ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.18.1
तमु॑ ष्टुहि॒ यो अ॒भिभू॑त्योजा व॒न्वन्नवा॑तः पुरुहू॒त इन्द्रः॑ ।
अषा॑ळ्हमु॒ग्रं सह॑मानमा॒भिर्गी॒र्भिर्व॑र्ध वृष॒भं च॑र्षणी॒नाम् ॥
ଅଜେୟ ବଳଶାଳୀ, ଅବାଧରେ ବିଚରଣକାରୀ, ବହୁଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହୂତ ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର; ଅଜେୟ, ଉଗ୍ର, ବିଜୟୀ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ ସେ, ତାଙ୍କୁ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରରେ ବଢ଼ାଅ।
6.18.2
स यु॒ध्मः सत्वा॑ खज॒कृत्स॒मद्वा॑ तुविम्र॒क्षो न॑दनु॒माँ ऋ॑जी॒षी ।
बृ॒हद्रे॑णु॒श्च्यव॑नो॒ मानु॑षीणा॒मेकः॑ कृष्टी॒नाम॑भवत्स॒हावा॑ ॥
ସେ ହିଁ ଯୋଦ୍ଧା, ବଳବାନ, ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗିବା ଜଣେ, ଲୁଟର ପ୍ରଭୁ, ଶତ୍ରୁନାଶକ, ଗର୍ଜନକାରୀ। ବିଶାଳ ଧନବାନ ଚ୍ୟବନ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଜନତା ମଧ୍ୟରେ ଏକାକୀ ବଳବାନ ହେଲେ।
6.18.3
त्वं ह॒ नु त्यद॑दमायो॒ दस्यूँ॒रेकः॑ कृ॒ष्टीर॑वनो॒रार्या॑य ।
अस्ति॑ स्वि॒न्नु वी॒र्यं॑ तत्त॑ इन्द्र॒ न स्वि॑दस्ति॒ तदृ॑तु॒था वि वो॑चः ॥
ତୁମେ ହିଁ ପ୍ରକୃତରେ ସେହି ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କୁ ଏକାକୀ ବଶ କଲ; ଆର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲ। ସେହି ବୀରତା କ'ଣ ଏବେ ବି ଅଛି? ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେହି ବୀରତା କ'ଣ ନାହିଁ? ଯଥାସମୟରେ ତାହା ପ୍ରକଟ କର।
6.18.4
सदिद्धि ते॑ तुविजा॒तस्य॒ मन्ये॒ सहः॑ सहिष्ठ तुर॒तस्तु॒रस्य॑ ।
उ॒ग्रमु॒ग्रस्य॑ त॒वस॒स्तवी॒योऽर॑ध्रस्य रध्र॒तुरो॑ बभूव ॥
ପ୍ରକୃତରେ ମୁଁ ଭାବୁଛି ତୁମ ବଳ, ହେ ବହୁଜନ୍ମା, ହେ ଅତ୍ୟଧିକ ବଳବାନ, ତାହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଉଗ୍ରଠାରୁ ଉଗ୍ର, ବଳବାନଠାରୁ ବଳବାନ ତୁମେ; ଅପ୍ରତିହତ ପାଇଁ ବେଗବାନଠାରୁ ଅଧିକ ବେଗବାନ ହେଲ।
6.18.5
तन्नः॑ प्र॒त्नं स॒ख्यम॑स्तु यु॒ष्मे इ॒त्था वद॑द्भिर्व॒लमङ्गि॑रोभिः ।
हन्न॑च्युतच्युद्दस्मे॒षय॑न्तमृ॒णोः पुरो॒ वि दुरो॑ अस्य॒ विश्वाः॑ ॥
ସେହି ପ୍ରାଚୀନ ମୈତ୍ରୀ ଆମ ପାଇଁ ତୁମ ସହିତ ରହୁ; ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଏହିପରି କହି ବଳଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। ହେ ଅଚୂକ, ହେ ଅଦ୍ଭୁତ, ଯୁଦ୍ଧ ଇଚ୍ଛା କରି ତାହାକୁ ମାର; ତୁମେ ତାହାର ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଗ ଓ ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଲ।
6.18.6
स हि धी॒भिर्हव्यो॒ अस्त्यु॒ग्र ई॑शान॒कृन्म॑ह॒ति वृ॑त्र॒तूर्ये॑ ।
