Ṛgveda · Sūkta 1.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.64.1
वृष्णे॒ शर्धा॑य॒ सुम॑खाय वे॒धसे॒ नोधः॑ सुवृ॒क्तिं प्र भ॑रा म॒रुद्भ्यः॑ ।
अ॒पो न धीरो॒ मन॑सा सु॒हस्त्यो॒ गिरः॒ सम॑ञ्जे वि॒दथे॑ष्वा॒भुवः॑ ॥
O Nodhas, bringe den Maruts, den Mächtigen, Starken, gut Opfernden und Weisen, ein schönes Lied dar! Für sie, die zu den Riten kommen, schmücke ich meine Lieder mit dem Geist, wie der feste, geschickte den Wassern Schmuck verleiht.
1.64.2
ते ज॑ज्ञिरे दि॒व ऋ॒ष्वास॑ उ॒क्षणो॑ रु॒द्रस्य॒ मर्या॒ असु॑रा अरे॒पसः॑ ।
पा॒व॒कासः॒ शुच॑यः॒ सूर्या॑ इव॒ सत्वा॑नो॒ न द्र॒प्सिनो॑ घो॒रव॑र्पसः ॥
Sie wurden vom Himmel geboren, kühn wie starke Stiere, die jungen Söhne Rudras, unvergänglich und makellos. Sie sind Reiniger, wie helle Sonnen, stark und ausdauernd, von schrecklicher Gestalt.
1.64.3
युवा॑नो रु॒द्रा अ॒जरा॑ अभो॒ग्घनो॑ वव॒क्षुरध्रि॑गावः॒ पर्व॑ता इव ।
दृ॒ळ्हा चि॒द्विश्वा॒ भुव॑नानि॒ पार्थि॑वा॒ प्र च्या॑वयन्ति दि॒व्यानि॑ म॒ज्मना॑ ॥
Die jungen Söhne Rudras, unalternd und Vernichter der Unachtsamen, erzitterten wie Berge. Durch ihre Kraft erschüttern sie die festen irdischen Welten und auch die himmlischen.
1.64.4
चि॒त्रैर॒ञ्जिभि॒र्वपु॑षे॒ व्य॑ञ्जते॒ वक्ष॑स्सु रु॒क्माँ अधि॑ येतिरे शु॒भे ।
अंसे॑ष्वेषां॒ नि मि॑मिक्षु*र्ऋ॒ष्टयः॑ सा॒कं ज॑ज्ञिरे स्व॒धया॑ दि॒वो नरः॑ ॥
Mit bunten, leuchtenden Zierden schmücken sie sich zur Schönheit; auf ihren Brüsten tragen sie goldene Zierden, auch auf den Schultern. Ihre leuchtenden Lanzen blitzen unten; aus eigener Kraft sind sie gemeinsam vom Himmel geboren, diese Anführer.
1.64.5
ई॒शा॒न॒कृतो॒ धुन॑यो रि॒शाद॑सो॒ वाता॑न्वि॒द्युत॒स्तवि॑षीभिरक्रत ।
दु॒हन्त्यूध॑र्दि॒व्यानि॒ धूत॑यो॒ भूमिं॑ पिन्वन्ति॒ पय॑सा॒ परि॑ज्रयः ॥
Herren, die das Beben bewirken, Vernichter der Feinde, mit mächtiger Kraft schufen sie die Winde und Blitze. Sie melken die himmlischen Euter; die Erschütterer, die die Erde umgeben, füllen sie mit Milch.
1.64.6
पिन्व॑न्त्य॒पो म॒रुतः॑ सु॒दान॑वः॒ पयो॑ घृ॒तव॑द्वि॒दथे॑ष्वा॒भुवः॑ ।
अत्यं॒ न मि॒हे वि न॑यन्ति वा॒जिन॒मुत्सं॑ दुहन्ति स्त॒नय॑न्त॒मक्षि॑तम् ॥
Die freigebigen Maruts füllen die Wasser; die zu den Riten kommen, füllen sie mit butterreicher Milch. Wie man ein Rennpferd lenkt, führen sie den Starken; sie melken die donnernde, unerschöpfliche Quelle.
1.64.7
म॒हि॒षासो॑ मा॒यिन॑श्चि॒त्रभा॑नवो गि॒रयो॒ न स्वत॑वसो रघु॒ष्यदः॑ ।
मृ॒गा इ॑व ह॒स्तिनः॑ खादथा॒ वना॒ यदारु॑णीषु॒ तवि॑षी॒रयु॑ग्ध्वम् ॥
O Maruts, ihr seid büffelgleich, wunderbar, hell leuchtend, aus eigener Kraft stark wie Berge und schnell in der Bewegung; wenn ihr eure mächtigen Wagen unter den roten Uṣas anschirrt, verschlingt ihr die Wälder wie Hirsche und Elefanten.
1.64.8
सिं॒हा इ॑व नानदति॒ प्रचे॑तसः पि॒शा इ॑व सु॒पिशो॑ वि॒श्ववे॑दसः ।
क्षपो॒ जिन्व॑न्तः॒ पृष॑तीभिर्ऋ॒ष्टिभिः॒ समित्स॒बाधः॒ शव॒साहि॑मन्यवः ॥
Brüllend wie Löwen, weise und schön geschmückt wie gefleckte Wesen, allwissend und alle Reichtümer besitzend, treibt ihr die Nächte mit Speeren fort; gemeinsam haltet ihr mit Macht und Zorn die Feinde auf.
1.64.9
रोद॑सी॒ आ व॑दता गणश्रियो॒ नृषा॑चः शूराः॒ शव॒साहि॑मन्यवः ।
आ व॒न्धुरे॑ष्व॒मति॒र्न द॑र्श॒ता वि॒द्युन्न त॑स्थौ मरुतो॒ रथे॑षु वः ॥
O Helden Maruts, die ihr an den Scharen teilhabt, Führer der Menschen, verkündet Himmel und Erde; von Macht und Zorn getrieben, steht ihr wie ein Gedanke auf den Wagendeichseln, wie sichtbarer Blitz, auf euren Wagen.
1.64.10
वि॒श्ववे॑दसो र॒यिभिः॒ समो॑कसः॒ सम्मि॑श्लास॒स्तवि॑षीभिर्विर॒प्शिनः॑ ।
अस्ता॑र॒ इषुं॑ दधिरे॒ गभ॑स्त्योरन॒न्तशु॑ष्मा॒ वृष॑खादयो॒ नरः॑ ॥
Allwissend, mit den Reichtümern zusammenwohnend, miteinander verbunden, in Macht leuchtend, haben die bogenführenden Maruts Pfeile in beide Hände gelegt; von unermesslicher Kraft, stierverschlingende Helden, sind sie Männer.
1.64.11
हि॒र॒ण्यये॑भिः प॒विभिः॑ पयो॒वृध॒ उज्जि॑घ्नन्त आप॒थ्यो॑ न पर्व॑तान् ।
म॒खा अ॒यासः॑ स्व॒सृतो॑ ध्रुव॒च्युतो॑ दुध्र॒कृतो॑ म॒रुतो॒ भ्राज॑दृष्टयः ॥
Mit goldenen Donnerkeilen schlagt ihr, die ihr die Milch (den Regen) mehrt, die Berge auf wie ein Wanderer; ihr seid Opferer, unermüdlich, selbstgeboren, fest in der Bewegung, erschütternde Maruts von leuchtendem Blick.
1.64.12
घृषुं॑ पाव॒कं व॒निनं॒ विच॑र्षणिं रु॒द्रस्य॑ सू॒नुं ह॒वसा॑ गृणीमसि ।
र॒ज॒स्तुरं॑ त॒वसं॒ मारु॑तं ग॒णमृ॑जी॒षिणं॒ वृष॑णं सश्चत श्रि॒ये ॥
Mit Anrufung preisen wir die Söhne Rudras, die leuchtenden Reiniger, Herren der Wälder, weithin strahlend, staubaufwirbelnd, stark, die Schar der Maruts, die den Luftraum erschüttern; geradeaus eilende Regenstiere, verbindet euch mit uns zum Wohlstand.
1.64.13
प्र नू स मर्तः॒ शव॑सा॒ जनाँ॒ अति॑ त॒स्थौ व॑ ऊ॒ती म॑रुतो॒ यमाव॑त ।
अर्व॑द्भि॒र्वाजं॑ भरते॒ धना॒ नृभि॑रा॒पृच्छ्यं॒ क्रतु॒मा क्षे॑ति॒ पुष्य॑ति ॥
Jener Sterbliche, von eurer Hilfe geschützt, o Maruts, erhebt sich durch seine Kraft über die Menschen. Mit schnellen Rossen bringt er Reichtum und Preis; mit seinen Führern wohnt und gedeiht er im erbetenen Vorhaben.
1.64.14
च॒र्कृत्यं॑ मरुतः पृ॒त्सु दु॒ष्टरं॑ द्यु॒मन्तं॒ शुष्मं॑ म॒घव॑त्सु धत्तन ।
ध॒न॒स्पृत॑मु॒क्थ्यं॑ वि॒श्वच॑र्षणिं तो॒कं पु॑ष्येम॒ तन॑यं श॒तं हिमाः॑ ॥
O Maruts, setzt unter den freigebigen Herren die leuchtende Kraft ein, unbezwingbar in Kämpfen, die wirkende. Mögen wir sie erlangen, die Hüterin des Reichtums, lobenswert, allsehend. Mögen wir mit Kind und Nachkommen gedeihen und hundert Winter leben.
1.64.15
नू ष्ठि॒रं म॑रुतो वी॒रव॑न्तमृती॒षाहं॑ र॒यिम॒स्मासु॑ धत्त ।
स॒ह॒स्रिणं॑ श॒तिनं॑ शूशु॒वांसं॑ प्रा॒तर्म॒क्षू धि॒याव॑सुर्जगम्यात् ॥
Nun, o Maruts, gewährt uns den festen Reichtum, reich an heldenhaften Söhnen, den Sieger über die Weltordnung. Setzt in uns einen Reichtum, der tausendfach und hundertfach anschwillt. Im Morgenlicht, eilends, möge er zu uns kommen, reich an Einsicht.