ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.1.1
त्वां ह्य॑ग्ने॒ सद॒मित्स॑म॒न्यवो॑ दे॒वासो॑ दे॒वम॑र॒तिं न्ये॑रि॒र इति॒ क्रत्वा॑ न्येरि॒रे ।
अम॑र्त्यं यजत॒ मर्त्ये॒~ष्वा दे॒वमादे॑वं जनत॒ प्रचे॑तसं॒ विश्व॒मादे॑वं जनत॒ प्रचे॑तसम् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକମନରେ ସର୍ବଦା ତୁମକୁ ହିଁ ସେମାନଙ୍କର ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ ମାନି ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି; ତୁମେ ଅମର, ମର୍ତ୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୂଜିତ ହୁଅ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା, ସର୍ବଜ୍ଞଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ପନ୍ନ କର।
4.1.2
स भ्रात॑रं॒ वरु॑णमग्न॒ आ व॑वृत्स्व दे॒वाँ अच्छा॑ सुम॒ती य॒ज्ञव॑नसं॒ ज्येष्ठं॑ य॒ज्ञव॑नसम् ।
ऋ॒तावा॑नमादि॒त्यं च॑र्षणी॒धृतं॒ राजा॑नं चर्षणी॒धृत॑म् ॥
ସେଇ ଭାଇ ବରୁଣଙ୍କୁ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଏଠାକୁ ଆଣ; ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଶୁଭବୁଦ୍ଧିରେ ଆମ ପ୍ରତି ଫେରାଅ। ଯଜ୍ଞର ରକ୍ଷକ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ, ଋତବାନ ଆଦିତ୍ୟ, ଜନଗଣଙ୍କ ଧାରକ ରାଜାଙ୍କୁ।
4.1.3
सखे॒ सखा॑यम॒भ्या व॑वृत्स्वा॒शुं न च॒क्रं रथ्ये॑व॒ रंह्या॒स्मभ्यं॑ दस्म॒ रंह्या॒ अग्ने॑ मृळी॒कं वरु॑णे॒ सचा॑ विदो ।
म॒रुत्सु॑ वि॒श्वभा॑नुषु तो॒काय॑ तु॒जे शु॑शुचान॒ शं कृ॑धि अ॒स्मभ्यं॑ दस्म॒ शं कृ॑धि ॥
ହେ ବନ୍ଧୁ, ବନ୍ଧୁକୁ ଆମ ପ୍ରତି ଆଣ, ରଥଚକ୍ର ପରି ଶୀଘ୍ର ଆସ। ଆମ ପାଇଁ ଶୀଘ୍ର ସୁଖ ଆଣ, ହେ ଦାତା। ହେ ଅଗ୍ନି, ବରୁଣଙ୍କଠାରେ କୃପା ଜାଣ; ମରୁତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସର୍ବପ୍ରକାଶୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସନ୍ତାନ ପାଇଁ, ବେଗବାନ ପାଇଁ; ହେ ଦୀପ୍ତ, ଆମ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି କର, ହେ ଦାତା, ଶାନ୍ତି କର।
4.1.4
त्वं नो॑ अग्ने॒ वरु॑णस्य वि॒द्वान्दे॒वस्य॒ हेळोऽव॑ यासिसीष्ठाः ।
यजि॑ष्ठो॒ वह्नि॑तमः॒ शोशु॑चानो॒ विश्वा॒ द्वेषां॑सि॒ प्र मु॑मुग्ध्य॒स्मत् ॥
ତୁମେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ବରୁଣ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପାପ ଜାଣୁଥିବା; ତାର ଦୋଷ ଆମଠାରୁ ଦୂର କର। ହେ ଅତି ପୂଜ୍ୟ, ଅତି ହବ୍ୟବାହୀ, ଦୀପ୍ତ, ଆମଠାରୁ ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୱେଷ ଦୂର କରି ମୁକ୍ତ କର।
