Ṛgveda · Sūkta 4.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.1.1
त्वां ह्य॑ग्ने॒ सद॒मित्स॑म॒न्यवो॑ दे॒वासो॑ दे॒वम॑र॒तिं न्ये॑रि॒र इति॒ क्रत्वा॑ न्येरि॒रे ।
अम॑र्त्यं यजत॒ मर्त्ये॒~ष्वा दे॒वमादे॑वं जनत॒ प्रचे॑तसं॒ विश्व॒मादे॑वं जनत॒ प्रचे॑तसम् ॥
Oh Agni, los dioses, de común acuerdo, siempre te han reconocido como su guía; tú, el inmortal, sé adorado entre los mortales. Haz nacer al dios entre los dioses, al sabio, para todos.
4.1.2
स भ्रात॑रं॒ वरु॑णमग्न॒ आ व॑वृत्स्व दे॒वाँ अच्छा॑ सुम॒ती य॒ज्ञव॑नसं॒ ज्येष्ठं॑ य॒ज्ञव॑नसम् ।
ऋ॒तावा॑नमादि॒त्यं च॑र्षणी॒धृतं॒ राजा॑नं चर्षणी॒धृत॑म् ॥
Trae aquí a ese hermano Varuṇa, oh Agni; vuelve a los dioses hacia nosotros con buena voluntad. A quien protege el sacrificio, el mayor, el hijo legítimo de Aditi, el rey que sostiene a los pueblos.
4.1.3
सखे॒ सखा॑यम॒भ्या व॑वृत्स्वा॒शुं न च॒क्रं रथ्ये॑व॒ रंह्या॒स्मभ्यं॑ दस्म॒ रंह्या॒ अग्ने॑ मृळी॒कं वरु॑णे॒ सचा॑ विदो ।
म॒रुत्सु॑ वि॒श्वभा॑नुषु तो॒काय॑ तु॒जे शु॑शुचान॒ शं कृ॑धि अ॒स्मभ्यं॑ दस्म॒ शं कृ॑धि ॥
Oh amigo, trae aquí al amigo, veloz como la rueda de un carro; trae rápidamente la dicha para nosotros, oh generoso. Oh Agni, conoce la misericordia en Varuṇa, entre los Maruts y todos los radiantes, para la descendencia y para el veloz; oh radiante, haz la paz para nosotros, oh generoso, haz la paz.
4.1.4
त्वं नो॑ अग्ने॒ वरु॑णस्य वि॒द्वान्दे॒वस्य॒ हेळोऽव॑ यासिसीष्ठाः ।
यजि॑ष्ठो॒ वह्नि॑तमः॒ शोशु॑चानो॒ विश्वा॒ द्वेषां॑सि॒ प्र मु॑मुग्ध्य॒स्मत् ॥
Tú, oh Agni, que conoces la falta de Varuṇa, del dios, apártala lejos de nosotros. Oh el más venerable, el que más lleva las ofrendas, resplandeciente, líbranos de todos los odios.
4.1.5
स त्वं नो॑ अग्नेऽव॒मो भ॑वो॒ती नेदि॑ष्ठो अ॒स्या उ॒षसो॒ व्यु॑ष्टौ ।
अव॑ यक्ष्व नो॒ वरु॑णं॒ ररा॑णो वी॒हि मृ॑ळी॒कं सु॒हवो॑ न एधि ॥
Tú, oh Agni, sé nuestro auxiliar más cercano; al despuntar esta aurora, mantente lo más cerca. Adora a Varuṇa por nosotros, otorgando; acepta la misericordia; oh fácil de invocar, sé fácil de alcanzar para nosotros.
4.1.6
अ॒स्य श्रेष्ठा॑ सु॒भग॑स्य सं॒दृग्दे॒वस्य॑ चि॒त्रत॑मा॒ मर्त्ये॑षु ।
शुचि॑ घृ॒तं न त॒प्तमघ्न्या॑याः स्पा॒र्हा दे॒वस्य॑ मं॒हने॑व धे॒नोः ॥
Esta es la visión más excelente del afortunado, la apariencia del dios, la más maravillosa entre los mortales; brillante como la mantequilla pura calentada, deseable como el dulce canto de la vaca no sacrificada: la belleza del dios.
