Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

ฤคเวท · สูกตะ 3.33

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

3.33.1

प्र पर्व॑तानामुश॒ती उ॒पस्था॒दश्वे॑ इव॒ विषि॑ते॒ हास॑माने ।
गावे॑व शु॒भ्रे मा॒तरा॑ रिहा॒णे विपा॑ट्च्छुतु॒द्री पय॑सा जवेते ॥

จากตักของภูเขาสองสายน้ำไหลหลั่งออกมา เหมือนม้าสองตัวที่ไม่มีบังเหียนร้องแหลมอยู่ เหมือนโคขาวสองตัวที่เลียลูกโค วิปาศและศุตุทรีแล่นไปพร้อมกับน้ำนม

3.33.2

इन्द्रे॑षिते प्रस॒वं भिक्ष॑माणे॒ अच्छा॑ समु॒द्रं र॒थ्ये॑व याथः ।
स॒मा॒रा॒णे ऊ॒र्मिभिः॒ पिन्व॑माने अ॒न्या वा॑म॒न्यामप्ये॑ति शुभ्रे ॥

ถูกพระอินทร์ส่งมา วิงวอนขอให้ไหล สองสายน้ำมุ่งไปสู่มหาสมุทรเหมือนสารถีผู้รถ รวมกันเข้า พองตัวด้วยคลื่น ข้าแต่สองสายน้ำผู้งดงาม สายหนึ่งไปถึงอีกสายหนึ่ง

3.33.3

अच्छा॒ सिन्धुं॑ मा॒तृत॑मामयासं॒ विपा॑शमु॒र्वीं सु॒भगा॑मगन्म ।
व॒त्समि॑व मा॒तरा॑ संरिहा॒णे स॑मा॒नं योनि॒मनु॑ सं॒चर॑न्ती ॥

ข้าเข้าไปหาแม่น้ำสินธุ ผู้ประเสริฐที่สุดในบรรดาแม่ทั้งหลาย เราไปถึงวิปาศอันกว้างใหญ่และเป็นมงคล สองสายน้ำไหลไปด้วยกันสู่ที่อยู่เดียวกัน เหมือนแม่สองคนเลียลูกโคของตน

3.33.4

ए॒ना व॒यं पय॑सा॒ पिन्व॑माना॒ अनु॒ योनिं॑ दे॒वकृ॑तं॒ चर॑न्तीः ।
न वर्त॑वे प्रस॒वः सर्ग॑तक्तः किं॒युर्विप्रो॑ न॒द्यो॑ जोहवीति ॥

เราพองตัวด้วยน้ำนมนี้ ไหลไปตามทางที่เทวดาสร้างไว้ สายน้ำที่ถูกปล่อยให้ไหลไปแล้วย่อมไม่หวนกลับ ฤๅษีผู้ปรารถนาจึงร้องเรียกแม่น้ำทั้งหลาย

3.33.5

रम॑ध्वं मे॒ वच॑से सो॒म्याय॒ ऋता॑वरी॒रुप॑ मुहू॒र्तमेवैः॑ ।
प्र सिन्धु॒मच्छा॑ बृह॒ती म॑नी॒षाव॒स्युर॑ह्वे कुशि॒कस्य॑ सू॒नुः ॥

ขอให้พวกท่านผู้พิทักษ์ฤตะ จงยินดีในถ้อยคำโสมะของข้าเพียงชั่วครู่ ข้าปรารถนาความช่วยเหลือ จึงเรียกแม่น้ำสินธุด้วยปัญญาอันยิ่งใหญ่ ข้าผู้เป็นบุตรของกุศิกะ

3.33.6

इन्द्रो॑ अ॒स्माँ अ॑रद॒द्वज्र॑बाहु॒रपा॑हन्वृ॒त्रं प॑रि॒धिं न॒दीना॑म् ।
दे॒वो॑ऽनयत्सवि॒ता सु॑पा॒णिस्तस्य॑ व॒यं प्र॑स॒वे या॑म उ॒र्वीः ॥

พระอินทร์ผู้ถือสายฟ้าได้นำพวกเราไป พระองค์สังหารวฤตรา ผู้เป็นกำแพงกั้นแม่น้ำทั้งหลาย เทวดาสวิตฤผู้มีมือดีได้นำพวกเราไป ด้วยการดลใจของพระองค์ เราจึงเดินไปตามทางกว้าง

3.33.7

प्र॒वाच्यं॑ शश्व॒धा वी॒र्यं॑ तदिन्द्र॑स्य॒ कर्म॒ यदहिं॑ विवृ॒श्चत् ।
वि वज्रे॑ण परि॒षदो॑ जघा॒नाय॒न्नापोऽय॑नमि॒च्छमा॑नाः ॥

