ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 3.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.33.1
प्र पर्व॑तानामुश॒ती उ॒पस्था॒दश्वे॑ इव॒ विषि॑ते॒ हास॑माने ।
गावे॑व शु॒भ्रे मा॒तरा॑ रिहा॒णे विपा॑ट्च्छुतु॒द्री पय॑सा जवेते ॥
ପର୍ବତର କୋଳରୁ ସେ ଦୁଇ ନଦୀ ବହିଲେ; ମୁକ୍ତ ଦୁଇ ଘୋଡ଼ୀ ପରି ହ୍ରେଷାରବ କରି, ଧଳା ଦୁଇ ଗାଈ ପରି ବାଛୁରୀକୁ ଚାଟି, ବିପାଶ ଓ ଶୁତୁଦ୍ରୀ କ୍ଷୀର ପରି ଜଳରେ ବେଗରେ ଧାବନ କରନ୍ତି।
3.33.2
इन्द्रे॑षिते प्रस॒वं भिक्ष॑माणे॒ अच्छा॑ समु॒द्रं र॒थ्ये॑व याथः ।
स॒मा॒रा॒णे ऊ॒र्मिभिः॒ पिन्व॑माने अ॒न्या वा॑म॒न्यामप्ये॑ति शुभ्रे ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ପ୍ରବାହ ପାଇଁ ଯାଚନା କରି, ରଥଚାଳକ ପରି ତୁମେ ଦୁହେଁ ସମୁଦ୍ର ଆଡ଼େ ଯାଅ; ମିଳିତ ହୋଇ, ତରଙ୍ଗରେ ଫୁଲି, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୁଇଜଣୀ, ଗୋଟିଏ ଅନ୍ୟଟିକୁ ପହଞ୍ଚେ।
3.33.3
अच्छा॒ सिन्धुं॑ मा॒तृत॑मामयासं॒ विपा॑शमु॒र्वीं सु॒भगा॑मगन्म ।
व॒त्समि॑व मा॒तरा॑ संरिहा॒णे स॑मा॒नं योनि॒मनु॑ सं॒चर॑न्ती ॥
ମାତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିନ୍ଧୁ ଆଡ଼େ ମୁଁ ଗଲି; ବିଶାଳ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟୀ ବିପାଶ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିଲୁ; ଦୁଇ ମାତା ବାଛୁରୀକୁ ଚାଟିବା ପରି, ଗୋଟିଏ ସାଧାରଣ ନିବାସ ଆଡ଼େ ଏକତ୍ର ବହି।
3.33.4
ए॒ना व॒यं पय॑सा॒ पिन्व॑माना॒ अनु॒ योनिं॑ दे॒वकृ॑तं॒ चर॑न्तीः ।
न वर्त॑वे प्रस॒वः सर्ग॑तक्तः किं॒युर्विप्रो॑ न॒द्यो॑ जोहवीति ॥
ଏହି କ୍ଷୀର ପରି ଜଳରେ ପୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଆମେ ଦେବତାମାନେ ନିର୍ମିତ ପଥରେ ବହୁଛୁ; ପ୍ରବାହରେ ମୁକ୍ତ ହେଲେ ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ; ଇଚ୍ଛାରେ ଏହି ବିପ୍ର ନଦୀମାନଙ୍କୁ ଡାକେ।
3.33.5
रम॑ध्वं मे॒ वच॑से सो॒म्याय॒ ऋता॑वरी॒रुप॑ मुहू॒र्तमेवैः॑ ।
प्र सिन्धु॒मच्छा॑ बृह॒ती म॑नी॒षाव॒स्युर॑ह्वे कुशि॒कस्य॑ सू॒नुः ॥
ଋତର ରକ୍ଷକ ନଦୀମାନେ, ମୋ ସୋମଯଜ୍ଞ ବାଣୀରେ କ୍ଷଣେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ; ସହାୟତା ଚାହିଁ, ମହାନ ମତିରେ ମୁଁ ସିନ୍ଧୁକୁ ଡାକେ — କୁଶିକର ପୁତ୍ର।
3.33.6
इन्द्रो॑ अ॒स्माँ अ॑रद॒द्वज्र॑बाहु॒रपा॑हन्वृ॒त्रं प॑रि॒धिं न॒दीना॑म् ।
दे॒वो॑ऽनयत्सवि॒ता सु॑पा॒णिस्तस्य॑ व॒यं प्र॑स॒वे या॑म उ॒र्वीः ॥
ବଜ୍ରବାହୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ; ନଦୀମାନଙ୍କୁ ଘେରିଥିବା ବୃତ୍ର ନାମକ ବାଧାକୁ ସେ ବଧ କଲେ; ସୁହସ୍ତ ଦେବ ସବିତା ଆମକୁ ଆଗେଇ ନେଲେ; ତାଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ଆମେ ବିସ୍ତୃତ ପଥରେ ଚାଲୁ।
3.33.7
प्र॒वाच्यं॑ शश्व॒धा वी॒र्यं॑ तदिन्द्र॑स्य॒ कर्म॒ यदहिं॑ विवृ॒श्चत् ।
वि वज्रे॑ण परि॒षदो॑ जघा॒नाय॒न्नापोऽय॑नमि॒च्छमा॑नाः ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସେହି ବୀରକର୍ମ ସଦା ପ୍ରଶଂସନୀୟ: ସେ ସାପକୁ (ବୃତ୍ରକୁ) ବିଦାରି, ବଜ୍ରରେ ଘେରିଥିବା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲେ; ଜଳସମୂହ ନିଜ ପଥ ଖୋଜି ବହିଲେ।