4.1.5
स त्वं नो॑ अग्नेऽव॒मो भ॑वो॒ती नेदि॑ष्ठो अ॒स्या उ॒षसो॒ व्यु॑ष्टौ ।
अव॑ यक्ष्व नो॒ वरु॑णं॒ ररा॑णो वी॒हि मृ॑ळी॒कं सु॒हवो॑ न एधि ॥
ତୁମେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମର ନିକଟତମ ସହାୟକ ହୁଅ; ଏହି ଉଷାର ଉଦୟରେ ସବୁଠାରୁ ନିକଟରେ ରୁହ। ଆମ ପାଇଁ ବରୁଣଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ଦାନ ଦେଉଥିବା; କୃପା ଗ୍ରହଣ କର; ହେ ସହଜରେ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ, ଆମ ପାଇଁ ସୁଲଭ ହୁଅ।
4.1.6
अ॒स्य श्रेष्ठा॑ सु॒भग॑स्य सं॒दृग्दे॒वस्य॑ चि॒त्रत॑मा॒ मर्त्ये॑षु ।
शुचि॑ घृ॒तं न त॒प्तमघ्न्या॑याः स्पा॒र्हा दे॒वस्य॑ मं॒हने॑व धे॒नोः ॥
ଏହାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦର୍ଶନ, ଭାଗ୍ୟବାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ, ଦେବତାଙ୍କ ରୂପ, ମର୍ତ୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ଅଦ୍ଭୁତ। ଶୁଦ୍ଧ ଘିଅ ପରି ତପ୍ତ, ଅହିଂସିତ ଗାଇର ମଧୁର ଗୀତ ପରି କାମ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ।
4.1.7
त्रिर॑स्य॒ ता प॑र॒मा स॑न्ति स॒त्या स्पा॒र्हा दे॒वस्य॒ जनि॑मान्य॒ग्नेः ।
अ॒न॒न्ते अ॒न्तः परि॑वीत॒ आगा॒त्शुचिः॑ शु॒क्रो अ॒र्यो रोरु॑चानः ॥
ଏହାର ତିନୋଟି ଉତ୍ତମ, ସତ୍ୟ ଓ ବାଞ୍ଛନୀୟ ଜନ୍ମ ଦେବ ଅଗ୍ନିଙ୍କର। ଅନନ୍ତ ଭିତରେ ଆବୃତ ହୋଇ ସେ ଶୁଚି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ଆସିଛନ୍ତି।
4.1.8
स दू॒तो विश्वेद॒भि व॑ष्टि॒ सद्मा॒ होता॒ हिर॑ण्यरथो॒ रंसु॑जिह्वः ।
रो॒हिद॑श्वो वपु॒ष्यो॑ वि॒भावा॒ सदा॑ र॒ण्वः पि॑तु॒मती॑व सं॒सत् ॥
ସେହି ଦୂତ, ହୋତା, ସମସ୍ତ ନିବାସ ଆଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତି—ସୁବର୍ଣ୍ଣରଥ, ଶିଖାଜିହ୍ୱ, ରକ୍ତାଶ୍ୱଧାରୀ, ସୁନ୍ଦର, ଦୀପ୍ତିମାନ; ସଦା ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ସଭା ପରି।
4.1.9
स चे॑तय॒न्मनु॑षो य॒ज्ञब॑न्धुः॒ प्र तं म॒ह्या र॑श॒नया॑ नयन्ति ।
स क्षे॑त्यस्य॒ दुर्या॑सु॒ साध॑न्दे॒वो मर्त॑स्य सधनि॒त्वमा॑प ॥
ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରୁଥିବା ଯଜ୍ଞବନ୍ଧୁ; ସେ ମହାନ ଲଗାମରେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାନ୍ତି। ସେ ହିଁ ଏହାର ଦ୍ୱାରସମୂହରେ ବାସ କରନ୍ତି; ଦେବ, ସାଧନ କରି, ମର୍ତ୍ୟଙ୍କ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ।
4.1.10
स तू नो॑ अ॒ग्निर्न॑यतु प्रजा॒नन्नच्छा॒ रत्नं॑ दे॒वभ॑क्तं॒ यद॑स्य ।
धि॒या यद्विश्वे॑ अ॒मृता॒ अकृ॑ण्व॒न्द्यौष्पि॒ता ज॑नि॒ता स॒त्यमु॑क्षन् ॥
