ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 6.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.49.1
स्तु॒षे जनं॑ सुव्र॒तं नव्य॑सीभिर्गी॒र्भिर्मि॒त्रावरु॑णा सुम्न॒यन्ता॑ ।
त आ ग॑मन्तु॒ त इ॒ह श्रु॑वन्तु सुक्ष॒त्रासो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॒ग्निः ॥
ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ಆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ನಾನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ; ಹೊಸ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವರುಣರನ್ನು ಶುಭಕಾರಕರಾಗಿ ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ. ಅವರು ಬರಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ಕೇಳಲಿ; ಉತ್ತಮ ಬಲವುಳ್ಳ ವರುಣ, ಮಿತ್ರ, ಅಗ್ನಿ ಅವರೇ.
6.49.2
वि॒शोवि॑श॒ ईड्य॑मध्व॒रेषु॒ अदृ॑प्तक्रतुमर॒तिं यु॑व॒त्योः ।
दि॒वः शिशुं॒ सह॑सः सू॒नुम॒ग्निं य॒ज्ञस्य॑ के॒तुम॑रु॒षं यज॑ध्यै ॥
ಎಲ್ಲ ಜನರಿಂದ ಸ್ತುತ್ಯನಾದ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದ ಸಂಕಲ್ಪವುಳ್ಳ, ಇಬ್ಬರು ಯುವತಿ ಉಷೆಯರನ್ನು ಪ್ರೇರಿಸುವ, ಸ್ವರ್ಗದ ಶಿಶು, ಬಲದ ಮಗನಾದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ಯಜ್ಞದ ಧ್ವಜ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ವಿಯನ್ನು, ಪೂಜಿಸಲು.
6.49.3
अ॒रु॒षस्य॑ दुहि॒तरा॒ विरू॑पे॒ स्तृभि॑र॒न्या पि॑पि॒शे सूरो॑ अ॒न्या ।
मि॒थ॒स्तुरा॑ वि॒चर॑न्ती पाव॒के मन्म॑ श्रु॒तं न॑क्षत ऋ॒च्यमा॑ने ॥
ಅರುಣನ (ಉಷೆಯ) ಇಬ್ಬರು ಮಗಳು, ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪದವರು; ಒಬ್ಬಳು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಎದುರಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಕಾಂತಿಗಳು, ಹೊಗಳಲ್ಪಡುವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ.
6.49.4
प्र वा॒युमच्छा॑ बृह॒ती म॑नी॒षा बृ॒हद्र॑यिं वि॒श्ववा॑रं रथ॒प्राम् ।
द्यु॒तद्या॑मा नि॒युतः॒ पत्य॑मानः क॒विः क॒विमि॑यक्षसि प्रयज्यो ॥
ವಾಯುವಿನ ಕಡೆಗೆ ಮಹಾ ಮನೀಷೆ (ಪ್ರಾರ್ಥನೆ) ಅರ್ಪಿತವಾಗಿದೆ; ಮಹಾ ಸಂಪತ್ತಿನ ದಾತ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ರಥದ ಸಹಾಯಕ ಅವನು. ತೇಜಸ್ವಿ, ನಿನ್ನ ಅಶ್ವಗಳ ಸ್ವಾಮಿ, ಕವಿ, ಕವಿಯ ಬಳಿ ನೀನು ಪೂಜಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೀ, ವೇಗದ ಯಜ್ಞವುಳ್ಳವನೇ.
6.49.5
स मे॒ वपु॑श्च्छदयद॒श्विनो॒र्यो रथो॑ वि॒रुक्मा॒न्मन॑सा युजा॒नः ।
येन॑ नरा नासत्येष॒यध्यै॑ व॒र्तिर्या॒थस्तन॑याय॒ त्मने॑ च ॥
ಆ ರಥವು ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಲಿ — ಅಶ್ವಿನರ ರಥ, ಹೊಳೆಯುವ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ. ಅದರಿಂದ ಓ ನರರೇ, ಓ ನಾಸತ್ಯರೇ, ನೀವು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತೀರಿ, ಮಗನಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕಾಗಿ ಕೂಡ.
