ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 2.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.2.1
य॒ज्ञेन॑ वर्धत जा॒तवे॑दसम॒ग्निं य॑जध्वं ह॒विषा॒ तना॑ गि॒रा ।
स॒मि॒धा॒नं सु॑प्र॒यसं॒ स्व॑र्णरं द्यु॒क्षं होता॑रं वृ॒जने॑षु धू॒र्षद॑म् ॥
യജ്ഞത്താൽ ജാതവേദസ്സായ അഗ്നിയെ വർധിപ്പിക്കൂ; ഹവിസ്സിനാലും സ്തുതിവാക്കിനാലും അവനെ ആരാധിക്കൂ. ജ്വലിക്കുന്നവനും സുന്ദരകീർത്തിയുള്ളവനും സ്വർണ്ണവർണ്ണനും പ്രകാശിക്കുന്നവനും ഹോതാവും യുദ്ധങ്ങളിൽ നുകസ്ഥാനത്ത് ഇരിക്കുന്നവനുമായവനെ.
2.2.2
अ॒भि त्वा॒ नक्ती॑रु॒षसो॑ ववाशि॒रेऽग्ने॑ व॒त्सं न स्वस॑रेषु धे॒नवः॑ ।
दि॒व इ॒वेद॑र॒तिर्मानु॑षा यु॒गा क्षपो॑ भासि पुरुवार सं॒यतः॑ ॥
രാത്രികളും ഉഷസ്സുകളും നിന്നെ ചുറ്റി, അഗ്നേ, തൊഴുത്തിൽ പശുക്കൾ കിടാവിനെ ചുറ്റുന്നതുപോലെ. ആകാശംപോലെ അക്ഷീണനായ അരതി, മനുഷ്യയുഗങ്ങളിലും രാത്രിയിലും നീ പ്രകാശിക്കുന്നു, ബഹുധനാ, ചേർന്ന യജ്ഞങ്ങളുടെ.
2.2.3
तं दे॒वा बु॒ध्ने रज॑सः सु॒दंस॑सं दि॒वस्पृ॑थि॒व्योर॑र॒तिं न्ये॑रिरे ।
रथ॑मिव॒ वेद्यं॑ शु॒क्रशो॑चिषम॒ग्निं मि॒त्रं न क्षि॒तिषु॑ प्र॒शंस्य॑म् ॥
ദേവന്മാർ അവനെ ആകാശത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ സ്ഥാപിച്ചു, അത്യുദാരനായ, ദ്യാവാപൃഥിവികളുടെ അരതിയെ. രഥംപോലെ അറിയപ്പെടേണ്ടവനും, ശോഭയുള്ള ജ്വാലയുള്ളവനുമായ അഗ്നിയെ, മിത്രനെപ്പോലെ, വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ സ്തുതിക്കപ്പെടേണ്ടവനായി.
2.2.4
तमु॒क्षमा॑णं॒ रज॑सि॒ स्व आ दमे॑ च॒न्द्रमि॑व सु॒रुचं॑ ह्वा॒र आ द॑धुः ।
पृश्न्याः॑ पत॒रं चि॒तय॑न्तम॒क्षभिः॑ पा॒थो न पा॒युं जन॑सी उ॒भे अनु॑ ॥
സ്വന്തം വാസത്തിൽ, ആകാശത്ത്, ചന്ദ്രനെപ്പോലെ, മനോഹരമായി ജ്വലിക്കുന്ന വിളിയിൽ സ്ഥാപിതനായവനെ; പ്രകാശങ്ങളുടെ പിതാവും, കണ്ണുകളാൽ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നവനുമായ പിതൃവിനെ; വഴിയുടെ കാവൽക്കാരനെപ്പോലെ, നിങ്ങൾ ഇരുവരും രണ്ട് ജനങ്ങളെ (ദ്യാവാപൃഥിവികളെ) പിന്തുടരുന്നു.
