒ सर्त॑वे स॒प्त सिन्धू॑न् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ସେହି କର୍ମ ତୁମ୍ଭର ଅଶ୍ୱବଳ ପରି ହେଲା, ଯେତେବେଳେ ଏକାକୀ ଦେବତା ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ତାହାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲ। ହେ ଶୂର! ତୁମେ ଗାଈ ଜିଣିଲ, ସୋମ ଜିଣିଲ; ବହିବା ପାଇଁ ସାତଟି ନଦୀ ଛାଡ଼ିଲ।
1.32.13
नास्मै॑ वि॒द्युन्न त॑न्य॒तुः सि॑षेध॒ न यां मिह॒मकि॑रद्ध्रा॒दुनिं॑ च ।
इन्द्र॑श्च॒ यद्यु॑यु॒धाते॒ अहि॑श्चो॒ताप॒रीभ्यो॑ म॒घवा॒ वि जि॑ग्ये ॥
ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବିଜୁଳି ଓ ମେଘଗର୍ଜନ ଠିଆ ହେଲା ନାହିଁ; ସେ ଖେଦିଥିବା କୁହୁଡ଼ି ବା ଶିଳାବୃଷ୍ଟି ମେଘ ମଧ୍ୟ ଠିଆ ହେଲା ନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସର୍ପ ଯୁଦ୍ଧ କଲାବେଳେ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟବାନ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ।
1.32.14
अहे॑र्या॒तारं॒ कम॑पश्य इन्द्र हृ॒दि यत्ते॑ ज॒घ्नुषो॒ भीरग॑च्छत् ।
नव॑ च॒ यन्न॑व॒तिं च॒ स्रव॑न्तीः श्ये॒नो न भी॒तो अत॑रो॒ रजां॑सि ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସର୍ପକୁ ବଧ କରିଥିବା ସେହି ହନ୍ତାକୁ ତୁମେ ଦେଖିଲ; ତୁମେ ପ୍ରହାର କଲାବେଳେ ତୁମ ହୃଦୟରେ ଭୟ ଆସିଲା। ନଅ ଓ ନବେ ପ୍ରବାହିନୀ ବହିଲେ; ବାଜ ପରି ଭୀତ ହୋଇ ତୁମେ ଲୋକସମୂହ ପାର ହେଲ।
1.32.15
इन्द्रो॑ या॒तोऽव॑सितस्य॒ राजा॒ शम॑स्य च शृ॒ङ्गिणो॒ वज्र॑बाहुः ।
सेदु॒ राजा॑ क्षयति चर्षणी॒नाम॒रान्न ने॒मिः परि॒ ता ब॑भूव ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଅବରୁଦ୍ଧ (ଜଳ) ର ବିଜୟୀ; ଶାନ୍ତ ଓ ଶୃଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ (ବୃତ୍ର) ର ରାଜା; ଯାହାର ବାହୁରେ ବଜ୍ର। ସେ ହିଁ ଚଳନ୍ତି ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ରାଜା ହୋଇ ଶାସନ କରନ୍ତି; ରଥଚକ୍ରର ଧାର ଯେପରି ଅରାମାନଙ୍କୁ ଘେରେ, ସେପରି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।