ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 10.65
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.65.1
अ॒ग्निरिन्द्रो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा वा॒युः पू॒षा सर॑स्वती स॒जोष॑सः ।
आ॒दि॒त्या विष्णु॑र्म॒रुतः॒ स्व॑र्बृ॒हत्सोमो॑ रु॒द्रो अदि॑ति॒र्ब्रह्म॑ण॒स्पतिः॑ ॥
അഗ്നി, ഇന്ദ്രൻ, വരുണൻ, മിത്രൻ, അര്യമാവ്, വായു, പൂഷാവ്, സരസ്വതി — എല്ലാവരും ഒരേ മനസ്സോടെ; ആദിത്യന്മാർ, വിഷ്ണു, മരുത്തുക്കൾ, സ്വർ, മഹാസോമൻ, രുദ്രൻ, അദിതി, ബ്രഹ്മണസ്പതി.
10.65.2
इ॒न्द्रा॒ग्नी वृ॑त्र॒हत्ये॑षु॒ सत्प॑ती मि॒थो हि॑न्वा॒ना त॒न्वा॑ समो॑कसा ।
अ॒न्तरि॑क्षं॒ मह्या प॑प्रु॒रोज॑सा॒ सोमो॑ घृत॒श्रीर्म॑हि॒मान॑मी॒रय॑न् ॥
ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും, വൃത്രഹത്യാ യുദ്ധങ്ങളിൽ സത്യവാന്മാരുടെ രക്ഷകർ; പരസ്പരം പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച്, ഒരേ വാസസ്ഥാനമുള്ളവർ. നെയ്യൊളിയുള്ള സോമൻ തന്റെ ബലത്താൽ മഹാന്തരിക്ഷം നിറയ്ക്കുന്നു, അവന്റെ മഹിമയെ പ്രേരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.
10.65.3
तेषां॒ हि म॒ह्ना म॑ह॒ताम॑न॒र्वणां॒ स्तोमाँ॒ इय॑र्म्यृत॒ज्ञा ऋ॑ता॒वृधा॑म् ।
ये अ॑प्स॒वम॑र्ण॒वं चि॒त्ररा॑धस॒स्ते नो॑ रासन्तां म॒हये॑ सुमि॒त्र्याः ॥
ആ മഹാന്മാരും അജയ്യരുമായ ദേവന്മാരുടെ മഹിമയുടെ ബലത്താൽ ഞാൻ അവരുടെ സ്തോത്രങ്ങൾ അയയ്ക്കുന്നു — ഋതമറിയുന്നവർക്കും ഋതം വളർത്തുന്നവർക്കും. ആ സമുദ്രത്തിൽ ജനിച്ചവർ, അത്ഭുതധനമുള്ളവർ — അവർ മഹത്തായ ക്ഷേമത്തിനായി നല്ല സൗഹൃദത്തോടെ നൽകട്ടെ.
10.65.4
स्व॑र्णरम॒न्तरि॑क्षाणि रोच॒ना द्यावा॒भूमी॑ पृथि॒वीं स्क॑म्भु॒रोज॑सा ।
पृ॒क्षा इ॑व म॒हय॑न्तः सुरा॒तयो॑ दे॒वा स्त॑वन्ते॒ मनु॑षाय सू॒रयः॑ ॥
സ്വർണ്ണഭരണാധികാരികൾ — അന്തരീക്ഷങ്ങളെയും പ്രകാശലോകങ്ങളെയും, ദ്യാവാപൃഥിവികളെയും, വിശാലമായ ഭൂമിയെയും തങ്ങളുടെ ബലത്താൽ താങ്ങി നിർത്തി; മഹിമ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന പൃക്ഷന്മാരെപ്പോലെ, നല്ല ദാനശീലരായ ദേവന്മാരെ മനുവിനായി കവികൾ സ്തുതിക്കുന്നു.
10.65.5
मि॒त्राय॑ शिक्ष॒ वरु॑णाय दा॒शुषे॒ या स॒म्राजा॒ मन॑सा॒ न प्र॒युच्छ॑तः ।
ययो॒र्धाम॒ धर्म॑णा॒ रोच॑ते बृ॒हद्ययो॑रु॒भे रोद॑सी॒ नाध॑सी॒ वृतौ॑ ॥
മിത്രനെ പഠിപ്പിക്കൂ, വരുണനെയും, ദാനശീലനായ യജമാനനെയും — മനസ്സാൽ ഉപദ്രവിക്കാത്ത ആ രണ്ടു സമ്രാട്ടുകൾക്ക്. ആരുടെ വാസസ്ഥാനം ധർമനിയമത്താൽ മഹത്തായി പ്രകാശിക്കുന്നുവോ, ആരുടെ വലയത്തിൽ ഇരു ലോകങ്ങളും, ദ്യാവാപൃഥിവികളും, ആശ്രയമായി നിൽക്കുന്നുവോ.
