ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 4.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.1.1
त्वां ह्य॑ग्ने॒ सद॒मित्स॑म॒न्यवो॑ दे॒वासो॑ दे॒वम॑र॒तिं न्ये॑रि॒र इति॒ क्रत्वा॑ न्येरि॒रे ।
अम॑र्त्यं यजत॒ मर्त्ये॒~ष्वा दे॒वमादे॑वं जनत॒ प्रचे॑तसं॒ विश्व॒मादे॑वं जनत॒ प्रचे॑तसम् ॥
ഹേ അഗ്നേ, ദേവന്മാരെല്ലാം ഏകമനസ്സോടെ എപ്പോഴും നിന്നെത്തന്നെ തങ്ങളുടെ വഴികാട്ടിയായി അംഗീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; അമർത്യനായ നീ മർത്യരുടെ ഇടയിൽ ആരാധിക്കപ്പെടുക. ദേവന്മാരിൽ ദേവനെയും ജ്ഞാനിയെയും എല്ലാവർക്കുമായി ഉത്പാദിപ്പിക്കുക.
4.1.2
स भ्रात॑रं॒ वरु॑णमग्न॒ आ व॑वृत्स्व दे॒वाँ अच्छा॑ सुम॒ती य॒ज्ञव॑नसं॒ ज्येष्ठं॑ य॒ज्ञव॑नसम् ।
ऋ॒तावा॑नमादि॒त्यं च॑र्षणी॒धृतं॒ राजा॑नं चर्षणी॒धृत॑म् ॥
ആ സഹോദരനായ വരുണനെ, ഹേ അഗ്നേ, ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരിക; ദേവന്മാരെ നല്ല ബുദ്ധിയോടെ ഞങ്ങളിലേക്ക് തിരിക്കുക. യജ്ഞത്തെ കാക്കുന്നവനും മൂത്തവനും ഋതവാനായ ആദിത്യനും ജനങ്ങളെ താങ്ങുന്ന രാജാവുമായവനെ.
4.1.3
सखे॒ सखा॑यम॒भ्या व॑वृत्स्वा॒शुं न च॒क्रं रथ्ये॑व॒ रंह्या॒स्मभ्यं॑ दस्म॒ रंह्या॒ अग्ने॑ मृळी॒कं वरु॑णे॒ सचा॑ विदो ।
म॒रुत्सु॑ वि॒श्वभा॑नुषु तो॒काय॑ तु॒जे शु॑शुचान॒ शं कृ॑धि अ॒स्मभ्यं॑ दस्म॒ शं कृ॑धि ॥
ഹേ സുഹൃത്തേ, സുഹൃത്തിനെ ഞങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക; രഥചക്രംപോലെ വേഗത്തിൽ വരിക. ഞങ്ങൾക്ക് വേഗത്തിൽ സുഖം കൊണ്ടുവരിക, ഹേ ദാതാവേ. ഹേ അഗ്നേ, വരുണനിൽ കൃപ അറിയുക; മരുത്തുകളുടെ ഇടയിൽ, സർവപ്രകാശികളുടെ ഇടയിൽ, സന്തതിക്കും വേഗമേറിയവനുമായി; ഹേ ദീപ്തനേ, ഞങ്ങൾക്ക് ശാന്തി വരുത്തുക, ഹേ ദാതാവേ, ശാന്തി വരുത്തുക.
4.1.4
त्वं नो॑ अग्ने॒ वरु॑णस्य वि॒द्वान्दे॒वस्य॒ हेळोऽव॑ यासिसीष्ठाः ।
यजि॑ष्ठो॒ वह्नि॑तमः॒ शोशु॑चानो॒ विश्वा॒ द्वेषां॑सि॒ प्र मु॑मुग्ध्य॒स्मत् ॥
നീ, ഹേ അഗ്നേ, വരുണന്റെ ദേവന്റെ പാപം അറിയുന്നവനാണ്; ആ കുറ്റം ഞങ്ങളിൽനിന്ന് അകറ്റുക. ഹേ ഏറ്റവും ആരാധ്യനേ, ഏറ്റവും ഹവിസ്സ് വഹിക്കുന്നവനേ, പ്രകാശിക്കുന്നവനേ, എല്ലാ വിദ്വേഷങ്ങളും ഞങ്ങളിൽനിന്ന് മോചിപ്പിക്കുക.
