ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.64.1
वृष्णे॒ शर्धा॑य॒ सुम॑खाय वे॒धसे॒ नोधः॑ सुवृ॒क्तिं प्र भ॑रा म॒रुद्भ्यः॑ ।
अ॒पो न धीरो॒ मन॑सा सु॒हस्त्यो॒ गिरः॒ सम॑ञ्जे वि॒दथे॑ष्वा॒भुवः॑ ॥
ହେ ନୋଧା, ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ, ବଳଶାଳୀ, ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞକାରୀ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ମରୁତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତି ଅର୍ପଣ କର। ଯଜ୍ଞରେ ଆସୁଥିବା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ନିପୁଣ ହାତ ଥିବା ଧୀର ପୁରୁଷ ଜଳକୁ ସଜାଇବା ପରି ମୁଁ ମନରେ ମୋର ଗୀତ ସଜାଏ।
1.64.2
ते ज॑ज्ञिरे दि॒व ऋ॒ष्वास॑ उ॒क्षणो॑ रु॒द्रस्य॒ मर्या॒ असु॑रा अरे॒पसः॑ ।
पा॒व॒कासः॒ शुच॑यः॒ सूर्या॑ इव॒ सत्वा॑नो॒ न द्र॒प्सिनो॑ घो॒रव॑र्पसः ॥
ସେମାନେ ଦ୍ୟୁଲୋକରୁ ଜନ୍ମିଲେ। ବଳବାନ ଷଣ୍ଢ ପରି ସାହସୀ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଯୁବ ପୁତ୍ର, ଅବିନାଶୀ ଓ ନିଷ୍କଳଙ୍କ। ସେମାନେ ପବିତ୍ରକାରୀ, ଉଜ୍ଜ୍ବଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି, ବଳବାନ, ଭୟଙ୍କର ରୂପଧାରୀ।
1.64.3
युवा॑नो रु॒द्रा अ॒जरा॑ अभो॒ग्घनो॑ वव॒क्षुरध्रि॑गावः॒ पर्व॑ता इव ।
दृ॒ळ्हा चि॒द्विश्वा॒ भुव॑नानि॒ पार्थि॑वा॒ प्र च्या॑वयन्ति दि॒व्यानि॑ म॒ज्मना॑ ॥
ଯୁବ ରୁଦ୍ର-ପୁତ୍ରମାନେ, ଅଜର, ଅସତର୍କଙ୍କୁ ବିନାଶକାରୀ, ପର୍ବତ ପରି କମ୍ପିଲେ। ସ୍ଥିର ସମସ୍ତ ପାର୍ଥିବ ଲୋକକୁ ସେମାନେ ନିଜ ବଳରେ କମ୍ପାନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ମଧ୍ୟ।
1.64.4
चि॒त्रैर॒ञ्जिभि॒र्वपु॑षे॒ व्य॑ञ्जते॒ वक्ष॑स्सु रु॒क्माँ अधि॑ येतिरे शु॒भे ।
अंसे॑ष्वेषां॒ नि मि॑मिक्षु*र्ऋ॒ष्टयः॑ सा॒कं ज॑ज्ञिरे स्व॒धया॑ दि॒वो नरः॑ ॥
ସେମାନେ ବିଚିତ୍ର ଅଳଙ୍କାରରେ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିଜକୁ ସଜାନ୍ତି; ଛାତିରେ ସୁନା ଅଳଙ୍କାର, କାନ୍ଧରେ ମଧ୍ୟ ପିନ୍ଧନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବର୍ଶା ତଳକୁ ଝଲସିଲା; ନିଜ ବଳରେ ଦ୍ୟୁଲୋକରୁ ଏକତ୍ର ଜନ୍ମିତ ନେତା ଏମାନେ।
1.64.5
ई॒शा॒न॒कृतो॒ धुन॑यो रि॒शाद॑सो॒ वाता॑न्वि॒द्युत॒स्तवि॑षीभिरक्रत ।
दु॒हन्त्यूध॑र्दि॒व्यानि॒ धूत॑यो॒ भूमिं॑ पिन्वन्ति॒ पय॑सा॒ परि॑ज्रयः ॥
କମ୍ପାଇଥିବା ଅଧିପତି, ଶତ୍ରୁସଂହାରକ, ପ୍ରଚଣ୍ଡ ବଳରେ ପବନ ଓ ବିଦ୍ୟୁତ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। ଦିବ୍ୟ ସ୍ତନ ଦୋହନ କରନ୍ତି; ଚାରିପଟ ଘେରୁଥିବା କମ୍ପନକାରୀମାନେ ଦୁଗ୍ଧରେ ପୃଥିବୀ ଭରନ୍ତି।
1.64.6
पिन्व॑न्त्य॒पो म॒रुतः॑ सु॒दान॑वः॒ पयो॑ घृ॒तव॑द्वि॒दथे॑ष्वा॒भुवः॑ ।
अत्यं॒ न मि॒हे वि न॑यन्ति वा॒जिन॒मुत्सं॑ दुहन्ति स्त॒नय॑न्त॒मक्षि॑तम् ॥