स तो॒कसा॑ता॒ तन॑ये॒ स व॒ज्री वि॑तन्त॒साय्यो॑ अभवत्स॒मत्सु॑ ॥
ସେ ହିଁ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଆହ୍ୱାନ ଯୋଗ୍ୟ, ଉଗ୍ର, ବୃତ୍ର-ଯୁଦ୍ଧରେ ମହତ୍କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା। ସେ ହିଁ ସନ୍ତାନ ପ୍ରାପ୍ତିରେ, ସନ୍ତତିରେ; ସେ ହିଁ ବଜ୍ରଧାରୀ, ବିତନ୍ତୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ, ସଂଗ୍ରାମରେ ବିଜୟୀ ହେଲେ।
6.18.7
स म॒ज्मना॒ जनि॑म॒ मानु॑षाणा॒मम॑र्त्येन॒ नाम्नाति॒ प्र स॑र्स्रे ।
स द्यु॒म्नेन॒ स शव॑सो॒त रा॒या स वी॒र्ये॑ण॒ नृत॑मः॒ समो॑काः ॥
ସେ ନିଜ ମହିମାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି; ଅମର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତେଜ, ବଳ, ଧନ ଓ ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ସେ ହିଁ ବୀରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିଜ ଆବାସରେ ଏକାକୀ।
6.18.8
स यो न मु॒हे न मिथू॒ जनो॒ भूत्सु॒मन्तु॑नामा॒ चुमु॑रिं॒ धुनिं॑ च ।
वृ॒णक्पिप्रुं॒ शम्ब॑रं॒ शुष्ण॒मिन्द्रः॑ पु॒रां च्यौ॒त्नाय॑ श॒यथा॑य॒ नू चि॑त् ॥
କଦାପି ବ୍ୟର୍ଥ ନ ହେଉଥିବା ସେହି ଇନ୍ଦ୍ର ମନୁଷ୍ୟ ହେଲେ, ଉତ୍ତମ କୀର୍ତ୍ତିଯୁକ୍ତ; ଚୁମୁରି ଓ ଧୁନିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେ ବଧ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ପିପ୍ରୁ, ଶମ୍ବର ଓ ଶୁଷ୍ଣଙ୍କୁ ପଛାଡ଼ି ଦେଲେ, ଦୁର୍ଗସମୂହ ଭାଙ୍ଗି ପକାଇବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।
6.18.9
उ॒दाव॑ता॒ त्वक्ष॑सा॒ पन्य॑सा च वृत्र॒हत्या॑य॒ रथ॑मिन्द्र तिष्ठ ।
धि॒ष्व वज्रं॒ हस्त॒ आ द॑क्षिण॒त्राभि प्र म॑न्द पुरुदत्र मा॒याः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦ୍ରୁତ ଅଶ୍ୱ, ବଳ ଓ ଧନ ସହିତ ବୃତ୍ରବଧ ପାଇଁ ରଥରେ ଠିଆ ହୁଅ। ହାତରେ ବଜ୍ର ଧର, ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଉଠାଅ; ହେ ବହୁଦାତା, ତୁମ ମାୟାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ।
6.18.10
अ॒ग्निर्न शुष्कं॒ वन॑मिन्द्र हे॒ती रक्षो॒ नि ध॑क्ष्य॒शनि॒र्न भी॒मा ।
ग॒म्भी॒रय॑ ऋ॒ष्वया॒ यो रु॒रोजाध्वा॑नयद्दुरि॒ता द॒म्भय॑च्च ॥
ଅଗ୍ନି ଶୁଷ୍କ ବନକୁ ଦହନ କଲା ପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଅସ୍ତ୍ରରେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ତଳେ ପକାଅ; ଭୟଙ୍କର ବଜ୍ର ପରି, ଗମ୍ଭୀର ଗର୍ଜନକାରୀ ତୁମ ଶସ୍ତ୍ରରେ। ଯିଏ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗି ଗର୍ଜନ କରାଇଲା ଏବଂ କ୍ଷତି ଇଚ୍ଛା କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଦମନ କଲା, ସେହି ସେ।
