ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.44.1
अग्ने॒ विव॑स्वदु॒षस॑श्चि॒त्रं राधो॑ अमर्त्य ।
आ दा॒शुषे॑ जातवेदो वहा॒ त्वम॒द्या दे॒वाँ उ॑ष॒र्बुधः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ହେ ଅମର, ବିବସ୍ୱାନ ଓ ଉଷାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନ ଆଣ। ହେ ଜାତବେଦା, ଆଜି ଦାତା ଯଜମାନ ପାଇଁ ଉଷାରେ ଜାଗ୍ରତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
1.44.2
जुष्टो॒ हि दू॒तो असि॑ हव्य॒वाह॒नोऽग्ने॑ र॒थीर॑ध्व॒राणा॑म् ।
स॒जूर॒श्विभ्या॑मु॒षसा॑ सु॒वीर्य॑म॒स्मे धे॑हि॒ श्रवो॑ बृ॒हद् ॥
ତୁମେ ପ୍ରିୟ ଦୂତ, ହବି ବହନକାରୀ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞର ସାରଥି, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଓ ଉଷା ସହିତ ମିଳିତ ହୋଇ ଆମକୁ ବୀରତ୍ୱ ଓ ମହତ୍ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅ।
1.44.3
अ॒द्या दू॒तं वृ॑णीमहे॒ वसु॑म॒ग्निं पु॑रुप्रि॒यम् ।
धू॒मके॑तुं॒ भाऋ॑जीकं॒ व्यु॑ष्टिषु य॒ज्ञाना॑मध्वर॒श्रिय॑म् ॥
ଆଜି ଆମେ ସେଇ ଦୂତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବରଣ କରୁ, ଯିଏ ଧନରୂପ, ଅନେକଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଧୂମଧ୍ୱଜ, ତେଜସ୍ୱୀ; ଉଷାଙ୍କ ଉଦୟରେ ଯଜ୍ଞର ଶୋଭା ସେ।
1.44.4
श्रेष्ठं॒ यवि॑ष्ठ॒मति॑थिं॒ स्वा॑हुतं॒ जुष्टं॒ जना॑य दा॒शुषे॑ ।
दे॒वाँ अच्छा॒ यात॑वे जा॒तवे॑दसम॒ग्निमी॑ळे॒ व्यु॑ष्टिषु ॥
ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁବକ, ଅତିଥି, ସୁଆହୁତ, ଦାତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଜାତବେଦା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଉଷାର ଉଦୟରେ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ।
1.44.5
स्त॒वि॒ष्यामि॒ त्वाम॒हं विश्व॑स्यामृत भोजन ।
अग्ने॑ त्रा॒तार॑म॒मृतं॑ मियेध्य॒ यजि॑ष्ठं हव्यवाहन ॥
ହେ ଅମୃତ, ସର୍ବଜନଙ୍କ ପୋଷକ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିବି। ହେ ଅଗ୍ନି, ରକ୍ଷକ, ଅମର, ପବିତ୍ର, ଅତି ପୂଜନୀୟ, ହବିବାହକ — ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିବି।
1.44.6
सु॒शंसो॑ बोधि गृण॒ते य॑विष्ठ्य॒ मधु॑जिह्वः॒ स्वा॑हुतः ।
प्रस्क॑ण्वस्य प्रति॒रन्नायु॑र्जी॒वसे॑ नम॒स्या दैव्यं॒ जन॑म् ॥
ହେ ଯୁବତମ, ସ୍ତୁତିପ୍ରିୟ, ସୁନ୍ଦର ପ୍ରଶଂସାଯୁକ୍ତ, ମଧୁଜିହ୍ୱ, ସୁଆହୁତ ଅଗ୍ନି, ସ୍ତୋତାଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ। ପ୍ରସ୍କଣ୍ୱଙ୍କ ଆୟୁ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ବଢ଼ାଅ; ଦୈବୀ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କର।
1.44.7
होता॑रं वि॒श्ववे॑दसं॒ सं हि त्वा॒ विश॑ इ॒न्धते॑ ।
स आ व॑ह पुरुहूत॒ प्रचे॑त॒सोऽग्ने॑ दे॒वाँ इ॒ह द्र॒वत् ॥
ସର୍ବଜ୍ଞ ହୋତାଙ୍କୁ, କାରଣ ପ୍ରଜାମାନେ ତୁମକୁ ହିଁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି। ହେ ବହୁଆହୂତ, ଜ୍ଞାନୀ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଶୀଘ୍ର ଆଣ।
1.44.8
स॒वि॒तार॑मु॒षस॑म॒श्विना॒ भग॑म॒ग्निं व्यु॑ष्टिषु॒ क्षपः॑ ।