วีรกรรมของพระอินทร์นั้นควรถูกประกาศเสมอ พระองค์ผ่าอสูรงูออก และด้วยสายฟ้าได้สังหารศัตรูที่ล้อมอยู่ น้ำทั้งหลายจึงไหลไปแสวงหาทางของตน

3.33.8

ए॒तद्वचो॑ जरित॒र्मापि॑ मृष्ठा॒ आ यत्ते॒ घोषा॒नुत्त॑रा यु॒गानि॑ ।
उ॒क्थेषु॑ कारो॒ प्रति॑ नो जुषस्व॒ मा नो॒ नि कः॑ पुरुष॒त्रा नम॑स्ते ॥

ข้าแต่นักขับร้อง อย่าให้ถ้อยคำนี้ถูกลบเลือนไปจากท่าน ขอให้เสียงสรรเสริญของท่านก้องต่อไปถึงยุคสมัยข้างหน้า ข้าแต่กวี ขอทรงรับพวกเราไว้ในบทสวด อย่าให้พวกเราต่ำต้อยลงท่ามกลางมนุษย์ ขอนอบน้อมแด่ท่าน

3.33.9

ओ षु स्व॑सारः का॒रवे॑ शृणोत य॒यौ वो॑ दू॒रादन॑सा॒ रथे॑न ।
नि षू न॑मध्वं॒ भव॑ता सुपा॒रा अ॑धोअ॒क्षाः सि॑न्धवः स्रो॒त्याभिः॑ ॥

ข้าแต่พี่น้องหญิงทั้งหลาย จงฟังกวีให้ดี กวีได้มาจากที่ไกลด้วยรถและเพลา ท่านทั้งหลายจงโค้งลงและไหลไปอย่างดี ข้าแต่แม่น้ำสินธุ จงข้ามได้โดยง่าย ด้วยกระแสน้ำที่ไหลไป

3.33.10

आ ते॑ कारो शृणवामा॒ वचां॑सि य॒याथ॑ दू॒रादन॑सा॒ रथे॑न ।
नि ते॑ नंसै पीप्या॒नेव॒ योषा॒ मर्या॑येव क॒न्या॑ शश्व॒चै ते॑ ॥

ข้าแต่กวี ขอให้เราได้ฟังถ้อยคำของท่าน ซึ่งท่านนำมาจากที่ไกลด้วยรถล้อของท่าน ข้าขอน้อมตัวลงต่อหน้าท่าน ดุจหญิงที่กำลังมีครรภ์ ดุจสาวพรหมจารีที่เข้าหาชาย ขอให้ข้าได้เข้าไปใกล้ท่านเสมอไป

3.33.11

यद॒ङ्ग त्वा॑ भर॒ताः सं॒तरे॑युर्ग॒व्यन्ग्राम॑ इषि॒त इन्द्र॑जूतः ।
अर्षा॒दह॑ प्रस॒वः सर्ग॑तक्त॒ आ वो॑ वृणे सुम॒तिं य॒ज्ञिया॑नाम् ॥

เมื่อบรรดาภรตะปรารถนาโคจะข้ามท่านไป เมื่อฝูงคนที่พระอินทร์ดลใจและส่งไปพากันออกเดินทาง ข้าเองถูกดลใจและพุ่งไปข้างหน้า ข้าขอเลือกเอาความเมตตาจากท่านผู้เป็นแม่น้ำ ผู้เป็นที่บูชาของบรรดาผู้ทำยัญ

3.33.12

अता॑रिषुर्भर॒ता ग॒व्यवः॒ समभ॑क्त॒ विप्रः॑ सुम॒तिं न॒दीना॑म् ।
प्र पि॑न्वध्वमि॒षय॑न्तीः सु॒राधा॒ आ व॒क्षणाः॑ पृ॒णध्वं॑ या॒त शीभ॑म् ॥

บรรดาภรตะผู้ปรารถนาโคได้ข้ามไปแล้ว ฤๅษีผู้มีปัญญาได้ร่วมอยู่ในความเมตตาของแม่น้ำทั้งหลาย ข้าแต่แม่น้ำทั้งหลายผู้ปรารถนาอาหาร จงพองตัวและเติมเต็มฝั่งของท่าน แล้วจงรีบไหลไปเถิด

3.33.13

उद्व॑ ऊ॒र्मिः शम्या॑ हन्तु॒ आपो॒ योक्त्रा॑णि मुञ्चत ।
मादु॑ष्कृतौ॒ व्ये॑नसा॒घ्न्यौ शून॒मार॑ताम् ॥

ขอให้คลื่นของท่าน ข้าแต่น้ำทั้งหลาย ยกขึ้นและตีเหมือนหินศมี จงปลดบังเหียนออกเถิด อย่ายับยั้งผู้ทั้งสองที่ไม่ได้ทำความผิด ขอให้ผู้ทั้งสองที่ไม่ได้ทำชั่ว ไม่ควรถูกฆ่า ได้ไปอย่างเต็มที่