ଦାନଶୀଳ ମରୁତମାନେ ଜଳ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି; ଯଜ୍ଞରେ ଆସୁଥିବା ସେମାନେ ଘିଅ-ଭରା କ୍ଷୀରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି। ଘୋଡ଼ାକୁ ଯେପରି ଚଳାନ୍ତି, ସେପରି ବଳବାନକୁ ସେମାନେ ପରିଚାଳିତ କରନ୍ତି; ଗର୍ଜୁଥିବା ଅକ୍ଷୟ ଝରଣାକୁ ସେମାନେ ଦୁହନ୍ତି।
1.64.7
म॒हि॒षासो॑ मा॒यिन॑श्चि॒त्रभा॑नवो गि॒रयो॒ न स्वत॑वसो रघु॒ष्यदः॑ ।
मृ॒गा इ॑व ह॒स्तिनः॑ खादथा॒ वना॒ यदारु॑णीषु॒ तवि॑षी॒रयु॑ग्ध्वम् ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ଆପଣମାନେ ମହିଷ ପରି ବଳବାନ, ମାୟାବୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପର୍ବତ ପରି ସ୍ୱବଳଯୁକ୍ତ ଓ ଦ୍ରୁତଗାମୀ; ଲାଲ ଉଷାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣମାନେ ବଳବାନ ରଥ ଯୋଡ଼ନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ବନକୁ ହରିଣ ଓ ହାତୀ ପରି ଗ୍ରାସ କରନ୍ତି।
1.64.8
सिं॒हा इ॑व नानदति॒ प्रचे॑तसः पि॒शा इ॑व सु॒पिशो॑ वि॒श्ववे॑दसः ।
क्षपो॒ जिन्व॑न्तः॒ पृष॑तीभिर्ऋ॒ष्टिभिः॒ समित्स॒बाधः॒ शव॒साहि॑मन्यवः ॥
ସିଂହ ପରି ଗର୍ଜନକାରୀ, ଜ୍ଞାନୀ, ଚିତ୍ରିତ ପ୍ରାଣୀ ପରି ସୁନ୍ଦର ଅଳଙ୍କୃତ ମରୁତଗଣ, ଆପଣମାନେ ସର୍ବଜ୍ଞ; ଭାଲା ସହିତ ରାତ୍ରିକୁ ତଡ଼ିଦିଅନ୍ତି, ବଳ ଓ କ୍ରୋଧ ସହିତ ଏକତ୍ର ଶତ୍ରୁକୁ ରୋକନ୍ତି।
1.64.9
रोद॑सी॒ आ व॑दता गणश्रियो॒ नृषा॑चः शूराः॒ शव॒साहि॑मन्यवः ।
आ व॒न्धुरे॑ष्व॒मति॒र्न द॑र्श॒ता वि॒द्युन्न त॑स्थौ मरुतो॒ रथे॑षु वः ॥
ଗଣ ସହ ଶୋଭାଯୁକ୍ତ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ, ବୀର ମରୁତଗଣ, ଆପଣମାନେ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଘୋଷଣା କରନ୍ତୁ; ଆପଣମାନେ ବଳ ଓ କ୍ରୋଧରେ ପ୍ରେରିତ; ରଥଦଣ୍ଡରେ ଚିନ୍ତା ପରି, ଦେଖାଯାଉଥିବା ବିଜୁଳି ପରି ଆପଣମାନେ ରଥରେ ଅବସ୍ଥିତ।
1.64.10
वि॒श्ववे॑दसो र॒यिभिः॒ समो॑कसः॒ सम्मि॑श्लास॒स्तवि॑षीभिर्विर॒प्शिनः॑ ।
अस्ता॑र॒ इषुं॑ दधिरे॒ गभ॑स्त्योरन॒न्तशु॑ष्मा॒ वृष॑खादयो॒ नरः॑ ॥
ସର୍ବଜ୍ଞ, ଧନ ସହିତ ଏକତ୍ର ବାସକାରୀ, ପରସ୍ପର ମିଳିତ, ବଳରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଧନୁର୍ଦ୍ଧର ମରୁତଗଣ ଦୁଇ ହାତରେ ବାଣ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ଅସୀମ ବଳଯୁକ୍ତ, ବୃଷଭଭୋଜୀ ବୀର ମନୁଷ୍ୟ।
1.64.11
हि॒र॒ण्यये॑भिः प॒विभिः॑ पयो॒वृध॒ उज्जि॑घ्नन्त आप॒थ्यो॑ न पर्व॑तान् ।
म॒खा अ॒यासः॑ स्व॒सृतो॑ ध्रुव॒च्युतो॑ दुध्र॒कृतो॑ म॒रुतो॒ भ्राज॑दृष्टयः ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଜ୍ରରେ, ଦୁଗ୍ଧ (ବର୍ଷା) ବୃଦ୍ଧି କରୁଥିବା ଆପଣମାନେ, ପଥିକ ପରି ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ଆଘାତ କରନ୍ତି; ଆପଣମାନେ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା, ଅକ୍ଳାନ୍ତ, ସ୍ୱଜାତ, ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଗତିଶୀଳ, କମ୍ପାଉଥିବା ମରୁତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୃଷ୍ଟିଯୁକ୍ତ।