2.2.5
स होता॒ विश्वं॒ परि॑ भूत्वध्व॒रं तमु॑ ह॒व्यैर्मनु॑ष ऋञ्जते गि॒रा ।
हि॒रि॒शि॒प्रो वृ॑धसा॒नासु॒ जर्भु॑र॒द्द्यौर्न स्तृभि॑श्चितय॒द्रोद॑सी॒ अनु॑ ॥
ആ ഹോതാവ് എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളെയും ചുറ്റി നിൽക്കട്ടെ; മനുഷ്യർ ഹവിസ്സിനാലും വാക്കിനാലും അവനെ സ്തുതിക്കുന്നു. തീക്ഷ്ണദൃഷ്ടിയുള്ളവൻ, വർധിപ്പിക്കുന്ന വിറകുകളിൽ ജ്വലിച്ചവൻ, ആകാശംപോലെ തൂണുകളാൽ താങ്ങപ്പെട്ട രണ്ടു ലോകങ്ങളെയും ക്രമീകരിക്കുന്നു.
2.2.6
स नो॑ रे॒वत्स॑मिधा॒नः स्व॒स्तये॑ संदद॒स्वान्र॒यिम॒स्मासु॑ दीदिहि ।
आ नः॑ कृणुष्व सुवि॒ताय॒ रोद॑सी॒ अग्ने॑ ह॒व्या मनु॑षो देव वी॒तये॑ ॥
അവൻ, ധനവാനും ജ്വലിക്കുന്നവനുമായി, ഞങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ധനം നൽകി ഞങ്ങളിൽ പ്രകാശിക്കട്ടെ. അഗ്നേ, ദേവാ, മനുഷ്യരുടെ ഹവിസ്സുകൾ ദ്യാവാപൃഥിവികൾ ഞങ്ങൾക്ക് സുഖത്തിനായി ലഭ്യമാക്കൂ.
2.2.7
दा नो॑ अग्ने बृह॒तो दाः स॑ह॒स्रिणो॑ दु॒रो न वाजं॒ श्रुत्या॒ अपा॑ वृधि ।
प्राची॒ द्यावा॑पृथि॒वी ब्रह्म॑णा कृधि॒ स्व॑र्ण शु॒क्रमु॒षसो॒ वि दि॑द्युतः ॥
അഗ്നേ, മഹത്തായ ആയിരം വാതിലുകളുള്ള സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകേണമേ; ശ്രവണത്തിനായുള്ള ബലത്തിന്റെ വാതിലുകൾ തുറക്കേണമേ. മന്ത്രത്താൽ കിഴക്കൻ ദ്യാവാപൃഥിവികളെ പ്രകാശിപ്പിക്കേണമേ; ഉഷസ്സിന്റെ തിളങ്ങുന്ന പ്രകാശത്തെ സൂര്യനെപ്പോലെ വ്യാപിപ്പിക്കേണമേ.
2.2.8
स इ॑धा॒न उ॒षसो॒ राम्या॒ अनु॒ स्व॑र्ण दी॑देदरु॒षेण॑ भा॒नुना॑ ।
होत्रा॑भिर॒ग्निर्मनु॑षः स्वध्व॒रो राजा॑ वि॒शामति॑थि॒श्चारु॑रा॒यवे॑ ॥
ജ്വലിക്കുന്ന ആ അഗ്നി സുന്ദരമായ ഉഷസ്സുകൾക്ക് പിന്നാലെ സൂര്യനെപ്പോലെ ചുവന്ന പ്രകാശത്തോടെ തിളങ്ങുന്നു. ഹോതാക്കളോടൊപ്പം മനുവിന്റെ നല്ല യജ്ഞമുള്ള അഗ്നി, ജനങ്ങളുടെ രാജാവും അതിഥിയും, മനുഷ്യന് പ്രിയപ്പെട്ടവനും ആകുന്നു.
2.2.9
ए॒वा नो॑ अग्ने अ॒मृते॑षु पूर्व्य॒ धीष्पी॑पाय बृ॒हद्दि॑वेषु॒ मानु॑षा ।
दुहा॑ना धे॒नुर्वृ॒जने॑षु का॒रवे॒ त्मना॑ श॒तिनं॑ पुरु॒रूप॑मि॒षणि॑ ॥
ഇങ്ങനെ, അഗ്നേ, പുരാതനനേ, അമരന്മാർക്കിടയിൽ ഞങ്ങളുടെ ചിന്ത വളർന്നിരിക്കുന്നു; വിശാലമായ ദ്യുലോകമുള്ള മനുഷ്യരുടെയിടയിൽ, ബലങ്ങളിൽ പാൽ കറക്കുന്ന പശു കവിക്കായി സ്വയം നൂറു രൂപമുള്ള ധാര നിറയ്ക്കുന്നു.
