ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 6.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.49.1
स्तु॒षे जनं॑ सुव्र॒तं नव्य॑सीभिर्गी॒र्भिर्मि॒त्रावरु॑णा सुम्न॒यन्ता॑ ।
त आ ग॑मन्तु॒ त इ॒ह श्रु॑वन्तु सुक्ष॒त्रासो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॒ग्निः ॥
നല്ല വ്രതങ്ങൾ പാലിക്കുന്ന ആ മനുഷ്യനെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു; പുതിയ സ്തുതികളാൽ മിത്രനെയും വരുണനെയും നന്മ നൽകുന്നവരായി വിളിക്കുന്നു. അവർ വരട്ടെ, ഇവിടെ കേൾക്കട്ടെ; നല്ല ബലമുള്ള വരുണനും മിത്രനും അഗ്നിയും അവരാകുന്നു.
6.49.2
वि॒शोवि॑श॒ ईड्य॑मध्व॒रेषु॒ अदृ॑प्तक्रतुमर॒तिं यु॑व॒त्योः ।
दि॒वः शिशुं॒ सह॑सः सू॒नुम॒ग्निं य॒ज्ञस्य॑ के॒तुम॑रु॒षं यज॑ध्यै ॥
എല്ലാ ജനങ്ങളാലും സ്തുത്യനായവനും യജ്ഞങ്ങളിൽ തടസ്സമില്ലാത്ത സങ്കൽപമുള്ളവനും രണ്ടു യുവതി ഉഷസ്സുകളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവനും സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ശിശുവും ബലത്തിന്റെ പുത്രനുമായ അഗ്നിയെ, യജ്ഞത്തിന്റെ കൊടിയും തേജസ്സും ആയവനെ, ആരാധിക്കാൻ.
6.49.3
अ॒रु॒षस्य॑ दुहि॒तरा॒ विरू॑पे॒ स्तृभि॑र॒न्या पि॑पि॒शे सूरो॑ अ॒न्या ।
मि॒थ॒स्तुरा॑ वि॒चर॑न्ती पाव॒के मन्म॑ श्रु॒तं न॑क्षत ऋ॒च्यमा॑ने ॥
അരുണന്റെ (ഉഷസ്സിന്റെ) രണ്ടു പുത്രിമാർ, വ്യത്യസ്ത രൂപമുള്ളവർ; ഒരുവൾ നക്ഷത്രങ്ങളാൽ പ്രത്യക്ഷയാകുന്നു, മറ്റൊരുവൾ സൂര്യപ്രകാശത്താൽ തിളങ്ങുന്നു. പരസ്പരം എതിരായി സഞ്ചരിക്കുന്ന പവിത്ര ദീപ്തികൾ, സ്തുതിക്കപ്പെടുന്ന മന്ത്രം നേടുന്നു.
6.49.4
प्र वा॒युमच्छा॑ बृह॒ती म॑नी॒षा बृ॒हद्र॑यिं वि॒श्ववा॑रं रथ॒प्राम् ।
द्यु॒तद्या॑मा नि॒युतः॒ पत्य॑मानः क॒विः क॒विमि॑यक्षसि प्रयज्यो ॥
വായുവിലേക്ക് മഹത്തായ മനീഷ (പ്രാർത്ഥന) അർപ്പിതമാകുന്നു; മഹാധനം നൽകുന്നവനും സർവ്വവ്യാപിയും രഥത്തിന്റെ സഹായിയുമാണ് അവൻ. തേജസ്വിയേ, നിന്റെ കുതിരകളുടെ നാഥാ, കവേ, കവിയുടെ അടുത്ത് നീ ആരാധിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, വേഗത്തിൽ യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവനേ.
6.49.5
स मे॒ वपु॑श्च्छदयद॒श्विनो॒र्यो रथो॑ वि॒रुक्मा॒न्मन॑सा युजा॒नः ।
येन॑ नरा नासत्येष॒यध्यै॑ व॒र्तिर्या॒थस्तन॑याय॒ त्मने॑ च ॥
ആ രഥം എന്റെ ശരീരത്തെ അലങ്കരിക്കട്ടെ — അശ്വിനികളുടെ രഥം, തിളങ്ങുന്നത്, മനസ്സിനാൽ നുകംവെച്ചത്. അതിലൂടെ ഹേ നരന്മാരേ, ഹേ നാസത്യരേ, നിങ്ങൾ വഴിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു, മകനുവേണ്ടിയും നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തിനുവേണ്ടിയും.
