ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 3.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.33.1
प्र पर्व॑तानामुश॒ती उ॒पस्था॒दश्वे॑ इव॒ विषि॑ते॒ हास॑माने ।
गावे॑व शु॒भ्रे मा॒तरा॑ रिहा॒णे विपा॑ट्च्छुतु॒द्री पय॑सा जवेते ॥
പർവതങ്ങളുടെ മടിയിൽ നിന്ന് ആ രണ്ടു നദികളും ഒഴുകിപ്പാഞ്ഞു; കെട്ടഴിഞ്ഞ രണ്ടു കുതിരകളെപ്പോലെ ചിനച്ചും, വെൺനിറമുള്ള രണ്ടു പശുക്കളെപ്പോലെ കിടാക്കളെ നക്കിയും, വിപാശും ശുതുദ്രിയും പാൽപോലുള്ള ജലത്തോടെ വേഗത്തിൽ ഓടുന്നു.
3.33.2
इन्द्रे॑षिते प्रस॒वं भिक्ष॑माणे॒ अच्छा॑ समु॒द्रं र॒थ्ये॑व याथः ।
स॒मा॒रा॒णे ऊ॒र्मिभिः॒ पिन्व॑माने अ॒न्या वा॑म॒न्यामप्ये॑ति शुभ्रे ॥
ഇന്ദ്രനാൽ പ്രേരിതരായി, ഒഴുക്കിനായി യാചിച്ചുകൊണ്ട്, രഥസാരഥികളെപ്പോലെ നിങ്ങൾ ഇരുവരും സമുദ്രത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; ഒന്നിച്ചുചേർന്ന്, തിരമാലകളാൽ തിളങ്ങി, ഹേ ശോഭിതരേ, ഒന്ന് മറ്റൊന്നിനെ പ്രാപിക്കുന്നു.
3.33.3
अच्छा॒ सिन्धुं॑ मा॒तृत॑मामयासं॒ विपा॑शमु॒र्वीं सु॒भगा॑मगन्म ।
व॒त्समि॑व मा॒तरा॑ संरिहा॒णे स॑मा॒नं योनि॒मनु॑ सं॒चर॑न्ती ॥
മാതാക്കളിൽ ഉത്തമയായ സിന്ധുവിലേക്ക് ഞാൻ പോയി; വിശാലവും മംഗളകരവുമായ വിപാശിൽ എത്തി; രണ്ടു അമ്മമാർ കിടാവിനെ നക്കുംപോലെ, ഒരേ പൊതു ഇടത്തിലേക്ക് ഒന്നിച്ചൊഴുകി.
3.33.4
ए॒ना व॒यं पय॑सा॒ पिन्व॑माना॒ अनु॒ योनिं॑ दे॒वकृ॑तं॒ चर॑न्तीः ।
न वर्त॑वे प्रस॒वः सर्ग॑तक्तः किं॒युर्विप्रो॑ न॒द्यो॑ जोहवीति ॥
ഈ പാൽപോലുള്ള ജലത്താൽ ഞങ്ങൾ വളർന്ന്, ദേവന്മാർ ഒരുക്കിയ വഴിയിൽ ഒഴുകുന്നു; ഒഴുക്കിൽ വിട്ടവ തിരികെ പോകുന്നില്ല; ആഗ്രഹത്തോടെ ഈ വിപ്രൻ നദികളെ വിളിക്കുന്നു.
3.33.5
रम॑ध्वं मे॒ वच॑से सो॒म्याय॒ ऋता॑वरी॒रुप॑ मुहू॒र्तमेवैः॑ ।
प्र सिन्धु॒मच्छा॑ बृह॒ती म॑नी॒षाव॒स्युर॑ह्वे कुशि॒कस्य॑ सू॒नुः ॥
ഋതത്തെ കാക്കുന്ന നദികളേ, എന്റെ സോമവചനത്തിൽ ഒരു നിമിഷം സന്തോഷിക്കൂ; സഹായം ആഗ്രഹിച്ച്, മഹത്തായ ബുദ്ധിയാൽ സിന്ധുവിനെ ഞാൻ വിളിക്കുന്നു — കുശികന്റെ പുത്രൻ.
3.33.6
इन्द्रो॑ अ॒स्माँ अ॑रद॒द्वज्र॑बाहु॒रपा॑हन्वृ॒त्रं प॑रि॒धिं न॒दीना॑म् ।
दे॒वो॑ऽनयत्सवि॒ता सु॑पा॒णिस्तस्य॑ व॒यं प्र॑स॒वे या॑म उ॒र्वीः ॥
വജ്രബാഹുവായ ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിച്ചു; നദികളെ ചുറ്റിയ വൃത്രമെന്ന വേലി അവൻ വധിച്ചു; നല്ല കൈകളുള്ള ദേവൻ സവിതാവ് ഞങ്ങളെ നയിച്ചു; അവന്റെ പ്രേരണയിൽ ഞങ്ങൾ വിശാല പാതകളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
3.33.7
प्र॒वाच्यं॑ शश्व॒धा वी॒र्यं॑ तदिन्द्र॑स्य॒ कर्म॒ यदहिं॑ विवृ॒श्चत् ।
वि वज्रे॑ण परि॒षदो॑ जघा॒नाय॒न्नापोऽय॑नमि॒च्छमा॑नाः ॥
ഇന്ദ്രന്റെ ആ വീരകർമ്മം എന്നും പ്രകീർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്: അവൻ പാമ്പിനെ (വൃത്രനെ) പിളർന്ന്, വജ്രംകൊണ്ട് വളഞ്ഞവരെ വധിച്ചു; ജലങ്ങൾ തങ്ങളുടെ വഴി തേടി ഒഴുകി.
