ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.60

10.60.1

आ जनं॑ त्वे॒षसं॑दृशं॒ माही॑नाना॒मुप॑स्तुतम् ।
अग॑न्म॒ बिभ्र॑तो॒ नमः॑ ॥

ତେଜସ୍ୱୀ ଭାବେ ଦେଖାଯାଉଥିବା, ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ ସେହି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆମେ ନମସ୍କାର ଅର୍ପଣ କରି ଆସିଛୁ।

अस॑मातिं नि॒तोश॑नं त्वे॒षं नि॑य॒यिनं॒ रथ॑म् ।
भ॒जेर॑थस्य॒ सत्प॑तिम् ॥

ଅସମାତିଙ୍କୁ, ଯିଏ ପ୍ରେରଣା ଦିଏ, ତେଜସ୍ୱୀ, ଆଗକୁ ଯାଉଥିବା ରଥର ସ୍ୱାମୀ ଏବଂ ଭଜେରଥଙ୍କ ସତ୍ପତି।

यो जना॑न्महि॒षाँ इ॑वातित॒स्थौ पवी॑रवान् ।
उ॒ताप॑वीरवान्यु॒धा ॥

ଯିଏ ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ମହିଷ ପରି ଦବାଇ ଠିଆ ହୁଏ, ବୀର ସେନାବିଶିଷ୍ଟ, ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେନାହୀନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜିଣେ।

यस्ये॑क्ष्वा॒कुरुप॑ व्र॒ते रे॒वान्म॑रा॒य्येध॑ते ।
दि॒वी॑व॒ पञ्च॑ कृ॒ष्टयः॑ ॥

ଯାହାର ବ୍ରତରେ ଧନବାନ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ଓ ମରାୟୀ ସମୃଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି, ଆକାଶରେ ପାଞ୍ଚ ଜାତି ପରି।

इन्द्र॑ क्ष॒त्रास॑मातिषु॒ रथ॑प्रोष्ठेषु धारय ।
दि॒वी॑व॒ सूर्यं॑ दृ॒शे ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅସମାତିଙ୍କ ସଂଘର୍ଷ ଓ ରଥବୀରମାନଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ତୁମର ବଳ ସ୍ଥିର କର, ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଥିବା ପରି।

अ॒गस्त्य॑स्य॒ नद्भ्यः॒ सप्ती॑ युनक्षि॒ रोहि॑ता ।
प॒णीन्न्य॑क्रमीर॒भि विश्वा॑न्राजन्नरा॒धसः॑ ॥

ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ନଦୀ ପାଇଁ ତୁମେ ଦୁଇ ଲାଲ ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ୁ; ହେ ରାଜନ, ଅଦାତା ପଣିମାନଙ୍କ ଉପରେ ତୁମେ ଆକ୍ରମଣ କର।

अ॒यं मा॒तायं पि॒तायं जी॒वातु॒राग॑मत् ।
इ॒दं तव॑ प्र॒सर्प॑णं॒ सुब॑न्ध॒वेहि॒ निरि॑हि ॥

ଏ ମାତା, ଏ ପିତା; ଜୀବନଦାତା ଆସିଅଛନ୍ତି। ହେ ସୁବନ୍ଧୁ, ଏହା ତୁମର ଗତି; ଆସ, ବାହାରକୁ ଆସ।

यथा॑ यु॒गं व॑र॒त्रया॒ नह्य॑न्ति ध॒रुणा॑य॒ कमे॒वा दा॑धार ते॒ मनो॑ ।
जी॒वात॑वे॒ न मृ॒त्यवेऽथो॑ अरि॒ष्टता॑तये ॥

ଯେପରି ଜୁଆଳି ଦଉଡ଼ିରେ ବାନ୍ଧା ଯାଏ, ସେପରି ସେ ତୁମ ମନ ଧରିଛନ୍ତି; ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ, ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ନୁହେଁ; ଅନିଷ୍ଟରହିତ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ।

यथे॒यं पृ॑थि॒वी म॒ही दा॒धारे॒मान्वन॒स्पती॑ने॒वा दा॑धार ते॒ मनो॑ ।
जी॒वात॑वे॒ न मृ॒त्यवेऽथो॑ अरि॒ष्टता॑तये ॥

ଯେପରି ଏହି ମହତୀ ପୃଥିବୀ ଏହି ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ଧରି ରଖେ, ସେପରି ସେ ତୁମ ମନ ଧରିଛନ୍ତି; ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ, ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ନୁହେଁ; ଅନିଷ୍ଟରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ।

य॒माद॒हं वै॑वस्व॒तात्सु॒बन्धो॒र्मन॒ आभ॑रम् ।
जी॒वात॑वे॒ न मृ॒त्यवेऽथो॑ अरि॒ष्टता॑तये ॥

ଯମଙ୍କଠାରୁ, ବୈବସ୍ବତଙ୍କଠାରୁ, ମୁଁ ସୁବନ୍ଧୁଙ୍କ ମନ ଫେରାଇ ଆଣିଛି; ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ, ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ନୁହେଁ; ଅନିଷ୍ଟରହିତ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ।

न्य॑ग्वातोऽव॑ वाति॒ न्य॑क्तपति॒ सूर्यः॑ ।
नी॒चीन॑म॒घ्न्या दु॑हे॒ न्य॑ग्भवतु ते॒ रपः॑ ॥

ପବନ ତଳକୁ ବହେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତଳକୁ ତାତେ; ଅଘ୍ନ୍ୟା ତଳକୁ ନଇଥିବା ଥନରୁ କ୍ଷୀର ଦୁହେ; ତୁମ କଷ୍ଟ ତଳକୁ ଯାଉ।

अ॒यं मे॒ हस्तो॒ भग॑वान॒यं मे॒ भग॑वत्तरः ।
अ॒यं मे॑ वि॒श्वभे॑षजो अ॒यं शि॒वाभि॑मर्शनः ॥

ଏହା ମୋ ହାତ, ଭାଗ୍ୟବାନ ଓ ବଳବାନ; ଏହା ମୋର ଆହୁରି ଭାଗ୍ୟବାନ; ଏହା ମୋ ସର୍ବୌଷଧି; ଏହା ମଙ୍ଗଳକାରୀ ସ୍ପର୍ଶ।