6.49.6
पर्ज॑न्यवाता वृषभा पृथि॒व्याः पुरी॑षाणि जिन्वत॒मप्या॑नि ।
सत्य॑श्रुतः कवयो॒ यस्य॑ गी॒र्भिर्जग॑त स्थात॒र्जग॒दा कृ॑णुध्वम् ॥
ಓ ಪರ್ಜನ್ಯ ಮತ್ತು ವಾತರೇ, ಓ ವೃಷಭರೇ! ಭೂಮಿಯ ಗರ್ಭಸ್ಥ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಜಲಗಳನ್ನು ಚೈತನ್ಯಗೊಳಿಸಿ. ಓ ಸತ್ಯ ಕೇಳುವ ಕವಿಗಳೇ, ಯಾರ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ, ಓ ಸ್ಥಿರನೇ, ಚಲಿಸುವ ಜಗತ್ತನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ.
6.49.7
पावी॑रवी क॒न्या॑ चि॒त्रायुः॒ सर॑स्वती वी॒रप॑त्नी॒ धियं॑ धात् ।
ग्नाभि॒रच्छि॑द्रं शर॒णं स॒जोषा॑ दुरा॒धर्षं॑ गृण॒ते शर्म॑ यंसत् ॥
ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವ, ಉಜ್ವಲ ಜೀವನವುಳ್ಳ ಕನ್ಯೆ ಸರಸ್ವತಿ, ವೀರರ ಒಡತಿಯಾಗಿ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡಿದಳು. ಪತ್ನಿಯರೊಡನೆ ಒಂದಾಗಿ, ಸ್ತೋತ್ರಕಾರನಿಗೆ ಅಖಂಡ, ಅಜೇಯ ಆಶ್ರಯ ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ನೀಡಲಿ.
6.49.8
प॒थस्प॑थः॒ परि॑पतिं वच॒स्या कामे॑न कृ॒तो अ॒भ्या॑नळ॒र्कम् ।
स नो॑ रासच्छु॒रुध॑श्च॒न्द्राग्रा॒ धियं॑धियं सीषधाति॒ प्र पू॒षा ॥
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದಾರಿಯಲ್ಲೂ ರಕ್ಷಕನನ್ನು ವಾಕ್ಯದಿಂದ, ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ರಚಿತವಾದ ಸ್ತೋತ್ರ ತಲುಪಿತು. ಆ ಪೂಷನು, ಪ್ರಕಾಶಮುಖ, ಸಂಪತ್ತು ನೀಡುವವನು, ನಮಗೆ ಐಶ್ವರ್ಯ ನೀಡಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚಿಂತನೆಯನ್ನೂ ಈಡೇರಿಸಲಿ.
6.49.9
प्र॒थ॒म॒भाजं॑ य॒शसं॑ वयो॒धां सु॑पा॒णिं दे॒वं सु॒गभ॑स्ति॒मृभ्व॑म् ।
होता॑ यक्षद्यज॒तं प॒स्त्या॑नाम॒ग्निस्त्वष्टा॑रं सु॒हवं॑ वि॒भावा॑ ॥
ಮೊದಲ ಪಾಲಿಗೆ ಅರ್ಹನಾದ, ಕೀರ್ತಿವಂತ, ಜೀವದಾಯಕ, ಸುಂದರ ಹಸ್ತವುಳ್ಳ, ದೇವ, ಉತ್ತಮ ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವ ಋಭುವನ್ನು; ಹೋತೃ, ಪೂಜನೀಯ, ಯಜ್ಞಗಳ ಒಡೆಯ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಡುವ ದೀಪ್ತ ತ್ವಷ್ಟನನ್ನು ಅಗ್ನಿ ಪೂಜಿಸಲಿ.
6.49.10
भुव॑नस्य पि॒तरं॑ गी॒र्भिरा॒भिः रु॒द्रं दिवा॑ व॒र्धया॑ रु॒द्रम॒क्तौ ।
बृ॒हन्त॑मृ॒ष्वम॒जरं॑ सुषु॒म्नमृध॑ग्घुवेम क॒विने॑षि॒तासः॑ ॥
ಜಗತ್ತಿನ ತಂದೆಯಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ಈ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ, ಓ ಸ್ತೋತಾ, ಬೆಳೆಸು; ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲೂ ರುದ್ರನನ್ನು. ಮಹಾನ್, ಬಲಶಾಲಿ, ಜರೆರಹಿತ, ಶುಭಕರನನ್ನು — ಕವಿಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಾಗಿ ನಾವು ಆಹ್ವಾನಿಸೋಣ.