6.18.11
आ स॒हस्रं॑ प॒थिभि॑रिन्द्र रा॒या तुवि॑द्युम्न तुवि॒वाजे॑भिर॒र्वाक् ।
या॒हि सू॑नो सहसो॒ यस्य॒ नू चि॒ददे॑व॒ ईशे॑ पुरुहूत॒ योतोः॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହଜାର ପଥରେ, ଧନ ସହିତ, ହେ ମହା ପ୍ରଭାସ୍ୱର, ଦ୍ରୁତ ସହାୟକମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ। ହେ ବଳର ପୁତ୍ର, ଯାଙ୍କ ଶାସନ ଅତୁଳନୀୟ ସେହି ତୁମେ; ହେ ବହୁପୂଜିତ, ଆସ।
6.18.12
प्र तु॑विद्यु॒म्नस्य॒ स्थवि॑रस्य॒ घृष्वे॑र्दि॒वो र॑रप्शे महि॒मा पृ॑थि॒व्याः ।
नास्य॒ शत्रु॒र्न प्र॑ति॒मान॑मस्ति॒ न प्र॑ति॒ष्ठिः पु॑रुमा॒यस्य॒ सह्योः॑ ॥
ଅତି ପ୍ରଭାସ୍ୱର, ସ୍ଥିର ଓ ସାହସୀ ତାଙ୍କ ମହିମା ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଆଲୋକିତ କରେ। ତାଙ୍କ ପରି ଶତ୍ରୁ ନାହିଁ, ତୁଳନା ନାହିଁ, ବିରୋଧୀ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ସେ ବହୁ ମାୟାବୀ ଓ ପରାକ୍ରମୀ।
6.18.13
प्र तत्ते॑ अ॒द्या कर॑णं कृ॒तं भू॒त्कुत्सं॒ यदा॒युम॑तिथि॒ग्वम॑स्मै ।
पु॒रू स॒हस्रा॒ नि शि॑शा अ॒भि क्षामुत्तूर्व॑याणं धृष॒ता नि॑नेथ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଜି ତୁମର ଏହି ବୀରକର୍ମ ସଫଳ ହେଲା; କୁତ୍ସ, ଆୟୁ ଓ ଅତିଥିଗ୍ୱ ପାଇଁ ତୁମେ ତାହା କଲ। ବହୁ ସହସ୍ର (ଶତ୍ରୁ) କୁ ତୁମେ ଭୂମିରେ ପକାଇଲ; ସାହସରେ ତୂର୍ବୟାଣକୁ ଉପରକୁ ଆଣିଲ।
6.18.14
अनु॒ त्वाहि॑घ्ने॒ अध॑ देव दे॒वा मद॒न्विश्वे॑ क॒वित॑मं कवी॒नाम् ।
करो॒ यत्र॒ वरि॑वो बाधि॒ताय॑ दि॒वे जना॑य त॒न्वे॑ गृणा॒नः ॥
ଅହିକୁ ବଧ କରିବା ସମୟରେ ତୁମ ପଛେ ପଛେ, ହେ ଦେବ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ କବିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ଜ୍ଞାନୀ ତୁମକୁ ଲାଭ କଲେ। ଯେଉଁଠି ତୁମେ ପୀଡ଼ିତଙ୍କ ପାଇଁ, ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇଁ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଶରୀର ପାଇଁ ଧନ ସୃଷ୍ଟି କର, ସେଠାରେ ତୁମର ସ୍ତୁତି ହେଉ।
6.18.15
अनु॒ द्यावा॑पृथि॒वी तत्त॒ ओजोऽम॑र्त्या जिहत इन्द्र दे॒वाः ।
कृ॒ष्वा कृ॑त्नो॒ अकृ॑तं॒ यत्ते॒ अस्ति॑ उ॒क्थं नवी॑यो जनयस्व य॒ज्ञैः ॥
ତୁମ ସେହି ବଳ ଅନୁସାରେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ (ତୁମର ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି), ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ଅମର ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ (ତୁମକୁ ମାନନ୍ତି)। ହେ କର୍ତ୍ତା, ଯାହା ଅକୃତ ତାହା କର; ଓ ତୁମ ପାଇଁ ନୂତନ ସ୍ତୋତ୍ର ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି କର।