ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.67

1.67.1

वने॑षु जा॒युर्मर्ते॑षु मि॒त्रो ।
वृ॒णी॒ते श्रु॒ष्टिं राजे॑वाजु॒र्यम् ॥

ବନରେ ଜନ୍ମିତ ସେ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମିତ୍ର ପରି। ରାଜା ଯେପରି ଅଜର ବସ୍ତୁ ବାଛନ୍ତି, ସେପରି ସେ ସ୍ତୁତିକୁ ନିଜର କରନ୍ତି।

क्षेमो॒ न सा॒धुः क्रतु॒र्न भ॒द्रो ।
भुव॑त्स्वा॒धीर्होता॑ हव्य॒वाट् ॥

ସେ କଲ୍ୟାଣ ପରି ଓ ଶୁଭ ସଂକଳ୍ପ ପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧିଧାରୀ ସେ ହୋତା ଓ ହବ୍ୟବାହ ହୋଇଛନ୍ତି।

हस्ते॒ दधा॑नो नृ॒म्णा विश्वा॑नि ।
अमे॑ दे॒वान्धा॒द्गुहा॑ नि॒षीद॑न् ॥

ସମସ୍ତ ଧନ ହାତରେ ଧରି, ଘରେ ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ବସି ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାନ ଦିଅନ୍ତି।

वि॒दन्ती॒मत्र॒ नरो॑ धियं॒धाः ।
हृ॒दा यत्त॒ष्टान्मन्त्राँ॒ अशं॑सन् ॥

ଏଠାରେ ଧ୍ୟାନ ଧାରଣ କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ଖୋଜନ୍ତି; ହୃଦୟରୁ ଗଢ଼ା ମନ୍ତ୍ର ସେମାନେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଯେବେ।

अ॒जो न क्षां दा॒धार॑ पृथि॒वीं ।
त॒स्तम्भ॒ द्यां मन्त्रे॑भिः स॒त्यैः ॥

ଅଜନ୍ମା ପରି ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କଲେ; ସତ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରରେ ସେ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ସ୍ଥିର କଲେ।

प्रि॒या प॒दानि॑ प॒श्वो नि पा॑हि ।
वि॒श्वायु॑रग्ने गु॒हा गुहं॑ गाः ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ପଶୁମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପଦଚିହ୍ନ ରକ୍ଷା କର। ପୂର୍ଣ୍ଣାୟୁ ବଞ୍ଚୁଥିବା, ଗୁମ୍ଫାର ଗୁପ୍ତ ଗୁମ୍ଫାରେ ପ୍ରବେଶ କର।

य ईं॑ चि॒केत॒ गुहा॒ भव॑न्तम् ।
आ यः स॒साद॒ धारा॑मृ॒तस्य॑ ॥

ଗୁପ୍ତରେ ବିଦ୍ୟମାନ ସେହି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଯିଏ ଜାଣେ, ସେ ହିଁ ଋତର ଧାରାରେ ଆସୀନ ହୁଏ।

वि ये चृ॒तन्त्यृ॒ता सप॑न्तः ।
आदिद्वसू॑नि॒ प्र व॑वाचास्मै ॥

ଋତମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରି ପୃଥକ ଭାବରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ସେମାନେ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି।

वि यो वी॒रुत्सु॒ रोध॑न्महि॒त्वा ।
उ॒त प्र॒जा उ॒त प्र॒सूष्व॒न्तः ॥

ଯିଏ ନିଜ ମହିମାରେ ବୀରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଓ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ଭିତରେ ପୃଥକ ଭାବେ ବିରାଜମାନ।

चित्ति॑र॒पां दमे॑ वि॒श्वायुः॑ ।
सद्मे॑व॒ धीराः॑ स॒म्माय॑ चक्रुः ॥

ଜଳମାନଙ୍କ ଗୃହରେ ସର୍ବଜୀବୀ ଅଗ୍ନିର ଚେତନା ପ୍ରକଟ ହେଲା; ଧୀର ଜନମାନେ ଘର ତିଆରି କଲାପରି ସେମାନେ ସ୍ଥିରତା ପାଇଁ ତାହାକୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ।