Ṛgveda · Sūkta 2.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.2.1
य॒ज्ञेन॑ वर्धत जा॒तवे॑दसम॒ग्निं य॑जध्वं ह॒विषा॒ तना॑ गि॒रा ।
स॒मि॒धा॒नं सु॑प्र॒यसं॒ स्व॑र्णरं द्यु॒क्षं होता॑रं वृ॒जने॑षु धू॒र्षद॑म् ॥
Durch das Opfer mehrt Agni, den allwissend Geborenen; verehrt ihn mit Opfergabe und Lied, den Entfachten von schönem Ruhm, goldfarben und strahlend, den Hotar, der in den Kämpfen auf dem Joch sitzt.
2.2.2
अ॒भि त्वा॒ नक्ती॑रु॒षसो॑ ववाशि॒रेऽग्ने॑ व॒त्सं न स्वस॑रेषु धे॒नवः॑ ।
दि॒व इ॒वेद॑र॒तिर्मानु॑षा यु॒गा क्षपो॑ भासि पुरुवार सं॒यतः॑ ॥
Die Nächte und Morgenröten haben dich umfangen, o Agni, wie Kühe das Kalb im Stall. Unermüdlich wie der Himmel leuchtest du unter den menschlichen Geschlechtern und in der Nacht, o Reicher, der verbundenen Opfer.
2.2.3
तं दे॒वा बु॒ध्ने रज॑सः सु॒दंस॑सं दि॒वस्पृ॑थि॒व्योर॑र॒तिं न्ये॑रिरे ।
रथ॑मिव॒ वेद्यं॑ शु॒क्रशो॑चिषम॒ग्निं मि॒त्रं न क्षि॒तिषु॑ प्र॒शंस्य॑म् ॥
Die Götter setzten ihn in den Grund des Himmels, den überaus Freigebigen, den Unermüdlichen von Himmel und Erde. Wie ein Wagen, der zu kennen ist, der helle Agni, wie ein Freund, zu preisen unter den Siedlungen.
2.2.4
तमु॒क्षमा॑णं॒ रज॑सि॒ स्व आ दमे॑ च॒न्द्रमि॑व सु॒रुचं॑ ह्वा॒र आ द॑धुः ।
पृश्न्याः॑ पत॒रं चि॒तय॑न्तम॒क्षभिः॑ पा॒थो न पा॒युं जन॑सी उ॒भे अनु॑ ॥
Ihn, der in seiner eigenen Wohnung am Himmel gesetzt wurde, wie der Mond, im schön leuchtenden Anruf; den Vater der Hellen, der mit seinen Augen erleuchtet, den Pitar. Wie ein Wächter des Weges folgt ihr beiden den beiden Völkern, Himmel und Erde, beiden gleichermaßen.
2.2.5
स होता॒ विश्वं॒ परि॑ भूत्वध्व॒रं तमु॑ ह॒व्यैर्मनु॑ष ऋञ्जते गि॒रा ।
हि॒रि॒शि॒प्रो वृ॑धसा॒नासु॒ जर्भु॑र॒द्द्यौर्न स्तृभि॑श्चितय॒द्रोद॑सी॒ अनु॑ ॥
Der Hotar sei um alle Opfer; die Menschen preisen ihn mit Opfergaben und Lied. Scharfsichtig, entzündet in den nährenden Hölzern, ordnet er wie der Himmel mit seinen Stützen die beiden Welten.
2.2.6
स नो॑ रे॒वत्स॑मिधा॒नः स्व॒स्तये॑ संदद॒स्वान्र॒यिम॒स्मासु॑ दीदिहि ।
आ नः॑ कृणुष्व सुवि॒ताय॒ रोद॑सी॒ अग्ने॑ ह॒व्या मनु॑षो देव वी॒तये॑ ॥
Möge er, reich an Gütern und entfacht, in uns leuchten und Reichtum gewähren zu unserem Wohl. O Agni, o Gott, mache die Opfergaben der Menschen, Himmel und Erde, uns zugänglich zu unserem Genuss und gutem Gedeihen.
2.2.7
दा नो॑ अग्ने बृह॒तो दाः स॑ह॒स्रिणो॑ दु॒रो न वाजं॒ श्रुत्या॒ अपा॑ वृधि ।
प्राची॒ द्यावा॑पृथि॒वी ब्रह्म॑णा कृधि॒ स्व॑र्ण शु॒क्रमु॒षसो॒ वि दि॑द्युतः ॥
O Agni, gib uns großen Reichtum mit tausend Toren; öffne die Tore der Kraft zum Hören. Erleuchte mit dem heiligen Wort Himmel und Erde im Osten; breite das helle Licht der Uṣas aus wie die Sonne.
2.2.8
स इ॑धा॒न उ॒षसो॒ राम्या॒ अनु॒ स्व॑र्ण दी॑देदरु॒षेण॑ भा॒नुना॑ ।
होत्रा॑भिर॒ग्निर्मनु॑षः स्वध्व॒रो राजा॑ वि॒शामति॑थि॒श्चारु॑रा॒यवे॑ ॥
Dieser entfachte Agni leuchtet nach den schönen Morgenröten wie die Sonne mit rötlichem Licht. Agni, mit den Hotṛs und Manus schönem Opfer, König und Gast der Völker, ist dem Menschen lieb.
2.2.9
ए॒वा नो॑ अग्ने अ॒मृते॑षु पूर्व्य॒ धीष्पी॑पाय बृ॒हद्दि॑वेषु॒ मानु॑षा ।
दुहा॑ना धे॒नुर्वृ॒जने॑षु का॒रवे॒ त्मना॑ श॒तिनं॑ पुरु॒रूप॑मि॒षणि॑ ॥
So, o Agni, o Alter, ist unser Gedanke unter den Unsterblichen gewachsen; unter den Menschen mit weitem Himmel füllt eine Kuh, die in den Kräften gemolken wird, von selbst dem Dichter einen hundertgestaltigen Strom.
2.2.10
व॒यम॑ग्ने॒ अर्व॑ता वा सु॒वीर्यं॒ ब्रह्म॑णा वा चितयेमा॒ जनाँ॒ अति॑ ।
अ॒स्माकं॑ द्यु॒म्नमधि॒ पञ्च॑ कृ॒ष्टिषू॒च्चा स्व॑र्ण शु॑शुचीत दु॒ष्टर॑म् ॥
Mögen wir, o Agni, die Völker jenseits bekannt machen, mit einem schnellen Pferd oder mit schöner Tapferkeit oder mit dem heiligen Wort. Unter den fünf Stämmen möge unser Glanz hoch wie die Sonne leuchten und das schwer zu Überschreitende erhellen.
2.2.11
स नो॑ बोधि सहस्य प्र॒शंस्यो॒ यस्मि॑न्त्सुजा॒ता इ॒षय॑न्त सू॒रयः॑ ।
यम॑ग्ने य॒ज्ञमु॑प॒यन्ति॑ वा॒जिनो॒ नित्ये॑ तो॒के दी॑दि॒वांसं॒ स्वे दमे॑ ॥
Er möge uns erwecken, o Starker, lobenswerter, an dem die edelgeborenen Seher Verlangen haben; o Agni, das Opfer, das die Starken zu dir bringen, der du im eigenen Hause in ewiger Nachkommenschaft leuchtest.
2.2.12
उ॒भया॑सो जातवेदः स्याम ते स्तो॒तारो॑ अग्ने सू॒रय॑श्च॒ शर्म॑णि ।
वस्वो॑ रा॒यः पु॑रुश्च॒न्द्रस्य॒ भूय॑सः प्र॒जाव॑तः स्वप॒त्यस्य॑ शग्धि नः ॥
Mögen wir beide, o Kenner aller Geburten, deine Sänger und Führer der Völker sein, in deinem Schutz wohnend. Gewähre uns Glück im Reichtum, in Schätzen großen Glanzes, die Freude bringen, reichlich, reich an Nachkommen, von guter Herrschaft.
2.2.13
ये स्तो॒तृभ्यो॒ गोअ॑ग्रा॒मश्व॑पेशस॒मग्ने॑ रा॒तिमु॑पसृ॒जन्ति॑ सू॒रयः॑ ।
अ॒स्माञ्च॒ तांश्च॒ प्र हि नेषि॒ वस्य॒ आ बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥
Wie die Seher den Preisenden eine an Rindern reiche, mit Rossen geschmückte Gabe senden, o Agni, so führe auch uns und sie zum Reichtum; mögen wir, reich an tüchtigen Helden, im heiligen Wettstreit großes Lob sprechen.