ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.1.1
त्वं ह्य॑ग्ने प्रथ॒मो म॒नोता॒स्या धि॒यो अभ॑वो दस्म॒ होता॑ ।
त्वं सीं॑ वृषन्नकृणोर्दु॒ष्टरी॑तु॒ सहो॒ विश्व॑स्मै॒ सह॑से॒ सह॑ध्यै ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାର ପ୍ରଥମ ଚିନ୍ତକ ତୁମେ ହେଲ; ହେ ଅଦ୍ଭୁତ, ତୁମେ ହୋତା ହେଲ। ହେ ବୃଷ, ତୁମେ ଅଜେୟ ବଳ ସୃଷ୍ଟି କଲ; ସମସ୍ତଙ୍କ ଜୟ ପାଇଁ ଶକ୍ତି।
6.1.2
अधा॒ होता॒ न्य॑सीदो॒ यजी॑यानि॒ळस्प॒द इ॒षय॒न्नीड्यः॒ सन् ।
तं त्वा॒ नरः॑ प्रथ॒मं दे॑व॒यन्तो॑ म॒हो रा॒ये चि॒तय॑न्तो॒ अनु॑ ग्मन् ॥
ତେବେ ତୁମେ ହୋତା ରୂପେ ବସିଲ, ଅତି ପୂଜ୍ୟ ହୋଇ, ଇଳାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ; ପ୍ରେରଣା ଦେଇ, ସ୍ତୁତ୍ୟ ହୋଇ। ତୁମକୁ, ହେ ମନୁଷ୍ୟଗଣ, ପ୍ରଥମକୁ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ମହାଧନ ପାଇଁ ଜଗାଇ, ପଛେ ଆସିଲେ।
6.1.3
वृ॒तेव॒ यन्तं॑ ब॒हुभि॑र्वस॒व्यै॑स्त्वे र॒यिं जा॑गृ॒वांसो॒ अनु॑ ग्मन् ।
रुश॑न्तम॒ग्निं द॑र्श॒तं बृ॒हन्तं॑ व॒पाव॑न्तं वि॒श्वहा॑ दीदि॒वांस॑म् ॥
ଦୁର୍ଗ ପରି, ବହୁ ସମ୍ପଦ ସହ, ମହାନ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟରେ ଚାଲୁଥିବାକୁ; ତୁମଠାରେ ଧନ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇ ସେମାନେ ପଛେ ଆସିଲେ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦର୍ଶନୀୟ, ମହାନ, କିରଣ ସମୃଦ୍ଧ ଅଗ୍ନିକୁ, ଯିଏ ସଦା ଜ୍ୱଳେ।
6.1.4
प॒दं दे॒वस्य॒ नम॑सा॒ व्यन्तः॑ श्रव॒स्यवः॒ श्रव॑ आप॒न्नमृ॑क्तम् ।
नामा॑नि चिद्दधिरे य॒ज्ञिया॑नि भ॒द्रायां॑ ते रणयन्त॒ संदृ॑ष्टौ ॥
ଦେବତାଙ୍କ ପଦକୁ ନମସ୍କାରରେ ପହଞ୍ଚି, ଯଶ ଇଚ୍ଛୁକମାନେ ଅମର ଯଶ ପାଆନ୍ତୁ। ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ନାମ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଧାରଣ କଲେ; ମଙ୍ଗଳରେ ତୁମଠାରେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାନ୍ତି, ସ୍ପଷ୍ଟ ଦର୍ଶନରେ।
6.1.5
त्वां व॑र्धन्ति क्षि॒तयः॑ पृथि॒व्यां त्वां राय॑ उ॒भया॑सो॒ जना॑नाम् ।
त्वं त्रा॒ता त॑रणे॒ चेत्यो॑ भूः पि॒ता मा॒ता सद॒मिन्मानु॑षाणाम् ॥
ପୃଥିବୀରେ ବାସସ୍ଥାନ ତୁମକୁ ବଢାଏ; ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଧନ, ଲୋକଙ୍କ ଧନ ତୁମକୁ। ତୁମେ ରକ୍ଷକ ହେଲ, ହେ ପାର କରାଉଥିବା, ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ; ତୁମେ ପିତା ଓ ମାତା ହେଲ, ସଦା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ।
6.1.6
स॒प॒र्येण्यः॒ स प्रि॒यो वि॒क्ष्व॑ग्निर्होता॑ म॒न्द्रो नि ष॑सादा॒ यजी॑यान् ।
तं त्वा॑ व॒यं दम॒ आ दी॑दि॒वांस॒मुप॑ ज्ञु॒बाधो॒ नम॑सा सदेम ॥
ସେ ସମ୍ମାନନୀୟ, ପ୍ରିୟ, କୁଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି, ହୋତା, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ତଳେ ବସିଲେ; ଅତି ପୂଜ୍ୟ ହୋଇ ବସିଲେ। ସେ ତୁମକୁ ଆମେ ଘରେ ନିକଟକୁ ଆସି, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆଣ୍ଠୁ ଟେକି, ନମସ୍କାରରେ ବସିବା।
6.1.7
तं त्वा॑ व॒यं सु॒ध्यो॑ नव्य॑मग्ने सुम्ना॒यव॑ ईमहे देव॒यन्तः॑ ।