3.33.8
ए॒तद्वचो॑ जरित॒र्मापि॑ मृष्ठा॒ आ यत्ते॒ घोषा॒नुत्त॑रा यु॒गानि॑ ।
उ॒क्थेषु॑ कारो॒ प्रति॑ नो जुषस्व॒ मा नो॒ नि कः॑ पुरुष॒त्रा नम॑स्ते ॥
ହେ ଗାୟକ, ଏହି ବାଣୀ ତୁମେ ପୋଛି ଦେବ ନାହିଁ; ତୁମର ଆହ୍ୱାନ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୁଞ୍ଜୁ। ହେ କବି, ସ୍ତୋତ୍ରରେ ଆମକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ତଳକୁ ପଡ଼ିବାକୁ ଦିଅ ନାହିଁ; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
3.33.9
ओ षु स्व॑सारः का॒रवे॑ शृणोत य॒यौ वो॑ दू॒रादन॑सा॒ रथे॑न ।
नि षू न॑मध्वं॒ भव॑ता सुपा॒रा अ॑धोअ॒क्षाः सि॑न्धवः स्रो॒त्याभिः॑ ॥
ହେ ଭଉଣୀମାନେ, ଭଲ ଭାବେ ଶୁଣ; କବି ଦୂରରୁ ନିଜ ରଥ ଓ ଅକ୍ଷ ସହିତ ଆସିଛନ୍ତି। ନତ ହୋଇ ଭଲ ଭାବେ ବହ; ହେ ନଦୀମାନେ, ବହୁ ଧାରା ସହିତ ସହଜରେ ପାର ହେବା ଯୋଗ୍ୟ ହୁଅ।
3.33.10
आ ते॑ कारो शृणवामा॒ वचां॑सि य॒याथ॑ दू॒रादन॑सा॒ रथे॑न ।
नि ते॑ नंसै पीप्या॒नेव॒ योषा॒ मर्या॑येव क॒न्या॑ शश्व॒चै ते॑ ॥
ହେ କବି, ଦୂରରୁ ରଥଚକ୍ର ସହିତ ତୁମେ ଆଣିଥିବା ତୁମ ବାଣୀ ଆମେ ଶୁଣୁ। ଗର୍ଭବତୀ ନାରୀ ପରି ମୁଁ ତୁମ ଆଗରେ ନତ ହେଉଛି; ପୁରୁଷ ନିକଟକୁ ଯାଉଥିବା କନ୍ୟା ପରି ମୁଁ ସଦା ତୁମ ନିକଟକୁ ଯାଏ।
3.33.11
यद॒ङ्ग त्वा॑ भर॒ताः सं॒तरे॑युर्ग॒व्यन्ग्राम॑ इषि॒त इन्द्र॑जूतः ।
अर्षा॒दह॑ प्रस॒वः सर्ग॑तक्त॒ आ वो॑ वृणे सुम॒तिं य॒ज्ञिया॑नाम् ॥
ଗୋଧନ କାମନା କରୁଥିବା ଭରତମାନେ ତୁମକୁ ପାର ହୁଅନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ଜନସମୂହ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ। ପ୍ରକୃତରେ, ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ଦୌଡ଼ି ମୁଁ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସେ; ଯଜ୍ଞକାରୀମାନଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ମୁଁ ତୁମଠାରୁ ବାଛେ।
3.33.12
अता॑रिषुर्भर॒ता ग॒व्यवः॒ समभ॑क्त॒ विप्रः॑ सुम॒तिं न॒दीना॑म् ।
प्र पि॑न्वध्वमि॒षय॑न्तीः सु॒राधा॒ आ व॒क्षणाः॑ पृ॒णध्वं॑ या॒त शीभ॑म् ॥
ଗୋଧନ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଭରତମାନେ ପାର ହେଲେ; ଜ୍ଞାନୀ କବି ନଦୀମାନଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ସହିତ ଯୋଗ ହେଲେ। ହେ ନଦୀମାନେ, ଅନ୍ନ ଇଚ୍ଛା କରି, ଉତ୍ତମ ଧାରାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ତୁମ କୂଳ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର; ତାପରେ ଶୀଘ୍ର ବହ।
3.33.13
उद्व॑ ऊ॒र्मिः शम्या॑ हन्तु॒ आपो॒ योक्त्रा॑णि मुञ्चत ।
मादु॑ष्कृतौ॒ व्ये॑नसा॒घ्न्यौ शून॒मार॑ताम् ॥
ହେ ଜଳରାଶି, ତୁମ ତରଙ୍ଗ ଉଠାଇ ଶମୀ-ପଥର ପରି ଆଘାତ କର; ବନ୍ଧନ ମୁକ୍ତ କର। ଯେଉଁମାନେ ନିର୍ଦୋଷ, ସେମାନଙ୍କୁ ଅଟକାଅ ନାହିଁ; ଦୁହେଁ, ଯେଉଁମାନେ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରନ୍ତି ନାହିଁ ଓ ବଧ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହନ୍ତି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଗକୁ ଯାଆନ୍ତୁ।