4.1.7
त्रिर॑स्य॒ ता प॑र॒मा स॑न्ति स॒त्या स्पा॒र्हा दे॒वस्य॒ जनि॑मान्य॒ग्नेः ।
अ॒न॒न्ते अ॒न्तः परि॑वीत॒ आगा॒त्शुचिः॑ शु॒क्रो अ॒र्यो रोरु॑चानः ॥
Tres son sus nacimientos supremos, verdaderos y deseables, del dios Agni. Envuelto dentro de lo infinito, el puro, brillante, noble y resplandeciente ha llegado.
4.1.8
स दू॒तो विश्वेद॒भि व॑ष्टि॒ सद्मा॒ होता॒ हिर॑ण्यरथो॒ रंसु॑जिह्वः ।
रो॒हिद॑श्वो वपु॒ष्यो॑ वि॒भावा॒ सदा॑ र॒ण्वः पि॑तु॒मती॑व सं॒सत् ॥
Ese mensajero, el sacerdote, se dirige ciertamente hacia todas las moradas, de carro dorado, lengua de llama, de caballos rojos, hermoso y radiante, siempre deleitoso, como una reunión de los queridos.
4.1.9
स चे॑तय॒न्मनु॑षो य॒ज्ञब॑न्धुः॒ प्र तं म॒ह्या र॑श॒नया॑ नयन्ति ।
स क्षे॑त्यस्य॒ दुर्या॑सु॒ साध॑न्दे॒वो मर्त॑स्य सधनि॒त्वमा॑प ॥
Él, que despierta a los mortales, es el pariente del sacrificio; con una gran rienda lo conducen adelante. Él habita en sus puertas; el dios, cumpliendo, ha alcanzado la prosperidad del mortal.
4.1.10
स तू नो॑ अ॒ग्निर्न॑यतु प्रजा॒नन्नच्छा॒ रत्नं॑ दे॒वभ॑क्तं॒ यद॑स्य ।
धि॒या यद्विश्वे॑ अ॒मृता॒ अकृ॑ण्व॒न्द्यौष्पि॒ता ज॑नि॒ता स॒त्यमु॑क्षन् ॥
Que ese Agni, sabiendo, nos guíe hacia el tesoro querido de los dioses, que es suyo; el que todos los inmortales hicieron con el pensamiento; el que el padre cielo, progenitor, humedeció con la verdad.
4.1.11
स जा॑यत प्रथ॒मः प॒स्त्या॑सु म॒हो बु॒ध्ने रज॑सो अ॒स्य योनौ॑ ।
अ॒पाद॑शी॒र्षा गु॒हमा॑नो॒ अन्ता॒योयु॑वानो वृष॒भस्य॑ नी॒ळे ॥
Nació primero entre las madres de las aguas, en la base de la gran atmósfera, en el vientre de este mundo; sin pies ni cabeza, ocultando ambos extremos, agitándose en el nido del toro.
4.1.12
प्र शर्ध॑ आर्त प्रथ॒मं वि॑प॒न्याँ ऋ॒तस्य॒ योना॑ वृष॒भस्य॑ नी॒ळे ।
स्पा॒र्हो युवा॑ वपु॒ष्यो॑ वि॒भावा॑ स॒प्त प्रि॒यासो॑ (ऽ)जनयन्त॒ वृष्णे॑ ॥
La fuerza, primero, despierta, se alzó en el vientre de la verdad, en el nido del toro; deseable, joven, radiante, brillante, los siete amados lo engendraron para el toro.
4.1.13
अ॒स्माक॒मत्र॑ पि॒तरो॑ मनु॒ष्या॑ अ॒भि प्र से॑दुर्ऋ॒तमा॑शुषा॒णाः ।
अश्म॑व्रजाः सु॒दुघा॑ व॒व्रे अ॒न्तरुदु॒स्रा आ॑जन्नु॒षसो॑ हुवा॒नाः ॥
Aquí se sentaron nuestros padres humanos, esforzándose por el orden sagrado; sacaron de dentro de la cueva las vacas de fácil ordeño, encerradas en piedra, invocando a las Auroras.