2.2.10
व॒यम॑ग्ने॒ अर्व॑ता वा सु॒वीर्यं॒ ब्रह्म॑णा वा चितयेमा॒ जनाँ॒ अति॑ ।
अ॒स्माकं॑ द्यु॒म्नमधि॒ पञ्च॑ कृ॒ष्टिषू॒च्चा स्व॑र्ण शु॑शुचीत दु॒ष्टर॑म् ॥
ഞങ്ങൾ, അഗ്നേ, വേഗമുള്ള കുതിരയോടുകൂടെയോ നല്ല വീരത്വത്തോടുകൂടെയോ, അല്ലെങ്കിൽ മന്ത്രത്താലോ ജനങ്ങളെ കടന്ന് അറിയിക്കട്ടെ. അഞ്ച് ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ ഞങ്ങളുടെ പ്രഭ സൂര്യനെപ്പോലെ മുകളിൽ തിളങ്ങട്ടെ, കടക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതിനെ പ്രകാശിപ്പിക്കട്ടെ.
2.2.11
स नो॑ बोधि सहस्य प्र॒शंस्यो॒ यस्मि॑न्त्सुजा॒ता इ॒षय॑न्त सू॒रयः॑ ।
यम॑ग्ने य॒ज्ञमु॑प॒यन्ति॑ वा॒जिनो॒ नित्ये॑ तो॒के दी॑दि॒वांसं॒ स्वे दमे॑ ॥
അവൻ ഞങ്ങളെ ഉണർത്തട്ടെ, ഓ ശക്തനേ, പ്രശംസനീയനേ, ആരിൽ സുജാതരായ സൂരികൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ; ഓ അഗ്നേ, ഏത് യജ്ഞത്തെ ശക്തന്മാർ നിത്യസന്തതിയിൽ, സ്വന്തം ഗൃഹത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന നിന്നിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നുവോ.
2.2.12
उ॒भया॑सो जातवेदः स्याम ते स्तो॒तारो॑ अग्ने सू॒रय॑श्च॒ शर्म॑णि ।
वस्वो॑ रा॒यः पु॑रुश्च॒न्द्रस्य॒ भूय॑सः प्र॒जाव॑तः स्वप॒त्यस्य॑ शग्धि नः ॥
ഞങ്ങൾ ഇരുവരും, ഓ ജാതവേദസേ, നിന്റെ സ്തോതാക്കളും അഗ്നേ, ജനനായകരുമായി നിന്റെ തണലിൽ ഇരിക്കട്ടെ. സമ്പത്ത്, ആനന്ദം നൽകുന്ന മഹത്വം, സന്തതിസമൃദ്ധി, നല്ല ആധിപത്യമുള്ള സമ്പത്ത് എന്നിവയിൽ ഞങ്ങൾക്ക് സുഖം നൽകേണമേ.
2.2.13
ये स्तो॒तृभ्यो॒ गोअ॑ग्रा॒मश्व॑पेशस॒मग्ने॑ रा॒तिमु॑पसृ॒जन्ति॑ सू॒रयः॑ ।
अ॒स्माञ्च॒ तांश्च॒ प्र हि नेषि॒ वस्य॒ आ बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीराः॑ ॥
സ്തോതാക്കൾക്കായി ഗോസമ്പത്തോടു കൂടിയതും കുതിരകളാൽ അലങ്കൃതവുമായ ദാനം, അഗ്നേ, ജ്ഞാനികൾ അയയ്ക്കുന്നു; അതുപോലെ ഞങ്ങളെയും അവരെയും സമ്പത്തിലേക്ക് നയിച്ചാലും; നല്ല വീരന്മാരായി സഭയിൽ മഹത്തായി ഞങ്ങൾ സ്തുതിക്കട്ടെ.