6.49.6
पर्ज॑न्यवाता वृषभा पृथि॒व्याः पुरी॑षाणि जिन्वत॒मप्या॑नि ।
सत्य॑श्रुतः कवयो॒ यस्य॑ गी॒र्भिर्जग॑त स्थात॒र्जग॒दा कृ॑णुध्वम् ॥
ഹേ പർജന്യനും വാതനുമേ, ഹേ വൃഷഭന്മാരേ! ഭൂമിയിലെ ഗർഭബീജങ്ങളെ ഉണർത്തുവിൻ, ജലങ്ങളെ ചൈതന്യമുള്ളതാക്കുവിൻ. ഹേ സത്യം കേൾക്കുന്ന കവികളേ, ആരുടെ സ്തുതികളാൽ, ഹേ സ്ഥിരനേ, ചലിക്കുന്ന ലോകത്തെ ഉറപ്പിക്കുവിൻ.
6.49.7
पावी॑रवी क॒न्या॑ चि॒त्रायुः॒ सर॑स्वती वी॒रप॑त्नी॒ धियं॑ धात् ।
ग्नाभि॒रच्छि॑द्रं शर॒णं स॒जोषा॑ दुरा॒धर्षं॑ गृण॒ते शर्म॑ यंसत् ॥
ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന, ഉജ്ജ്വലജീവിതമുള്ള കന്യയായ സരസ്വതി, വീരന്മാരുടെ നാഥയായി, ബുദ്ധി നൽകി. പത്നിമാരോടൊപ്പം ഒന്നിച്ച്, സ്തുതിക്കുന്നവന് കുറവില്ലാത്തതും ജയിക്കാനാവാത്തതുമായ അഭയവും സുഖവും നൽകട്ടെ.
6.49.8
प॒थस्प॑थः॒ परि॑पतिं वच॒स्या कामे॑न कृ॒तो अ॒भ्या॑नळ॒र्कम् ।
स नो॑ रासच्छु॒रुध॑श्च॒न्द्राग्रा॒ धियं॑धियं सीषधाति॒ प्र पू॒षा ॥
ഓരോ വഴിയിലും സംരക്ഷകനെ, വാക്കിനാലും ഇച്ഛയാലും രചിച്ച സ്തുതി എത്തിച്ചേർന്നു. ആ പൂഷാവ്, തിളങ്ങുന്ന മുഖമുള്ളവൻ, സമ്പത്ത് നൽകുന്നവൻ, ഞങ്ങൾക്ക് ഐശ്വര്യം നൽകി ഓരോ ചിന്തയും സാധിപ്പിക്കട്ടെ.
6.49.9
प्र॒थ॒म॒भाजं॑ य॒शसं॑ वयो॒धां सु॑पा॒णिं दे॒वं सु॒गभ॑स्ति॒मृभ्व॑म् ।
होता॑ यक्षद्यज॒तं प॒स्त्या॑नाम॒ग्निस्त्वष्टा॑रं सु॒हवं॑ वि॒भावा॑ ॥
ആദ്യഭാഗത്തിന് അർഹനായ, കീർത്തിയുള്ള, ജീവൻ നൽകുന്ന, സുന്ദരകരങ്ങളുള്ള, ദേവനായ, നല്ല അഭയം നൽകുന്ന ഋഭുവിനെ; ഹോതാവായ, പൂജനീയനായ, യജ്ഞങ്ങളുടെ നാഥനായ, എളുപ്പം വിളിക്കാവുന്ന തേജസ്വിയായ ത്വഷ്ടാവിനെ അഗ്നി പൂജിക്കട്ടെ.
6.49.10
भुव॑नस्य पि॒तरं॑ गी॒र्भिरा॒भिः रु॒द्रं दिवा॑ व॒र्धया॑ रु॒द्रम॒क्तौ ।
बृ॒हन्त॑मृ॒ष्वम॒जरं॑ सुषु॒म्नमृध॑ग्घुवेम क॒विने॑षि॒तासः॑ ॥
ലോകത്തിന്റെ പിതാവായ രുദ്രനെ ഈ സ്തുതികളാൽ, പകലിൽ, ഹേ സ്തോതാവേ, വളർത്തുക; രാത്രിയിലും രുദ്രനെ. മഹാനും ബലവാനും ജരയില്ലാത്തവനും ശുഭകരനുമായവനെ — കവികളാൽ പ്രേരിതരായി, ഓരോരുത്തരായി നാം വിളിക്കാം.