1.64.12
घृषुं॑ पाव॒कं व॒निनं॒ विच॑र्षणिं रु॒द्रस्य॑ सू॒नुं ह॒वसा॑ गृणीमसि ।
र॒ज॒स्तुरं॑ त॒वसं॒ मारु॑तं ग॒णमृ॑जी॒षिणं॒ वृष॑णं सश्चत श्रि॒ये ॥
ଆମେ ଆହ୍ୱାନ ସହିତ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପବିତ୍ରକାରୀ, ବନର ଅଧୀଶ୍ୱରମାନଙ୍କୁ, ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତ, ଧୂଳି ଉଠାଉଥିବା, ବଳବାନ, ରଜସକୁ ଚଳାଉଥିବା ମରୁତ ଗଣକୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ; ସିଧା ଚାଲୁଥିବା, ବର୍ଷା-ବୃଷଭ ମରୁତଗଣ, ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆମ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ।
1.64.13
प्र नू स मर्तः॒ शव॑सा॒ जनाँ॒ अति॑ त॒स्थौ व॑ ऊ॒ती म॑रुतो॒ यमाव॑त ।
अर्व॑द्भि॒र्वाजं॑ भरते॒ धना॒ नृभि॑रा॒पृच्छ्यं॒ क्रतु॒मा क्षे॑ति॒ पुष्य॑ति ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ରକ୍ଷଣରେ ସୁରକ୍ଷିତ ସେହି ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ବଳରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଠିଆ ହୁଏ। ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ସେ ଧନ ଓ ପୁରସ୍କାର ଆଣେ; ନିଜ ନେତାମାନଙ୍କ ସହିତ, ଯେଉଁ ସଂକଳ୍ପ ଯାଚନା କରାଯିବା ଉଚିତ ତାହାରେ ସେ ବାସ କରେ ଓ ସମୃଦ୍ଧ ହୁଏ।
1.64.14
च॒र्कृत्यं॑ मरुतः पृ॒त्सु दु॒ष्टरं॑ द्यु॒मन्तं॒ शुष्मं॑ म॒घव॑त्सु धत्तन ।
ध॒न॒स्पृत॑मु॒क्थ्यं॑ वि॒श्वच॑र्षणिं तो॒कं पु॑ष्येम॒ तन॑यं श॒तं हिमाः॑ ॥
ହେ ମରୁତଗଣ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜେୟ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବଳ ଦାତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପନ କର। ଧନର ରକ୍ଷକ, ପ୍ରଶଂସନୀୟ, ସର୍ବଦର୍ଶୀ ତାହାକୁ ଆମେ ପାଇବା। ପୁତ୍ର ଓ ସନ୍ତାନରେ ଆମେ ପୁଷ୍ଟ ହେବା, ଶହେ ଶୀତ ବଞ୍ଚିବା।
1.64.15
नू ष्ठि॒रं म॑रुतो वी॒रव॑न्तमृती॒षाहं॑ र॒यिम॒स्मासु॑ धत्त ।
स॒ह॒स्रिणं॑ श॒तिनं॑ शूशु॒वांसं॑ प्रा॒तर्म॒क्षू धि॒याव॑सुर्जगम्यात् ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ, ହେ ମରୁତଗଣ, ବୀରପୁତ୍ରମାନଙ୍କରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସ୍ଥିର, ଋତକୁ ଜିଣୁଥିବା ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ। ହଜାରଗୁଣ, ଶହେଗୁଣ ବଢ଼ୁଥିବା ଧନ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପନ କର। ପ୍ରଭାତରେ ଶୀଘ୍ର, ବୁଦ୍ଧିଧନରେ ସମୃଦ୍ଧ ସେ ଆମ ନିକଟକୁ ଆସୁ।