4.1.5
स त्वं नो॑ अग्नेऽव॒मो भ॑वो॒ती नेदि॑ष्ठो अ॒स्या उ॒षसो॒ व्यु॑ष्टौ ।
अव॑ यक्ष्व नो॒ वरु॑णं॒ ररा॑णो वी॒हि मृ॑ळी॒कं सु॒हवो॑ न एधि ॥
ആ നീ, ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾക്ക് അടുത്ത സഹായകനാകുക; ഈ ഉഷസ്സിന്റെ പുലരിയിൽ ഏറ്റവും അടുത്തിരിക്കുക. ഞങ്ങൾക്കായി വരുണനെ ആരാധിക്കുക, ദാനം നൽകുന്നവനായി; കൃപ സ്വീകരിക്കുക; ഹേ എളുപ്പം വിളിക്കാവുന്നവനേ, ഞങ്ങൾക്ക് എളുപ്പം ലഭിക്കുന്നവനാകുക.
4.1.6
अ॒स्य श्रेष्ठा॑ सु॒भग॑स्य सं॒दृग्दे॒वस्य॑ चि॒त्रत॑मा॒ मर्त्ये॑षु ।
शुचि॑ घृ॒तं न त॒प्तमघ्न्या॑याः स्पा॒र्हा दे॒वस्य॑ मं॒हने॑व धे॒नोः ॥
ഇതിന്റെ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ ദർശനം, ഭാഗ്യവാന്റെ ദർശനം, ദേവന്റെ രൂപം, മർത്യർക്കിടയിൽ ഏറ്റവും അത്ഭുതകരമായത്. ശുദ്ധ നെയ്യുപോലെ കാച്ചപ്പെട്ട, കൊല്ലപ്പെടാത്ത പശുവിന്റെ ഇമ്പമേറിയ ഗാനംപോലെ അഭിലഷണീയമായ ദേവന്റെ ഭംഗി.
4.1.7
त्रिर॑स्य॒ ता प॑र॒मा स॑न्ति स॒त्या स्पा॒र्हा दे॒वस्य॒ जनि॑मान्य॒ग्नेः ।
अ॒न॒न्ते अ॒न्तः परि॑वीत॒ आगा॒त्शुचिः॑ शु॒क्रो अ॒र्यो रोरु॑चानः ॥
ഇവന്റെ മൂന്ന് ഉന്നതവും സത്യവും അഭിലഷണീയവുമായ ജന്മങ്ങൾ ദേവനായ അഗ്നിയുടേതാണ്. അനന്തതയ്ക്കുള്ളിൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ശുദ്ധനും ഉജ്ജ്വലനും ശ്രേഷ്ഠനും പ്രകാശിക്കുന്നവനുമായവൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
4.1.8
स दू॒तो विश्वेद॒भि व॑ष्टि॒ सद्मा॒ होता॒ हिर॑ण्यरथो॒ रंसु॑जिह्वः ।
रो॒हिद॑श्वो वपु॒ष्यो॑ वि॒भावा॒ सदा॑ र॒ण्वः पि॑तु॒मती॑व सं॒सत् ॥
ആ ദൂതനും ഹോതാവുമായവൻ എല്ലാ വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്കും തിരിയുന്നു—സ്വർണ്ണരഥവും ജ്വാലനാവും ചുവന്ന കുതിരകളുമുള്ളവൻ, സുന്ദരനും ദീപ്തിമാനും; എപ്പോഴും ആനന്ദദായകൻ, പ്രിയരുടെ സഭപോലെ.
4.1.9
स चे॑तय॒न्मनु॑षो य॒ज्ञब॑न्धुः॒ प्र तं म॒ह्या र॑श॒नया॑ नयन्ति ।
स क्षे॑त्यस्य॒ दुर्या॑सु॒ साध॑न्दे॒वो मर्त॑स्य सधनि॒त्वमा॑प ॥
മനുഷ്യരെ ഉണർത്തുന്ന യജ്ഞബന്ധുവാണവൻ; മഹത്തായ കയറാൽ അവനെ അവർ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു. അവൻ തന്നെ ഇവന്റെ കവാടങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നു; സാധിക്കുന്ന ദേവൻ മർത്യന്റെ സമൃദ്ധി നേടി.
4.1.10
स तू नो॑ अ॒ग्निर्न॑यतु प्रजा॒नन्नच्छा॒ रत्नं॑ दे॒वभ॑क्तं॒ यद॑स्य ।
धि॒या यद्विश्वे॑ अ॒मृता॒ अकृ॑ण्व॒न्द्यौष्पि॒ता ज॑नि॒ता स॒त्यमु॑क्षन् ॥
ആ അഗ്നി അറിയുന്നവനായി ഞങ്ങളെ ആ രത്നത്തിലേക്ക് നയിക്കട്ടെ—ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയമായതും ഇവന്റേതുമായത്; അതിനെ അമർത്യരെല്ലാം ചിന്തയാൽ നിർമ്മിച്ചു; ആകാശപിതാവും ജനയിതാവുമായവൻ സത്യത്താൽ നനച്ചു.