10.65.6
या गौर्व॑र्त॒निं प॒र्येति॑ निष्कृ॒तं पयो॒ दुहा॑ना व्रत॒नीर॑वा॒रतः॑ ।
सा प्र॑ब्रुवा॒णा वरु॑णाय दा॒शुषे॑ दे॒वेभ्यो॑ दाशद्ध॒विषा॑ वि॒वस्व॑ते ॥
നിശ്ചിത വഴിയിൽ ചുറ്റിനടക്കുന്ന പശു, ശുദ്ധമായ പാൽ കറന്ന്, നിയമങ്ങൾ തടസ്സമില്ലാതെ പാലിച്ച് — അവൾ വരുണനുവേണ്ടി സംസാരിച്ചുകൊണ്ട്, ദാനശീലനായ യജമാനനും, ദേവന്മാർക്കും ഹവിസ്സോടെ നൽകുന്നു, വിവസ്വാന്.
10.65.7
दि॒वक्ष॑सो अग्निजि॒ह्वा ऋ॑ता॒वृध॑ ऋ॒तस्य॒ योनिं॑ विमृ॒शन्त॑ आसते ।
द्यां स्क॑भि॒त्व्य॑प आ च॑क्रु॒रोज॑सा य॒ज्ञं ज॑नि॒त्वी त॒न्वी॑ नि मा॑मृजुः ॥
ദിവ്യദൃഷ്ടിയുള്ളവരും അഗ്നിയെ നാവായി കൊണ്ടവരും ഋതത്തെ വർധിപ്പിക്കുന്നവരുമായവർ ഋതത്തിന്റെ ഉറവിടത്തെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നു. ആകാശത്തെ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തി, തങ്ങളുടെ ബലത്താൽ ജലങ്ങളെ മുകളിൽ സ്ഥാപിച്ചു; യജ്ഞത്തെ സൃഷ്ടിച്ച് തങ്ങളുടെ രൂപത്തിൽ അതിനെ ശുദ്ധമാക്കി.
10.65.8
प॒रि॒क्षिता॑ पि॒तरा॑ पूर्व॒जाव॑री ऋ॒तस्य॒ योना॑ क्षयतः॒ समो॑कसा ।
द्यावा॑पृथि॒वी वरु॑णाय॒ सव्र॑ते घृ॒तव॒त्पयो॑ महि॒षाय॑ पिन्वतः ॥
ചുറ്റിപ്പിടിക്കുന്നവരും രണ്ടു മാതാപിതാക്കളും മുമ്പേ ഉണ്ടായവരുമായ ഇരുവരും ഋതത്തിന്റെ ഒരേ ഇരിപ്പിടത്തിൽ വസിക്കുന്നു. സത്യകർമ്മികളായ ദ്യാവാപൃഥിവിയേ, വരുണനായി നെയ്യോടുകൂടിയ പാൽ മഹിഷരൂപമായ മേഘത്തിനായി നിങ്ങൾ വർധിപ്പിക്കുന്നു.
10.65.9
प॒र्जन्या॒वाता॑ वृष॒भा पु॑री॒षिणे॑न्द्रवा॒यू वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा ।
दे॒वाँ आ॑दि॒त्याँ अदि॑तिं हवामहे॒ ये पार्थि॑वासो दि॒व्यासो॑ अ॒प्सु ये ॥
പർജന്യനും വാതനും — വൃഷഭന്മാർ, പോഷകരായ ഇന്ദ്ര-വായു, വരുണൻ, മിത്രൻ, അര്യമാവ് — ദേവന്മാരെയും ആദിത്യന്മാരെയും അദിതിയെയും ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു; ഭൂമിയിലുള്ളവരെയും ദിവ്യരെയും ജലങ്ങളിലുള്ളവരെയും.
10.65.10
त्वष्टा॑रं वा॒युमृ॑भवो॒ य ओह॑ते॒ दैव्या॒ होता॑रा उ॒षसं॑ स्व॒स्तये॑ ।
बृह॒स्पतिं॑ वृत्रखा॒दं सु॑मे॒धस॑मिन्द्रि॒यं सोमं॑ धन॒सा उ॑ ईमहे ॥
ത്വഷ്ടാവിനെയും വായുവിനെയും, ഹേ ഋഭുക്കളേ, ആരാണ് കൊണ്ടുവരുന്നത്; രണ്ടു ദൈവിക ഹോതാക്കളെയും ഉഷസ്സിനെയും ക്ഷേമത്തിനായി. ബൃഹസ്പതിയെയും വൃത്രഹന്താവിനെയും സുമേധസ്സിനെയും ഇന്ദ്രബലത്തെയും സോമത്തെയും — ധനദാതാക്കളായ ഞങ്ങൾ യാചിക്കുന്നു.
