ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.68

1.68.1

श्री॒णन्नुप॑ स्था॒द्दिवं॑ भुर॒ण्युः ।
स्था॒तुश्च॒रथ॑म॒क्तून्व्यू॑र्णोत् ॥

ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନି ଆକାଶ ଆଡ଼େ ଉଠିଲେ; ସ୍ଥିର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ରଥକୁ ରାତ୍ରିଠାରୁ ପୃଥକ କରି ଖୋଲିଦେଲେ।

परि॒ यदे॑षा॒मेको॒ विश्वे॑षाम् ।
भुव॑द्दे॒वो दे॒वानां॑ महि॒त्वा ॥

ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକମାତ୍ର ଦେବ ନିଜ ମହିମାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବ ହେଲେ।

आदित्ते॒ विश्वे॒ क्रतुं॑ जुषन्त ।
शुष्का॒द्यद्दे॑व जी॒वो जनि॑ष्ठाः ॥

ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତୁମ ସଂକଳ୍ପ ଗ୍ରହଣ କଲେ; ହେ ଦେବ, ଶୁଖିଲା କାଠରୁ ତୁମେ ଜୀବନ୍ତ ହୋଇ ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମିଲ ବେଳେ।

भज॑न्त॒ विश्वे॑ देव॒त्वं नाम॑ ।
ऋ॒तं सप॑न्तो अ॒मृत॒मेवैः॑ ॥

ସମସ୍ତ ଦେବତା ଦେବତ୍ୱ ଓ ନାମ ପାଇଲେ; ଋତ ପାଳନ କରି, ଏହିସବୁ କର୍ମରେ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଲେ।

ऋ॒तस्य॒ प्रेषा॑ ऋ॒तस्य॑ धी॒तिर् ।
वि॒श्वायु॒र्विश्वे॒ अपां॑सि चक्रुः ॥

ଋତର ଦୂତ; ଋତର ଭକ୍ତି; ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁ ବଞ୍ଚୁଥିବା ସମସ୍ତ ଦେବତା କର୍ମ କଲେ।

यस्तुभ्यं॒ दाशा॒द्यो वा॑ ते॒ शिक्षा॑त् ।
तस्मै॑ चिकि॒त्वान्र॒यिं द॑यस्व ॥

ଯେ ତୁମକୁ ଦାନ ଦିଏ, କିମ୍ବା ଯେ ତୁମକୁ ଶିଖାଏ, ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ତାକୁ ଧନ ଦିଅ।

होता॒ निष॑त्तो॒ मनो॒रप॑त्ये ।
स चि॒न्न्वा॑सां॒ पती॑ रयी॒णाम् ॥

ମନୁଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉପବିଷ୍ଟ ହୋତା, ସେ ହିଁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏମାନଙ୍କ ଧନର ପ୍ରକୃତ ପ୍ରଭୁ।

इ॒च्छन्त॒ रेतो॑ मि॒थस्त॒नूषु॑ ।
सं जा॑नत॒ स्वैर्दक्षै॒रमू॑राः ॥

ସେମାନେ ପରସ୍ପର ମଧ୍ୟରେ ବୀଜ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି; ନିଜ ନିଜ କୌଶଳରେ ଅମର ମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଚିହ୍ନନ୍ତି।

पि॒तुर्न पु॒त्राः क्रतुं॑ जुषन्त ।
श्रोष॒न्ये अ॑स्य॒ शासं॑ तु॒रासः॑ ॥

ପିତାଙ୍କ ସଂକଳ୍ପକୁ ପୁତ୍ରମାନେ ଯେପରି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେପରି ଏହାର ଉପଦେଶ ଶୁଣୁଥିବା ଚତୁର ଲୋକମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।

वि राय॑ और्णो॒द्दुरः॑ पुरु॒क्षुः ।
पि॒पेश॒ नाकं॒ स्तृभि॒र्दमू॑नाः ॥

ବହୁରୂପୀ ଅଗ୍ନି ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟର ଦ୍ୱାର ଖୋଲନ୍ତି; ତାରାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ସ୍ୱର୍ଗର ଆକାଶକୁ ସଜାଇଲେ, ସେ ହିଁ ଗୃହପତି।