4.1.11
स जा॑यत प्रथ॒मः प॒स्त्या॑सु म॒हो बु॒ध्ने रज॑सो अ॒स्य योनौ॑ ।
अ॒पाद॑शी॒र्षा गु॒हमा॑नो॒ अन्ता॒योयु॑वानो वृष॒भस्य॑ नी॒ळे ॥
അവൻ ആദ്യം ജലമാതാക്കളിൽ ജനിച്ചു—മഹത്തായ അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ അടിയിൽ, ഈ ലോകത്തിന്റെ ഗർഭത്തിൽ; കാലുകളും തലയുമില്ലാത്തവനായി, രണ്ടറ്റങ്ങളും മറച്ച്, കാളയുടെ കൂട്ടിൽ സ്വയം ഇളക്കി.
4.1.12
प्र शर्ध॑ आर्त प्रथ॒मं वि॑प॒न्याँ ऋ॒तस्य॒ योना॑ वृष॒भस्य॑ नी॒ळे ।
स्पा॒र्हो युवा॑ वपु॒ष्यो॑ वि॒भावा॑ स॒प्त प्रि॒यासो॑ (ऽ)जनयन्त॒ वृष्णे॑ ॥
ശക്തി ആദ്യം (വേഗത്തോടെ) ഋതത്തിന്റെ ഗർഭത്തിൽ, കാളയുടെ കൂട്ടിൽ വെളിപ്പെട്ടു പ്രേരിപ്പിച്ചു; അഭിലഷണീയനും യുവാവും ഉജ്ജ്വലനും പ്രകാശിക്കുന്നവനുമായ അവനെ, ഏഴ് പ്രിയർ കാളയ്ക്കായി ജനിപ്പിച്ചു.
4.1.13
अ॒स्माक॒मत्र॑ पि॒तरो॑ मनु॒ष्या॑ अ॒भि प्र से॑दुर्ऋ॒तमा॑शुषा॒णाः ।
अश्म॑व्रजाः सु॒दुघा॑ व॒व्रे अ॒न्तरुदु॒स्रा आ॑जन्नु॒षसो॑ हुवा॒नाः ॥
ഇവിടെ നമ്മുടെ മനുഷ്യ പിതൃക്കൾ ഋതത്തിനായി ഉത്സാഹത്തോടെ ഇരുന്നു; കല്ലുതൊഴുത്തിലെ എളുപ്പത്തിൽ കറക്കാവുന്ന പശുക്കളെ ഗുഹയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഓടിച്ചു, ഉഷസ്സുകളെ വിളിച്ചുകൊണ്ട്.
4.1.14
ते म॑र्मृजत ददृ॒वांसो॒ अद्रिं॒ तदे॑षाम॒न्ये अ॒भितो॒ वि वो॑चन् ।
प॒श्वय॑न्त्रासो अ॒भि का॒रम॑र्चन्वि॒दन्त॒ ज्योति॑श्चकृ॒पन्त॑ धी॒भिः ॥
അവർ കണ്ട ആ കല്ല് അവർ ശുദ്ധമാക്കി; മറ്റുള്ളവർ ചുറ്റും പ്രഖ്യാപിച്ചു. പശുക്കളെ ആഗ്രഹിച്ച് യജ്ഞത്തിനായി സ്തുതി പാടി വെളിച്ചം കണ്ടെത്തി; ബുദ്ധികളാൽ അതിനെ അലങ്കരിച്ചു.
4.1.15
ते ग॑व्य॒ता मन॑सा दृ॒ध्रमु॒ब्धं गा ये॑मा॒नं परि॒ षन्त॒मद्रि॑म् ।
दृ॒ळ्हं नरो॒ वच॑सा॒ दैव्ये॑न व्र॒जं गोम॑न्तमु॒शिजो॒ वि व॑व्रुः ॥
പശുക്കളെ ആഗ്രഹിച്ച് മനസ്സോടെ ഉറപ്പായി ബന്ധിച്ച ആ കല്ലിനെ, ചുറ്റുമുള്ള പശുക്കളെ പിടിച്ചുനിർത്തുന്നതാക്കി. ഉറച്ച നേതാക്കൾ ദൈവിക വാക്കുകൊണ്ട് പശുസമൃദ്ധമായ തൊഴുത്ത് തുറന്നു; ഉശിജർ അതിനെ വേർതിരിച്ചു.