10.65.11
ब्रह्म॒ गामश्वं॑ ज॒नय॑न्त॒ ओष॑धी॒र्वन॒स्पती॑न्पृथि॒वीं पर्व॑ताँ अ॒पः ।
सूर्यं॑ दि॒वि रो॒हय॑न्तः सु॒दान॑व॒ आर्या॑ व्र॒ता वि॑सृ॒जन्तो॒ अधि॒ क्षमि॑ ॥
പ്രാർഥനയെയും പശുവിനെയും കുതിരയെയും ഉണ്ടാക്കുന്നവർ; ഓഷധികളെയും വനസ്പതികളെയും ഭൂമിയെയും പർവതങ്ങളെയും ജലങ്ങളെയും. ആകാശത്ത് സൂര്യനെ ഉയർത്തുന്നവർ, നല്ല ദാതാക്കൾ, ഉത്തമകർമ്മങ്ങളെ ഭൂമിയിൽ അയയ്ക്കുന്നവർ.
10.65.12
भु॒ज्युमंह॑सः पिपृथो॒ निर॑श्विना॒ श्यावं॑ पु॒त्रं व॑ध्रिम॒त्या अ॑जिन्वतम् ।
क॒म॒द्युवं॑ विम॒दायो॑हथुर्यु॒वं वि॑ष्णा॒प्वं॑ विश्व॑का॒याव॑ सृजथः ॥
ഭുജ്യുവിനെ കഷ്ടത്തിൽനിന്ന് നിങ്ങൾ ഉയർത്തി, ഹേ അശ്വിനികളേ; വധ്രിമതിയുടെ പുത്രനായ ശ്യാവനെ നിങ്ങൾ ജീവിപ്പിച്ചു. കാമദ്യുവിനെ വിമദനുവേണ്ടി നിങ്ങൾ ഇരുവരും കൊണ്ടുവന്നു; വിഷ്ണാപൂവിനെ വിശ്വകനുവേണ്ടി നിങ്ങൾ ഇരുവരും താഴ്ത്തി വിട്ടു.
10.65.13
पावी॑रवी तन्य॒तुरेक॑पाद॒जो दि॒वो ध॒र्ता सिन्धु॒रापः॑ समु॒द्रियः॑ ।
विश्वे॑ दे॒वासः॑ शृणव॒न्वचां॑सि मे॒ सर॑स्वती स॒ह धी॒भिः पुरं॑ध्या ॥
ശുദ്ധമായി തിളങ്ങുന്ന ആ ഗർജ്ജിക്കുന്നവൻ, ഏകപാദൻ, ജനിക്കാത്തവൻ, ആകാശത്തെ താങ്ങുന്നവൻ, സിന്ധുവും സമുദ്രജലങ്ങളും. സകല ദേവന്മാരും എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കട്ടെ; സരസ്വതിയും തന്റെ ധീകളോടുകൂടി.
10.65.14
विश्वे॑ दे॒वाः स॒ह धी॒भिः पुरं॑ध्या॒ मनो॒र्यज॑त्रा अ॒मृता॑ ऋत॒ज्ञाः ।
रा॒ति॒षाचो॑ अभि॒षाचः॑ स्व॒र्विदः॒ स्व॑र्गिरो॒ ब्रह्म॑ सू॒क्तं जु॑षेरत ॥
എല്ലാ ദേവന്മാരും തങ്ങളുടെ ധീകളോടും പുരന്ധ്യയോടും കൂടി, മനുവിന്റെ യജ്ഞാർഹരായി, അമൃതരായി, ഋതജ്ഞരായി, ദാനശീലരായി, ശത്രുക്കളെ ആക്രമിക്കുന്നവരായി, സ്വർഗപ്രകാശം കണ്ടെത്തുന്നവരായി, എന്റെ സ്തുതിയും മന്ത്രവും നല്ല സൂക്തവും സ്വീകരിക്കട്ടെ.
10.65.15
दे॒वान्वसि॑ष्ठो अ॒मृता॑न्ववन्दे॒ ये विश्वा॒ भुव॑ना॒भि प्र॑त॒स्थुः ।
ते नो॑ रासन्तामुरुगा॒यम॒द्य यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
വസിഷ്ഠൻ അമൃതരായ ദേവന്മാരെ വന്ദിച്ചു; അവർ സകല ലോകങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചു നിൽക്കുന്നവരാണ്. അവർ ഇന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ഏറെ പ്രശംസനീയമായ ധനം നൽകട്ടെ; ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ മംഗളത്തോടെ എപ്പോഴും ഞങ്ങളെ കാക്കണേ.