6.49.11
आ यु॑वानः कवयो यज्ञियासो॒ मरु॑तो ग॒न्त गृ॑ण॒तो व॑र॒स्याम् ।
अ॒चि॒त्रं चि॒द्धि जिन्व॑था वृ॒धन्त॑ इ॒त्था नक्ष॑न्तो नरो अङ्गिर॒स्वत् ॥
ಯುವರೇ, ಜ್ಞಾನಿಗಳೇ, ಯಜ್ಞಾರ್ಹ ಮರುತ್ಗಳೇ, ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬನ್ನಿ, ಸ್ತೋತಾರನ ಪ್ರಿಯ ಸ್ತುತಿಯತ್ತ. ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೀವು ಅದ್ಭುತ ಬಲದಿಂದ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತೀರಿ; ಹೀಗೆ, ನಾಯಕರೇ, ಅಂಗಿರಸರಂತೆ ನೀವು ತಲುಪುತ್ತೀರಿ.
6.49.12
प्र वी॒राय॒ प्र त॒वसे॑ तु॒रायाजा॑ यू॒थेव॑ पशु॒रक्षि॒रस्त॑म् ।
स पि॑स्पृशति त॒न्वि॑ श्रु॒तस्य॒ स्तृभि॒र्न नाकं॑ वच॒नस्य॒ विपः॑ ॥
ವೀರನಿಗೆ, ಬಲಶಾಲಿಗೆ, ವೇಗಿಗೆ ಮುಂದೆ ಕಳುಹಿಸು, ಹಿಂಡನ್ನು ಮನೆಗೆ ಓಡಿಸುವಂತೆ; ಅವನು, ಗೋನೇತ್ರನು, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಲಿ, ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪುವಂತೆ; ವಾಕ್ಯದ ಪ್ರಾಜ್ಞರೇ (ಇದನ್ನು ಪಡೆಯಿರಿ).
6.49.13
यो रजां॑सि विम॒मे पार्थि॑वानि॒ त्रिश्चि॒द्विष्णु॒र्मन॑वे बाधि॒ताय॑ ।
तस्य॑ ते॒ शर्म॑न्नुपद॒द्यमा॑ने रा॒या म॑देम त॒न्वा॑ तना॑ च ॥
ಭೂಲೋಕಗಳನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಅಳೆದ ವಿಷ್ಣು, ಪೀಡಿತನಾದ ಮನುವಿಗಾಗಿ; ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ನೀಡಲ್ಪಡುವಾಗ, ಧನದಿಂದಲೂ ದೇಹದಿಂದಲೂ ಸಂತಾನದಿಂದಲೂ ನಾವು ಸಂತೋಷಿಸೋಣ.
6.49.14
तन्नोऽहि॑र्बु॒ध्न्यो॑ अ॒द्भिर॒र्कैस्तत्पर्व॑त॒स्तत्स॑वि॒ता चनो॑ धात् ।
तदोष॑धीभिर॒भि रा॑ति॒षाचो॒ भगः॒ पुरं॑धिर्जिन्वतु॒ प्र रा॒ये ॥
ಬುಧ್ನ್ಯನಾದ ಅಹಿ ನೀರುಗಳಿಂದಲೂ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದಲೂ ನಮಗೆ ಅದನ್ನು ನೀಡಲಿ; ಆ ಪರ್ವತ, ಆ ಸವಿತೃ ಬೆಳಕನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ; ಔಷಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದಾನಿಯಾದ ಭಗ ಮತ್ತು ಪುರಂಧಿ ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ಪ್ರೇರಿಸಲಿ.
6.49.15
नु नो॑ र॒यिं र॒थ्यं॑ चर्षणि॒प्रां पु॑रु॒वीरं॑ म॒ह ऋ॒तस्य॑ गो॒पां क्षयं॑ दाता॒जरं॒ येन॒ जना॑न् ।
स्पृधो॒ अदे॑वीर॒भि च॒क्रमा॑म॒ विश॒ आदे॑वीर॒भ्य॑श्नवा॑म ॥
ಈಗ ನಮಗೆ ಆ ರಥವಾಹಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡು; ಅದು ಜನರನ್ನು ತರಲಿ, ವೀರರಿಂದ ತುಂಬಿರಲಿ; ಮಹತ್ತಾದ ಋತದ ರಕ್ಷಕನ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು, ಜರಾರಹಿತ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡು; ಅದರಿಂದ ನಾವು ಜನರನ್ನು ಪಡೆಯೋಣ; ಅದೇವರಾದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ದೇವ ವಿಶ್ಗಳನ್ನು ಸೇರೋಣ.