4.1.16
ते म॑न्वत प्रथ॒मं नाम॑ धे॒नोस्त्रिः स॒प्त मा॒तुः प॑र॒माणि॑ विन्दन् ।
तज्जा॑न॒तीर॒भ्य॑नूषत॒ व्रा आ॒विर्भु॑वदरु॒णीर्य॒शसा॒ गोः ॥
അവർ ധേനുവിന്റെ ആദ്യനാമം ചിന്തിച്ചു; അമ്മയുടെ മൂന്നു ഇരട്ടി ഏഴ് പരമസ്ഥാനങ്ങൾ കണ്ടെത്തി. അതറിഞ്ഞവരായി പശുക്കളോട് സ്തുതി പാടി; പശുവിന്റെ തേജസ്സാൽ ചുവന്ന വെളിച്ചം പ്രത്യക്ഷമായി.
4.1.17
नेश॒त्तमो॒ दुधि॑तं॒ रोच॑त॒ द्यौरुद्दे॒व्या उ॒षसो॑ भा॒नुर॑र्त ।
आ सूर्यो॑ बृह॒तस्ति॑ष्ठ॒दज्राँ॑ ऋ॒जु मर्ते॑षु वृजि॒ना च॒ पश्य॑न् ॥
ഇരുട്ട് നശിച്ചു; മറഞ്ഞിരുന്ന ആകാശം തെളിഞ്ഞു. ദേവി ഉഷസ്സിന്റെ പ്രകാശം ഉദിച്ചു; സൂര്യൻ ഉയർന്ന് ഇളകാത്ത വഴികളിൽ നിലകൊണ്ട്, മനുഷ്യരിലെ നേരും വക്രവുമായ കർമ്മങ്ങൾ കാണുന്നു.
4.1.18
आदित्प॒श्चा बु॑बुधा॒ना व्य॑ख्य॒न्नादिद्रत्नं॑ धारयन्त॒ द्युभ॑क्तम् ।
विश्वे॒ विश्वा॑सु॒ दुर्या॑सु दे॒वा मित्र॑ धि॒ये व॑रुण स॒त्यम॑स्तु ॥
അപ്പോൾ ഉണർന്നവരായി അവർ വെളിപ്പെടുത്തി; പിന്നീട് തിളങ്ങുന്ന സമ്പത്ത് ധരിച്ചു. മിത്രാ, എല്ലാ ദേവന്മാരും എല്ലാ വാതിലുകളിലുമുണ്ട്; വരുണാ, ഞങ്ങളുടെ ബുദ്ധിക്കായി അത് സത്യമാകട്ടെ.
4.1.19
अच्छा॑ वोचेय शुशुचा॒नम॒ग्निं होता॑रं वि॒श्वभ॑रसं॒ यजि॑ष्ठम् ।
शुच्यूधो॑ अतृण॒न्न गवा॒मन्धो॒ न पू॒तं परि॑षिक्तम॒ंशोः ॥
തിളങ്ങുന്ന അഗ്നിയെ ഞാൻ സ്തുതിക്കും. അദ്ദേഹം ഹോതാവാണ്, സർവ്വത്തെയും ധരിക്കുന്നവനാണ്, അത്യന്തം യജ്ഞാർഹനാണ്. പശുക്കളുടെ ശുദ്ധമായ അകിട് പാൽ നിറയുന്നതുപോലെ, അരിച്ചെടുത്ത സോമരസം അവനിൽ നിറയുന്നു.
4.1.20
विश्वे॑षा॒मदि॑तिर्य॒ज्ञिया॑नां॒ विश्वे॑षा॒मति॑थि॒र्मानु॑षाणाम् ।
अ॒ग्निर्दे॒वाना॒मव॑ आवृणा॒नः सु॑मृळी॒को भ॑वतु जा॒तवे॑दाः ॥
അദിതി എല്ലാ യജ്ഞാർഹ ദേവന്മാരുടേതാണ്; അഗ്നി എല്ലാ മനുഷ്യരുടെയും അതിഥിയാണ്. ദേവന്മാരുടെ സംരക്ഷണം സ്വീകരിക്കുന്ന ജാതവേദസായ അഗ്നി ഞങ്ങൾക്ക് സുഖദാതാവാകട്ടെ.