ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.68

1.68.1

श्री॒णन्नुप॑ स्था॒द्दिवं॑ भुर॒ण्युः ।
स्था॒तुश्च॒रथ॑म॒क्तून्व्यू॑र्णोत् ॥

ચમકતો અગ્નિ આકાશ તરફ ઊભો થયો; સ્થિર સૂર્યના રથને રાત્રિઓથી અલગ કરી ખોલ્યો.

परि॒ यदे॑षा॒मेको॒ विश्वे॑षाम् ।
भुव॑द्दे॒वो दे॒वानां॑ महि॒त्वा ॥

આ સર્વમાં એકલો દેવ પોતાની મહિમાથી દેવોમાં દેવ બન્યો.

आदित्ते॒ विश्वे॒ क्रतुं॑ जुषन्त ।
शुष्का॒द्यद्दे॑व जी॒वो जनि॑ष्ठाः ॥

ત્યારે સર્વ દેવોએ તારા સંકલ્પને સ્વીકાર્યો; હે દેવ, સૂકા લાકડામાંથી તું જીવતો પ્રથમ જન્મ્યો ત્યારે.

भज॑न्त॒ विश्वे॑ देव॒त्वं नाम॑ ।
ऋ॒तं सप॑न्तो अ॒मृत॒मेवैः॑ ॥

સર્વ દેવોએ દેવત્વ અને નામ મેળવ્યું; ઋતનું પાલન કરતાં, આ કર્મોથી અમરત્વ મેળવ્યું.

ऋ॒तस्य॒ प्रेषा॑ ऋ॒तस्य॑ धी॒तिर् ।
वि॒श्वायु॒र्विश्वे॒ अपां॑सि चक्रुः ॥

ઋતના દૂતો; ઋતની ભક્તિ; સંપૂર્ણ આયુષ્ય જીવતા સર્વ દેવોએ કર્મો કર્યાં.

यस्तुभ्यं॒ दाशा॒द्यो वा॑ ते॒ शिक्षा॑त् ।
तस्मै॑ चिकि॒त्वान्र॒यिं द॑यस्व ॥

જે તને દાન આપે છે, અથવા જે તને શીખવે છે, હે જાણનાર, તેને ધન આપ.

होता॒ निष॑त्तो॒ मनो॒रप॑त्ये ।
स चि॒न्न्वा॑सां॒ पती॑ रयी॒णाम् ॥

મનુના વંશજોમાં બેઠેલા હોતા, તે જ હવે આમની સંપત્તિઓના ખરા સ્વામી છે.

इ॒च्छन्त॒ रेतो॑ मि॒थस्त॒नूषु॑ ।
सं जा॑नत॒ स्वैर्दक्षै॒रमू॑राः ॥

તેઓ પરસ્પર બીજની ઇચ્છા કરે છે; પોતાની જ કુશળતાથી અમર એકબીજાને ઓળખે છે.

पि॒तुर्न पु॒त्राः क्रतुं॑ जुषन्त ।
श्रोष॒न्ये अ॑स्य॒ शासं॑ तु॒रासः॑ ॥

પિતાના સંકલ્પને પુત્રો સ્વીકારે તેમ, આના ઉપદેશને સાંભળનારા ચપળ લોકો આનંદથી તેને અપનાવે.

वि राय॑ और्णो॒द्दुरः॑ पुरु॒क्षुः ।
पि॒पेश॒ नाकं॒ स्तृभि॒र्दमू॑नाः ॥

અનેક રૂપોમાં વિચરતા અગ્નિ સંપત્તિના દ્વાર ખોલે છે; તારાઓથી તેમણે સ્વર્ગના આકાશને શણગાર્યું, તેઓ જ ગૃહપતિ છે.