ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.67

1.67.1

वने॑षु जा॒युर्मर्ते॑षु मि॒त्रो ।
वृ॒णी॒ते श्रु॒ष्टिं राजे॑वाजु॒र्यम् ॥

વનોમાં જન્મેલો તે, મનુષ્યો વચ્ચે મિત્ર જેવો છે. રાજા જેમ અજર વસ્તુ પસંદ કરે, તેમ તે સ્તુતિને પોતાની બનાવે છે.

क्षेमो॒ न सा॒धुः क्रतु॒र्न भ॒द्रो ।
भुव॑त्स्वा॒धीर्होता॑ हव्य॒वाट् ॥

તે કલ્યાણ જેવો અને શુભ સંકલ્પ જેવો શ્રેષ્ઠ છે. ઉત્તમ બુદ્ધિવાળો તે હોતા અને હવ્યવાહક બન્યો છે.

हस्ते॒ दधा॑नो नृ॒म्णा विश्वा॑नि ।
अमे॑ दे॒वान्धा॒द्गुहा॑ नि॒षीद॑न् ॥

બધાં ધન હાથમાં ધારણ કરીને, ઘરમાં તેણે દેવોને સ્થાપ્યા. ગુપ્ત સ્થાને બેસીને તે દેવોને સ્થાન આપે છે.

वि॒दन्ती॒मत्र॒ नरो॑ धियं॒धाः ।
हृ॒दा यत्त॒ष्टान्मन्त्राँ॒ अशं॑सन् ॥

અહીં ધ્યાન ધારણ કરનારા મનુષ્યો તેને શોધે છે; હૃદયથી ઘડેલા મંત્રો તેમણે ઉચ્ચાર્યા ત્યારે.

अ॒जो न क्षां दा॒धार॑ पृथि॒वीं ।
त॒स्तम्भ॒ द्यां मन्त्रे॑भिः स॒त्यैः ॥

અજન્મા જેવો તેણે પૃથ્વીને ધારણ કરી; સત્ય મંત્રોથી તેણે દ્યુલોકને થાંભલા સમાન સ્થિર રાખ્યો.

प्रि॒या प॒दानि॑ प॒श्वो नि पा॑हि ।
वि॒श्वायु॑रग्ने गु॒हा गुहं॑ गाः ॥

હે અગ્નિ, પશુઓનાં પ્રિય પગલાંનું રક્ષણ કર. પૂર્ણ આયુષ્ય જીવનારા, ગુફાની ગુપ્ત ગુફામાં પ્રવેશ કર.

य ईं॑ चि॒केत॒ गुहा॒ भव॑न्तम् ।
आ यः स॒साद॒ धारा॑मृ॒तस्य॑ ॥

ગુપ્ત રીતે રહેલા તે અગ્નિને જે જાણે છે, તે જ ઋતની ધારામાં આસન ગ્રહણ કરે છે.

वि ये चृ॒तन्त्यृ॒ता सप॑न्तः ।
आदिद्वसू॑नि॒ प्र व॑वाचास्मै ॥

ઋતોનું પાલન કરતા જુદા જુદા ફરનારા, ત્યારે તેને જ ધનોની ઘોષણા કરે છે.

वि यो वी॒रुत्सु॒ रोध॑न्महि॒त्वा ।
उ॒त प्र॒जा उ॒त प्र॒सूष्व॒न्तः ॥

જે પોતાની મહિમાથી વીરોમાં, પ્રજાઓમાં અને સંતાનોમાં જુદા જુદા વિરાજે છે.

चित्ति॑र॒पां दमे॑ वि॒श्वायुः॑ ।
सद्मे॑व॒ धीराः॑ स॒म्माय॑ चक्रुः ॥

જળોના ઘરમાં સર્વજીવી અગ્નિની ચેતના પ્રગટી; ધીર જનો ઘર બાંધે તેમ તેમણે સ્થિરતા માટે તેને સ્થાપી.