6.49.11
आ यु॑वानः कवयो यज्ञियासो॒ मरु॑तो ग॒न्त गृ॑ण॒तो व॑र॒स्याम् ।
अ॒चि॒त्रं चि॒द्धि जिन्व॑था वृ॒धन्त॑ इ॒त्था नक्ष॑न्तो नरो अङ्गिर॒स्वत् ॥
യുവാക്കളേ, ജ്ഞാനികളേ, യജ്ഞാർഹരായ മരുത്തുക്കളേ, ഇവിടേക്ക് വരിക, സ്തോതാവിന്റെ പ്രിയസ്തുതിയിലേക്ക്. തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ അത്ഭുതബലത്താൽ പ്രേരിപ്പിച്ച് വളരുന്നു; ഇങ്ങനെ, നേതാക്കളേ, അംഗിരസ്സുകളെപ്പോലെ നിങ്ങൾ എത്തിച്ചേരുന്നു.
6.49.12
प्र वी॒राय॒ प्र त॒वसे॑ तु॒रायाजा॑ यू॒थेव॑ पशु॒रक्षि॒रस्त॑म् ।
स पि॑स्पृशति त॒न्वि॑ श्रु॒तस्य॒ स्तृभि॒र्न नाकं॑ वच॒नस्य॒ विपः॑ ॥
വീരന്, ബലവാനായവന്, വേഗമുള്ളവന് മുന്നോട്ടയക്കുക, കൂട്ടത്തെ വീട്ടിലേക്ക് തെളിക്കുംപോലെ; അവൻ, ഗോനേത്രൻ, ശരീരത്തിൽ കീർത്തി തൊടട്ടെ, സ്തുതികളാൽ സ്വർഗ്ഗം തൊടുംപോലെ; വാക്കിന്റെ പ്രാജ്ഞരേ (ഇത് നേടുക).
6.49.13
यो रजां॑सि विम॒मे पार्थि॑वानि॒ त्रिश्चि॒द्विष्णु॒र्मन॑वे बाधि॒ताय॑ ।
तस्य॑ ते॒ शर्म॑न्नुपद॒द्यमा॑ने रा॒या म॑देम त॒न्वा॑ तना॑ च ॥
ഭൂലോകങ്ങളെ മൂന്നു തവണ അളന്ന വിഷ്ണു, പീഡിതനായ മനുവിനായി; നിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ നൽകപ്പെടുമ്പോൾ, സമ്പത്തിനാലും ശരീരത്താലും സന്തതിയാലും ഞങ്ങൾ ആനന്ദിക്കട്ടെ.
6.49.14
तन्नोऽहि॑र्बु॒ध्न्यो॑ अ॒द्भिर॒र्कैस्तत्पर्व॑त॒स्तत्स॑वि॒ता चनो॑ धात् ।
तदोष॑धीभिर॒भि रा॑ति॒षाचो॒ भगः॒ पुरं॑धिर्जिन्वतु॒ प्र रा॒ये ॥
ബുധ്ന്യനായ അഹി ജലങ്ങളാലും സ്തുതികളാലും ഞങ്ങൾക്ക് അത് നൽകട്ടെ; ആ പർവതവും ആ സവിതാവും പ്രകാശം സ്ഥാപിക്കട്ടെ; ഔഷധികളോടൊപ്പം ദാനശീലനായ ഭഗനും പുരന്ധിയും സമ്പത്തിനായി പ്രേരിപ്പിക്കട്ടെ.
6.49.15
नु नो॑ र॒यिं र॒थ्यं॑ चर्षणि॒प्रां पु॑रु॒वीरं॑ म॒ह ऋ॒तस्य॑ गो॒पां क्षयं॑ दाता॒जरं॒ येन॒ जना॑न् ।
स्पृधो॒ अदे॑वीर॒भि च॒क्रमा॑म॒ विश॒ आदे॑वीर॒भ्य॑श्नवा॑म ॥
ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് ആ രഥവാഹകമായ സമ്പത്ത് നൽകൂ; അത് ജനങ്ങളെ കൊണ്ടുവരട്ടെ, വീരന്മാരാൽ നിറഞ്ഞതാകട്ടെ; മഹത്തായ ഋതത്തിന്റെ പാലകന്റെ വാസസ്ഥാനവും ജരയില്ലാത്ത സമ്പത്തും നൽകൂ; അതിലൂടെ ഞങ്ങൾ ജനങ്ങളെ നേടട്ടെ; അദേവരായ ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച് ദേവവിശുകളെ പ്രാപിക്കട്ടെ.