कण्वा॑सस्त्वा सु॒तसो॑मास इन्धते हव्य॒वाहं॑ स्वध्वर ॥
ସବିତା, ଉଷା, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନ, ଭଗ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ — ଉଷାକାଳରେ, ରାତ୍ରିର ଶେଷରେ। ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼ନକାରୀ କଣ୍ୱବଂଶୀୟମାନେ ତୁମକୁ, ହେ ହବ୍ୟବାହ, ସୁଯଜ୍ଞ, ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି।
1.44.9
पति॒र्ह्य॑ध्व॒राणा॒मग्ने॑ दू॒तो वि॒शामसि॑ ।
उ॒ष॒र्बुध॒ आ व॑ह॒ सोम॑पीतये दे॒वाँ अ॒द्य स्व॒र्दृशः॑ ॥
କାରଣ ତୁମେ ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ; ହେ ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ଦୂତ। ପ୍ରଭାତରେ ଜାଗ୍ରତ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ, ସୋମପାନ ପାଇଁ, ଆଜି, ସ୍ୱର୍ଗ-ଆଲୋକ ଦେଖୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
1.44.10
अग्ने॒ पूर्वा॒ अनू॒षसो॑ विभावसो दी॒देथ॑ वि॒श्वद॑र्शतः ।
असि॒ ग्रामे॑ष्ववि॒ता पु॒रोहि॒तोऽसि॑ य॒ज्ञेषु॒ मानु॑षः ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ପୂର୍ବ ଉଷାମାନଙ୍କ ପରେ, ହେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୋଇ ତୁମେ ଦୀପ୍ତି ପାଅ। ଗ୍ରାମରେ ତୁମେ ରକ୍ଷକ; ଯଜ୍ଞରେ ପୁରୋହିତ; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର (ପୁରୋହିତ) ତୁମେ।
1.44.11
नि त्वा॑ य॒ज्ञस्य॒ साध॑न॒मग्ने॒ होता॑रमृ॒त्विज॑म् ।
म॒नु॒ष्वद्दे॑व धीमहि॒ प्रचे॑तसं जी॒रं दू॒तमम॑र्त्यम् ॥
ଯଜ୍ଞର ସାଧନ ତୁମକୁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ହୋତା, ଋତ୍ୱିଜ ତୁମକୁ ଆମେ ସ୍ଥାପନ କରୁ। ମନୁ ପରି, ହେ ଦେବ, ଜ୍ଞାନୀ, ପ୍ରାଚୀନ ଦୂତ, ଅମର (ତୁମକୁ) ଆମେ ଧାରଣ କରୁ।
1.44.12
यद्दे॒वानां॑ मित्रमहः पु॒रोहि॒तोऽन्त॑रो॒ यासि॑ दू॒त्य॑म् ।
सिन्धो॑रिव॒ प्रस्व॑नितास ऊ॒र्मयो॑ अ॒ग्नेर्भ्रा॑जन्ते अ॒र्चयः॑ ॥
ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମିତ୍ର ପରି ମହାନ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ପୁରୋହିତ ହୋଇ ଦୂତକର୍ମରେ ଯାଅ, ସେତେବେଳେ ନଦୀ ତରଙ୍ଗ ପରି ଗର୍ଜିତ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ଦୀପ୍ତ ହୁଏ।
1.44.13
श्रु॒धि श्रु॑त्कर्ण॒ वह्नि॑भिर्दे॒वैर॑ग्ने स॒याव॑भिः ।
आ सी॑दन्तु ब॒र्हिषि॑ मि॒त्रो अ॑र्य॒मा प्रा॑त॒र्यावा॑णो अध्व॒रम् ॥
ହେ ଶ୍ରୁତକର୍ଣ୍ଣ ଅଗ୍ନି, ବହନକାରୀ ଦେବତା ଓ ତୁମ ସାଥୀମାନଙ୍କ ସହ ଶୁଣ। ପ୍ରଭାତରେ ଆସୁଥିବା ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ଯ୍ୟମା ଯଜ୍ଞର କୁଶରେ ବସନ୍ତୁ।
1.44.14
शृ॒ण्वन्तु॒ स्तोमं॑ म॒रुतः॑ सु॒दान॑वो अग्निजि॒ह्वा ऋ॑ता॒वृधः॑ ।
पिब॑तु॒ सोमं॒ वरु॑णो धृ॒तव्र॑तो अ॒श्विभ्या॑मु॒षसा॑ स॒जूः ॥
ଉଦାର ଦାତା ମରୁତଗଣ, ଯାଙ୍କ ଜିଭ ଅଗ୍ନି ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଋତକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଶୁଣନ୍ତୁ। ଧୃତବ୍ରତ ବରୁଣ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଓ ଉଷା ସହ ସୋମ ପାନ କରନ୍ତୁ।