त्वं विशो॑ अनयो॒ दीद्या॑नो दि॒वो अ॑ग्ने बृह॒ता रो॑च॒नेन॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଆମେ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ନୂତନ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। ଦୀପ୍ତ ହୋଇ ତୁମେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଆଗେଇ ନିଅ; ହେ ଅଗ୍ନି, ଆକାଶର ମହାପ୍ରଭାରେ ତୁମେ ଝଲସୁଛ।
6.1.8
वि॒शां क॒विं वि॒श्पतिं॒ शश्व॑तीनां नि॒तोश॑नं वृष॒भं च॑र्षणी॒नाम् ।
प्रेती॑षणिमि॒षय॑न्तं पाव॒कं राज॑न्तम॒ग्निं य॑ज॒तं र॑यी॒णाम् ॥
ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ସେହି ଜ୍ଞାନୀ, ଶାଶ୍ୱତ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଶତ୍ରୁ ତାଡ଼ନକାରୀ, ବଳବାନ ବୃଷଭ, ଚଳନ୍ତି ଜନଗଣର ରକ୍ଷକ, ପ୍ରେରକ, ପାବକ, ଶାସନକାରୀ, ଧନର ଯୋଗ୍ୟ ପୂଜନୀୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ (ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ)।
6.1.9
सो अ॑ग्न ईजे शश॒मे च॒ मर्तो॒ यस्त॒ आन॑ट्स॒मिधा॑ ह॒व्यदा॑तिम् ।
य आहु॑तिं॒ परि॒ वेदा॒ नमो॑भि॒र्विश्वेत्स वा॒मा द॑धते॒ त्वोतः॑ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ସମିଧ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ହବି ଆଣୁଥିବା ମଣିଷ ଯଜ୍ଞ କରି ଶାନ୍ତି ପାଏ। ଆହୁତି ଭଲ ଭାବେ ଜାଣୁଥିବା ଜଣେ ନମସ୍କାର ସହିତ ତୁମ ସହାୟତାରେ ସମସ୍ତ ଧନ ପାଏ।
6.1.10
अ॒स्मा उ॑ ते॒ महि॑ म॒हे वि॑धेम॒ नमो॑भिरग्ने स॒मिधो॒त ह॒व्यैः ।
वेदी॑ सूनो सहसो गी॒र्भिरु॒क्थैरा ते॑ भ॒द्रायां॑ सुम॒तौ य॑तेम ॥
ଆମେ ସେହି ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ ନମସ୍କାର, ସମିଧ ଓ ହବି ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଆରାଧନା କରିବା। ହେ ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର ଅଗ୍ନି, ବେଦି ସହ ଗୀତ ଓ ମନ୍ତ୍ରରେ ମଙ୍ଗଳ ଓ କୃପା ପାଇଁ ଆମେ ତୁମ ଦିଗରେ ଚେଷ୍ଟା କରିବା।
6.1.11
आ यस्त॒तन्थ॒ रोद॑सी॒ वि भा॒सा श्रवो॑भिश्च श्रव॒स्य॑स्तरु॑त्रः ।
बृ॒हद्भि॒र्वाजै॒ स्थवि॑रेभिर॒स्मे रे॒वद्भि॑रग्ने वित॒रं वि भा॑हि ॥
ତୁମେ ଦୁଇ ଲୋକକୁ, ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ତୁମ ତେଜରେ ବିସ୍ତାର କରିଛ; ଯଶ ଓ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ସହ ଯଶୋକାମୀ ଓ ପାରକାରୀ ତୁମେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ମହାନ ସ୍ଥିର ବଳ ଓ ଧନ ସହ ଆମ ପାଇଁ ଭଲ ଭାବେ ଝଲସ।
6.1.12
नृ॒वद्व॑सो॒ सद॒मिद्धे॑ह्य॒स्मे भूरि॑ तो॒काय॒ तन॑याय प॒श्वः ।
पू॒र्वीरिषो॑ बृह॒तीरा॒रेअ॑घा अ॒स्मे भ॒द्रा सौ॑श्रव॒सानि॑ सन्तु ॥
ହେ ବସୁ, ମଣିଷମାନେ ଯେପରି କରନ୍ତି ସେପରି ସର୍ବଦା ଆମକୁ ଦିଅ; ପୁଅ ଓ ନାତି ପାଇଁ, ପଶୁ ପାଇଁ ବହୁ ଦିଅ। ପୁରାତନ, ମହାନ, ପାପରହିତ ଅନ୍ନ ଆମ ପାଇଁ ହେଉ; ଭଲ ଯଶର ଧନ ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ହେଉ।
6.1.13
पु॒रूण्य॑ग्ने पुरु॒धा त्वा॒या वसू॑नि राजन्व॒सुता॑ ते अश्याम् ।
पु॒रूणि॒ हि त्वे पु॑रुवार॒ सन्ति॒ अग्ने॒ वसु॑ विध॒ते राज॑नि॒ त्वे ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ବହୁ ଉପାୟରେ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ବହୁ ଧନ ପାଇବି, ହେ ରାଜନ୍, ତୁମର ଧନଦାନ ଶକ୍ତିରେ। ହେ ବହୁଜନବରଣୀୟ ଅଗ୍ନି, ତୁମଠାରେ ହିଁ ବହୁ ଧନ ଅଛି; ତୁମ ଶାସନରେ ତାହା ଯଜମାନ ପାଇଁ ଅଛି।