ସେହି ଅଗ୍ନି ଜାଣି ଆମକୁ ସେହି ରତ୍ନ ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଆନ୍ତୁ—ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଯାହା ଏହାର; ତାହାକୁ ସମସ୍ତ ଅମର୍ତ୍ୟମାନେ ଚିନ୍ତାରେ ରଚିଲେ; ଆକାଶ-ପିତା, ଜନକ, ସତ୍ୟରେ ତାହାକୁ ସିକ୍ତ କଲେ।
4.1.11
स जा॑यत प्रथ॒मः प॒स्त्या॑सु म॒हो बु॒ध्ने रज॑सो अ॒स्य योनौ॑ ।
अ॒पाद॑शी॒र्षा गु॒हमा॑नो॒ अन्ता॒योयु॑वानो वृष॒भस्य॑ नी॒ळे ॥
ସେ ପ୍ରଥମେ ଜଳମାତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମିଲେ—ମହାନ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷର ତଳେ, ଏହି ଲୋକର ଗର୍ଭରେ; ପାଦ ଓ ମସ୍ତକ ବିହୀନ, ଦୁଇ ପ୍ରାନ୍ତ ଲୁଚାଇ, ବୃଷଭର ନୀଡ଼ରେ ନିଜକୁ ଗତିମାନ କରି।
4.1.12
प्र शर्ध॑ आर्त प्रथ॒मं वि॑प॒न्याँ ऋ॒तस्य॒ योना॑ वृष॒भस्य॑ नी॒ळे ।
स्पा॒र्हो युवा॑ वपु॒ष्यो॑ वि॒भावा॑ स॒प्त प्रि॒यासो॑ (ऽ)जनयन्त॒ वृष्णे॑ ॥
ଶକ୍ତି ପ୍ରଥମେ (ବେଗରେ) ଋତର ଗର୍ଭରେ, ବୃଷଭର ନୀଡ଼ରେ ପ୍ରକଟ ହୋଇ ପ୍ରେରଣା ଦେଲା; ବାଞ୍ଛନୀୟ, ଯୁବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦୀପ୍ତିମାନ—ସାତ ପ୍ରିୟଜନ ବୃଷଭ ପାଇଁ ତାହାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
4.1.13
अ॒स्माक॒मत्र॑ पि॒तरो॑ मनु॒ष्या॑ अ॒भि प्र से॑दुर्ऋ॒तमा॑शुषा॒णाः ।
अश्म॑व्रजाः सु॒दुघा॑ व॒व्रे अ॒न्तरुदु॒स्रा आ॑जन्नु॒षसो॑ हुवा॒नाः ॥
ଏଠାରେ ଆମ ମନୁଷ୍ୟ ପିତୃଗଣ ଋତ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମୀ ହୋଇ ବସିଲେ; ପଥରର ଗୋଠରୁ ସହଜରେ ଦୁଗ୍ଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଗୁମ୍ଫା ଭିତରୁ ବାହାର କରି ଉଷାମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
4.1.14
ते म॑र्मृजत ददृ॒वांसो॒ अद्रिं॒ तदे॑षाम॒न्ये अ॒भितो॒ वि वो॑चन् ।
प॒श्वय॑न्त्रासो अ॒भि का॒रम॑र्चन्वि॒दन्त॒ ज्योति॑श्चकृ॒पन्त॑ धी॒भिः ॥
ସେମାନେ ଦେଖିଥିବା ସେହି ପଥରକୁ ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ କଲେ; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟମାନେ ଚାରିପାଖେ ଘୋଷଣା କଲେ। ଗାଈ ଇଚ୍ଛାରେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସ୍ତୋତ୍ର ଗାଇ ସେମାନେ ଆଲୋକ ପାଇଲେ; ବୁଦ୍ଧିରେ ତାକୁ ସଜାଇଲେ।
4.1.15
ते ग॑व्य॒ता मन॑सा दृ॒ध्रमु॒ब्धं गा ये॑मा॒नं परि॒ षन्त॒मद्रि॑म् ।
दृ॒ळ्हं नरो॒ वच॑सा॒ दैव्ये॑न व्र॒जं गोम॑न्तमु॒शिजो॒ वि व॑व्रुः ॥