4.1.14
ते म॑र्मृजत ददृ॒वांसो॒ अद्रिं॒ तदे॑षाम॒न्ये अ॒भितो॒ वि वो॑चन् ।
प॒श्वय॑न्त्रासो अ॒भि का॒रम॑र्चन्वि॒दन्त॒ ज्योति॑श्चकृ॒पन्त॑ धी॒भिः ॥
Purificaron la piedra que habían visto, y otros la proclamaron por todas partes; deseando ganado, cantaron alabanzas para el rito, hallaron la luz y la adornaron con sus pensamientos.
4.1.15
ते ग॑व्य॒ता मन॑सा दृ॒ध्रमु॒ब्धं गा ये॑मा॒नं परि॒ षन्त॒मद्रि॑म् ।
दृ॒ळ्हं नरो॒ वच॑सा॒ दैव्ये॑न व्र॒जं गोम॑न्तमु॒शिजो॒ वि व॑व्रुः ॥
Deseando ganado, con la mente hicieron de la piedra firmemente atada un retenedor de las vacas que la rodeaban; los firmes líderes, con palabra divina, abrieron el redil rico en ganado, que los sacerdotes Uśij separaron.
4.1.16
ते म॑न्वत प्रथ॒मं नाम॑ धे॒नोस्त्रिः स॒प्त मा॒तुः प॑र॒माणि॑ विन्दन् ।
तज्जा॑न॒तीर॒भ्य॑नूषत॒ व्रा आ॒विर्भु॑वदरु॒णीर्य॒शसा॒ गोः ॥
Concibieron el primer nombre de la vaca lechera y hallaron las tres veces siete sedes supremas de la madre; conociéndolo, cantaron hacia las vacas, y por la gloria de la vaca se manifestó la luz rojiza.
4.1.17
नेश॒त्तमो॒ दुधि॑तं॒ रोच॑त॒ द्यौरुद्दे॒व्या उ॒षसो॑ भा॒नुर॑र्त ।
आ सूर्यो॑ बृह॒तस्ति॑ष्ठ॒दज्राँ॑ ऋ॒जु मर्ते॑षु वृजि॒ना च॒ पश्य॑न् ॥
La oscuridad se fue; el cielo oculto brilló. La luz de la diosa Aurora se alzó; el sol, elevado en lo alto, se detuvo en los caminos inquebrantables, mirando las acciones rectas y torcidas de los mortales.
4.1.18
आदित्प॒श्चा बु॑बुधा॒ना व्य॑ख्य॒न्नादिद्रत्नं॑ धारयन्त॒ द्युभ॑क्तम् ।
विश्वे॒ विश्वा॑सु॒ दुर्या॑सु दे॒वा मित्र॑ धि॒ये व॑रुण स॒त्यम॑स्तु ॥
Entonces, despiertos, lo proclamaron; después sostuvieron el brillante tesoro. ¡Oh Mitra, todos los dioses están en todas las puertas; oh Varuṇa, que sea verdad para nuestro pensamiento!
4.1.19
अच्छा॑ वोचेय शुशुचा॒नम॒ग्निं होता॑रं वि॒श्वभ॑रसं॒ यजि॑ष्ठम् ।
शुच्यूधो॑ अतृण॒न्न गवा॒मन्धो॒ न पू॒तं परि॑षिक्तम॒ंशोः ॥
Quisiera proclamar a Agni, el resplandeciente, el hotar, portador de todo y el más digno de sacrificio. Como las ubres brillantes de las vacas se llenan de leche, así el soma filtrado se llena en él.
4.1.20
विश्वे॑षा॒मदि॑तिर्य॒ज्ञिया॑नां॒ विश्वे॑षा॒मति॑थि॒र्मानु॑षाणाम् ।
अ॒ग्निर्दे॒वाना॒मव॑ आवृणा॒नः सु॑मृळी॒को भ॑वतु जा॒तवे॑दाः ॥
Aditi pertenece a todos los dioses dignos de sacrificio, y Agni es el huésped de todos los hombres. Que Agni Jātavedas, que asume la protección de los dioses, nos sea dador de bienestar.