3.33.8
ए॒तद्वचो॑ जरित॒र्मापि॑ मृष्ठा॒ आ यत्ते॒ घोषा॒नुत्त॑रा यु॒गानि॑ ।
उ॒क्थेषु॑ कारो॒ प्रति॑ नो जुषस्व॒ मा नो॒ नि कः॑ पुरुष॒त्रा नम॑स्ते ॥
ഓ ഗായകാ, ഈ വാക്ക് നീ മായ്ക്കരുതേ; നിന്റെ വിളികൾ വരുംയുഗങ്ങളിലും മുഴങ്ങട്ടെ. ഓ കവേ, സ്തോത്രങ്ങളിൽ ഞങ്ങളെ സ്വീകരിക്കൂ; മനുഷ്യർക്കിടയിൽ ഞങ്ങളെ താഴ്ത്തരുതേ; നിനക്ക് നമസ്കാരം.
3.33.9
ओ षु स्व॑सारः का॒रवे॑ शृणोत य॒यौ वो॑ दू॒रादन॑सा॒ रथे॑न ।
नि षू न॑मध्वं॒ भव॑ता सुपा॒रा अ॑धोअ॒क्षाः सि॑न्धवः स्रो॒त्याभिः॑ ॥
ഓ സഹോദരിമാരേ, നന്നായി കേൾക്കൂ; കവി ദൂരെ നിന്ന് തന്റെ രഥവും അച്ചുതണ്ടുമായി വന്നിരിക്കുന്നു. താഴ്ന്ന് നന്നായി ഒഴുകൂ; ഓ നദികളേ, ഒഴുകുന്ന പ്രവാഹങ്ങളോടെ എളുപ്പത്തിൽ കടക്കാവുന്നവരായിരിക്കൂ.
3.33.10
आ ते॑ कारो शृणवामा॒ वचां॑सि य॒याथ॑ दू॒रादन॑सा॒ रथे॑न ।
नि ते॑ नंसै पीप्या॒नेव॒ योषा॒ मर्या॑येव क॒न्या॑ शश्व॒चै ते॑ ॥
ഓ കവേ, ദൂരെ നിന്ന് രഥചക്രവുമായി നീ കൊണ്ടുവന്ന നിന്റെ വാക്കുകൾ ഞങ്ങൾ കേൾക്കട്ടെ. ഭാരമേറിയ വയറുള്ള സ്ത്രീയെപ്പോലെ ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ താഴുന്നു; പുരുഷനെ സമീപിക്കുന്ന കന്യയെപ്പോലെ ഞാൻ എപ്പോഴും നിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലും.
3.33.11
यद॒ङ्ग त्वा॑ भर॒ताः सं॒तरे॑युर्ग॒व्यन्ग्राम॑ इषि॒त इन्द्र॑जूतः ।
अर्षा॒दह॑ प्रस॒वः सर्ग॑तक्त॒ आ वो॑ वृणे सुम॒तिं य॒ज्ञिया॑नाम् ॥
പശുക്കളെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഭരതർ നിന്നെ കടക്കട്ടെ; ഇന്ദ്രനാൽ പ്രേരിതമായ ജനക്കൂട്ടം മുന്നോട്ട് പോകട്ടെ. സത്യമായും, പ്രേരിതനായി ഓടിക്കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നു; യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവരുടെ കൃപ ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.
3.33.12
अता॑रिषुर्भर॒ता ग॒व्यवः॒ समभ॑क्त॒ विप्रः॑ सुम॒तिं न॒दीना॑म् ।
प्र पि॑न्वध्वमि॒षय॑न्तीः सु॒राधा॒ आ व॒क्षणाः॑ पृ॒णध्वं॑ या॒त शीभ॑म् ॥
പശുക്കളെ ആഗ്രഹിച്ച ഭരതർ കടന്നു; ജ്ഞാനിയായ കവി നദികളുടെ കൃപയോടെ ചേർന്നു. ഓ നദികളേ, ആഹാരം ആഗ്രഹിച്ച്, നല്ല പ്രവാഹങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ്, നിങ്ങളുടെ കരകൾ നിറയ്ക്കൂ; പിന്നെ വേഗത്തിൽ ഒഴുകൂ.
3.33.13
उद्व॑ ऊ॒र्मिः शम्या॑ हन्तु॒ आपो॒ योक्त्रा॑णि मुञ्चत ।
मादु॑ष्कृतौ॒ व्ये॑नसा॒घ्न्यौ शून॒मार॑ताम् ॥
ജലങ്ങളേ, നിങ്ങളുടെ തിരമാലകൾ ഉയർത്തി ശമീ-കല്ലുപോലെ പ്രഹരിക്കുവിൻ; കെട്ടുകൾ അഴിച്ചുവിടുവിൻ. തെറ്റു ചെയ്യാത്ത ഇരുവരെയും തടയരുത്; ദോഷം ചെയ്യാത്തവരും കൊല്ലപ്പെടരുതാത്തവരുമായ ഇരുവരും പൂർണ്ണമായി മുന്നോട്ടു പോകട്ടെ.