ଗାଈ ଇଚ୍ଛାରେ ମନରେ ଦୃଢ଼ ବନ୍ଧା ସେହି ପଥରକୁ ସେମାନେ ଚାରିପାଖର ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଧରି ରଖିବାର ଉପାୟ କଲେ। ଦୃଢ଼ ନେତାମାନେ ଦୈବ ବାଣୀରେ ଗୋସମୃଦ୍ଧ ଗୋଠ ଖୋଲିଲେ; ଉଶିଜମାନେ ତାକୁ ଅଲଗା କଲେ।
4.1.16
ते म॑न्वत प्रथ॒मं नाम॑ धे॒नोस्त्रिः स॒प्त मा॒तुः प॑र॒माणि॑ विन्दन् ।
तज्जा॑न॒तीर॒भ्य॑नूषत॒ व्रा आ॒विर्भु॑वदरु॒णीर्य॒शसा॒ गोः ॥
ସେମାନେ ଧେନୁର ପ୍ରଥମ ନାମ ଚିନ୍ତା କଲେ; ମାତାର ତିନି ଗୁଣା ସାତ ପରମ ସ୍ଥାନ ପାଇଲେ। ତାହା ଜାଣି ଗାଈମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ସ୍ତୋତ୍ର ଗାଇଲେ; ଗାଈର ମହିମାରେ ଲାଲ ଆଲୋକ ପ୍ରକଟ ହେଲା।
4.1.17
नेश॒त्तमो॒ दुधि॑तं॒ रोच॑त॒ द्यौरुद्दे॒व्या उ॒षसो॑ भा॒नुर॑र्त ।
आ सूर्यो॑ बृह॒तस्ति॑ष्ठ॒दज्राँ॑ ऋ॒जु मर्ते॑षु वृजि॒ना च॒ पश्य॑न् ॥
ଅନ୍ଧକାର ନଷ୍ଟ ହେଲା; ଲୁଚିଥିବା ଆକାଶ ପ୍ରକଟ ହେଲା। ଦେବୀ ଉଷାର ଆଲୋକ ଉଦୟ ହେଲା; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉପରକୁ ଉଠି ଅଚଳ ପଥରେ ଠିଆ ହୋଇ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ସରଳ ଓ ବକ୍ର କର୍ମ ଦେଖୁଛନ୍ତି।
4.1.18
आदित्प॒श्चा बु॑बुधा॒ना व्य॑ख्य॒न्नादिद्रत्नं॑ धारयन्त॒ द्युभ॑क्तम् ।
विश्वे॒ विश्वा॑सु॒ दुर्या॑सु दे॒वा मित्र॑ धि॒ये व॑रुण स॒त्यम॑स्तु ॥
ତା'ପରେ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇ ସେମାନେ ପ୍ରକଟ କଲେ; ପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନ ଧାରଣ କଲେ। ହେ ମିତ୍ର, ସମସ୍ତ ଦେବତା ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରରେ ଅଛନ୍ତି; ହେ ବରୁଣ, ଆମ ବୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ତାହା ସତ୍ୟ ହେଉ।
4.1.19
अच्छा॑ वोचेय शुशुचा॒नम॒ग्निं होता॑रं वि॒श्वभ॑रसं॒ यजि॑ष्ठम् ।
शुच्यूधो॑ अतृण॒न्न गवा॒मन्धो॒ न पू॒तं परि॑षिक्तम॒ंशोः ॥
ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରିବି। ସେ ହୋତା, ସର୍ବଧାରକ ଏବଂ ଅତି ଯଜ୍ଞାର୍ହ। ଗାଈଙ୍କ ଶୁଭ୍ର ଓଳା ଦୁଗ୍ଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ସେହିପରି ଛଣାଯାଇଥିବା ସୋମରସ ତାଙ୍କଠାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
4.1.20
विश्वे॑षा॒मदि॑तिर्य॒ज्ञिया॑नां॒ विश्वे॑षा॒मति॑थि॒र्मानु॑षाणाम् ।
अ॒ग्निर्दे॒वाना॒मव॑ आवृणा॒नः सु॑मृळी॒को भ॑वतु जा॒तवे॑दाः ॥
ଅଦିତି ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞାର୍ହ ଦେବତାଙ୍କର; ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଅତିଥି। ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ଜାତବେଦା ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ ସୁଖଦାତା ହେଉନ୍ତୁ।